Novelas y relatos de หวานโปรดปราน

แฮก แฮก แฮก ซู๊ดดดด อืมมม “ หวาน โครตหวานเลยครับ แพล๊บๆๆๆ “ อร้ายยยยแซ่บพริกยกสวนไปเลย เป็นไงบ้างค่ะ Nc ไรท์ถูกใจหรือเปล่า เบาๆพอเนอะ อิอิ 😁😁😁 ฝากรี๊ดทุกคนกดใจ❤️ กดติดตามนามปากกา 🤝

ชายคนนั้นเมื่อได้ยินว่าหลินชิงให้ชิมฟรีก็พอใจมาก เขารีบรับพุทราเชื่อมไปลองชิมทันที ก่อนจะเบิกตากว้าง รสชาติความหวานบริสุทธิ์ของเกล็ดแก้วน้ำตาลที่เคี่ยวจากน้ำพุทิพย์แตกซ่านกระจายไปทั่วทั้งพุงแก้ม ตามมาด้วยความเปรี้ยวอมหวานของพุทราเนื้อนุ่ม ทันทีที่กลืนลงไปเขารู้สึ กได้ถึงไอเย็นสดชื่นที่แล่นจากลำคอลงไปถึงปอด ความเหนื่อยล้าจากงานการทำงานช่วงกะกลางคืนพลันหายวูบไปในพริบตา "โอ้โห! นี่มัน มันไม่ใช่แค่ขนมแล้ว! ฉันเอา 5 ไม้! จะไปฝากเมียที่นอนป่วยอยู่ที่บ้านกับลูกชายฉัน"

เธอแนะ “สภาพฉันไม่เหมาะจะไปนอนโรงแรม ฉันอยากไปที่ไหนก็ได้ที่สามารถเมาหัวราน้ำ อ้วกหัวทิ่มและไม่มีใครมองฉันอย่างสมเพชเวทนา” ท้ายประโยคนั้นเทียนหยดหันมองเขาแวบหนึ่ง สงสารเขาขึ้นมาอีกแล้ว ความสงสารนี่มันคล้ายโรคเบาหวานอยู่อย่างล่ะ คือถ้าได้เกิดขึ้นแล้วก็เหมือนเป็น ตัวดูดโรคร้ายโรคอื่นเข้ามา เหมือนเธอในเวลานี้ ที่ความสงสารกำลังพาความรู้สึกอื่นๆ เข้ามาด้วย มันหลากหลายจนเธอไม่สามารถจำแนกได้ว่ามีอารมณ์ความรู้สึกใดบ้าง

โปรดปรานยังนั่งอยู่ที่เดิมกระทั่งรู้สึกว่ามีคนสะกิดแขนเสื้อ “เจ้โปรดคะ ไม่เจอกันนานเลยค่ะ จำหนูได้ไหมคะ หนูเทียนหอม” “จำได้ค่ะ” โปรดปรานสังเกตว่าเทียนหอมสวยขึ้นมากกว่าสมัยวัยรุ่น รู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว ทว่าผิวขาวใสยังคงเป็นเอกลักษณ์เหมือนเดิม แก้มนวลอุดมด้ว ยเส้นเลือดเล็ก ๆ พาดลงลำคอ

เมวีกล่าวเสียงแผ่วไม่มีความห่างเหินในสรรพนามที่ใช้เรียกกัน เธอรู้ดีว่าหากพูดกับเขาน่ารักๆ และทำตัวดีๆ เขาจะทำตามใจเธอ “ครับ แต่ออสการ์อยากให้เราหาอะไรกินก่อนดีกว่า” “อุ๊ย ออสการ์ หนูเมอยากกินมะม่วงน้ำปลาหวาน นั่นรถเข็นขายผลไม้อยู่ตรงนั้น...”

เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันในชุดสูทผ้าไหมสีเทาเอ่ยทักทายอย่างอ่อนน้อม ใบหน้าเรียวและดูสะอาดสะอ้านเจือรอยยิ้มละมัย “ผมเทวาครับ เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายของคุณหญิงปารมี” รามก้มศีรษะลงพร้อมยิ้มให้เป็นการตอบรับ

"อึก... อึก... หวานเหลือเกินพรานสิงห์... อ้ายจะกลืนกินไม่ให้เหลือแม้แต่หยดเดียว!" “ขอฉันดูดน้ำ ค พรานสิงห์บ้างนะจ๊ะ” พระธิดาอุษาพรรณหลับตาพริ้ม ดูดเม้มและกลืนกินน้ำ ค ร้อนแรง รสชาติคาวหวานที่อบอวลอยู่ในปากคือรอยจารึกสุดท้ายที่พรานสิงห์ฝากไว้ ทั้งสองนางช่วยกันเลียไล้ทำค วามสะอาดจนหมดจด ก่อนที่พรานสิงห์จะก้มลงจูบทั้งคู่

ปาร์ตี้หมูกะทะแบบงงๆ เกิดขึ้นและจบลงในเวลาหนึ่งชั่วโมงนิดๆ จากที่ตั้งใจมาเพื่อพูดแล้วกลับบ้าน ไปๆ มาๆ ฟ้าโปรดก็อยู่ที่บ้านปวินท์นานกว่าที่คิด อารมณ์โมโหของเธอถูกดับด้วยเบคอนกรอบๆ รวมไปถึงน้ำจิ้มรสเด็ดเสียแล้ว กระทั่งสายตามองเห็นชื่อกวินตาโชว์อยู่บนหน้าจอ� �ทรศัพท์ปวินท์ เพราะเธอพยายามโทรมาหาเขาเพื่อง้อขอคืนดี สิ่งที่เห็นทำให้อารมณ์ของฟ้าโปรดกลับมาเดือดปุดๆ ลืมรสชาติความอร่อยของหมูกระทะไปก่อนชั่วคราว

“ร้าน Sugar Haven” “Sugar Haven...ชื่อเพราะจัง สวรรค์แห่งน้ำตาล ต้องมีของอร่อยเยอะแน่ๆ” หัสดินลุกขึ้นเดินเร็วๆ ที่ไปหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดเฟซบุ๊คของร้าน Sugar Haven ส่งให้หญิงสาวดู แพรดาวเกรงใจแต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงก้มมองหน้าจอมือถือของเขา

“ทานให้อร่อยน้า” สาวิตรีที่ยืนหันหลังตวงแป้งอยู่ เผลอยิ้มกับคำพูดที่คนข้าง ๆ เอ่ยกับลูกค้าของเธอ ระหว่างส่งมอบแต่ละออเดอร์ หากมีเครื่องวัดระดับความหวานในคำพูดของรัญญาวีร์ วันนี้เธอคงได้เต็มร้อย เพราะตั้งแต่ออเดอร์ที่หนึ่งจนถึงออเดอร์สุดท้าย รัญกล่าวขอบคุณลูกค้าแบบ นี้ทุกคน “ร้านพี่สาสนุกจังค่ะ ลูกค้าเยอะดีจัง”