LOGINNakita iyon ni Don Adalvino at labis siyang nagalit, ngunit wala rin naman siyang magawa. Tahimik na lamang siyang umakyat pabalik sa kanyang silid upang hindi na masaksihan ang eksenang iyon.Naiwan ang dalawa sa malawak na living room, at muling binalot ng mabigat na katahimikan ang buong paligid.Hindi na kinaya ni Inara ang nakabibinging pananahimik. Pilit siyang ngumiti bago nagsalita."Uh, may gagawin pa ako kaya babalik na muna ako sa kwarto ko."Tumayo na siya upang umalis, ngunit bago pa siya makakahakbang ay biglang may humawak sa kanyang pulsuhan.Bahagyang nagulat si Inara at napakurap dahil sa pagkalito."May kailangan ka ba?"Hindi agad sumagot si Kaizan. Dahan-dahan siyang tumayo bago mahinahong nagsalita."Sabay na tayo."Sandaling napatulala si Inara ngunit tanging pagtango na lamang din ang kaniyang nagawa. Bago pa tuluyang makapag-isip si Inara ay marahan na siyang hinila ni Kaizan paakyat sa ikalawang palapag.Samantala, kitang-kita ni Wyatt ang matinding kaba ni
Sinulyapan lamang ni Kaizan si Zandrae at bahagyang kumunot ang noo. Dahil sa sunod-sunod na pangyayaring ganito, unti-unti nang nauubos ang kanyang pasensya. Ngunit nang maalala niyang buntis ang dalaga, pinili niyang palambutin ang kanyang tono.“Zandrae, buntis ka kaya huwag kang umiyak. Hindi maganda iyon para sa bata. Umakyat ka muna sa kwarto mo at magpahinga. Magpapadala ako ng katulong para dalhan ka ng hapunan mamaya.”Nang marinig iyon, dahan-dahang tumingala si Zandrae. Halatang hindi siya makapaniwala habang nakatitig dito. Hindi niya matanggap na sa halip na ipagtanggol siya, tila mas pinapanigan pa nito si Inara. Parang walang napansin si Kaizan sa reaksiyon niya. Maingat nitong inalis ang kamay ng dalaga sa kanyang braso bago nagpatuloy.“Zandrae, nasa mga unang buwan ka pa lang ng pagbubuntis. Mas mabuti kung manatili ka muna sa kwarto mo. Huwag mong hayaang may mapansin si Butler Renan. Kapag nalaman ito ni Dad, wala na akong magagawa para protektahan ka.”Nang mabang
Mahigpit na kinuyom ni Zandrae ang kanyang mga kamay sa tagiliran. Nang maamoy niya ang matapang na amoy ng gatas, may kislap ng pagkukunwari at panlilinlang na dumaan sa kanyang mga mata. Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig at nagkunwaring nasusuka.Pilit siyang umubo at nagsuka nang sunod-sunod habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata. Pagkatapos ay tumingin siya kay Kaizan na tila nanghihina at walang magawa.“Kaizan, ang baho ng amoy ng gatas. Talagang nakakasuka. Pwede mo bang sabihin kay Miss Inara na huwag na lang siyang uminom niyan?”Saglit na natigil si Inara nang marinig iyon. Tahimik niya lamang itong sinulyapan bago ipinagpatuloy ang pag-inom na para bang wala siyang narinig.May bahagyang konsensyang nararamdaman si Kaizan para kay Inara kaya hindi niya pinaboran si Zandrae. Sa halip, nilingon niya ang katulong sa tabi.“Maghanda ka ng pagkaing gusto ni Miss Zandrae at dalhin mo sa kwarto niya.”Hindi lamang si Zandrae ang nabigla sa sagot na iyon. Magi
Hindi naiwasan ni Inara ang mapaisip sa biglaang pagtatanong ng binata. Gustuhin man niyang malaman ang dahilan sa likod nito ay mas pinili na lamang niyang itikom ang bibig.“Gusto mo bang magtrabaho sa kumpanya ng mga El Davion?” malamig at seryoso ang pagkakatanong ni Kaizan. Mabilis siyang napalingon. Puno ng gulat at pagtataka ang kanyang mga mata sa hindi inaasahang alok. Ngunit pinili pa rin niyang tumanggi nang maayos.“A-Ah... Salamat sa alok mo, pero mas gusto ko pa ring manatili sa kumpanya kung nasaan ako ngayon. Sanay na ako roon, at nandoon din naman si Liora.”Bahagyang tumango ang lalaki at hindi na siya pinilit. “Kapag may kailangan ka o nahihirapan ka, sabihin mo lang sa akin.”Nang marinig ang pag-aalala sa mga salitang iyon, mas humigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang bag at kusang tumango. Sa kabila ng sitwasyon nila, may kakaibang tamis pa ring sumagi sa kanyang puso. Mula noon, naging mas magaan ang usapan nila at naging komportable ang kapaligiran sa loob
