LOGINPagsapit ng tanghali, sa wakas ay nakita na rin ni Zandrae ang taong buong umaga niyang hinihintay. Lahat ng inis na naipon niya sa mga nagdaang araw ay tila sabay-sabay na sumabog. Namumula at namamaga ang kanyang mga mata habang nakatitig siya rito. "Kaizan..."Halos sunod-sunod ang naging pulong ni Kaizan buong umaga kaya hilo na ito at pakiramdam niya ay anumang oras ay hihimatayin siya. Akma na sana siyang babalik sa opisina para makapagpahinga kahit sandali, ngunit pagdating sa pinto ay nakasalubong niya si Zandrae. Lalo pang sumakit ang kanyang ulo.Napatingin siya kay Kiara. Nagkibit-balikat lamang ito, na para bang ipinapahiwatig na ginawa na nito ang lahat ng kaya niyang gawin, ngunit wala na talaga siyang ibang magagawa.Marahang hinimas ni Kaizan ang kanyang sentido. Pinilit niyang tumayo nang tuwid bago ngumiti kay Zandrae. "Zandrae, may kailangan ka ba?""Kaizan, inapi nila ako. Tutulungan mo ba ako o hindi?" tanong ni Zandrae habang kaawa-awa ang itsura.Agad na kumunot
Huminga nang malalim si Inara, tumayo nang tuwid, at tila naghanda nang harapin ang anumang sasabihin nito. "Magsalita ka na. Ano na namang binabalak mo?"Akma na sanang magsalita nang diretso si Kaizan, pero madaling ibang kahulugan ang sinabi ni Inara kaya hindi niya napigilang asarin ito. Lumapit siya, itinukod ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ni Inara, saka nagsalita nang may mapaglarong ngiti. "Hindi mo ba alam kung ano ang gusto ko?"Masamang tinitigan siya ni Inara. "Huwag mong isiping mabibili mo ako ng isang kahon lang ng hipon."Napatawa si Kaizan. "Kung kulang ang isa, bibigyan kita ng dalawa, tatlo, apat, o limang kahon hanggang sa pumayag ka.""Hmp! Kahit ibigay mo pa sa akin ang napakaraming hipon, hindi ako magpapatalo pagdating sa mga bagay na mahalaga," matigas na sagot ni Inara."Hindi naman ganoon kabigat ang hinihiling ko. Gusto ko lang sanang lumipat ulit sa kwarto natin. Maliit na bagay lang iyon, hindi ba?""Hindi naman sa hindi kita papayagan. Pero kaila
Tumahimik sandali si Wyatt bago nagsabi, "Zandrae, hangga't kailangan mo ako, nandito lang ako palagi. Kahit gaano pa iyan kapanganib, gagawin ko iyon nang walang pag-aalinlangan."Nagulat si Zandrae sa narinig. Kitang-kita niya ang pagtutol kanina sa mukha ni Wyatt kaya inakala niyang pipigilan siya nito sa binabalak.Ngunit kabaligtaran ang nangyari. Agad itong pumayag nang hindi na nagtatanong kung ano ang gagawin nila. Handa itong samahan siya anuman ang mangyari.Hindi sana niya ito gagamitin kung wala siyang nararamdaman para rito. Pero alam niyang masasaktan lang niya si Wyatt dahil iisa lang ang taong mamahalin niya habang-buhay.Kaya kailangan niyang gamitin si Wyatt at itago ang buong katotohanan. Ang tanging gusto niya ngayon ay mapaalis agad si Inara dahil iyon lang ang nakikita niyang paraan para tuluyan siyang maging malaya.Dahil doon, lalo pang tumatag ang loob ni Zandrae. Sinabi niya, "Iba na ito sa dati. Kailangan nating pagplanuhan nang mabuti ang lahat. Kapag nagka
Bahagyang yumuko si Kiara bago nagsalita. "President Kaizan, nandito po si Miss Zandrae at gusto po kayong makausap." Pagkarinig sa pangalan ni Zandrae, agad naglaho ang ngiti sa mukha ni Kaizan. Napatingin siya kay Kiara at nagtanong, "Bakit siya nandito?" "Hindi ko rin po alam. Pagdating niya, kayo agad ang hinanap niya. Pinaghintay ko na po siya sa silid ng pagpupulong. Pupunta na po ba kayo roon?" sagot ni Kiara habang bahagyang umiiling. Sandaling nag-isip si Kaizan bago tumango. "Tara, tingnan natin." Sa loob ng silid ng pagpupulong, tahimik na naghihintay si Zandrae. Nang marinig niya ang mga yabag na papalapit, agad siyang napatingala. Pagkakita kay Kaizan, kusa siyang napangiti nang maluwang. Gusto sana niyang tumakbo palapit dito, yakapin ito nang mahigpit, at sabihin kung gaano niya ito namiss. Ngunit alam niyang hindi iyon ang gustong marinig o makita ni Kaizan sa pagkakataong iyon. Tahimik na lamang siyang napabuntong hininga at pinigilan ang sariling lumapit. Nana
