Romans & histoires Worries

nag-aalala kong tanong dito, pilit kong inaalala kung may mali ba akong nagawa nang dahil sa pinagdadaanan ko ngayon. "I'm worried about you, you always seem jumpy these past few days, and I can't help, but noticed you being scared all of the time." sinabi nito, I can see concern towards me. Isang malalim na paghinga ang kumawala sa bibig ko, dahil alam ko naman na totoo ang sinasabi nito, sino ba naman ang hindi matatakot matapos bantaan ng isa sa pinakamayamang tao hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa ibang bansa na din, pero minabuti kong huwag nang ipaalam dito ang bagay na iyon.

I knew it, for sure. "I know it's not right but I'm worried about him. And I~I don't like my thoughts about this damn thing. I hate it. I hate that my trust is wavering just because it feels like he's kinda suspiscious." I said, bringing my nails to my lips and started biting my thumbnails. Ramdam ko ang pagkabog ng kaba sa aking d****b. Yes. I am worried about Alexis Riguera in a different way.

"Are you... m-mad?" Hindi ako makukuha ng kaba sa boses niya at ang pag-utal-utal niya. Umikot ang aking mga mata sa inis at tumayo na. Iritado na talaga ako at alam niya kaya ganito na siya. "I... I am just worried about Lianna's condition. She can't be str--" Worried!

"Mas pagod akong makita kang umiiyak kagabi kaysa sa kahit anong meeting na pinuntahan ko." Napakurap ako, agad na umiwas ng tingin. "Don't do that," mahinang dagdag niya habang hinahalo ulit ang batter. "Don't look away kapag nagsasabi ako ng totoo." Humugot ako ng hininga. "I just... don't want you to worry too much." "Too much?" ulit niya, parang hindi makapaniwala. "Loo, you are my wife. Worrying about you is not 'too much,' it's normal."

“Nag-worry lang ako, kaya nagalit ako." Mapait akong ngumiti. “Nag-worry ka? Althea, being worried doesn’t mean jumping to conclusions and throwing accusations.” “Sorry na nga... inaamin ko na nga na mali ako. 'Wag ka na magalit, please. Bati na tayo...”

"I'm sorry for making you worry. " I jokingly slapped his hand and glared at him. "Who said that I'm worried?" I uplifted my brows jokingly, trying to lift up the mood. "But I am," nanghihinang pahayag niya. Unti-unting nawala ang lahat ng ekspresyon sa aking mukha. Hindi na ako makangiti sa kaniya dahil unti-unti ko ng nababanaag ang bigat na kani-kanina ko lang din huling naramdaman. "I am worried that when I become sober we will talk about us. "

Samantalang kahapon umo-o na agad ito sa utos ng kanyang ama na 'daddy Henry' nalang ang itawag sa kanya. 'He's so confusing though!' Ngunit ang mas di maikakaila ni Krissy ay ang makaramdam ng kilig at galak dahil sa tono ng pananalita nito ngayon ay parang concern na concern ito sa kanya. Kagabi lang, nagwalk-out ito na parang walang pakialam sa nararamdaman niya. Tapos ngayon, heto at pinagsasabihan siya and he looks so worried!

He was joking, but I could feel his intense worry about me. I was about to tell them that I was fine, but I couldn't bring myself to talk when I felt overly dizzy. Bumabaliktad ang sikmura ko habang umiikot naman ang paningin ko. I need to take a test today. Hindi p'wedeng palipasin ko na naman ang araw na 'to nang hindi nakakasiguro kung tama ang iniisip ko. We've been too active on intimate activity without any protection at all. Sa wari ko ay nagbunga na iyon.

"Ayos lang ho ako. Baka dala lang ito ng puyat at pagod dahil sa nangyari kagabi. Hindi ho ako masyadong nakapagpahinga." She tried to look okay in front of him. Ang totoo ay kagabi pa talaga siya nakadarama ng pagsama ng timpla ng kanyang katawan. Ipinagpalagay niya na sanhi din iyon ng takot na nadama niya dahil sa pamamaril na ginawa ng mga lalaking iyon sa kanila. Idagdag pa na totoo ang mga sinabi niya na dito na hindi talaga siya halos nakatulog at nakapagpahinga kagabi sa pinagdalhan sa kanya ng mga awtoridad. Her mind was full of so much worries because of what happened and, of course, with thoughts of Randall. "Sigurado ka ba talaga---"

dagdag pa niya kaya napabuntong hininga ako. “May article na agad?” may halong pag-aalala na tanong ko. “It wasn’t against you, though. Pero hindi ko maiwasan na hindi mag-alala sa ’yo. I’m sorry that you have to go through this, love,” puno ng sinseridad na sagot naman niya. “She’s kind of scary,” may halong pagbibiro na saad ko. “Pero wala na sa akin iyon. Mas nagwo-worry ako kay Dad, lalo na may article na agad,” dagdag ko pa.