LOGIN“Bakit naman kasi hindi mo na lang ipagtapat sa bata na nabuntis ka ng irang Arab prince?” reklamo ni Cleo matapos lumagok ng isang basong red wine.
“Sssh… ano ka ba ang boses mo baka marinig ka ni Disney,” pigil naman niya. “E kasi naman, kawawa naman ang bagets. Kita mo nga o, ang sama ng loob.” “Kapag ginawa ko ‘yon baka malagay sa kapahamakan ang buhay namin,” sabay lagok din ng alak. “Ilipat mo na lang ng ibang school si Disney, kaysa naman binubully siya ng Chinee na ‘yon. Doon sa private school, tutal kaya mo naman di ba? Nobody knows that you are bloody rich girl. With that black card from that Arab prince you met and chukchak.” Tumawa ng malakas si Cleo. “Hay naku tumigil ka nga.” “Girl ikaw ang tumigil, eight years na ang lumipas bakit hindi mo pa ginagamit ang bkack card na yan, oh let me paraphrase, your unlimited black card? Kung ako sayo, naku nabili ko na ang lahat ng luho na gusto ko at nag-travel all over the world na rin ako.” “Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.” “Hindi naman sa umaasa ano ka ba, alam mo naman ang nangyari sa akin doon e bago ako nakauwi dito ng buhay. Ayoko nang mangyari iyon. Hindi ko alam kung hinahanap pa rin ako ng mga goons na ‘yon para alamin kung saan ko itinago ang anak ng boss ko. At kapag na-trace ako ni prince naku sigurado ma-te-trace din ako ng mga goons na ‘yon dahil pamangkin niya yung anak ng boss ko na prinsipe din.” “Oh my God, surrounded by prince’s. Kung sa bagay may point ka. Pero maiba ako, masarap bang makaulayaw ang isang prinsipe,” mapanuksong tanong ni Cleo. “Hay Cleo ano ka ba? Matagal na ‘yon kaya limot ko na.” “Hmmm… aminin. Mahaba ba? Matigas din ba?” sabay irit ni Cleo. “Hay Cleo ano ba? Kilabutan ka nga. Nagawa ko lang ‘yon para iligtas ang sarili ko.” “Sussss…joke lang ito naman. Napakamalas mo sa prinsipe na ‘yon ‘no, ni hindi mo nakita ng malinaw ang mukha, tapos nabura pa ang information niya sa g****e kaya hayan ni walang bakas ng pagkakakilanlan ang sinuman sa inyo. Ah, meron pala, yung bracelet mong saphire. Pero di ba sa dinami-dami ng lalaki dito sa mundo, paano mo naman makikita ang prinsipe na may hawak ng bracelet mo na ‘yon. Only fate will do na lang talaga Girl. Pero masarap ba?” tukso pa ni Cleo. “Cleo,” pinandilatan niya ito ng mata. “Okay, okay. Change topic. Ano naman ang ganap sa Uncle Ib na ito ni Khaleb ha?” “Hay naku pinaalala mo pa, alam mo ba kung sino ang Uncle Ib ni Khaleb ha? Magugulat ka kapag sinabi ko sayo.” “Ayyy sound intrigue ha, sige spill it out. Nae-excite ako daliii” “Yung Herodes na nagkape sa shop mo.” “OMG! Yung hot na lalaki.” Asar na tumango si Loraine. Sabay irit naman ng malakas ni Cleo. “Akalain mo nga naman. Pwede bang invite mo siya na magkape ulit sa coffee shop ko.” “No,” walang gatol na tutol niya. “Ay maka-no.” “Dahil asshole siya, akalain mo ba namang pagkamalan akong girlfriend ni Khaleb at ito pa ha, inalok ako ng halaga layuan ko lang daw si Khaleb. Gosh! Hindi man lang kilabutan. At napagkamalan pa akong sugar mommy.” Natawa naman ng malakas si Cleo. “Girl, kung ako naman sayo, papayag na rin ako kasi gwapo naman si Khaleb mabait at close sila ni Disney ha, plus… mayaman pa.” Taas baba ang kilay ni Cleo. “Hay Cleo kilabutan ka nga.” “Joke lang ito naman.” MAGHAPON ang