Novel-novel oleh MR.ROMANTICO

Kinaumagahan.Nagkasalubong sina Harmie at Maja sa may hallway. Kapwa sila natigilan subalit agad ding ngumiti si Harmie habang si Maja naman ay umirap. Nakataas pa ang mga kilay nito habang nakaismid na nakatingin kay Harmie."What's that?"mataray na tanong ni Maja sa hawak ni Harmie na maliit na kahon.Nakalagay kasi iyon sa isang maliit na box kagaya sa mga nabibiling jewelry. Ngumiti naman ulit si Harmie na para bang hindi sila magkagalit ni Maja."Box nga po hindi ba?" pabalang na sagot ng dalaga.Naningkit naman ang mga mata ni Maja at pinameywangan niya si Harmie."You know what? Katulong ka lang dito at dapat magalang kang sumagot sa mga amo mo. Hindi pabalang napaghahalataan ka talagang probinsyana!" Mataray na sabi ni Maja."Proud akong Probinsyana ako. At magalang ako sa mga dapat na iginagalang. Ikaw din napaghahalataan kang taga- City dahil sa pag-uugali mo!" Prangka na ding sagot ni Harmie.Nanlaki naman ang mga mata ni Maja dahil sa sinabi ni Harmie sa kanya. Mas lalonh

Namimilipit nang tawa si Harmie sa loob ng sarili nitong silid nang makapasok siya doon. Kanina pa niya gustong pakawalan ang tinitimpi niyang tawa para kay Maja."Hmmmp! Maldita kasi pati ibang katulong dito tinatarayan niya. Tingnan ko nga kung hanggang kailan siya tatagal dito," sabi ni Harmie sa sarili niya at muli na naman itong natawa.Kapagkuwan ay nahiga ito at natitigan niya ang kisame. Unti-unting sumilay ang pilya niyang ngiti nang may maisip na naman siyang ganti para kay Maja.Humanda ang malditang iyon. Hindi siya magtatagal dito at kusa siyang aalis!Bumangon si Harmie. Palagay niya ay biglang nawala lahat ng pagod ng katawan niya dahil sa naisip na naman nitong kapilyahan. Pero sisiguraduhin niyang hindi siya mabubuko o kaya ay mahuli ng sino man dahil sa gagawin niya ulit."I think, may gusto sa'yo ang maid niyong si Harmie. Kaya niya ako pinag-iinitan," nakabusangot ang mukha ni Maja na sinabi iyon kay Luther.Nasa may swimming pool silang dalawa at balak mag-swimmin

"Ahhhhh!" Isang malakas na sigaw ni Maja ang bumulabog sa buong Mansyon.Lahat ay nataranta, iisa nilang pinuntahan ang kinaroroonan ni Maja kung saan ito nagsisisigaw at nagtatalon-talon."What happened?" Tarantang tanong ni Luther sa dalaga kahit paika-ika ay napuntahan niya ang dalaga."Frogs! Mga palaka!" Pagsisigaw pa rin ni Maja.Sukat doon ay nakahinga nang maluwag si Luther. Pati na ang iba ay nakahinga din nang maluwag habang sina Lander at Lance pinipigilan nilang matawa kay Maja."It's just a frog. And they didn't bite you anyway!" Nakangising sabi ni Lance."Yeah. So, you're afraid of frogs?" Sabi naman ni Lander."Sinong nagpasok dito ng mga palaka?" Mariing tanong naman ni Luther sabay lingon sa mga katulong na naroon."Wala po kaming alam, Senyorito." Sabay-sabay na sagot ng mga katulong."It's just not a frog okay? It's bullfrog, ewwww!" Maarte namang wika ni Maja sabay talon at sumiksik ito kay Luther."Alisin ang mga iyan," utos naman ni Luther sa mg katulong magkasa

