Share

014

last update publish date: 2026-07-04 10:00:08

Yvette's POV

Hindi ko gaanong nalasa ang hapunan na inihain sa akin. Ang pinakamasama, hindi pa rin ako makatulog. Ang isip ko at buong katawan ko ay nakatuon sa paghihintay ng pinakamasama mula kay Knox. Kahit magiliw si Mira at lahat, hindi ko pa rin nakalimutan na isa siya sa mga lubos na tapat na puppet niya. Nasabi na ba niya kay Knox? Alam na ba ni Knox ang lahat? Ano na naman ang parusa ko ngayon?

Mga tanong iyon na paulit-ulit sa isip ko hanggang sa nakatulog ako at
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   015

    Yvette's POVMabilis akong umalis sa kanya bago pa niya maulit ang tanong.“Are you—”“Ayos lang ako,” nauutal kong sabi habang sinusubukang makahinga nang maayos. “Salamat.”Pagkatapos noon, tumakbo ako patungo sa restroom. Parehong kamay sa lababo para sa suporta at ang puso ko na parang sasabog sa dibdib, huminga ako nang mas mahaba kaysa sa paghinga ko, saka nilagyan ng malamig na tubig ang noo ko.Hindi pa rin umalis sa isip ko ang alaala ng nangyari.‘...in love…’Mabilis kong hinagod ang mga daliri sa buhok ko, isinandal ang bigat ko sa pader hanggang sa naka-squat na ako. Umikot ang mundo sa harap ng mga mata ko at, sa pinakamasamang dahilan, tumulo ang luha ko. Ayaw kong may kahit anong kinalaman kay Knox sa ganung aspeto, ni ayaw kong may kahit kaunting pakikipag-ugnayan sa ama niya. Hindi ko kailanman gustong maging ako ang sanhi ng pagkakawatak sa pagitan ng ama at anak… mas masahol pa… ayaw kong madamay ang

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   014

    Yvette's POVHindi ko gaanong nalasa ang hapunan na inihain sa akin. Ang pinakamasama, hindi pa rin ako makatulog. Ang isip ko at buong katawan ko ay nakatuon sa paghihintay ng pinakamasama mula kay Knox. Kahit magiliw si Mira at lahat, hindi ko pa rin nakalimutan na isa siya sa mga lubos na tapat na puppet niya. Nasabi na ba niya kay Knox? Alam na ba ni Knox ang lahat? Ano na naman ang parusa ko ngayon?Mga tanong iyon na paulit-ulit sa isip ko hanggang sa nakatulog ako at maging sa gitna ng tulog ko. Ngayong sumisikat na ang araw, hindi ko maiwasang maging thankful. Nakaligtas ako sa magdamag nang walang nangyari sa mga inaasahan ko.Bago pumunta para magsipilyo, sumulyap ako sa mga shopping bags mula kahapon, tunay na curious sa laman nito.“Titingnan ko mamaya pagkatapos ko,” bulong ko sa sarili.Pagdating ko sa banyo, tumingin ako sa butas sa itaas ng salamin. Isang tahimik na sakit ang tumira sa dibdib ko, naaalala ang lahat ng nang

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   013

    Yvette's POVPinanatili ko ang tingin ko sa sahig hanggang sa makaipon ako ng sapat na lakas ng loob para tingnan siya. Bukod sa galit ay ang tingin ng disgusto na sigurado akong meron din ako sa kanya noong unang beses niyang banggitin ang mga test. Hindi ko maiwasang isipin kung ano ang magiging reaksyon ng nanay ko sa lahat ng ito kung magkakaroon ng ganitong level ng disgusto sa akin ang isang estranghero.“Wala ka bang sasabihin?” pang-aasar niya pa. “I advise you to keep it low mula ngayon dahil hindi mo alam kung kailan may mga taong nakapaligid at nakikinig.”May humarap sa loob ko sa kanyang masamang komento. Sa buong buhay ko, hindi pa ako naging walang kakayahan na harapin ang anumang bagay na ibinato sa akin nang diretso, maliban ngayon. Nanahimik ako at hinayaan siyang mag-rant tungkol sa kung paano ako katulad ng ibang mga mapagkunwaring babae na ang tanging iniisip ay kung ano ang makukuha nila. Hindi dahil sumasang-ayon ako sa kanya, kundi dahil wala akong depensa at w