lumipas na hindi lumabas ng kwarto niya si Khaleb ni hindi ito kumakain. “Boss nag-ha-hunger strike po yata si Khaleb,” pagbibigay-alam ni Jayson. Kumunot naman ang noo ni Ibrahim sa ibinalita ni Jayson. “Kailan pa?” tanong niya. “Kaninang umaga pa.” “Tanungin mo si Butler Shing kung may pagkain na naka-stock sa kwarto ni Khaleb.” “Boss natanong ko na po siya kanina, wala daw po kahit tubig.” Biglang napasandal sa swivel chair si Ibrahim at nahilot ang sentido. “Ya Allah yassir (“Oh God, make it easy),” nasambit niya sa hangin. “Sige uuwi na ako, pakisabi na lang kay Butler Shing na ako na ang bahala kay Khaleb.” “Yes Boss. NADATNAN niyang naka-headphone si Khaleb sa loob ng kwarto nito. Dim ang ilaw at bukas ng bintana. Ni hindi man lang siya binabati gaya ng madalas na ginagawa nito. “As-salamu-alaykum,” bati niya kay Khaleb. “Wa-alaykum as-salam,” malamig na tugon ni Khaleb. Tinanggal nito ang headphone saka humiga sa kama. Hindi inaasahan ni Ibrahim ang ganong pagsalubong sa kanya ni Khaleb. Dati-rati lumalapit ito sa para halikan niya sa pisngi kagaya ng kulturang kanilang nakagisnan. “Khaleb, talaga bang nagiging mapagmatigas ka na ha?” “Uncle, ikaw ang mapagmatigas. Bakit kailangang ikulong mo ako dito?” galit na tugon ni Khaleb sa kanya. “Iniingatan lang kita.” “Saan? Kanino? Kay Loraine? Bakit, ganon ba kasama ang tingin mo sa kanya?” “Khaleb you are acting too much. Nawawala ka na sa sarili kapag si Loraine na ang pinag-uusapan. Gusto mo ba siya!?” “So what if I like her!” Hindi napigilan ni Khaleb ang magtaas ng boses. “Do not raise your voice over me Khaleb! Huwag mo akong subukan!” “At anong gagawin mo sa akin ha?” “Khaleb isa kang prinsipe at hindi siya nararapat para sa isang katulad mo. And don’t you realized that you became irreverent when she’s near you! Do you have to give your face for a slap from a servant!” “So what! That’s what a noble prince do, to protect his loved ones, right?” Napapikit si Ibrahim para lang pigilan ang sarili. “Alright, prepare yourself ang we’re going to eat dinner together. Hindi na ako makikipagtalo sayo.” “Hindi ako kakain, wala akong gana.” “Well, then, get starve.” Iniwan niya ito at pinabayaan. “Sheikh Rashid, kaninang umaga pa siya hindi kumakain, baka magkasakit siya,” pag-aalala naman ni Butler Shing. “Kakain din yan kapag nagutom.” Hindi siya sanay na parusahan si Khaleb ng ganito katindi. Ito ang unang pagkakataon na ikinulong niya ito sa mansion at hindi pinalabas. Mahirap para sa kanya dahil higit pa sa pamangkin ang turing niya rito. Siya na ang tumayong ama at ina para dito. Nag-aalab ang kanyang damdamin sa galit dahil sa epekto ng Loraine na iyon sa pamangkin niya.“Ano!? Ano kamo? Pinangakuan ka niya ng kasal tapos, tapos, pinauwi ka nang Pinas ng ganon na lang. At ang bruhang Shamira na ‘yon! Ang landi ha! Naku…. Nakakagigil talaga ang hari ng mga Herodes na yon! Isa pa yang Jayson na yan! Pag nakita ko talaga yan, kukuyumusin ko ang mukha niya!” nanggagalaiting bulalas ni Cleo.Habang si Loraine ay pugto na ang mga mata sa kakaiyak.“Hoy Loraine tumigil ka na nga dyan, lalo lang akong nanggigigil sa Herodes na ‘yon e. Para ka niyang pinasakay sa roller coaster ha,” dugsong pa ni Cleo. “Anong parang, ganon na nga ang sumatotal ng lahat,” sabat ni Thea.Napalingon naman si Loraine na nagtataka. “Teka nga Thea bakit nandito ka nga pala? Hindi ba nandoon ka sa villa ninyo? At di ba ikakasal ka kay Delfin? Ano na bang nangyari?”Natahimik naman si Thea habang idinudukot ang mga kamay sa bulsa. Nag-aapuhap ng isasagot. “Naku, isa pa yan, isa pa yang Dimitri na yan,” muling dugsong ni Cleo. “Ano? Teka, hindi ko maintindihan. Ano naman ang kinala
