6

YNA felt bored, buong araw lang siyang nagbabad sa pagsi-surf sa internet. She stood up and watch her wrist watch. It's three o'clock in the afternoon. So she decided to take a shower and went out for shopping. Better idea than going to the bar, isinumpa na niya ang lugar na 'yon. Hindi na niya nais na balikan pa ang pwestong iyon na nagdulot sa kanya ng kahihiyan at mga alaala na nais na niyang limutin nang tuluyan.

She wears a ripped jeans paired with white off-shoulder. Tinirnuhan niya ng kaniyang vans shoes. Simpleng ayos lang dahil hindi naman siya magtatagal sa Mall. Ayaw niyang magsuot ng mga mararangyang damit dahil ayaw niyang mapansin ng marami, at mas nais niyang maging komportable habang namimili.

She went downstairs. Nakita siya ng kaniyang daddy. "Where are you going?" tanong nito sa kaniya. Malamang magagalit na naman ito dahil aalis na siya. Ngayon na nga lang siya lalabas ulit matapos ang halos isang buwan na hindi lumabas ng bahay matapos ang nangyari sa bar. Ramdam pa rin ni Jomari ang bigat ng isip sa anak at nais na niyang magbago ito ngunit alam niyang mahirap pa rin ito.

She continues to walk until she reach the main door. Nakangiti siyang binalingan ng tingin ang daddy niya. "I will go for shopping, dad. Don't worry." Binuksan na niya ang pinto at lumabas na, hindi na siya naghintay pa ng anumang sagot.

Jomari was left with a little anger. He tries to hold his temper. He shook his head and let out a deep sigh. Alam niyang mahirap baguhin ang ugali ng anak, ngunit determinado siyang gawin ang lahat para sa ikabubuti nito sa hinaharap.

Yna revved her car engine and drove off headed to the Mall. Gusto niyang mag-shopping sa Mall ng mga Domingo. She always shop here to take a chance to see her ex-boyfriend, Janus. This mall was owned by this man's family. Dati-rati ay dito siya madalas pumupunta sa pag-aakalang baka sakaling makita niya ang lalaking mahal niya, kahit na alam niyang malamang ay wala na ito sa bansa. Pero sa kabila nito, hindi nawawala ang pag-asa niya na makita ito muli saan man siya magpunta. Pero hindi niya nakikita ang lalaki rito, siguro nangibang bansa ito.

She park her car in the parking area. She put on her shades and went out of her car. Chin up, she enters the entrance of the mall. Marami ang nakatingin sa kaniya pero wala siyang pakialam. Sanay na siya sa mga tingin ng mga tao sa kanya, at hindi na ito nakakaapekto sa kanyang isipan.

Sumakay siya sa escalator patungong third floor. Yes, this mall is only a three storey building but it has a very huge area. Kahit na tatlong palapag lamang ang gusali, napakalawak ng espasyo nito at maraming tindahan na nag-aalok ng iba't ibang uri ng produkto at serbisyo.

She's about to reach the third floor when she saw a familiar bulk of a guy. Nasa pababang escalator ito. She look back at him that she made no focused on her feet on the escalator. Malapit nang maipit ang mga paa niya at muntik pa siyang matumba. Napapamura siya sa kaniyang katangahan. Hindi bale, 'di naman siya kilala ng mga taong nasa mall. Kahit na halos maaksidente siya, wala siyang pakialam sa mga taong nakakakita sa kanya dahil hindi naman nila siya kilala at hindi rin nila alam ang kanyang pagkabalisa.

She pretended to be okay. Nagtungo siya sa mga bagong stall ng mga branded na damit. She choose her favorite dresses. Pagkatapos ay dumako siya Gucci bags and apparel. Bumili siya ng mga bagong bag at high heels. Nais niyang bumili ng maraming bagay upang maibsan ang inis at pagkabagot na kanyang nararamdaman sa buong maghapon.

Nagmamadali siyang nagbayad ng mga pinamili niya. Sumasakit ang paa niyang muntik malamon ng escalator. It is her price for being a fool. Who told her to look back at the guy she mistook for again? Nakaramdam siya ng panghihinayang sa kanyang sarili dahil sa katangahan na kanyang ginawa, at alam niyang ang sakit ng kanyang mga paa ay ang parusa sa kanyang pag-iisip sa lalaking hindi naman talaga niya minahal.

Paalis na siya ng parking area ng may muntik bumangga sa kotse niya. "Argh. I'm so unlucky today." She shouted for anger. Buong araw siyang minalas, sino ba kasi 'yon? Hindi ba nakita nang driver na papalabas din ang kotse niya sa parking area? Naiinis siya sa nangyari at pakiramdam niya ay hindi maganda ang kanyang kapalaran sa araw na iyon.