"Hoy, chimay linisan mo ang kwarto ko maalikabok na." Tawag ni Maja kay Harmie nang makita nitong mapadaan ang dalaga sa kanyang kinaroroonan.Paismid na tumigil si Harmie sa tapat ni Maja na nakapameywang pa. Hinamig ni Harmie ang sarili nito, ayaw niya munang kasagutan si Maja sa araw na iyon."Ano? Narinig mo ba ang sinabi ko?" Panlalaki pa ng mga matang sabi ni Maja kay Harmie.Napapikit si Harmie pero sa isipan nito ay binibilangan niya si Maja."Naglinis ka sa kwarto ni Luther hindi ba? Puwes, linisan mo din ang kwarto ko as your guest here." Mataray pang sabi ni Maja.Huminga nang malalim si Harmie at nginitian niya si Maja."Sandali lang po at may kukunin lang ako saka ko linisan ang iyong kwatro Ma'am!" Magalang na sagot ni Harmie.Biglang natawa si Maja. "Anong nangyari? Anong nakain mo at bigla kang naging mabait ngayon sa akin? Nasaan na ang tapang at taray mo? Siguro napagalitan ka na dahil diyan sa kamalditahan mo, know your place kasi! Isa kang katulong at ako ang amo,"

Natigilan si Harmie sa paglalakad nito nang makita niyang lumabas ng silid ni Luther si Maja. Nagkagulatan pa silang dalawa dahil oras na ng taking medicine si Luther. Hindi inaasahan ni Harmie na mahuhuli niya si Maja galing sa loob ng kwarto ni Luther."Hoy, wala kang nakita ha?" Pandidilat agad ni Maja kay Harmie na nagtatanong ang tingin nito sa dalaga."Hindi ako bulag at saka hindi ako pipi pero, huwag kang mag-alala sanay na ako." Walang pakialam na sagot ni Harmie.Nanlaki naman ang mga mata ni Maja."What do you mean? You saw other girls who came out from the room of Luther?" Hindi makanipaniwalang bulalas ng dalaga.Napaikot naman ni Harmie ang mga mata nito at napangiwi."Sanay na akong makita na may mga babaeng nanggagaling sa kwarto ng mga Senyorito. Pero kay Senyorito Luther, ikaw pa lang naman ang nakita ko." Sabi ng dalaga.Nakahinga naman nang maluwag si Maja pero inirapan niya si Harmie."Linawin mo kasi ang labo mong kausap," anito."Tumabi ka na marami pa akong gag

Napakunot-noo si Harmie nang may makasalubong siyang babae na kasama ng Butler sa Mansyon. Naka-shoulder bag ito nang maliit makapal ang make up at may maleta itong hawak ng Butler. Matangkad maputi may kulay ang buhok, malalaki ang hikaw nito at higit sa lahat may awra itong maldita."What are you doing at Luther's room huh?" Mataray na tanong na babae na animoy handang makipaglaban sa ano mang sagupaan.Napaatras naman ng konti si Harmie at napatingin siya sa Butler."I didn't know na may pumapasok na tsimay sa loob ng kwarto ni Luther!" Sabi pa nito sabay tingin nang maaalipusta kay Harmie mula ulo hanggang paa.Nakabawi naman agad si Harmie sa pagkabigla nito dahil hindi niya inaasahang mah darating na bisita ang kanyang Senyorito Luther.Tumikhim naman ang Butler. "Personal maid siya ni Senyorito, Ma'am!" Pagbibigay alam nito sa babae.Tumaas naman nang bahagya ang isang kilay ng babae na muling tumingin kay Harmie from head to toe."Harmie si Ma'am Maja girlfriend ni Senyorito L

