MasukLumabas si Kaizan mula sa kwarto at napailing nang marinig ang sinabi. "Sobrang mahal ka talaga ni Dad. Pati sarili niyang anak, napapabayaan na niya."Nailang pa rin si Inara. Nang maramdaman niyang papalapit ito, dahan-dahan siyang umatras bago sumagot, "Kasi naman mabait at cute ako. Hindi tulad ng iba na puro pananakit lang ang alam. Kung ikaw si Dad, sino ang pipiliin mo?""Siyempre ikaw. Ikaw lang ang pipiliin ko."Lalong namula ang mukha ni Inara dahil sa narinig.Agad siyang lumingon at pinandilatan ito. Mahina siyang nagpaalala, "Kaizan, mag-ingat ka sa mga sinasabi mo. Maraming tao sa paligid.""Ano naman? Wala naman akong sinabing bawal marinig. O baka naman may tinatago ka na ayaw mong malaman ng iba?"Kinagat niya ang mapupula niyang labi habang nakatingala rito. Kitang-kita ang pagtatampo sa kanyang mga mata.Nang mapansing tila malapit na itong magalit, mabilis na nagbago ang kilos ni Kaizan. Inutusan niya ang mga katulong na maghanda ng iba't ibang prutas para matikman
"Ano pa kaya ang sasabihin niya?" Nanlaki sandali ang mga mata ni Inara bago siya nagsalita. "Sa totoo lang, naiinggit ako sa'yo. Pwede kang magsumikap para sa pangarap mo, dahan-dahan lang.""Ikaw talaga. Huwag mong sayangin ang swerte mo. Ang daming naiinggit sa marangya mong buhay at sa gwapo mong asawa," pabulong na sabi ni Liora.Totoo naman ang sinabi nito. Marami ang nakuha ni Inara nang pakasalan niya si Kaizan, pero mas marami ang nawala sa kanya.May mga pagkakataong hindi na niya makilala ang sariling repleksyon sa salamin. Para bang aksidente lang siyang napunta sa isang panaginip at unti-unting namuhay sa buhay na para sa iba."Inara? Inara? Bakit hindi ka sumasagot?"Napabalik siya sa kasalukuyan. Huminga siya nang malalim bago sumagot. "Nag-iisip lang ako. Parang tubig talaga ang buhay. Ikaw lang ang tunay na nakakaalam kung mainit ba o malamig ito.""Tama 'yan. Kaya dapat pahalagahan natin kung anong meron tayo ngayon at huwag masyadong isipin kung natalo o nanalo ba t
Sinunod naman talaga ni Inara ang bawat hakbang sa resipe, pero ang lumabas ay malayo sa inaasahan.Hawak niya ang pangatlong batch ng cupcakes habang nakatitig lang dito, hindi alam kung matatawa ba siya o maiinis.'Pangatlong beses na 'to. Bakit sunog pa rin? Mas maitim pa sa uling. Pwede na 'tong ipambato.'Napakamot siya sa ulo habang pilit iniisip kung saan siya nagkamali.Dahil kumalat ang matapang na amoy ng sunog sa buong kusina, nag-alala ang katulong kaya agad itong pumasok upang silipin siya.Pagpasok pa lang nito ay napahinto na ito."Young Madame, nagbe-bake po ba kayo ng chocolate cake?""Hindi. Uling ang nagawa ko," pabirong sagot niya.Napangiti ang katulong bago muling nagsalita."Masyado po bang mataas ang init o baka masyado pong matagal sa oven?""Hindi naman. Sinunod ko naman ang resipe. Nakalagay dito, 180 degrees sa loob ng 25 minuto. Tama naman ang ginawa ko."Lumapit ang katulong sa oven at pinagmasdan ang temperature dial. Maya-maya ay napansin nito ang probl
Napalitan na ng katulong ang maruruming kumot at punda sa kwarto. Humiga muli si Kaizan sa malambot na kama at pumikit nang may ginhawa.Pero hindi pa rin mapakali si Inara. Napatingin siya rito bago nagtanong, "Bakit hindi na lang natin pinapasok ang katulong para palitan ang kumot kagabi?"Magandang tanong iyon kaya sandaling natigilan si Kaizan.Makalipas ang ilang segundo, sumagot siya, "Kasi mas masaya kapag ganito.""Masaya nga, pero nilagnat ka naman."Ayaw na niyang balikan pa ang usapang iyon kaya agad niyang tinaasan nang bahagya ang boses. "Hindi naman dahil sa'yo lahat 'to. Kaya alagaan mo ako nang mabuti, ha?""Sige po." Tumango si Inara.Inaasahan niyang makikipagtalo pa ito gaya ng dati. Pero ikinagulat niyang tahimik lang itong sumunod at maingat pa siyang binalutan ng kumot.Napangiti siya."Hindi ako sanay na napakamasunurin mo."Sadyang nagpanggap na nakasimangot si Inara bago nagsalita. "Kung gusto mo ng maingay, puwede naman akong sumigaw.""Huwag na lang. Mas gus
