روايات وقصص ضمن รักสามเส้า

“เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนถือว่าเป็นอุบัติเหตุ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่ฉันทำไปเมื่อคืนเพราะฉันคิดว่าเธอคือไอริคนที่ฉันรัก ถ้ารู้ว่าเป็นเธอฉันคงไม่ทำ”

นางหลงรักองครักษ์ข้างกาย ร้องขอบิดาจนได้หมั้นหมายกัน ไม่สนว่าเขาไม่ได้มีใจให้นาง นางถูกคนร้ายจับตัวไป พยายามร้องเรียกให้เขาช่วย แต่เขาไม่หันมามองนางเลยสักนิด สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จ้าวฉู่หรันน้องสาวต่างมารดาของนาง " ข้าหายไปเจ้าไม่สนใจตามหา แต่ไปดูแลฉู่หรัน ตกลงเจ้าเป็นองครักษ์ของข้าหรือของนางกันแน่" " หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น งั้นข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย" ผ้าม่านเปิดออกพร้อมชายชุดดำที่คลุมหน้าเห็นแต่ลูกตา นางยกเท้าจะถีบ เขาจับเท้านางไว้เข้ามาประชิดตัว เอ๊ะ ทำไมคุ้นๆ " เจ้า ไอ้โจรบ้ากาม" " ข้าเอง" " เจ้าจะพาข้าไปไหน" " รังของเรา" " รัง รังโจรหน่ะรึ" ฮ่าวหยูยิ้มแป้นพยักหน้าหงึกหงัก

หลิงอี้หรานถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสามปีเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่คร่าชีวิตคู่หมั้นของอีจินลี่ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในเมืองเฉิน เมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวจากคุก อี้จิ่นหลีเกิดสนใจเธอขึ้นมาด้วยเหตุผลใดบางอย่าง เธอคุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนขอร้องเขา “อี้จิ่นหลีปล่อยฉันไปได้ไหม?” เขาแสยะยิ้มและพูดว่า “น้องสาว ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” ว่ากันว่าอี้จิ่นหลีไม่แยแสหรือสนใจใครสักคนและทุกๆคน แต่ด้วยบางเหตุผลเขาทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อเอาใจคนงานสาวสุขาภิบาลผู้ซึ่งอยู่ในคุกตลอดสามปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามความจริงจากอุบัติเหตุในปีนั้นได้ปล้นความรักทั้งหมดของเธอที่มีให้กับเขาแล้วเธอก็วิ่งหนีไป หลายปีต่อมา เขาขอร้องเธอขณะที่อยู่บนพื้น “อี้หราน ตราบใดที่เธอกลับมาอยู่เคียงข้างฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ

นิยายพีเรียดอีโรติก ความปรารถนาไม่ปรานีใคร นาย บ่าว ไพร่ หรือว่า ทาส หากตกอยู่ในวังวนแห่งดำฤษณาแล้วนั้น ไม่แคล้วจะตกเป็น ‘ทาสพิศวาส’ เท่าเทียม

ผู้ชายขี้เซาที่เอาแต่นอนทั้งวัน ทำตัวประหลาดไม่สมกับหน้าตาหล่อๆ แบบนั้น ต้องการให้ฉันเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขาเพื่ออะไรวะ?

กี่ปีแล้วกับการทุ่มเททั้งกายใจให้เขา ทว่าเขากลับเห็นความรักที่นางมอบให้เป็นเพียงสิ่งไร้ค่ายิ่งกว่าเศษดิน เช่นนั้นคงถึงเวลาแล้วที่นางควรพอเสียที...

กว่าจะรู้ว่านางมีค่าและคู่ควรกับตนก็สายเสียแล้ว หลินหลีฮัวจากไปแล้ว คิดเสียใจอยากได้นางกลับคืนยังจะทันหรือไม่ ชายาของข้าได้โปรดหวนคืน ทว่านางเป็นสตรีเช่นไร หลินหลีฮัวไม่ใช่พวกหวนคืนโดยง่าย!

