LOGINTumingin si Inara sa suot niyang sapatos bago bahagyang kumaway na para bang wala lang ang bagay na iyon."Okay lang naman."Napakunot ang noo ni Kaizan. Halatang hindi siya sang-ayon sa sinabi nito. May sasabihin pa sana siya nang biglang may narinig silang isang malambing na boses."Kaizan..."Pareho silang napalingon sa kanan.Nakita nila si Zandrae na nakasuot ng mahabang puting bestida. Marahang sumasabay sa hangin ang laylayan ng suot nito, na lalo pang nagpatingkad sa malambot nitong mukha. Para itong isang dalagang bumaba mula sa panaginip.Magkaibang-magkaiba ang dating nilang dalawa.Kahit na halos lima o anim na bahagi ng mukha nila ang magkahawig, magkaiba pa rin ang kagandahang taglay nila. Si Inara ay parang isang diwata na madaling makahatak ng tingin, habang si Zandrae naman ay may banayad at inosenteng anyo na parang isang bagong sibol na bulaklak. Pareho silang may sariling ningning na mahirap pantayan.Lumapit si Zandrae at iniabot ang kamay para hawakan ang braso n
Ngayon lang niya napagtanto nang magkaroon siya ng kaunting libreng oras na matagal na pala niyang hindi napapansin si Zandrae. Dahil doon, espesyal pa siyang nagpunta upang kumustahin ito.Nang marinig ang pag-aalala niya, kumislap ang mga mata ni Zandrae sa tuwa. Nahihiya itong ngumiti bago marahang sumagot."Ayos lang naman ako."Huminto ito sandali habang dahan-dahang hinahaplos ang tiyan bago muling nagsalita sa malambing na tinig."Ayos din ang baby. Kaizan, gusto mo bang hawakan?"Bahagyang napakunot ang noo ni Kaizan. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero hindi talaga siya makaramdam ng pagiging malapit sa batang nasa sinapupunan nito. Sa huli, pinili na lamang niyang umiwas."Zandrae, magpahinga ka na muna. Babalik na ako sa trabaho."Pagkasabi noon, tumalikod na siya at agad na umalis.Binuksan ni Zandrae ang bibig upang tawagin siya, ngunit nakalayo na ito. Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mga labi habang mapait niyang ibinaba ang tingin sa sariling tiyan.'Kahit
Nakita iyon ni Don Adalvino at labis siyang nagalit, ngunit wala rin naman siyang magawa. Tahimik na lamang siyang umakyat pabalik sa kanyang silid upang hindi na masaksihan ang eksenang iyon.Naiwan ang dalawa sa malawak na living room, at muling binalot ng mabigat na katahimikan ang buong paligid.Hindi na kinaya ni Inara ang nakabibinging pananahimik. Pilit siyang ngumiti bago nagsalita."Uh, may gagawin pa ako kaya babalik na muna ako sa kwarto ko."Tumayo na siya upang umalis, ngunit bago pa siya makakahakbang ay biglang may humawak sa kanyang pulsuhan.Bahagyang nagulat si Inara at napakurap dahil sa pagkalito."May kailangan ka ba?"Hindi agad sumagot si Kaizan. Dahan-dahan siyang tumayo bago mahinahong nagsalita."Sabay na tayo."Sandaling napatulala si Inara ngunit tanging pagtango na lamang din ang kaniyang nagawa. Bago pa tuluyang makapag-isip si Inara ay marahan na siyang hinila ni Kaizan paakyat sa ikalawang palapag.Samantala, kitang-kita ni Wyatt ang matinding kaba ni
Sinulyapan lamang ni Kaizan si Zandrae at bahagyang kumunot ang noo. Dahil sa sunod-sunod na pangyayaring ganito, unti-unti nang nauubos ang kanyang pasensya. Ngunit nang maalala niyang buntis ang dalaga, pinili niyang palambutin ang kanyang tono.“Zandrae, buntis ka kaya huwag kang umiyak. Hindi maganda iyon para sa bata. Umakyat ka muna sa kwarto mo at magpahinga. Magpapadala ako ng katulong para dalhan ka ng hapunan mamaya.”Nang marinig iyon, dahan-dahang tumingala si Zandrae. Halatang hindi siya makapaniwala habang nakatitig dito. Hindi niya matanggap na sa halip na ipagtanggol siya, tila mas pinapanigan pa nito si Inara. Parang walang napansin si Kaizan sa reaksiyon niya. Maingat nitong inalis ang kamay ng dalaga sa kanyang braso bago nagpatuloy.“Zandrae, nasa mga unang buwan ka pa lang ng pagbubuntis. Mas mabuti kung manatili ka muna sa kwarto mo. Huwag mong hayaang may mapansin si Butler Renan. Kapag nalaman ito ni Dad, wala na akong magagawa para protektahan ka.”Nang mabang
