CHAPTER 4

Parang binibiyak ang ulo ni Samantha nang magising siya. Nahirapan din siyang imulat ang mata niya nang maayos dahil namamaga ito sa kakaiyak. For a few seconds, nakatitig lang siya sa puting kisame sa taas habang pilit na inaalala ang mga nangyari kagabi tsaka kung paano siya nakauwi.

‘Did I cry a lot last night?’

Inabot niya ang cellphone niya sa bedside table para tignan kung anong oras na. She tried her best to open her eyes properly just to check the time. It’s already ten in the morning. Pakiramdam niya ay binugbog ang ulo niya buong gabi.

Agad siyang lumabas ng kuwarto para hanapin si Deby. May naaamoy siyang mabango na niluluto. Since she still can’t see properly, sinundan niya na lang ang amoy hanggang sa makarating siya sa kusina.

“Debs, anong niluluto mo?” she asked before sitting down at the counter stool.

“Bacon and egg.”

“Oh my god!” Agad siyang napababa sa pagkaka-upo sa stool nang marinig niya ang boses ng lalaki. “Morgan?! What the hell are you doing at my house?”

Ilang segundo siyang nakatitig dito bago nilibot ang tingin sa paligid. Unti-unting nag-sink in sa kaniya ang katotohanan na wala siya sa condo niya.

“Wait…” Napakurap siya. “Nasaan ako?”

Morgan looked at her from head to toe. “Nandito ka sa apartment ko, Fuentes.”

“What?!”

Samantha tried recalling what happened after she approached Morgan at the bar. Agad niyang chineck ang sarili niya. Wala rin naman siyang naaalalang kakaibang nangyari kagabi.

“Done checking?” sarkastikong tanong ni Morgan.

Umirap dito si Samantha. “Baliw.”

“You don’t have to worry. I didn’t do anything to you. I tried calling your manager pero ayaw mo namang buksan ang phone mo kagabi,” paliwanag nito sa kaniya. “You passed out last night.”

Umupo ulit si Samantha sa stool. “Lame excuse. You could’ve called someone to call my agency about my situation,” aniya.

Samantha felt suspicious. Naaalala niya ang naisip niya kagabi na lapitan ito para magkaroon sila ng headline. If she ended up here, siguradong marami siyang nasabi kagabi at ngayon pa lang ay nahihiya na siya. Panay ang sulyap niya kay Morgan dahil hindi niya mabasa kung ano ang nasa isip nito.

Nag-sink in na naman sa kaniya ang nangyari kahapon. The notifications are all about her and Ronan’s issue. Hindi niya mapigilan ang sarili na basahin kung ano na ang pinag-uusapan ng mga tao tungkol sa kanila. She didn’t even receive a single message from Ronan.

“Don’t use your phone while eating.” Napatingin siya kay Morgan nang kunin nito ang phone niya at pinatay.

Tahimik silang kumain ng ilang minuto. Normally, Samantha would’ve preferred the silence pero hindi niya maiwasan ang mga tanong na pumapasok sa isipan niya.

“May tanong ako sa’yo,” wika ni Samantha.

“What?”

“When you liked me before at ni-reject kita, nagkagusto ka ba agad sa ibang babae?” Samantha genuinely asked. Gusto niyang malaman kung gaano kabilis magbago ang isip at puso ng lalaki pagdating sa mga babaeng gusto nila.

Umiling si Morgan. “No.” Tumingin ito sa kaniya. “You speak to me comfortably na para bang palagi tayong nag-uusap.”

Napataas ang kilay ni Samantha. “Dapat ba awkward tayo? It’s been years, Morgan. Huwag mong sabihin na iniisip mo pa rin ‘yon?”

Morgan just shook his head. “Not all men are the same, Fuentes.”

Napatango-tango si Samantha at natahimik ulit. Simple ang sagot ni Morgan pero may punto. Maybe Morgan was right. Hindi pare-pareho ang mga lalaki. Some men stayed loyal kahit naging mahirap na ang mga bagay. Others walked away the moment someone more convenient appeared. Unfortunately, napili niya ang lalaking katulad ni Ronan.

“Does it hurt a lot?” Morgan asked while looking at her intensely.

Napakurap si Samantha bago sumagot. “Yeah. I mean, I am already immune to different kinds of bullshit dahil parte na ‘yon ng buhay ko, pero itong nangyari? Masakit. He was once my everything, you know.”

Nanatiling tahimik si Morgan pero may kung anong kakaiba sa aura nito na nakakatakot. Hindi ito nagsasalita pero nakakaramdam si Samantha ng kakaiba sa mga titig nito. It felt a little weird for her so she immediately decided to enlighten the mood.

“But hey, I am not the type of person na hahayaan na lang ang lahat. They are so wrong for fucking with me.”

Morgan smirked. “Do whatever. I’ll back you up.”

Samantha lowered her gaze and continued eating. Hindi niya alam kung bakit nagawa niyang sabihin kay Morgan ang lahat ng ‘yon. Hindi siya tinatanong ni Morgan like he is trying to pry on her issue. Hindi niya man sabihin sa lalaki, Samantha appreciates these little gestures.

Pagkatapos niya makain ang nasa plato niya, inabot niya ang strawberry milk at inubos na rin ito bago bumaba sa stool.

“Salamat sa breakfast,” saad niya rito.

Morgan glanced at her. “Feeling better?”

Tumango si Samantha bago hawakan ang ulo niya. “Yeah. Medyo wala lang akong maalala sa nangyari kagabi.” Napansin niya na biglang ngumiti si Morgan. “Bakit ganiyan ka ngumiti, ha?”

“You don’t really remember?”

“Don’t make me guess. Masakit ang ulo ko.”

“Anyway, you just asked me to help you ruin your ex.”

“Oh my god.” Napatakip si Samantha ng mukha.

“And—”

“Please, huwag mo nang ituloy.”

Hindi nakinig sa kaniya si Morgan. “You asked me to create a dating scandal with you.”

“I did not…”

“Yeah, you did.”

Naputol ang usapan nila nang biglang nag-ring ang cellphone ni Samantha. The caller is Deby. Inabot ito ni Morgan sa kaniya at agad niya naman itong sinagot. Maririnig sa kabilang linya ang hinga ni Deby na para bang hinihingal ito.