Ramdam ni Zandrae ang malakas na ihip ng hangin mula sa mabilis na takbo ng sasakyan. Napasandal siya sa dibdib ni Kaizan habang hindi pa rin humuhupa ang panginginig ng kanyang katawan dahil sa takot. Mahigpit niyang kinagat ang labi at nanatiling puno ng pangamba ang kanyang mga mata. Kung nahuli lang ng isang segundo si Kaizan, baka iba na ang nangyari sa kanya.Dahil sa nangyari, lalong naniwala si Kaizan na kapag pinilit niyang alisin ang bata, handang isugal ni Zandrae ang sariling buhay para rito. Minsan nang iniligtas ni Zandrae ang kanyang buhay, at nangako siyang aalagaan ito nang maayos.Dahil doon, hindi niya kayang pabayaan na mapahamak ang dalaga. Nang gamitin nito ang sariling buhay bilang panakot, wala na siyang nagawang iba kundi ang sumang-ayon. Hindi rin inasahan ni Zandrae na ang kanyang padalus-dalos na pagkilos ang magiging susi upang makuha ang gusto niya.Dahan-dahang inilayo ni Kaizan ang dalaga mula sa kanyang dibdib. Nang makita niya ang sobrang pamumutla ng
Iyon na yata ang pinakamatagal na sampung minuto sa buhay ni Inara. Mataman siyang nakamasid sa bawat reaction na gagawin ng mukha ni Kaizan. Maging ang paggalaw ng lalamunan nito ay hindi na yata nakalagpas sa kaniyang paningin. "Not bad," saad ni Kaizan at saka binaba ang mga papel sa kaniyang harapan. Dalawang salita lamang iyon ngunit animong higit pa iyon sa papuri na maaari niyang matanggap mula sa professor niya dahilan para hindi niya maiwasan ang mapangiti. Dahil doon ay bahagyang nawala ang kaniyang kaba. "Maayos naman ang kabuuan ng gawa mo, pero..." pambibitin na saad ni Kaizan. Agad napaangat ng tingin si Inara pabalik kay Kaizan. Nagtama ang kanilang paningin at nang sandaling iyon ay hindi na namalayan ni Inara na nakakunot na pala ang kaniyang noo dahilan para si Kaizan naman ang hindi nakapagpigil na ngumiti."Pero ano? May mali ba? May kulang?" sunod-sunod ang mga tanong na saad ni Inara habang binubuklat isa-isa ang mga papel at mas lalo lamang napangunot ang ka
This wasn’t just for Inara. Para rin ito kay Zandri. Kasi completely naka-side si Dad kay Inara. Kung magka-clash talaga sila, mas lalo lang papatindi ang galit niya kay Zandri. Baka gawin pa niya yung kahit anong paraan para protektahan si Inara. Tsk. That old man and his favoritism.Pero hindi to
Inara let out a hollow laugh, closed her eyes, at pinipigilan ang luha. Mahina at mahoarse ang boses niya nang sinabi, "Kaizan, bigyan mo ako ng dahilan para tulungan ka."Nang makita ni Kaizan na pumayag na siya, kumislap ang kanyang mga mata. "Inara, hindi kokontra si Zandri. Ikaw pa rin ang magi
Meeting Kaizan’s worried gaze, Zandri couldn’t help but smile weakly. Her voice was hoarse when she asked, “Kaizan, ano ba ang nangyayari sa akin?”Kaizan sighed softly, his eyes full of helplessness. “Zandri, hindi mo ba alam na mataas ang lagnat mo? Sabi ng doctor, kung medyo late pa, baka pneumon
Zandri lowered her eyes, trying to hide the gloom in them. Her fingers gripped the sheets tightly and she stayed quiet for a long moment. Finally, she whispered, almost too softly, “Kaizan, pwede ba… pwede bang tumira ako kasama mo? I’d be scared if I lived alone, and… I don’t like living with stra