Mabilis lumipas ang mga buwan. Isang buwan pa at full term na ako sa aking pagbubuntis. At plano na ko sanang doon sa Switzerland na lang manganak. Subalit sadyang mapagbiro yata ang tadhana sa akin dahil nalaman kong bumabagsak ang aming kumpanya sa Pilipinas. "Purple anak, puwede bang umuwi ka na? May sakit ang Papa mo, at ang Kuya mo naman hindi makapag-isip ng tama dahil sa nangyayari sa ating kumpanya," mangiyak-ngiyak na sabi ni Mama, who called me one morning.Nakadama ako nang awa kina Mama at Papa maging kay Kuya. Dati ay tumutulong ako pero natigil lang nang naging mag-asawa kami ni Spencer. Sobra kasing nagpokus ako sa pagiging perfect wife ko sa kanya noon na wala namang silbi sa huli."Sige po, Mama! Pakisabi kay Papa magpagaling na siya," pagsang-ayon ko. Hindi ako nagpatumpik-tumpik, pamilya ko sila kaya tutulong ako.Mapait akong nagpasya na bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon. Ayoko na sanang bumalik subalit kailangan ng pamilya ko ang tulong ko para sa m

Matagal kong pinagmasdan ang aking mga maletang naglalaman ng aking mga gamit. Yes, aalis ako ng bansa para makalimot at magamot ang sugatan kong puso. Pagkatapos kong pirmahan ang divorce paper namin ni Spencer ay sinubukan niya akong kausapin. But I refused. Para saan pa ang pag-uusap namin ginawa ko na ang gusto niyang mangyari. Ang pirmahan ang divorce paper na pinagawa nito sa kanyang attorney, kaya wala ng dahilan para magkausap pa kami."Mag-iingat ka doon ha?" Naiiyak na sabi ni Alice sa akin, ang aking nag-iisang best friend. Siya ang nag-book sa akin patungong Switzerland doon sa mga Tiyahin ko.Yumakap din ako nang mahigpit sa kanya tumulo ang aking luha. Nagkatawanan pa kaming dalawa nang kumalas kami sa isat-isa."Tatawag ka pagdating mo," bilin pa sa akin ni Alice.Nginitian ko siya. "Oo at maraming salamat! I will miss you.""Ako din! Pero okay lang basta pagbalik mo, tulad ka na ng dati." Masayang tugon ni Alice.Tumango-tango ako at muli kaming nagkayakapan nang mahig

Nang magmulat ako ng aking mga mata ay nasa hospital bed na ako. Una kong namataan sina Spencer at Doktora Heidi na nag-uusap. Sabay silang tumingin sa akin nang gumalaw ako na para bang nag-aalala sila. Iniwasan kong mapatingin kay Spencer bagkus ay kay Doktora ako tumitig."Kumusta ang baby ko Doktora?" Agad kong tanong nang maalala kong dinugo ako.Ginagap ni Doktora ang aking mga kamay at malungkot na tumingin sa akin. Kinabahan ako sa hitsura ni Doktora Heidi kumabog nang husto ang aking dibdib. Biglang bumigat ang aking paghinga, nahihimigan kong may masamang ibabalita sa akin si Doktora."Dok, bakit ganyan kayo kung makatingin sa akin?" Tanong ko pa rin kahit na kinakabahan na ako.Bumuntonghininga si Doktora. "Hindi ko alam kung papaano ko ito sasabihin sa'yo pero...ang baby mo." Pambibitin niyang sa akin.Medyo napabangon ako. Hindi ko gusto ang pambibitin ni Doktora Heidi sa sinasabi niya sa akin. Biglang sumikip ang aking dibdib na parang nagpapahiwatig ng isang pighati."S

Pagkatapos kong ihampas ang buong lakas ng aking palad sa mukha ni Spencer, tila nawala na ako sa sarili. Ang natitira kong katinuan ay tuluyang nilamon ng apoy ng galit. Bago pa man sila makakilos, mabilis kong sinunggaban at sinabunutan si Lirah. Ibinuhos ko ang lahat ng poot, ang lahat ng pait na naipon sa dibdib ko sa mga sandaling iyon. Gusto kong saktan ang babaeng sumira sa aking pamilya. Siniguro kong tatatak sa mapurol niyang ulo na hindi niya basta-basta pwedeng nakawan ng kaligayahan ang isang asawa. Kinalmot ko ang kanyang mukha, binuhat ko ang aking shoulder bag at walang pakundangan silang pinaghahampas dalawa ni Spencer. Nag-hysterical na ako. Wala na akong pakialam sa aking ginagawa, wala na akong pakialam kung magmukha akong masama. Ang tanging sigaw ng puso ko ay ang magantihan sila, kahit sa pisikal na paraan man lang."Purple, stop it! Tama na!" sigaw ni Spencer habang sinusubukang hawakan ang mga kamay ko upang awatin ako.Subalit hindi ako nakinig. Bingi na ako s

