Chapter 06

IYAK NANG IYAK si Xyza, hindi lang dahil sa galit, kundi dahil na rin sa matinding kahihiyan na naranasan niya kanina.

Kung hindi dahil sa kanyang ina, hindi niya malalaman kung ano na ang itsura niya sa harapan ng masungit, pakialamero, mayabang, at mapangutyang si Flint.

Paano niya ngayon mabubura sa isipan nito ang lahat ng nakita? Baka lalo pa siyang kutyain nito dahil doon.

Panay ang punas niya ng luha gamit ang likod ng kamay habang patuloy sa paghikbi. Maging ang sipon niya ‘y nagsimula na ring tumulo.

Ngayon lang talaga nangyari sa buong buhay niya ang mapahiya. At sa harap pa talaga ng isang aroganteng lalaki.

Kahit nanlalabo ang paningin dahil sa masaganang luha, tinungo niya ang cabinet upang kumuha roon ng damit na pampalit. Kinuha niya ang isang simpleng t-shirt at shorts na sakto lang ang haba.

Basta na lang niya isiniksik doon ang mga damit na kinuha niya galing sa maletang dala-dala noong nakaraang gabi. Hindi na rin kasi niya nagawang iutos ang pag-aayos niyon sa katulong dahil nga sa nangyaring sagutan nila ni Flint.

Ito na muna ang isusuot niya sa ngayon, kahit pa sanay siyang magsuot ng mga maiikli at seksi, dahil mayroon silang kasamang lalaki sa bahay. At isa pa, ayaw na niyang maulit muli ang pagkapahiyang nangyari sa kanya kanina.

Eksaktong pagkatapos niyang magpalit ng damit ay may narinig siyang katok. Ilang saglit pa’y pumasok ang kanyang ina.

Hindi siya makatingin nang diretso rito dahil sa nangyari kanina. Nahihiya siya at alam na niyang pagsasabihan na naman siya nito.

“Anak, hindi lang ugali mo ang kailangan mong ayusin, pati na rin ang mga isinusuot mo, lalo na at may mga kasama tayo ritong lalaki sa loob ng bahay. Katulad nga nang sinabi ko sa ‘yo noong una, wala na tayo sa mansyon. Kung doon ay kampante ka na gawin ang lahat at isuot ang lahat ng mga gusto mo, dito ay iba na. Kasi kahit paano, nakikitira lang tayo rito. Hindi natin ito pagmamay-ari para gawin mo ng malaya ang lahat ng gusto mo kahit labag na at mali. Alam mo bang halos hubad ka na kanina? Diyos ko naman, anak!”

Sinasabi na nga ba niya! Pagsasabihan na naman siya nito. Napabuntung-hininga siya habang iniikot ang mga mata. Hindi naman talaga niya intensyon ang lumabas na nakasuot pantulog dahil nga nasa ibang bahay na sila, nakalimot lang naman talaga siya.

“Kaya ka ba pumunta rito para pagsabihan na naman ako? Simula nung lumipat tayo rito sa bahay na ‘to, parang wala na akong ginawang tama sa paningin ninyo! Nakakasama lang ng loob kasi pinaparamdam niyo talaga sa ‘kin na wala na akong kakampi simula nang mamatay si Dad,” sagot niya, may sama ng loob.

Ibang klase kasi magmahal ang Daddy niya sa kanya. Kahit kailan, hindi siya nito napagalitan, ni hindi siya kailanman napagtaasan ng boses. Prinsesa ang turing nito sa kanya.

Hindi rin siya pinakikialaman sa mga desisyon at ginagawa niya. Bukod pa roon, halos walang limitasyon ang perang inilalagay nito sa kanyang credit card. Pero ngayon, iilan na lamang ang laman nito dahil sa walang tigil na pagbili niya ng kung anu-ano at kagagala kung saan-saan.

Dahil dito, lahat ng gusto at luho niya ay nabibili at nakukuha niya gamit ang pera. Sa mata ng kanyang mga kaibigan, maging sa paaralan, siya ang reyna.

Ayon sa iba, lalo na sa mga inggitera nilang kamag-anak, mali raw ang pagpapalaki sa kanya ng ama. Kinukunsinti raw nito ang mga maling ginagawa niya at palaging ipinagtatanggol, kahit siya naman ang nagsimula ng gulo.

Pero para sa kanya, iyon ang tamang pagmamahal. Kaya nang mamatay ang kanyang ama, pakiramdam niya’y literal siyang nawalan ng kakampi.

Hindi rin kasi sang-ayon ang kanyang ina sa istilo ng kanyang ama sa pagtatanggol sa kanya, at sa pagtatakip sa mga kamalian niya kaya madalas mag-away ang dalawa kapag nakakagawa siya ng mali o  kaya naman nasasangkot sa gulo.

“Xyza, wala na nga ang Daddy mo. Kaya kailangan mo nang mag-adjust. Ano, tayo naman ngayon ang mag-aaway dahil sa katigasan ng ulo mo?! At saka, hindi mo pa ba napapansin? Mali ang pagkunsinti sa ‘yo noon ng Daddy mo! Hindi ba ‘t madalas kang napapaaway at nasasangkot sa gulo, dahil imbes na pagsabihan ka, kakampihan ka pa niya?” matigas na wika ng kanyang ina.

Doon lalong nagrebelde ang kanyang damdamin.

“Dahil ba patay na si Dad, kaya nasasabi mo na ngayon ‘yan sa kanya, ha? Mom?” nang-uusig niyang tanong, habang unti-unting muling nababalot ng luha ang kanyang mga mata.

“Buhay pa siya noon pero sinasabi ko na ‘yan sa kanya! Hindi ba madalas mo kaming makita na nagtatalo? Kaya nga hindi na ‘ko magtataka kung bakit ganyan ang ugali mo ngayon!”

“No! Patay na si Daddy! At sana naman, mga magagandang alaala o salita man lang ang marinig ko mula sa ‘yo tungkol sa kanya! Pero ano? Puro paninisi, na kesyo kaya ako nagkaganito ay dahil sa kanya!”

“Bakit, hindi nga ba?” tugon ng kanyang ina, taas-kilay at walang alinlangang hinamon ang kanyang emosyon. Para bang nauubusan na ito ng pasensiya sa kanya.

“I hate you, Mom! I hate you!” sigaw niya. “Ano, dahil ba may bago ka nang asawa? May bago ka nang pamilya na kinikilalang mas mahalaga kaysa kay Daddy at sa ‘kin?!”

“Huwag mo akong taasan ng boses, Xyza!” mariing sagot ng kanyang ina. “Hindi ako ang Daddy mo na palalagpasin lang ang ganyang ugali mo! Baka tamaan ka sa ‘kin, huwag mo akong susubukan!” sambit nito, tila nasagad niya ang galit nito.

Sa kauna-unahang pagkakataon, ngayon lang sila ngkaroon ng matinding sagutan ng kaniyang ina. Madalas itong mahinahon at mapang-unawa sa tuwing nagtataray at nagmamaldita siya. nakapagtatakang hindi na siya nito ngayon nagagawang pagpasensiyahan katulad ng dati.

At Alam niyang may kinalaman doon ang bago nilang pamilya. Ito na ngayon ang pinahahalagahan nito, hindi na siya.

Doon naman biglang pumasok si alfredo sa kanyang silid, dahil naiwan ng kanyang ina na bukas ang pinto.

“Hey, honey. What’s happening here?” tanong nito sa malumanay na tinig, habang palipat-lipat ang tingin sa kanilang mag-ina.