Ilang oras ang lumipas nang makalabas si Ibrahim sa kwarto nina Loraine. Tinatamad pa sanang bumangon si Loraine pero alas nueve na ng umaga kaya nag-inat inat na siya at nagsimulang ayusin ang sarili. Isang oras ang lumipas nang may kumatok sa pintuan. Kumunot ng bahagya ang kanyang noo. “Ha? Ano ba naman si Ibrahim, bakit kailangan pang kumatok e basta na lang naman siya pumapasok dito, saka hindi naman naka-lock ang pintuan ah,” pagtataka niya sa pag-aakalang si Ibrahim ang kumakatok.Pero kumatok pa ulit ito ng sunud-sunod. “Hay… oo na nga andiyan na.” Isinuot niya ang robe at nagmadaling tumakbo papunta sa pinto. “My love,” excited na salubong niya pero si Jayson ang nasa labas, may dala itong plane ticket. “Ay sorry naman Jayson, ikaw pala yan.” Natawa siya. “Ah, oo ako nga,” maang ni Jayson. “O halika, pasok ka,” aya ni Loraine kay Jayson. “Naku hindi na, dito na lang. Saka mukhang kagigising mo lang e.”“Ah oo. E teka bakit ka nga ba nandito? I mean nasaan si Ibrahim?
No doubts, no fear, pakakasal na siya kay Ibrahim.Tumayo ito at niyakap siya ng mahigpit. “I will never let you go. Walang sinumang makapaghihiwalay sa atin, my love, I love you.”“I love you too Ibrahim.”Kasunod ng proposal na iyon ay ang magarbong strings orchestra play sa grand stage ng amusement park kasabay ang sunud-sunod na foreworks.Naluluhang natatawa si Loraine. “Grabe, A whole New World talaga.” Iyon ang saliw na tinutugtog ng orchestra.“If I can only give you the world, I will, pero sorry my love hindi kasi akin ang mundo e. Baka magalit ang tunay na may ari na siyang lumikha.”Natawa silang pareho.“Ikaw talaga.”Matapos ang proposal at Orchestra play, dinig na dinig naman nila ang sigaw nila Disney mula sa itaas ng ferris wheel.“I love you Papa!!! I love you Mama!!! I love you Lolo!!!” umeekong sigaw ni Disney.Panatag namang nakatanaw sina Ibrahim mula sa ibaba dahil alam nilang bantay sarado ito ng mga katulong at bodyguards.Maya-maya may lumapit na isa sa mga bo
Loraine admit to herself na may kaunting takot siya noong umpisa sa ipinapakitang pagmamahal ni Ibrahim para sa kanya, ngayon iba na, talagang mapapatunayan niyang tapat ito sa kanyang nararamdaman dahil sa mga ipinapakita nito.Nagising siya mula sa pagakakatulog ng mahimbing dahil na rin sa magdamag na lambingan nila ni Ibrahim.. Napamulagat siya nang makitang sinusugod na siya ng yakap nina Disney at Khalid habang pinapanood naman sila ni Ibrahim.“Mama, dito ka pala natulog, hinahanap ka namin kagabi e,” pag-uusisa ni Disney.Napangiwi naman siya sa sobrang hiya sa mga anak.“Ahm… oo anak, sorry.” Sabay peace sign.“Okay lang po Ma kasi dumating naman po si Papa. Pinatulog nga po niya si Khalid e. Bakit kasi Ma, dito ka natulog,” reklamo ni Disney.“Ah… hahaha. Kasi mga anak…”“Because you and Khalid are grown up babies, kailangan n’yo nang masanay matulog na mag-isa,” salo ni Ibrahim.“Ha…? E Papa bata pa kami,” pangangatwiran naman ni Disney. Habang si Khalid naman ay mahigpit