Lumuhod si Kaizan sa tabi niya habang nakangiti. Marahan nitong tinapik ang ilong niya bago natawa. "May iniisip ka bang malalaswang bagay? Huwag kang mag-alala. Kahit gusto pa kita, hindi ngayon. May sakit ka pa. Gusto ko lang siguraduhin na makakatulog ka nang maayos at hindi ka matatanggalan ng kumot."Doon napagtanto ni Inara na mali pala ang naging akala niya. Bahagya siyang nahiya at agad na sumimangot. "Buti na lang may konsensya ka pa.""Matulog ka na. Gabi na.""Hindi ka ba matutulog?""May kailangan pa akong ayusin."Naalala ni Inara ang liwanag na nakita niya sa may pinto kanina kaya muli siyang nagtanong. "Ano'ng ginagawa mo? Trabaho ba?""Siguro."Malabo pa rin ang naging sagot kaya napakunot ang noo niya. "Masyado kang misteryoso nitong mga nakaraang araw. May masama ka bang pinagpaplanuhan?""Tama ka naman. Hindi talaga ito puwedeng gawin sa liwanag ng araw."Biglang nanlaki ang mga mata ni Inara. Hindi niya napigilang bigyan ito ng babala. "Kaizan, sinasabi ko sa iyo,
Nakatulog nga si Inara, pero si Kaizan ay halos hindi mapakali sa sobrang pag-aalala. Agad siyang kumuha ng ear thermometer upang sukatin ang temperatura nito. Pagkakita niya sa lumabas na resulta, bigla siyang namutla.'Anak ng tokwa...'Nang magising muli si Inara, bumungad sa kanya sina Don Adalvino, ang doktor ng pamilya, ang mga katulong, at si Kaizan na nakapaligid sa kanyang kama.Seryoso ang lahat ng kanilang mga mukha kaya agad siyang kinabahan. "Bakit po? Anong nangyari?"Lumapit ang doktor at mahinahong nagsalita. "Young Madame, nilamig po kayo at nilagnat. Dahil buntis po kayo, bawal kayong uminom ng matapang na gamot kaya vitamin C effervescent tablets na lang ang inireseta ko. Inumin niyo po ito nang tama. Magpahinga rin po kayo nang maayos, uminom ng maraming tubig, at kumain ng gulay at prutas."Agad na hinawakan ni Inara ang noo niya. Nilagnat pala siya. Kaya pala mabigat ang pakiramdam ng ulo niya. Tumango siya bilang pagsunod."Opo, naiintindihan ko po."Malungkot a
“Hiwalay? Parang hindi naman natin kailangan ang opisyal na hiwalayan dahil wala namang pinagkaiba ang sitwasyon natin ngayon doon, Kaizan,” Inara said, dismissive and cold.Her indifferent tone was like throwing fuel to the fire, and Yin Yechen felt himself about to explode.He grabbed her shoulde
Ngumiti si Zandri nang mahinahon at inimbitahan si Inara. “Miss Inara, mukhang nakakulong ka lang sa kwarto mo buong araw. Gusto mo bang sumama sa akin para sa afternoon tea?”Napalingon si Inara nang bahagya sa surpresa nitong alok pero nanatiling kalmado ang mukha niya. Afternoon tea? Bakit niya
Kaizan opened his mouth to refuse, pero nung nakita niya yung matalim at threatening na tingin ng ama niya, hindi na niya masabi ang gusto niyang sabihin. Sa huli, napilitan na lang siyang tumango at pumayag.Agad na hinawakan ni Zandri yung sleeve niya, ang mga mata nito ay puno ng pakikiusap at t
“Didn’t I say na kapag gumaling na ‘yung paa mo, ililibre kita ng dinner?” tanong ni Kaizan habang inaayos ang mga papeles sa mesa niya. “How about tomorrow?”Napaisip si Inara sandali bago niya naalala ang usapan nilang iyon. Sinara niya ang librong binabasa at tumango. “Okay!”“Gusto mo Chinese f







