Novel & Cerita Tired From Work Quotes

I can feel the exhaustion in his voice, and I guess he’s still in the office working on something. [I'm still in my office, just finishing something. But I’ll be going home later.] Tama nga ako, nasa office pa rin siya. Anong oras na naman kaya ito uuwi? “Kuya, you also need to rest. Don’t think about whatever Dad said to you anymore," seryosong sambit ko, at narinig ko siyang napabuntong hininga sa kabilang linya. "Mas lalo ka lang mape-pressure do'n, at hindi mo magawa nang maayos ang trabaho mo."

:That’s good to hear. He said he is good pero parang napipilitan lang. Hindi ko naman pwedeng pataasin pa ang usapan namin tungkol sa bagay na ‘yon. He is obviously vulnerable when we are talking about her. :Aren’t you going to go to bed? It’s already quite late. You are going to get thick eyebags haha. :I was just staying to unwind. I am super tired because of too much working these past few days. :Hmm… Then you should be resting by now because you’re tired.

“Don't be nervous. anyway ibababa kona ang tawag wife, I still have a lot of unfinished work, I just brought the others to do it at home. Tumawag lang talaga ako para marinig ang boses mo at batiin ka. Take a rest now, I know you're tired. Goodnight wife, see you soon." Umayos na ako ng upo. “Sige, bago mo gawin ang ibang trabaho mo, kumain ka muna, ok? Saka ‘wag mo masyado pilitin kapag nakakaramdam kana ng sobrang pagod, ipahinga mo din ang katawan mo at baka magkasakit ka naman. May ilang linggo kapa naman dyan sa malaysia." Narinig ko ang mabigat na buntong hininga niya sa kabilang linya.

“I’ll helped you to get the justice for your parents.” “Thank you.” “Yeah, but for now you have to rest.” Humiga si Cassiuz sa kama. “Why do I feel like I’m tired?” “Baka dahil ‘yan sa nangyari sa araw na ‘to. It’s okay. Magpahinga ka na lang. Huwag mo ng alalahanin ang trabaho mo sa opisina. Kausapin mo na lang si Lester kapag nakauwi siya rito.”

Madalas kasi ay halos inuumaga na sa trabaho kaya hindi na rin kami nagkakasabay sa pagkain. "Dinner's ready," he said, his voice a little more relaxed than before. I smiled, hiding the exhaustion I was feeling. "Thanks," then replied, trying to keep my tone neutral. I took a seat that opposite him, like the usual. "Feeling tired?" he cautiously asked. Napatingin ako sa kaniya at tumango bilang oo. Wala rin naman kung magsisinungaling ako. Baka halata na sa mukha ko ang pagod at puyat.

at ako ang ama ng batang dinadala niya. Hindi ko alam kung paano nila tatanggapin ang katotohanang iyon. Kaya ngumiti na lang ako. “Stress lang po sa trabaho. Ang dami po kasing ginawa ngayon, kaya mukhang pagod na pago ako.” Tahimik siyang tumango. “Okay. Marami pa lang pinagka-busy-han sa work. Ngayon ay gets ko na kung bakit ganiyan ang itsura mo.”

Sa gitna ng tambak na trabaho… Sa gitna ng sunod-sunod na meetings at deadlines… Hindi pa rin niya nakakalimutang alalahanin ako. Maikli lang ang mga mensahe niya. Pero para sa akin… Sapat na ang mga iyon upang gumaan ang pakiramdam ko. Sapat na iyong paalala na gaano man kami kaabala sa trabaho… At the end of the day sabay kaming uuwi sa aming bahay. At ang simpleng katotohanang iyon ang nagbibigay sa akin ng panibagong lakas upang harapin ang natitirang bahagi ng araw.

Umismid ang ginang, “Aba’y ang payat mo naman kasi. Hindi ka ba kumakain anak? Mukha kang ginutom ng ilang taon.” Humalakhak siya sa narinig, “Masyado ho kasi akong abala sa trabaho at pag-aaral, Nay. Minsan nga tatlong araw akong hindi natutulog sa sobrang abala. Namimiss ko rin ang magtrabaho.” “Ay ano bang trabaho mo ‘nak? Mukhang nakakapagod at delikado, ah! Kaya pala ang payat mo.” “Doktor po!” proud na proud niya pang sagot.

Medyo matraffic na nga dahil uwian na ng mga nanggagaling sa trabaho. "Next time call me. I told you I can be your driver." Napangiti ako sa sinabi nito. Natatandaan kong sinabi niya iyon dati pero matagal na iyon. "Busy ka, ayaw ko namang abalahin ka pa. Coding lang ang kotse ko ngayon kaya hindi ako nakauwi agad. Isa pa kaya ko naman mag-commute." "You already tired at your work, then mapapagod pa pa sa byahe. Just let me drive you home from now on," giit nito.

bahagya ko siyang kinurot sa tagiliran niya. “Yeah?” Paos na tanong niya sa akin, para pa siyang nabigla nang kurutin ko siya. “May nangyari ba sa kumpanya?” Hindi naman siya bigla-biglang magtatanong ng walang dahilan. “Nothing, I'm just feeling tired.” Tumango na lang ako sa kanya. Ayaw ko naman siyang pilitin kung ayaw niyang sabihin muna sa akin. Siguro nga ay masyado siyang pagod sa trabaho. He is too focus and passionate to his work.