Mas hinigpitan pa niya ang yakap bago marahang hinawakan ang baba nito para mapatingin sa kanya. Seryoso ang mukha niya habang diretsong nakatingin sa mga mata nito."Inara, bawal mo na akong pagtaksilan ulit. Kapag ginawa mo 'yon, hindi na kita patatawarin nang madali."Bahagyang sumilip si Inara mula sa pagkakayakap at hindi nagpatalo sa tingin nito."Ganoon din ang sasabihin ko sa'yo."Napangiti siya at bahagyang umiling."Ang galing mo na talaga. Natuto ka na ring manakot."Bahagya namang umangat ang sulok ng mga labi ni Inara."Natututo lang naman at ginagamit agad."Mas lumalim ang ngiti niya sa matalinong sagot nito. Hindi na siya nagsalita pa. Yumuko na lang siya at marahang hinalikan ang mga labi ni Inara.Napansin ng mga katulong sa mansyon na nitong mga nakaraang araw ay masigla at laging magaan ang pakiramdam ni Kaizan. Matapos kasi ang lahat ng nangyari, nagkaayos na rin sila ni Inara.Kung minsan ay bigla na lang silang nagtatalo, pero maya-maya lang ay nagkakabati rin.
Masama talaga ang ugali ni Kaizan, pero alam ni Inara na totoo ang pag-aalala nito. Noong nasa ospital sila, naalala niya ang init ng mga kamay nito, ang lawak ng mga balikat, at ang lalim ng titig nito.Bigla siyang tila may naalala kaya lalo pang namula ang mukha. Agad siyang umupo at malakas na hinampas ang namumula niyang mga pisngi."Inara, kumalma ka na. Anong oras na ba? Bakit iniisip mo pa rin ang maliliit na kabutihan ni Kaizan? Nakalimutan mo na ba kung paano ka niya pinagkamalan at pinahiya? Baka ang pagpapakita niya ng kabutihan ay bahagi na naman ng panibagong plano. Huwag kang papayag. Huwag na huwag kang magpapaloko."Pumikit siya at huminga nang malalim para pakalmahin ang sarili.Habang ginagawa niya iyon, may kumatok sa pinto."Young Madame, maayos po ba kayo?"Nagmulat siya ng mga mata at nagtatakang sumagot."Wala naman po. Bakit po?""Wala lang po. Kapag masama po ang pakiramdam ninyo, sabihin n'yo lang po agad sa amin. Huwag n'yo pong sarilinin.""Opo."Muling tu
Lumambot ang tingin ni Don Adalvino habang tinitignan si Inara. May halong pag-aalala ang boses niya. “Sabi ng maid, hindi raw maganda ang pakiramdam mo. Gusto mo bang magpatawag tayo ng doktor?”Marahang umiling si Inara. Sa ilalim ng mahabang nightgown niya, nanginginig ang mga binti niya sa saki
Umatras nang umatras si Inara hanggang sa dumikit na ang likod niya sa malamig na pader. Wala na siyang urungan. Patuloy pa ring lumalapit si Kaizan, mabigat ang presensya, parang sinasakal ang hangin sa pagitan nila.Tiningnan niya si Inara mula ulo hanggang paa. Gusot na ang dating elegante niyan
“Bakit ako aamin sa bagay na hindi ko naman ginawa?” Kalmado ang boses ni Inara. Sobrang kalmado. “Ikaw ang kusang nagbigay ng card sa akin. Walang pumilit sa’yo.”Pero ang mahigpit niyang pagkakakuyom ng mga kamay ang nagbunyag ng kaba niya. Basa ang palad niya. Mabilis ang tibok ng puso niya.Hin
Mahigpit na kinagat ni Zandri ang labi, kinuha ang telepono, at diniyal ang number ni Wyatt.Mabilis naman itong sinagot ng lalaki. “Zandri…” naroon agad ang awtomatikong lambing sa boses nito sa tuwing kausap siya.“Wyatt…” tawag ni Zandri.Narinig ng lalaki ang paos na boses niya, bahagya pa ring







