Novel & Cerita สวย

"สุขสันต์วันเกิดนะคะ" เพล้ง! "อยากให้รันไปจากคุณมากเลยเหรอ" เสียงหวานถามด้วยแววตาแสดงออกมาถึงความเจ็บปวด เธอถามมาเฟียหน้าหล่ออย่างตัดพ้อไปกับความใจร้ายไม่เห็นค่าจากเขา "ใช่ ช่วยออกไปจากชีวิตฉันสักที"

เธอต้องมาชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ต้องอยู่ใต้อำนาจของเขาจนกว่าเขาจะสมใจ จำยอมเพราะสัญญาที่เธอไม่สามารถหลุดพ้นได้

เมลดาก็รู้ รู้ดีว่าภาคินคือน้องชายเพื่อนสนิท เด็กสถาปัตย์ที่ควรมองเป็นแค่น้อง แต่เด็กมันไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด “พี่เมลครับ ผมจีบได้ไหม” เมลดาควรปฏิเสธทันที แต่เด็กมันอ่อยขนาดนี้..ขอชิมๆ ได้ไหมนะ

ก่อนวันแต่งงานนางได้รู้ความจริงว่าเขาไม่ได้รักนาง ที่จะแต่งกับนางเพื่อต้องการให้นางสละตำแหน่งพระชายาอ๋องให้สตรีที่เขารัก รุ่ยรั่วฉี สตรีที่ขโมยชีวิตของนางมา17ปี รุ่ยรั่วฉีแกล้งล้ม เขารีบอุ้มขึ้นรถม้า ทิ้งให้นางเดินกลับเองท่ามกลางฝนตก นางบาดเจ็บนอนอยู่โรงหมอ เขาไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็น ยังหาว่านางเรียกร้องความสนใจ ไฟไหม้ นางถูกชนล้มลงถูกคนเหยียบซ้ำร้องขอให้เขาช่วย เขาลังเลสุดท้ายก็ทิ้งนางแล้วรีบพารุ่ยรั่วฉีหนีไป นางกับรุ่ยรั่วฉีตกทะเลสาปพร้อมกัน ทั้งเขาและพี่ชายของนางกระโดดลงไปช่วยรุ่ยรั่วฉี ไม่มีใครสนใจร่างของนางที่จมดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาป

มันเหมือนมีลางสังหรณ์ ดาวเรืองรู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ด้วยรับรู้ได้ว่ามีกระแสความร้อนแรงอันประหลาด วูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของเขา ดวงตาที่อ่านไม่ออก เดาไม่ถูก… ว่าเขาจะมาไม้ไหน? นี่แค่วันแรกที่เจอหน้ากันเขาก็ทำท่าราวกับว่าเกลียดชังหล่อนมาแต่ชาติปางก่อน นี่กระมัง ที่ทำให้ป้านิ่มเตือนว่า ‘อยู่ให้ห่างคุณคมน์เอาไว้’ คุณคมน์ไม่เหมือนกับคุณราเมศซึ่งเป็นน้องชาย

จากนางแบบดาวรุ่งชื่อดังเกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอ้วนดำไปเสียแล้ว เท่านั้นยังไม่พอ ฐานะยากจนแถมยังต้องเลี้ยงเด็กอีกสองคน คนงามก็อยากเป็น คนรวยก็อยากเป็น งัดทุกความสามารถมาใช้แล้วจะเป็นไปไม่ได้เชียวหรือ