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   012

    Yvette's POVMula sa paraan kung paano gumagalaw nang mabagal ang oras hanggang sa kung gaano kalambing ang panahon, parang may pakana ang kalikasan para lalong palalain ang kalagayan ko. Ugh! Hindi ko dapat iniisip ang ganitong mga bagay tungkol kay Knox. Tangina! Si Knox ‘to!Mula sa paglalakad-lakad, humiga ako sa kama, mariing nakapikit ang mga mata, na parang natutulog na ako. Wala pa rin. Kung ano pa, parang lalong lumakas ang mga pagnanasa ko habang nilalabanan ko sila, hanggang sa sapat na ang lakas nila para supilin ang kalooban ko.Bago ko gawin ang tanging magagawa ko sa mga sitwasyon katulad nito, muli akong tumingin sa pader.“Hindi niya ako dapat makita nang ganito,” bulong ko sa sarili ko.Kumuha ako ng malalim na hininga at tiningnan ang buong kwarto para hanapin ang lugar na sapat na disente para hindi maglagay si Knox ng camera. Walang ibang napayapaan ang isip ko kundi ang banyo.Dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng closet. Nanlaki ang mga mata ko sa ganda nito. P

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   011

    Knox's POV Hindi siya nagsalita. Hindi rin niya ako tiningnan kaya hindi na ako nagpigil sa pagkakataong ito.“Sabihin mo nga kung bakit mo ginawa ’yan, putangina!” demand ko.Nanginginig siya sa ilalim ng boses ko.Nilunok ko ang matinding hirap sa lalamunan ko, hinila ang krawat at tinanggal ang jacket, lahat para lang pakalmahin ang sarili. Nakatayo nang tahimik ang tatay ko sa tabi ko, pinapanood kami na may kalkuladong ngiti.“At ikaw?” sabi ko habang nakakagat ng ngipin, hinila siya sa kwelyo. “Sabihin mo na nga kung anong klaseng demonyo ka talaga?” singhal ko. “Isang bagay lang ang sinabi mong tama at sigurado akong alam mo na ang lahat ng gusto mo, kaya mo naman kunin, kaya bakit ito? Bakit?!!” sigaw ko.Hindi gumalaw ang matandang lalaki, ni hindi man lang naapektuhan sa pagkakahawak ko, kaya lalong hinigpitan ko hanggang sa magsimulang magpumiglas siya.“Knox!” sigaw ni Evelyn sa takot. “Papatayin mo siya!”“At papatayin ko nga… siya!!!”Sa paglabas ng mga salitang iyon sa

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   010

    Knox's POV Pag-alis ko sa kwarto niya bago pa magawa ang higit na pinsala, hindi pa rin nawala sa akin ang epekto ng huling tanong niya. Hindi ako makapag-isip nang maayos.Sinabi ko sa kanya na nag-iilusyon siya at na sa paanong paraan man, kailangan niya ng pagliligtas. Literal, kailangan niya nga. Subalit posibleng ako mismo ang nangangailangan ng ‘pagliligtas’ na iyon.Nakarating ako sa banyo at hinayaan ang tubig na tumama nang malakas sa likod ko habang nakahawak sa mga pader para sa suporta. Bakit biglang parang boses ng nanay ko ang tunog niya? Sa pag-uusap tungkol dito, ano kaya ang iisipin ng nanay ko bukas kung hindi ko maibalik sa pangalan ko ang mga ari-arian?Malakas kong sinuntok ang pader, kinamumuhian ang katotohanang hindi lang namatay ang nanay ko kundi nabubuhay ulit sa pamamagitan ng mga mata ng isang estranghero… sa mga mata ni Yvette… at na hindi ko na kailangang isipin ang anumang disappointment, galit, o ano pa man mula sa nanay ko — sapat na ang tumingin sa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status