Novel & Cerita Winter Soldiers

Keesokan paginya, kabut musim dingin menyelimuti dataran utara dengan kejam, membatasi jarak pandang hingga hanya beberapa meter di depan hidung. Angin sedingin es bertiup kencang, menerbangkan butiran salju yang menusuk kulit wajah seperti jarum. Di bawah langit yang kelabu dan mengancam, pasukan kavaleri Ravenshire bergerak bagai barisan hantu perak membelah rimba beku.

Tubuh mereka terus gemetar, menggigil kedinginan hingga mereka harus memeluk tubuh mereka sendiri untuk menghalau rasa dingin yang menghujam tubuh mereka, kehilangan semua harapan mereka. Saat mereka memejamkan kedua mata mereka, menyerah dengan takdir apa pun yang akan menanti mereka, pintu ruangan terbuka, memunculkan sosok Askarovich Winterwood––pria setengah naga dan manusia dari klan Winterwood yang menjadi salah satu dari orang kepercayaan William entah bagaimana caranya––membukakan pintunya, seraya membuka tudung jubah putih yang dikenakan pria itu, lalu berjongkok di depan mereka setelah memasuki ruangan tersebut.

Saking banyaknya korban, gunungan-gunungan salju tersebut terlihat seperti kaktus jika dilihat dari kejauhan karena banyaknya kayu nisan. Cuaca dan suhu Vorkuta yang memiliki polar night[1] lebih banyak dibanding polar day[2] memastikan salju tidak mencair. Namun, kerasnya salju pun bisa luruh ketika Vasily dan Lucifer melakukan sesuatu yang membuat kota itu berubah menjadi kota hantu. Mayat-mayat yang tertidur di bawah gundukan es itu bangun dan menghantui kota meski bulan ini matahari bersinar sepanjang hari. Tidak seperti Zombie yang sering muncul di film, Ghoul hanya bisa membunuh korbannya tanpa membuat mayat hidup baru. Gerakannya bervariasi tapi mudah dilumpuhkan. Satu masalah baru s

Padating na ang winter. Ang north wind ay umalulong sa buong Mordu. Sa lugar ng seaside villa, isang apoy ay umaalab sa loob ng lumang gusali. “Halika, halika, halika, Prince. Maaari mong subukan ang bagong bukas na limampung taon na Maotai!” “Kami, ang great Country H, ay umiinom ng beer at wine nitong nakaraang ilang taon. Padating ang winter at ang alak ay nagpapainit ng katawan.”

Pero biglang natigil ako mula sa pagkakahulog dahil sa mga bisig na biglang pumulupot sa aking bewang. Malamig ang paligid at hindi ko makita kung sino ang may hawak sa akin. Nasa loob kami ng ulap at pakiramdam ko ay parang nasa loob kami ng isang makapal na fog at ang lamig talaga! Kaya ba tinawag itong winterfell dahil malamig? Pero hindi naman siya yelo! Talagang malamig lang ang fog.

“Pagbukas ko ng pintuan ay mabilis akong yumuko, sakto naman ang pagdaan ng isang bagay sa bandang ulunan ko kaya ang noo ng kakambal kong si Winter ang sumalo ng bagay na ‘yun. Lumapad ang ngiti ko ng makita ko na hindi na maipinta ang mukha ni Winter habang may nakadikit na dart sucker silicon sa gitna ng noo nito. Inaasahan ko na kasi na ito ang sasalubong sa amin kaya nakahanda na ako.

I smirked. Dalawang araw walang klase dahil sa Sportsfest pero lahat ng mag-aaral ng Hills University ay required pa rin pumasok upang mag cheer at manood ng mga laro. It was lunch when I saw Winter. Madami siya sa aking kinwento tungkol sa pagsali niya sa Airsoft. Siya kasi ang napiling representative ng ABM para ilaban sa Airsoft. “I know you can do it, Winter. Your grandfather trained you for that,” I winked at her. Sumimamgot siya sa akin.

I could already feel the cold creeping into my toes despite the thick socks and boots I was wearing. Ganito ba talaga kalala ang winter sa Russia? Dati pinapangarap ko lang makaranas ng snow or the winter itself, ngayon, parang ayoko na. "Doc Rina, Doc Mira, pack up na po tayo. Kailangan na nating makabalik sa base bago tuluyang magdilim ang daan. Mahirap bumiyahe kapag zero visibility dahil sa snowstorm," anunsyo ng isa sa mga militar na pumasok sa tent namin.