Wala na siyang magagawa pa, dumiretso lang ang kotse. Hindi na bumaba ang driver para humingi ng sorry. Sa subrang inis ay umuwi na lang siya. Walang nagawa kundi tanggapin ang nangyari at bumalik sa kanilang tahanan upang magpahinga at isipin ang lahat ng mga pangyayari.

She directly entered her room. She locked herself up for her annoyance. She doesn't even want to eat dinner for annoyance. She really had a misfortune today. Nais niyang magpalipas ng oras sa loob ng kanyang kwarto at huwag nang lumabas pa hangga't hindi nawawala ang kanyang galit at inis.

NAGISING si Yna na kumakalam ang kaniyang sikmura. She went downstairs to find food to eat. Approaching the kitchen, she already smells her favorite foods. She was surprised to see who's cooking. She's not dreaming, her mother is cooking food. Hindi niya inaasahan na ang kanyang ina ang nagluluto ng pagkain na kanyang paborito, at naiwan siya sa pagtataka sa kanyang nakikita.

Nakapamewang siyang nilapitan ang mommy niya, "Something fishy, ha," gusto lang niyang asarin ang mommy niya base sa kaniyang paraan ng pagtatanong. Kilala niya ang kanyang ina, at alam niyang may ibang dahilan kung bakit ito nagluluto at nagpapakita ng labis na pag-aalaga sa kanya.

Nakangiting binalingan siya nito. "Wala naman, gusto ko lang magluto. Besides, hindi ka kumain kagabi."Umismid siya, kilala niya ang mommy, may hihilingin na naman ito. Alam niyang may ibang layunin ang kanyang ina sa ginagawa nito, at hindi lang ito basta nagluluto para sa kanya.

Her Dad comes." Wow, it smells delicious."

"Of course. Honey," her mom agreed.

She felt irritated and rolled her eyes. Umupo na lang siya at naghintay ng pagkain. Hindi niya nais magsalita pa at hinayaan na lamang ang mga magulang na gumawa ng anumang nais nila.

"Dad, Mom, alam kong may binabalak kayong dalawa. Ngayon pa lang, tumututol na ako," she said unemotionally. Her mom don't mind her. She serves the foods. Her Dad also pretend not to hear what she had said. Alam na niyang darating ang panahon na kakausapin siya ng mga magulang tungkol sa kanyang kinabukasan, at handa na siyang tumutol sa anumang maging desisyon nila.

"Huwag muna tayo mag-usap ng ibang bagay. Spare it, okay?" Her mom slightly scolded her.

She smirked. "Tss!"

"Kumain muna tayo," sabad ng kaniyang ama.

Tumahimik siya. Masarap ang niluto ng mommy niya at gutom na gutom siya. Kumain siyang hindi umiimik. Kahit na naiinis siya, hindi niya matanggi na masarap ang pagkain at naging maayos ang kanyang pakiramdam habang kumakain.

AFTER breakfast Jomari tell her to talked privately in their library. May sarili silang library dahil mahilig siyang magbasa ng mga libro. She loves to write stories but she never succeeded in it. Mahilig siyang magbasa at sumulat, ngunit hindi niya naramdaman ang tunay na kasiyahan sa kanyang ginagawa, at hindi ito naging tagumpay para sa kanya.

Jomari wants her to take Business Management instead of Journalism. Even though she graduated from this course, she doesn't feel it and never dreamed of pursuing her degree. She showed no passion in terms of business. Nais ng kanyang ama na mag-aral siya ng pamamahala ng negosyo sa halip na sining ng pagsulat at pamamahayag, ngunit kahit na nakatapos na siya ng kurso, wala siyang nararamdamang interes o pagmamahal sa larangan ng negosyo.

Laglag ang mga balikat niyang tumungo sa library. Hinihintay siya ng kaniyang daddy. Kumatok siya. "Come in," her Dad said.

Jomari was sitting in his swivel chair. "Take your seat, let's talk."

She obeyed immediately. She doesn't want to stay any longer. "What is that Dad? Is it really important?" pamaang niyang tanong. Nais na niyang matapos na ang usapan at makalabas na muli sa silid-aklatan.

"Yes. I'll be straight forward. Gusto kitang maging isang mabuting tao. Basic lang naman ang gagawin mo, magtatrabaho ka sa ibang kompanya." Nais niyang magbago ang pag-uugali ng anak at matutunan ang tunay na halaga ng pagiging masipag at responsable, kaya't nais niyang magtrabaho sa ibang kumpanya upang matuto ng mga bagong bagay.

"Ayoko po." Agad na tumutol si Yna, dahil ayaw niyang gawin ang mga bagay na hindi naman niya nagugustuhan.