เรื่องสั้นแนวอีโรติก ตัวอย่างเรื่อง ผมเงยหน้ามองน้องแพรว เธอหลุดเสียงครางออกมา มันยิ่งทำให้ผมตื่นตัว จากนิ้วโป้งผมหงายฝ่ามือขึ้นกดสอดนิ้วกลางแหย่ลึกเข้าไปด้านใน เห็ดน้องแพรวแน่นนุ่มมาก ตอดรัดนิ้วจนแทบจะขยับไม่ได้ “น้องแพรวทำตัวสบายๆ” “หนูเจ็บค่ะ ลุงทศค่อยๆแหย่ได้มั้ยคะ”เธอบอกดวงตายังปิดสนิท “น้องแพรวเสียว?”ผมแกล้งถาม เห็นสีหน้ากับการหดเกร็งหน้าท้องก็รู้ว่าน้องแพรวเสียวมาก “เอ่อ มันรู้สึกแปลกๆค่ะ” “ลุงจะค่อยๆทำ ไม่ต้องกลัวนะ”ผมเอ่ยปลอบ น้ำเห็ดข องหนูแพรวมีน้อยไปนิดคงต้องช่วยคลึงให้เธอผลิตเพิ่ม ผมชักนิ้วกลางออกมา คราบเมือกติดอยู่ปลายนิ้ว เห็นแบบนั้นผมก็รีบก้มหน้าชิม ..หวาน หอม

หลี่เหยาหนิง หญิงสาวผู้มีกลิ่นอายแห่งทวยเทพ เป็นที่รักใคร่ของเหล่าภูตและวิญญาณน้อยใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่กับปีศาจที่อาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ นางอยู่มานานนับพันปี และรอคอยในสิ่งที่นางเองก็ไม่รู้ เซี่ยซีเฟิง ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีกลิ่นอายแห่งความตาย เป็นกลิ่นอายที่ตรงกันข้ามกับหลี่เหยาหนิงโดยสิ้นเชิง ขณะที่ภูตผีวิญญาณอยากอยู่ใกล้หญิงสาว พวกเขากลับหวาดกลัวและหลีกหนีชายหนุ่มทันทีที่เขาปรากฏตัว

ผู้อื่นย้อนอดีตข้ามภพเข้าไปอยู่ในร่างของคุณหนูจวนนั้นจวนนี้ นาง...ซ่งจวินหนิงกลับลืมตาขึ้นมาในร่างของทารกแรกเกิด!!! จากผู้กองสาวที่วันๆ เอาแต่วิ่งไล่จับคนร้าย วันนี้ต้องกลายมาเป็นคุณหนูสี่จวนขุนนางใหญ่ แน่นอนว่าซ่งจวินหนิงไม่ใช่สตรีที่จะถูกตีกรอบให้อยู่ภายใต้ สามคล้อยตาม สี่คุณธรรม หนทางใดนำพานางให้ไปสู่อิสระนางล้วนไม่ลังเล!!! ชื่อเสียงฉาวโฉ่...แล้วอย่างไร สตรีร้ายกาจ...แล้วอย่างไร ชีวิตนี้ขอเพียงไม่ตกอยู่ในวังวนของความวุ่นวาย ทั้งอำนาจ ชื่อเสียง และการถูกบีบบังคับ ขอเพียงได้อยู่อย่างสงบสุข ห่างไกลจากเรื่องเหล่านั้น นางล้วนไม่แยแส ถึงอย่างนั้นผู้ใดจะรู้ว่ามีบุรุษหนึ่งมองนางได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขา...เว่ยจิ่นหยาง บุรุษที่ยิ่งได้รู้จักนางก็ยิ่งอยากปกป้องเขาจากความโดดเดี่ยว!!!

งานแต่งไม่ยอมเข้าหอหนีไปกอดจูบภาพวาดของสตรีอื่น สตรีคนนั้นตกน้ำไปเอง เขาโทษว่านางเป็นคนทำแล้วผลักนางตกน้ำสั่งห้ามใครช่วย นางทิ้งหนังสือหย่าไว้แล้วจากไป " เหยียนเอ๋อข้ารู้ว่าผิดแล้วกลับไปกับข้าเถอะ ข้าพร้อมเข้าหอกับเจ้าแล้ว" " มาอยากทำหน้าที่อะไรตอนนี้ เราหย่ากันแล้ว" " ไอ้อัปลักษณ์นั่นเป็นใคร" " สามีข้าเอง" " มันมีดีกว่าข้าตรงไหน ดำก็ดำ หน้าก็บาก ตาก็บอดข้างหนึ่ง แผลเป็นก็เต็มตัว เจ้าดูข้าสิผิวขาวราวหิมะ รูปงามราวเทพเซียน "