Novel & Cerita Rosary Guide Bisaya Version Pdf

"Tangina diba kanta yon ng ben and ben?" "Malay ko?" "Tama! Ang kailangan lang ay hindi ko siya makita! hindi kami magkita means walang bible study!" "Bakit ano naman masama sa bible study kuya? Good thing kaya iyon!" Tangina naalala ko yung kahapon puta *** "Let's close our eyes for the presence of the lord... let us pray" Putang ina! "Diyos namin na naglikha maraming salamat po sa biyaya na inyong binibigay naway gabayan niyo si calcifer"

"Woman instinct! Babae ba ang doctor na yan? "Yes! Why?" "Bata." "Years older than me, I guess. Kasing age siguro ni Rosie." "Maganda?" "Para din modelo na katulad lang din kay Rosie." kunot- noo ako. "So, si Rosie ang nakikita mo sa kanya? Alam mo hindi yan woman instinct. Iyan ay isang bagyo na galing sa timog hilaga na bahagi ng Pilipinas na dumaan dito sa San Bartolome at---- natamaan ka. Ang pangalan sa bagyong iyan ay SELOS. Pinagseselusan mo ang Dr. Robles na yan."

Nanginginig na itinaas ni Andy ang mga palad at pinaglapat ito. "H-hail Mary full of grace, the Lord is with thee, blessed art thou amongst women and blessed is the fruit of thy womb Jesus." panimula niya. Ilang segundo na walang kumibo bago niya narinig na may sumagot. 'Luh? Mali ba yung sinabi ko?' kinakabahang tanong ni Andy sa isipan. "Holy Mary, mother of God, pray for us sinners. Now and at the hour of our death, Amen."

All that echoed in her ears was the sound of her own heartbeat — rapid, expectant, and filled with love. Pumasok si Nanay Letisha, dala ang isang maliit na kahon. Lumapit ito sa kanya at marahang hinawakan ang balikat niya. “Anak, ito…” sabay bukas ng kahon na naglalaman ng isang lumang rosaryo. “Ito ang rosaryo na hawak ko noong ikinasal kami ng tatay mo. Sana, bitbitin mo rin sa araw na ‘to. Para alam mong kasama namin kayo ng Tatay mo sa bawat hakbang mo ngayon.”

👰‍♀️ MARIKAH SYCHELLE “Aba, Ginoong Maria, Napupuno ka ng grasya, Ang Panginoon ay sumasaiyo. Bukod kang pinagpala sa babaeng lahat, At pinagpala naman Ang 'yong anak na si Hesus.” Taimtim kong pag-usal, habang patuloy kong iniikot ang hawak kong rosaryo. “Santa Maria, Ina ng Diyos, Ipanalangin mo kaming makasalanan, Ngayon at kung kami'y mamamatay.” Pagpapatuloy ni Nurse Chrystallene. Nagtinginan kami at sabay na sinambit ang salitang 'Amen'.

Bakit naman pumayag ang hari! "Anong ginagawa mo rito, tagapaglingkod?" napaigtad naman ako nang bigla na lang akong may narinig na boses babae sa gilid ko. Mabilis kaagad akong humarap doon at awtomatiko akong napayuko nang makita ko ang mukha ng mahal na reyna. Napalitan ng kaba ang dapat na inis na mararamdaman ko.

~Filipinas 1883~ "La misa ha terminado. Ve en paz y comparte la palabra de Dios," (Tapos na ang misa. Humayo na kayo at ibahagi ang salita ng Diyos) sabi ng paring Pransiskano nang matapos na ang misa. Kinanta na namin ang panghuling kanta para sa pagtatapos ng misa. Nagsimula nang nagsilabasan ang mga taong nagsisimba dito sa Iglesia Parroquial San Pascual de Baylon.

Hindi niya mapigilang mangilid ang luha sa mata. “Okay ka lang?” mahinang tanong ni Donya Ester. “Opo,” sagot ni Iris. At sa kabilang panig, si Rommy, nakatingin sa kandila, hawak ang rosaryo, pero ang titig… hindi mapirmi. Ilang minuto pa, natapos ang maikling dasal. Tumayo si Iris, dahan-dahan. Kinuha ni Donya Ester ang braso niya, inalalayan.

Hindi ito pinansin ni Rosa. "Simple lang ang rules ng laro. Kailangan mo lang hanapin ang taong kapares mo sa round na ito, Inay. May ibibigay akong limang susi kung saan gagamitin mo ito upang mabuksan ang silid ng kapares mo. Nararapat na mailigtas mo siya bago maubos ang limang minuto. Kung hindi mo magagawa iyan..." Tumigil siya sandali pagkatapos ay sinenyasan ng matanda ang lalaking tinawag ni Rosa kanina na Kuya Ry.

Excited niyang kinuha ang papel habang nakangiti, napakasweet naman talaga ng dalaga kung kayat mas lalo tumindi ang nararamdamang pagmamahal dito. “Hi, Eric. By this time, I’m on my way back home. This rosary is my greatest possession; take it, and let it guide and protect you every step of your way. Please do not look for me if you notice I’m out of sight for a long time. Live your life and just be happy. I will always pray for your safety. Be kind and don’t forget to smile. Forever, Yzabella De Los Santos.”