Jomari pinched his forehead and did a little sniffing. He is holding his anger. "Okay—but remember this. Kung hindi mo pa rin ako susundin this time. You will no longer be the heiress of our family." Ipinakita ng kanyang ama na seryoso ito at handang gawin ang anumang paraan upang magbago ang anak.

She open her mouth in shock. She stood up."Kaya mong gawin 'yon Dad?" Hindi niya inaasahan ang sasabihin ng kanyang ama at naiwan siya sa pagkagulat sa bigat ng kanyang sinabi.

"Yes. I will get everything to you. Including your bank account, it will freeze until you didn't accept my deal." Ipinaliwanag ng kanyang ama na aalisin niya ang lahat ng karapatan at ari-arian na pag-aari ng anak, at ipapatigil ang lahat ng kanyang mga account sa bangko hangga't hindi siya sumusunod sa kanyang mga utos.

She tapped her forehead. "What? Why are they doing this to me?" She almost cried. " What's that deal? I can't live without money. I can't go shopping, hang out and party." Naramdaman niya ang takot at panghihinayang, dahil alam niyang hindi niya kayang mabuhay nang walang sapat na pera at walang kakayahang gawin ang mga bagay na nasanay na siya.

Jomari smirks. "It's that all you want? Then, strive hard to earn money. You will work in Dela Merzcid's Real Estate company." Ipinakita ng kanyang ama na ang tunay na halaga ng buhay ay hindi lamang nakabase sa kayamanan, at nais niyang matutunan ng anak ang kahalagahan ng pagsisikap at pagtatrabaho.

"What? I don't want to, dad." Yna begged but Jomari ignored her. Nais niyang mapagtagumpayan ang kanyang ama at hindi sumunod, ngunit alam niyang wala siyang magagawa dahil sa mga kondisyong inilatag nito.

"That's final. You will work to earn money to satisfy your needs and wants. To get back your inheritance. If you fail and disobey. You can freely get out of this house. I will not stop you." Ipinapaalam ng kanyang ama na walang ibang pagpipilian si Yna kundi ang sumunod, dahil ang anumang pagtanggi ay magdudulot ng malaking pagbabago sa kanyang buhay.

She started to be teary-eyed. "Okay, I will work in that damn company in one condition too. Don't cut off my money in my credit cards." Dahil sa takot at pangangailangan, napilitan siyang pumayag sa kondisyon ng kanyang ama ngunit may itinakda rin siyang sariling kondisyon.

"Ow? May sasahurin ka naman kung nagtatrabaho ka. Para saan pa ang credit card?" Nagulat ang kanyang ama sa hiling na ito dahil sa tingin niya ay sapat na ang matatanggap niyang sahod mula sa trabaho.

"I can't live without money. Just one credit card, please," pagmamakaawa niya ulit.

"Okay. One credit card with 5,000 pesos each month only. Take it or leave it?" Nag-alok si Jomari ng isang credit card na may sapat na halaga lamang, at ibinigay ang pagpipilian sa anak na tanggapin ito o tumanggi na lamang.

Nanlalaki ang mga mata niya mula sa narinig mapagkakasya ba niya ang ganun ka liit na pera? Gayung hindi siya sanay na walang pera. Hindi niya inaasahan na iyon lamang ang ibibigay ng kanyang ama, at naiwan siya sa pag-aalinlangan kung sapat ba ito para sa kanyang mga pangangailangan.

"Take it. But I will use my car in going to my damn work." Pumayag siya sa kondisyon matapos isipin ang lahat ng mga posibleng mangyari, at hiningi pa rin ang karapatang gamitin ang kanyang sasakyan sa pagpunta sa trabaho.

"Sure. Please, sign this agreement."

Mas nautakan siya ng ama niya ngayon. May agreement pa. Inside her, she wants to tear it into small pieces. Her dad set up a good trap for her. Napagtanto niyang binuo ng kanyang ama ang isang plano na hindi niya matatakasan, at nais niyang punitin ang papel na iniharap sa kanya ngunit wala siyang magagawa.

Malapad ang ngiti nito. "Well you can leave now. Prepare yourself. You will start you work tomorrow." He handed her a small piece of white vellum paper. It's written here the address and the name of the person she will look for if she arrives in Dela Merzcid's Real Estate company. Ipinakita ng kanyang ama ang address ng kumpanya at ang pangalan ng taong kausapin niya kapag nakarating na doon, at ipinaalala na magsisimula na siya kinabukasan.

Hindi siya umalis. Nanatili siyang nakaupo at umiiyak. Si Jomari na lang ang lumabas ng library, he was now very happy that he made Yna agree after all. Naiwan si Yna sa kanyang pag-iisip at pag-iyak, habang masaya naman ang kanyang ama dahil sa wakas ay napasang-ayon na niya ang anak na gawin ang mga bagay na kanyang nais para sa kinabukasan nito.