"Congratulations! You're two weeks pregnant."Umalingawngaw sa pandinig ko ang bawat salitang binitiwan ni Doktora Heidi. Sandaling huminto ang ikot ng mundo ko. Napakurap-kurap ako, hindi makapaniwala sa aking narinig. Parang panaginip. Isang panaginip na kay tagal kong ipinagdasal habang nakatitig sa kisame ng aming silid."A-Ano pong sinabi niyo, Dok?"Nanginginig ang boses ko. Gusto kong makasigurado. Natatakot ako na baka nagkamali lang ako ng dinig, na baka niloloko lang ako ng sarili kong tenga dahil sa labis na pangungulila na maging isang ina.Ngumiti nang matamis si Doktora Heidi. "Buntis ka, Purple. Two weeks na ang baby sa sinapupunan mo."Sa sandaling iyon, parang may sumabog na init sa aking dibdib. Hindi ko maipaliwanag ang aking nadarama. Ang mga luhang kay tagal kong itinago dahil sa pagkabigo at takot ay bumuhos bila dahil sa labis na ligaya."Buntis ako... Buntis ako, Dok!"Nanginig ang aking mga labi. Panay ang agos ng aking mga luha, ngunit sa pagkakataong ito, wa

Buong paghangang ipinalibot ni Bliss ang kanyang paningin sa kabuuan ng Isla nina Asher. Para kay Bliss ay maituturing na paraiso ang naturang Isla. Hindi man kagaya ng Mansyon ang laki ng bahay doon pero mahahalata mo paring mayaman ang may-ari niyon. Fully glass ang pagkagawa ng bahay na nakaharap sa dagat at may swimming pool pa doon. Idagdag pa ang white sand sa paligid, mga trees and mini garden. Naisip ni Bliss na kay sarap manirahan doon presko ang hanging dagat, tahimik at sobrang nakaka-relax."How's my Island? This is a private Island," nakangiting tanong ni Asher kay Bliss nang makita niyang kay saya ng mukha nito."Ang ganda Senyorito! Tahimik mga alon lang ang maririnig mo ang sarap sigurong manirahan dito." Buong paghangang sagot ng dalaga na namimilog ang mga mata niya.Tumawa naman si Asher hayun na naman ang pakiramdam niyang naaaliw sa expression ng mukha ni Bliss. Kay gandang pagmasdan iyong tipong habang matagal mong pinagmamasdan lalong gumaganda."May dumi ba ako

"Sasakay po tayo diyan Senyorito?" Maang na tanong ni Bliss habang buong hanga niyang pinagmamasdan ang yateng nasa kanilang harapan.Asher chuckled. Nakalimutan niyang galing probinsya si Bliss at wala pa itong experience about yacht."Yes. And this is my property including ang Isla na pupuntahan natin." Masiglang sagot ni Asher at nauna na itong naglakad papuntang yate.Si Bliss naman ay hindi pa rin makapaniwalang sasakay na siya sa sinasabi nilang Yate. Na sa pelikula lang niya nakikita noon kapag nanonood sila sa probinsya."Bliss! Come one," tawag naman ni Asher sa dalaga nang makasampa na ito sa yate.Noon lang nahimasmasan nang husto si Bliss nang marinig nito ang boses ni Asher. Ngiting aso naman ang dalaga at kahit medyo nangangatog ang tuhod nito ay naitawid naman niyang mapuntahan ang yate. "Tayo lang po ba ang pupunta ng Isla?" Natanong ni Bliss nang mapansin niyang apat lamang sila sa loob ng yate."Don't worry Bliss my friends will come there." Pagpapanatag naman ni As