Mahigpit na kinuyom ni Zandrae ang kanyang mga kamay sa tagiliran. Nang maamoy niya ang matapang na amoy ng gatas, may kislap ng pagkukunwari at panlilinlang na dumaan sa kanyang mga mata. Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig at nagkunwaring nasusuka.Pilit siyang umubo at nagsuka nang sunod-sunod habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata. Pagkatapos ay tumingin siya kay Kaizan na tila nanghihina at walang magawa.“Kaizan, ang baho ng amoy ng gatas. Talagang nakakasuka. Pwede mo bang sabihin kay Miss Inara na huwag na lang siyang uminom niyan?”Saglit na natigil si Inara nang marinig iyon. Tahimik niya lamang itong sinulyapan bago ipinagpatuloy ang pag-inom na para bang wala siyang narinig.May bahagyang konsensyang nararamdaman si Kaizan para kay Inara kaya hindi niya pinaboran si Zandrae. Sa halip, nilingon niya ang katulong sa tabi.“Maghanda ka ng pagkaing gusto ni Miss Zandrae at dalhin mo sa kwarto niya.”Hindi lamang si Zandrae ang nabigla sa sagot na iyon. Magi
Hindi naiwasan ni Inara ang mapaisip sa biglaang pagtatanong ng binata. Gustuhin man niyang malaman ang dahilan sa likod nito ay mas pinili na lamang niyang itikom ang bibig.“Gusto mo bang magtrabaho sa kumpanya ng mga El Davion?” malamig at seryoso ang pagkakatanong ni Kaizan. Mabilis siyang napalingon. Puno ng gulat at pagtataka ang kanyang mga mata sa hindi inaasahang alok. Ngunit pinili pa rin niyang tumanggi nang maayos.“A-Ah... Salamat sa alok mo, pero mas gusto ko pa ring manatili sa kumpanya kung nasaan ako ngayon. Sanay na ako roon, at nandoon din naman si Liora.”Bahagyang tumango ang lalaki at hindi na siya pinilit. “Kapag may kailangan ka o nahihirapan ka, sabihin mo lang sa akin.”Nang marinig ang pag-aalala sa mga salitang iyon, mas humigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang bag at kusang tumango. Sa kabila ng sitwasyon nila, may kakaibang tamis pa ring sumagi sa kanyang puso. Mula noon, naging mas magaan ang usapan nila at naging komportable ang kapaligiran sa loob
Inara clenched her jaw, irritation bubbling under her calm facade. Ayaw na niyang makarinig pa ng kahit anong salita mula kay Brent. Kaya agad siyang pumara ng taxi—tapos na siya sa kanya. Wala nang balikan. Pero si Brent, hindi pa handang sumuko. The moment Inara reached for the car door, he sudd
Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa ilang segundong tila huminto ang oras, walang gumalaw sa kanila. Naningkit ang tingin ni Kaizan, ang matatalas niyang tampok ay tinabunan ng pagtataka—at kalaunan, ng di–paniniwala. That face… No way. Little fairy? How could she be here? The sunlight po
Pagkatapos kausapin si Inara, hindi na nag-aksaya ng oras si Don Adalvino at agad niyang tinawagan ang anak na si Kaizan. "Hey, are you away on a business trip? Will you be back by noon tomorrow?" Don Adalvino asked directly. Kaizan thought it was that little vixen who had hung up on him earlier
Ilang araw na ang nakalipas na nasa ibang bansa si Kaizan. Wala ring araw na hindi man lang ito natitinag na subukang tawagan siya kahit na sinusungitan lang naman siya paulit-ulit ni Inara. At ang araw na ito ay walang kaibahan sa mga nauna pag araw. “After I return,” Kaizan said calmly, his deep







