Novel & Cerita The Mysterious Class

But hearing Ryland in their topic creates a powerful friction between the floor and my feet. "What the fuck! This is him!" "Oh my Gosh! I know this girl!" "It's an architecture student!" Mas lalong dumagundong sa kaba ang dibdib ko. Wala akong alam sa nangyayari pero may ideyang namumuo sa utak ko at hindi ko iyon gusto. Mas pipiliin ko na lang na walang alam kaysa... "Class dismissed!" Dinig ko mula sa katapat na classroom.

And it's also a sign to prove that this University is a big mystery. Pagdating ko sa aking silid ay hinayaan ko lang si Nathalie na siya ang magsara ng pinto. I laid down immediately and stared at the ceiling. Everything is so mysterious- same as the people around me. They gave me enough reasons not to trust them. They gave me enough reasons to suspect anything with their actions. They gave me enough reasons to dig everything out. I heaved deeply and closed my eyes. Images popped up in my mind. A lot of images. Bloody images. I can see the people who's clothed by blood. It's chaos. Everything was a mess. I opened my eyes without thinking twice because of what I saw.

Sa harap naman namin, Dominique was walking as if she were on a catwalk, her head held high, ignoring the ‘low-rank’ girls behind her. Dinala kami sa isang silid na tinatawag na The Neural Hub. It was a high-tech classroom filled with sleek, white workstations. Sa harap ng kwarto, nakaupo ang isang babaeng nakasuot ng oversized hoodie at salamin. She looked out of place in this world of elegance, but the way her fingers flew across the keyboard told me she was the one in control here. “I am Bambi,” sabi niya nang hindi tumitingin sa amin. “And this is Class 1.1: Digital Sanitization. Today, we kill your ghosts.”

Kumunot naman ang noo niya kasabay ng patagong pagtawa ng aking mga kaklase, Nakakabwísit! “Confirmed that you're not paying attention in my class. I pointed at you para umpisahan ang introduce yourself, what's your name?” maistriktong tanong nito sa akin. Mukhang mayaman ang postura ng lalaking ito, at sobrang layo sa pormahan ni Damian na mukhang gusgusin.

“Sa tingin ko kasi weird siya.” Umangat ang kilay ng kaibigan ko. “Weird?” parang na-offend pang tanong niya. “Okay. Misteryoso,” pagtatama ko. “Puno siya ng misteryo. Unang misteryo: Ano ang tunay na dahilan kung bakit nagtuturo siya sa school natin? Karamihan sa mga professor at staff ng College natin mga tubong taga Tala at kalapit bayan. Siya, ngayong semester lang siya naging professor dito, hindi ba? At bagong lipat lang siya sa atin. Sa tingin ko may something weird sa pananatili niya sa lugar natin,” paliwanag ko.

Nahulog pa ang isang libro na bitbit nya sa sahig na lalong nagpatawa sa mga classmate namin samantalang kaming tatlo ay nakatunganga lang dahil wala namang nakakatawa sa nangyayari. "Quiet!" Saway ng professor namin habang inaayos ang suot nyang salamin ng makatayo na sya sa gitna. "Okay class, I'm Trevor Soltones," Inilibot nya ang kanyang paningin sa buong classroom. "It's nice to meet all of you," "But we are not please to meet you," Malakas na bulong ng classmate namin sa bandang hulihan. "Who is that?" Tanong ni Prof.

I was astounded for a second, pero nang mapansin ko kung sino yung parating mula sa hagdanan, mabilis akong tumakbo papasok sa classroom ko. Nakaupo na ko sa upuan ko nang makita kong dumaan sa may bintana sina Marc at yung babaeng nililigawan niya. Sinundan ko sila nang tingin hanggang mawala sila, pero mabilis lang din nang makita ko ulit si Marc na dumaan mag-isa. The girl's classroom probably just next door. So, does it mean that we are in the same department?

"Sure? Baka nagsearch ka patungkol d'yan sa mystery husband mo?" Nagkibit balikat ako. We only talk for a few minutes tapos maya maya nag bell na. Hudyat na pagsisimula ng klase. Agad na kaming tumayo na dalawa ni Gwen. "Hindi ka ba nacucurios sa mukha niya?" "Curios naman. Pero ayaw sabihin nina sir Terrence siguro maghihintay na lang ako na sila ang kusang magbubukas ng paksa tungkol sa kanya."

Mukhang hindi na niya napigilan. Dahil sa sinabi niya ay pinakatitigan ko siya, pilit inaalala kung naging kaklase ko ba siya nang mag med school ako. Pero nang walang maalala, ay umiling ako. "Sorry, but I don't remember you. I mean, yes I went to a med school, but I don't think I know you?" Patanong na ani ko. "I'm Sean, 'yung nakagrupo mo sa case discussion. You went to our home kasama sila Kristine." He said hoping I would finally remember him.

sagot ni Ian at ipinakita ang card na naglalaman ng mga pangalan namin, ang schedule at ang class section na aming tuturuan. Dumating ang araw ng peer lecture. Tumuloy kami sa Class C. May ibang nakakakilala kay Ian at sa akin kaya binati nila kami. Pero biglang lumamig ang sitwasyon nang pumasok si Yuhan. "Class A!" sigaw ng isang Class C student na nakasuot pa ng sports headband at tinuro si Yuhan. Habang nakatingin kami sa mga estudyante ay nagsimula na silang magbatuhan ng mga papel kay Yuhan.