تسجيل الدخول## KABANATA 35### NAKAPAGITAN SA KUTA NG MGA KIDNAPPERHumingpit ang hawak ni Flora sa pinto ng taxi. "Dan, tama na 'yan. Ayaw ko nang marinig ang pangalan ng lalaking iyon muli. Naiintindihan mo ba ako?"Ngunit ang isip ng bata ay malayo na, hinahabol ang isang pangarap na hindi niya maabot.Gusto ng bawat bata ng isang ama. Alam niyang kahit gaano pa niya subukang mahalin ito nang buo, palagi nitong maihahabol na magkaroon ng ama upang magdoble ang pagmamahal.Ngunit hindi niya kailanman naisip na gugustuhin ng kanyang anak ang isang lalaki na malinaw na hindi maabot ng isang tulad niya ang katayuan.Bukod doon, limang taon siyang nagsikap na kalimutan kung sino man ang ama nito."Sige na," sabi niya sa wakas, lumambot ang kanyang boses nang makita ang paraan ng pagdilim ng mukha ng batang lalaki na agad kumunot ang noo sa malalim na pagsimangot."Wala nang usapan tungkol sa mga ama ngayong araw.""Sabado, tayong dalawa lang. Starlight gardens. Deal?"Agad na nagliwanag ang mukha n
## KABANATA 34### ANG PAGBISITA SA PAARALAN NI DAN"Labing-limang minuto. Labing-limang minuto na lang ang natitira sa akin," bulong ni Adrian habang itinataas ang kanyang mga mata sa orasang nakabitay sa pader nang magpasara ang pinto matapos pilit na palabasin ng security guard si Natasha.Agad niyang kinuha ang mga susi ng kanyang kotse at hinawakan ang kanyang dyaket.Nakarating siya sa Bricks Academy sa loob ng dalawamping minuto.Pumadaim siya sa gate at nagmamadaling lumapit sa security upang ipaliwanag ang layunin ng kanyang pagpunta."Patawad po, sir. Ang mga mag-aaral sa ikatlong baitang ay umalis para sa isang excursion at hindi pa nakakabalik," paliwanag ng security guard."Tena!" mura ni Adrian sa kanyang sarili habang tumatalikod upang umalis."Sir," tawag ng lalaki."Hindi ba't sinabi ninyong ang batang hinahanap ninyo ay inyong anak? Dapat ay alam ninyong ang kanyang baitang ay pupunta sa excursion ngayong araw.""O... Oo. Tama ka. Kalimutan mo na. Nadala lang ako ng
## KABANATA 33**HINDI KITA KAILANMAN MINAHAL.**"Ito ang address ng paaralan ng kanyang anak." Agad na nag-text si Bianca kay Adrian habang pinapanood ang papalayong likod ni Flora. Magsisimula na sana si Adrian sa pagpapatakbo ng kanyang kotse nang mag-beep ang kanyang telepono sa mensahe.Wow! Naka-enroll na siya ngayon sa isang paaralan? Itinaas ni Adrian ang kanyang mga kilay.Ang pagbiyahe patungo sa kanyang opisina ay tumagal ng mas mababa sa karaniwang tatlumpung minuto dahil sa kanyang pabilis na bilis."Magandang umaga, sir. Ikaw...""Handa na ba ang mga file?" Impasensyal na tanong ni Adrian bago pa matapos ni Christine ang kanyang pahayag."Sigurado po, sir. Nasa talahanayan niyo na po.""Sige."Agad-agad pagpasok niya sa opisina, binuksan niya ang kanyang sistema at pinatakbo ang ilang mga dokumento, ang kanyang mga mata ay nagpalipat-lipat sa screen ng sistema at sa mga file na inilagay ni Christine sa talahanayan."Kumpirmahin mo ang oras ng break ng paaralan para sa ak
## KABANATA 32**NAHANAP KO NA SIYA.**"Kaysa sa mawala ang aking kumpanya sa isang taong hindi ko kilala dahil sa katangahan mo, mas mabuti pang mawalan ako ng anak." Pahayag ng ama ni Adrian, matatag at walang pakialam ang boses.Ano? Napapikit si Adrian. "Dad, kaya mas mahalaga na sa iyo ang naipundar mong kayamanan kaysa sa buhay ko? Ang buhay ng nag-iisang anak mo?" Ganti niya."Kung alam mong nag-iisang anak kita, sinunod mo sana ang mga utos ko at hindi mo hinayaang makaladkad sa putik ang pangalan ko gaya ng pinili mong gawin sa harap ng publiko.""Makinig ka, nawala sa akin ang tatlumpung taong pagkakaibigan na binuo ko kasama si Mr. Lopez dahil sa iyo, ngunit ang mawala ang mga pamumuhunan na pinaghirapan kong makamit dahil lang sa iyo ay isang bagay na hindi kailanman mangyayari habang ako ay nabubuhay." Bawi ng kanyang ama, at nang walang pag-aalinlangan, dinampot nito ang kanyang salamin at muling isinuot bago naglakad patungo sa kanyang silid.Nakatayo si Adrian na tila
## KABANATA 31### KAILANGAN MONG MAGBAYAD PARA SA MGA PINSALAAng kanyang mga mata ay kumukurap nang walang kontrol habang inilalapit ito patungo sa kanyang telepono."Lugard Lopez." Napakurap siyang muli pagkatapos tumingin sa caller ID, nagpapadala ng pangangatog sa kanyang likod.Kung ito ay ilang buwan na ang nakalipas, ngumiti sana siya nang may kagalakan habang kinukuha ang tawag, ngunit pagkatapos ng pampublikong kahihiyan na pinili ng kanyang anak na dalhin sa dalawang pamilya, si G. Smith ay ganap na nawalan ng tiwala sa kanyang sarili.Apat na araw. Apat na araw na mula nang piliin ni Adrian na iwan ang tanging anak na babae ng mga Lopez sa altar, at mula noon, ang kanyang pamilya ay naging tahimik at tinanggihan ang lahat ng mga pagtatangka na ginawa ni G. Smith upang humingi ng paumanhin para sa masamang pag-uugali ng kanyang anak."G. Gerald Smith," ang mababa, kulog na boses ni G. Lopez ay umalingawngaw mula sa kabilang dulo ng telepono habang sinasagot ng ama ni Adrian
## KABANATA 30### HINDI AKO KAILANMAN MAGPAPATAWAD"Huwag... Huwag mo akong ipagawa ng bagay na pagsisisihan ko kalaunan, Natasha. Baka hindi na kita mapagpalagpas sa susunod."Babala ni Adrian at pikit-matang piniga ang kanyang mga mata habang ibinubuhol ang kanyang kamao sa kanyang mga palad upang supilin ang galit sa loob niya."Anak, narito ako para sa iyo, at mula ngayon, hindi ko na kailanman hahayaang maihiwalay ka sa akin," sabi niya habang ibinababa ang kanyang sarili, ang kanyang mga mata ay nakatutok sa maliit na si Dan habang inilalagay ang kanyang mga kamay sa mga balikat nito.Itinaas niya ang kanyang mga mata kay Flora. "At ikaw... saan mo dinala ang aking anak?" Hinahanap ko na..."Paw!!!! Isang mabigat na sampal ang lumapag muli sa kanyang kanang pisngi. Si Flora iyon."Anong lakas ng loob mong magsalita sa akin sa ganyang paraan?" Mabilis na ganti ni Flora at sapilitang hinila si Dan palabas mula sa hawak ni Adrian."Huwag mong subukan, G. Pangulo! Huwag mong subuka







