LOGINPalike, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
ChantonAng luwag ng ngiti ni Mommy nang makita kami ni Honey na papalapit. As in, yung tipong para siyang may nakitang long-lost child sa sobrang glow ng mukha niya. Si Dad naman, naka-simple smile lang pero halatang curious—at medyo nanunuri.Si Honey? Kanina pa sa sasakyan parang may kinukulit na
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes
Honey“Good morning, dear.”Nakangiti si Mrs. Lardizabal habang diretsong nakatingin sa akin. Bago pa ako makapag-react, niyakap na niya ako nang mahigpit at sinundan pa ng beso sa pisngi na akala mo ay matagal na niya akong kilala. Para akong napa-freeze sa kinatatayuan ko sa sobrang gulat.Pagling
ChantonNakahinga ako ng maluwag matapos ang lunch na yon with Mom and Dad na kasama din si Chandler. Alam ko na gusto lang nila akong kumustahin, at naipangako ko sa kanila na okay lang ako, walang stress, walang concern na hindi nila kaya.As for Honey, nasa kanyang silid siya, abala sa pag-aayos