Mariing napakagat si Bliss sa sarili niyang labi ng gabing iyon. Papaano ba naman kasi ay inangkin siya ni Asher ng dalawang beses sa may library room. Mabilisan lang ang pag-angkin nito sa kanya sa dalawang posisyon na nakatayo at nakatalikod. Pakiramdam ni Bliss ay wasak na wasak ang kanyang pearly shell kagabi pa lang at nadagdagan pa kaninang tanghali. Halos hindi na talaga siya makatrabaho lalo pa at masakit na mahapdi ang kanyang pearly shell."Magpahinga ka nang maaga mukhang may sakit ka talaga." Sabi ni Aling Flora sa kanya kaya sinunod niya ito.Papaano ba niya sasabihin sa ibang tao na pinasok ng malaki at matabang batuta ang kanyang pearly shell? Napaigtad si Bliss nang may biglang kumatok sa pinto ng kwarto niya."Sino 'yan?" Tanong niya habang nakangiwing bumangon.Subalit walang sumagot kaya nakasimangot niyang pinuntahan ang pinto at binuksan iyon."Senyorito!" Bulalas niya habang nanlalaki ang kanyang mga mata.Mabilis namang pumasok si Asher sa loob ng kwarto ni Blis

"Dalhan mo ng pagkain ang Senyorito sa may Den." Utos ni Aling Flora kay Bliss nang makita niya iyon.Napakislot pa si Bliss. Nag-aalangan siyang tumingin kay Aling Flora na inaayos ang mga pagkaing dadalhin ng dalaga."Ayos ka lang ba? Kaninang umaga ka pa maputla at laging nagugulat." Pansin ni Aling Flora.Alangin namang ngumiti si Bliss at aminado itong nag-init ang kanyang mukha."Wala po ito! Okay lang po ako," pagkakaila ng dalaga at kinuha na nito ang food tray."Uminom ka ng gamot kapag masama ang pakiramdam mo!" Pahabol namang sabi ni Aling Flora."Opp salamat!" Mabilis na sagot ni Bliss at iniwan na nito ang matanda.Kagat labi naman si Bliss habang naglalakad papunta sa may Den. Kung pupuwede lang sana ay ayaw na muna niyang makita at malapitan si Asher. Wala siyang mukhang maihaharap sa kanyang Senyorito baka naisip nitong siya ang may gusto sa nangyari kagabi. Subalit wala siyang magagawa katulong lamang siya doon kaya wala siyang choice.Tumikhim muna si Bliss nang maka

Kabado si Bliss habang hawak niya ang food tray na may lamang sabaw at gamot. Masama daw ang pakiramdam ng kanyang Senyorito ayon sa Mayordomang si Aling Flora. At medyo inis din si Bliss papaanong hindi sasama ang pakiramdam ng Senyorito niya ay straight 12 midnight ito kung umuuwi ng Mansion? At palaging lango ito sa alak pero bilib si Bliss dahil alam pa din ng Senyorito niya ginagawa nito.Kumatok muna si Bliss pagkarating niya sa tapat ng kwarto ni Asher. Subalit walang nagsalita kaya idinikit ng dalaga ang tainga nito sa pinto. Dinig niyang tila umuungol ang kanyang Senyorito kung kaya't muli siyang kumatok. Bahagyang nabuksan ang pinto napagtanto ng dalaga na hindi iyon nakasarado."Senyorito?" Tawag niya.Muling nakarinig si Bliss ng ungol kaya sumilip siya konti. Dim light lang ang nagsisilbing liwanag sa loob ng kwarto. Napalunok si Bliss at medyo kinabahan pero trabaho niya iyon kaya nilakasan niya ang kanyang loob. Huminga siya nang malalim at buong tapang siyang pumasok s