Pekpek Ng Bata 소설 & 이야기

You’re just an insect if she’s here “anong magagawa ng bata? Wag kayong matakot sa bata!” (what can a kid do? Don’t be scared!) if my sister heard that she won’t forgive you! Your tongue will be cut off and your fingers! And your arms! For touching me! “bilis! Nasisira na ang pinto!” (hurry! They are breaking the door) when I heard that, I felt something strange. What door? They’re pushing me to the door, right?

Kaya naman, napipilitan'g tumango na lang ako. "Her name is Zilla." Bulong pa niya saakin. "Grabe ka talaga huh! Lahat yata ng babae rito ay kakilala mo. Tsk... wala ka talaga'ng pinapaligtas sa bar na ito! Mukhang ang bata pa niya oh." "Bente uno na 'yan buddy. Mukha lang bata pero kaya na niyan'g gumawa ng bata." Dagdag pa nito, dahilan upang matawa ako.

Parang 3 years old palang siya. "You okay?" I asked him habang pinapagpagan ang kanyang tuhod. Merong maliit na gasgas doon. Tumingin sa akin ang bata. I bet a hundred bucks, he's going to be a heartbreaker when he grew up. With that face, damn too many girls would be simping on him. His eyes are color blue, like the waves of the ocean. He looks at me like he's reading my soul. His cute pointed little nose matches the shape of his face. His red small lips was parted because he's breathing from his mouth.

"I love you." Muling kumirot ang puso ko doon. "I love you too." "Pero, Ate. Antok pa ako!" lumabas si Xashna sa kwarto buhat ang isang maliit na batang babae, nakanguso ito habang nakahilig sa ulo ni Xashna. "Aalis na tayo, bebe girl!" nagningning ang mata ng bata, bahagyang tumagilid ang ulo nito nang magtama ang paningin namin, nginitian ko siya.

"B-batis?" "At, at alam mo ba, may nakilala akong pogi–no–gwapo!" namimilog ang mga matang hinarap niya ang babae. "Siya na siguro ang pinakagwapong lalaki na nakilala ko sa tanang buhay ko." "A-ano ang... pangalan niya, Señorita?" "Diego. Juan Diego Velez, iyon ang pagpapakilala niya. Kilala mo ba siya?"

Siya ulit. "Iihh! Ako nakakuha nito, eh! Tsaka favorite ko si Rilakkuma noh! Ayoko, pororo!" Parang bata kong saad. Ganito naman talaga ako pagKAIBIGAN ko na ang isang tao, kung tao ba tong kasama ko o hayop, pero hindi naman ako masyadong showy. Medyo lumalabas lang ang pagkamasayahin side ko. "Bilis na! Para memories natin sa isa't-isa!"

wika ng anak habang nakataas ang mga kamay at sabik mayakap ang kanyang amang dumating sa kanilang munting tahanan. For the memory of Late PSSG. John Ventura. PNP Class Magkaisa 2014 Special Action Force. Wakas. "'Di malilinlang ng anumang patawang-likha ng mundo, dahil nananaig ang budhi ng kababaang loob, namamahay ito hindi sa mga bigkas ng salita o kahit ng anumang sugat ng digmaan. Magiging matatag ito at walang katinag-tinag, hindi galing sa hangin o ano pa man kundi sa pintig ng kanyang mabuting puso."