진정한 사랑 Novels & Stories

Sa loob ay isang bagong wedding ring, mas simpleng design, pero may engraving sa loob: “Real love. Real choice. Real us.” “Alexis Vergara-Santillan… will you say yes again to forever with me?” Napasinghap si Alexis, tumakbo palapit at niyakap ang asawa. “Yes. Everyday, yes. A million times, yes.” Tumayo si Ralph at marahang sinukbit ang singsing sa daliri ni Alexis, pinisil ang kamay nito. “Happy anniversary, love,” bulong niya, sabay halik sa noo ng babae. “Hindi mo lang alam kung gaano ako nagpapasalamat sa ‘yes’ mong iyon, noon at ngayon.”

“Mukhang genuine siya, pero paano ko malalaman kung totoo nga ’yon? Baka naman catfish lang 'to or someone na maglalaro na naman ng feelings ko.” Ava grabbed a croissant from the bag. “Girl, ano ka ba? Kung genuine naman siya, give it a chance. Kung hindi, eh di laglag na agad. Hindi mo malalaman kung hindi mo kikilalanin.” Maya stared at her coffee mug, Ava’s words hanging in the air. Ano bang mas masakit? Matakot nang magmahal, o maranasan ang masaktan ulit?

Kahit labag sa kalooban nito ay tumango ito at hinayaan akong makapagsalita. "I was hurt or maybe I am still hurting, because I know that we had is more than just girlfriend and boyfriend. We've there for each other since that word is invented. You know my family like I know yours but I remember you saying that nothing is permanent. I was begging the time to go back to where it was belong, to go back nung mga panahon na wala pa tayong inaalala bukod sa mga sarili natin. I thought you love me enough." Opening something like this is not manly. But who cares?

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

❤ You're one of a kind, Sweetie. Babaing di naman kagandahan na ang sabi nila bonus lang ang maganda at gwapo. But the real treasure is what we called. The kindness. Lahat nariyan na. Yung moral. Napaka-clumsy man ng asawa ko. I understand. Nalulungkot rin siya sa mga pagkakamaling nagagawa niya. Saka di naman gaano ka-worst ang nagagawa niyang pagkakamali. Napaka-simple. Dahil simple lang, maiinis ka na kapag nakikita mong nalulungkot siya at naguguilty. She is wonderful na gagawin niya ang lahat basta matuto siya. Not because I told her so, but she is willing. Because she loves me. No wonder, I really fall for her. The way she dance under the rain. The way she frightened to thunders

biglang bawi ni Abe ng samaan siya ng tingin ni Vanessa. "The possesive, the jealousy and madly in love wife is back. " masayang panabay ng mga ito. Napapailing bagama't naka ngiting pinanuod ko na lamang sila na halatang tuwang-tuwa sa pang aasar sa akin. Hindi niyo naman ako masisisi di ba? Si Tyrone Kim na yon,, ang dami kong kaagaw sa kaniya pero ako ang pinalad na pinili niya.

Nilabas iyon ni Riego saka niya inabot ito sa akin. "Just for you my beautiful princess. Isipin mo na lang na iyan ang malaki kong puso na iniaalay para sa iyo. I just wanted to say na mahal kita Safira. Simula pa lang ng una kitang makita ay tumibok na ang puso ko para sa iyo. Ang sabi ko nga sa sarili ko. Oh, ito na ang babaeng nakatadhana para sa akin. Dumating na siya sa wakas, " sobrang mabulaklak na saad nito sa akin habang iniaabot nito ang isang malaking bulaklak ng pulang rosas.

"Vinalyn Mae Gutierrez, will you marry me?" Nilabas ni Jairus ang sing-sing na nasa box. Kitang-kita ko ang saya sa mga mata ni Vinalyn habang ako ay nangingilid na ang mga luha ko, pakiramdam ko tutulo na ito ano mang oras. "Yes! I will marry you!" (A/n: insert song "Pano naman ako~" HAHAHAHA SAKIT BA?)

Ayaw niyang may kahati ito sa pag angkin sa katawan ng babaeng kanyang buong buhay na pinahalagahan. Ang dating pagmamahal ay nauwi sa pandidiri at kasuklamlam. Napuno na siya sa pangyayaring iyon, sinusumpa niya ang dalawa sa bawat kadyot at ungol ng mga ito. Isang bagay lang ang naglalaro sa isip nito kundi ang paghihiganti. "Mga putangina ninyo, makatsempo lang ako sigurado may kalalagyan kayo" bulong nito sa sarili. Hinintay niya lang pala na mabigyan lang siya ng pagkakataon sa gabing iyon ay ipaparanas nito ang walang katumbas na sakit, higit pa sa sakit na naramdaman niya.

Kaya umabot sa punto na ginawang pa-in ng mga ito si Tristan, doon siya napapayag sa inakala niyang may totoong pagmamahal sa pagitan nila. Totoo nga ang kasabihan, na pagmamahal talaga ang sisira sa iyo. Kaya lang naman pinahalagahan niya ang pagmamahal dahil naniniwala siyang deserve niya iyon, pero parang pinahamak pa siya. Totoo ba talagang may truelove? Kasi lahat ng minahal niya kung hindi napapahamak, niloloko siya.