เขาคือคุณชายตัวร้าย…เจ้าของมหาวิทยาลัย หัวหน้าแก๊ง และเพลย์บอยตัวแสบที่ใคร ๆ ต่างก็เกรงกลัว ส่วนเธอคือยัยเด็กทุน…ผู้หญิงฐานะยากจนที่ต้องทำงานพิเศษหาเงินช่วยครอบครัว และเป็นคนเดียวที่ไม่เคยกลัวเขาเลยสักนิด เมื่อ เตชินท์ ตั้งใจแกล้ง พาขวัญ เพราะเห็นว่าเธอเป็นเพียงเด็กทุนที่หลงเข้ามาอยู่ในโลกของคนรวย… เขากลับไม่รู้เลยว่า ยัยเด็กทุนคนนี้จะกลายเป็นคนที่ทำให้ชีวิตของเขาวุ่นวายที่สุด จากคนที่เคยแกล้งเธอ… กลับกลายเป็นคนที่คอยหาเรื่องเข้าใกล้ จากคนที่ไม่เคยสนใจใคร… กลับกลายเป็นคนขี้หึงที่ไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธอ และจากคุณชายที่ไม่เคยยอมใคร… กลับต้องยอมแพ้ให้กับผู้หญิงที่กล้าพูดกับเขาว่า “ถ้าคุณยังไม่หยุดแกล้งฉัน ฉันจะฟ้องพี่สาวคุณ!” “เธอกล้าขู่ฉันเหรอ ยัยเด็กทุน?” “ไม่ได้ขู่ค่ะ แค่

นุชลตรี สตรีชาวไทยผู้โชคดีได้จับพลัดจับพลูมาแต่งงานกับมาฮันห์ มหาเศรษฐีเมืองมัทราส อินเดียใต้ นุชลตรีไม่รู้สึกว่าหล่อนโชคดีเลยสักนิดที่มหาเศรษฐีแห่งมัทราสมาสู่ขอเธอแต่งงานถึงบ้านหลังเล็กที่กำลังจะสิ้นเนื้อประดาตัวของหล่อนกับแม่ เพราะเธอรู้ดีว่าไม่นานมาฮันห์จะต้องเฉดหัวเธอทิ้งสักวันหนึ่งหากเธอมีทายาทให้กับเขา แม้ว่ามาฮันห์จะมีรูปงามดั่งเจ้าชาย หากในสายตาของนุชลตรีเขาดุร้ายยิ่งกว่าราชสีห์ ทั้งยังมีจิตใจอำมหิตเมื่อเห็นว่าหล่อนมีลูกไม่ได้ เขาจึงส่งเธอไปนอนในห้องใต้ดิน และกุเรื่องใส่ร้ายหล่อนว่าภรรยาคนแรกของเขาเป็นสตรีที่ห้ามคนในบ้านรับใช้เว้นแต่เพียงกุลลี หญิงรับใช้ใบ้ที่เขาส่งมา ไฉนมาฮันห์จึงย่ำยีจิตวิญญาณของนุชลตรีได้ถึงเพียงนี้ หรือแค่เพราะว่าหล่อนไร้ทายาทสืบสกุลให้กับเขามาค้นหาคำตอบในนิยา

“อูยย... ซี้ดดด... ป๋าขา...” รสรินไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป เธอแอ่นกายรับสัมผัสจากมือเขาอย่างโหยหา เกรียงไกรจับข้อเท้าทั้งสองของเธอแยกออกพับงอเข่าขึ้นจนโคกสวาทลอยเด่นขึ้นมา เขาก้มหน้าลงไปจนชิด สูดดมกลิ่นสาบสาวที่แสนคิดถึงเข้าเต็มปอดก่อนจะเริ่มต้นบทเพลงราคะที่รสรินถวิลหา ปลายลิ้นใหญ่หนาและร้อนระอุเริ่มกรีดลงไปตามรอยแยกของกลีบแคมสีสดที่บัดนี้อาบเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งกามารมณ์ที่เก็บกดมาเนิ่นนาน รสรินตัวกระตุกไหวทันทีที่สัมผัสเปียกชื้นนั้นแตะลงบนจุดอ่อนไหวที่สุด เกรียงไกรรู้ดีว่าจุดตายของเธออยู่ที่ลิ้น เขาเริ่มตวัดลิ้นซอกซอนเข้าไปในรอยแยกที่อวบฉ่ำ ควานหาน้ำหวานที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายอผัว"