LOGINDamiel's POV Nasa private boardroom ako ng main pavilion, staring at the financal projections on the projector screen. Normally, binabasa ko 'to nang paulit-ulit to make sure every single digit is perfect. But today? My mind was floating back to the master bedroom of my villa. I could still feel th
Adrienne's POV Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa malaking glass window ng kwarto. Sandali akong nalito kung nasaan ako, bago ko naalala: nasa master bedroom ako ng villa ni Sir Damiel. Sinubukan kong iangat ang kanang paa ko, pero gumuhit agad ang kirot mula sa mg
Damiel's POV I stepped out of the bedroom, making sure to close the door quietly behind me. The last thing I wanted was for Sophia’s high-pitched voice to disturb Adrienne. Pagdating ko sa main living area ng villa, nandoon nga si Sophia, standing by the glass doors, holding a designer handkerchie
Adrienne's POV "I’m not going to let anything happen to you,” Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang mga salitang 'yun ni Sir Damiel habang nakahiga ako sa master bedroom ng private villa niya. Oo, dinala niya ako rito sa kwarto niya dahil mas malapit daw ito sa main sala at mas madali akong maba
Hindi ko na hinintay na magreklamo pa siya. I swept her up into my arms in a bridal carry. She was lighter than I expected. She instinctively wrapped her arms around my neck, pulling her body flush against mine. Her chest, warm and rising rapidly with her panicked breathing, pressed against my ba
Damiel's POV I should be focus. The meeting with Mr. Tan was a partial success, and now I have a free afternoon on my own chartered yacht. The sun is shining, the water is crystal clear, and I have fresh seafood being prepared by the onboard chef. Pero hindi ako sa pagkain nakatingin. I was lea
Nanatili parin kaming tahimik, habang si Parsha ay nakapamewabg, si Tristan naman ay parang napapaisip na lamunin nalang siyang lupa“Wow…” panimula ni Parsha, sarcastic tone on full power.“Pagpasok palang sa pinti, ganito agad ang makikita ko? Nice, Dev. Real nice.” saad pa niya.Bigla akong napaa
Pagbukas ko, napatigil ako dahil hindi si Parsha ang bumungad sakin.“L-liam…” bulong ko, hindi makapaniwala sa itshura niya ngayon. Halatang lasing. Medyo magulo ang buhok, may bahagyang pamumula sa pisngi, at amoy alak kahit hindi pa siya nagsasalita.“Dev…” mahinang sabi niya.“A-anong ginagawa m
After ng mga revelations kanina, somehow, parang gumaan ang pakiramdam ko. Yung tipong kahit ang bigat ng pinag-usapan namin ni Parsha, masarap pa rin sa pakiramdam kasi… at least, wala na akong tinatago.“Okay, enough the drama!” sabi ni Parsha habang biglang tumayo sa kama. “Magluluto ako ng lunch
The next day felt unusually calm. Walang alarm, walang email, walang Zoom calls… just the kind of quiet I didn’t know I needed.After ng business trip, binigyan kami ni Liam ng two-day break. For the first time, parang normal na weekend lang ulit, no stress, no deadlines.“Bessy… sure ka bang kaya m