Everything’s change after that night. Naging malambing na sa kanya si Ibrahim ngunit maingat sila. Hindi nila ipinahahalata sa karamihan ang kanilang relasyon. Pumayag siya na muling maging kasintahan nito kahit palihim. Alam niyang mahirap gawin ang desisyon ni Ibrahim pero nakikita niya ang pagsisikap nito.Una nitong sininop ang kumpanya sa Pilipinas na siyang inaasahan nitong pantaguyod sa kanilang pamilya. Pangalawa ay ang pakikipag-usap nito sa hari na mariin namang tinutulan ang desisyon nito kaya talagang mahirap. But all in all, humahanga si Loraine sa katapangan nito kaya walang dahilang hindi niya ito mahalin. Marupok na kung marupok, may dahilan naman.Hindi niya tuloy maiwasang mapangiti habang naaalala ang gabing iyon. Napakasaya niya talaga na sa wakas dumating ang oras na naging maayos na sila ni Ibrahim, kasal na lang ang kulang. Nagtitiwala naman siya na makakasal siya rito.Gabi na nang dumalaw si Ibrahim sa kanilang kwarto. Tulog na rin sina Disney.“Hey, I missed
“What is going on here?”Agad na namang kumabog ang dibdib ni Loraine nang marinig ang boses na iyon ni Ibrahim. Ayan na naman kasi ang lakas ng dating nito sa kanya kaya kahit anong iwas at tago, lumalabas at lumalabas pa rin ang epekto nito sa kanya kahit naiinis siya dito. Natataranta siya at namumula ang mukha.“Wa-wala, aalis na ako,” natatarantang sagot niya.“Bakit kailangan mong umalis kung pwede ka namang mag-stay.”‘Oo nga naman Loraine,’ sagot ng kanyang isip. “Ahm… mas maganda sigurong bigyan ko kayo ng time sa isa’t-isa,” palusot pa niya.‘Sus… ang arte talaga, if I know gusto mo rin naman akong makasama,’ natatawang tugon ni Ibrahim sa kanyang isip. “You know what, mag-stay ka na rin dito so we can have time with each other as family,” nakangiting paliwanag naman ni Ibrahim.‘Anong nakain ng Herodes na ‘to at parang ang bait bait niya ngayon?’ tanong ni Loraine sa isip.“Come on… I’m in the good mood today,” muling yaya ni Ibrahim.Nagdadalawang isip naman si Loraine na
“Ang siraulong Sheikh na ‘yon, akala niya siguro mahuhulog ulit ang loob ko sa kanya. Huh! Ang kapal. Anong palagay niya sa akin marupok? Huh! Nababaliw na yata ang Herodes na ‘yon, matalino yata ‘to. Ano, matapos mong sabihing hindi mo ako kailan man mamahalin tapos ngayon lumalandi ka sa akin. Ho
“Loraine! Loraine! Wake up, no, no, please open your eyes wake up.”‘Ano ‘to? Nananaginip na naman ba ako? Si Ibrahim ba ‘to? Umiiyak siya, natataranta habang ginigising ako. Gising na nga ba ako o nananaginip na naman,’ tanong ni Loraine sa isip.“MISS LORAINE, MISS LORAINE.”Naulinigan niya ang b
“I heard that you are planning to go back home,” bungad ng hari.Kinabahan naman si Loraine pero sumagot siya. “Yes your highness if you will grant my request.”“Is it because of Ibrahim?” diretsang tanong ng hari.“Your highness…”Pinutol na agad ng hari ang kanyang sasabihin.“I’m afraid I can’t
Kinabukasan habang kumakain sina Loraine ng almusal, nagulat na lang siya sa biglang pagpasok ni Ibrahim na tiim ang bagang, halatang galit ito. Napatingin siya rito. “Can I talk to you in private?” utos ni Ibrahim. At para kay Loraine, ang utos na iyon ay may tono na hindi pwedeng hindi sundin k







