Home / Romance / Forced Vows with the Possessive Tycoon / Chapter 3 – Jealousy Looks Good on You

Share

Chapter 3 – Jealousy Looks Good on You

Author: elora_chinxx
last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-02 21:30:04

Three days after the public reveal, the whole business world already knew my name.

Mrs. Hayes.

It still felt strange hearing it.

I was in Logan’s office again, reviewing documents he insisted I “learn.” Apparently, being his wife meant understanding the empire he built.

“You’re distracted,” he said without looking up from his laptop.

“I’m bored,” I corrected.

A faint smirk touched his lips. “You won’t be for long. There’s a gala tonight.”

Of course there was.

“And I have to go?”

“You don’t have to,” he replied calmly. “But you will.”

I rolled my eyes. “You really love deciding for me.”

“I really love being right.”

Arrogant.

Infuriating.

And somehow… magnetic.

The gala was everything I expected — glittering chandeliers, expensive gowns, men in tailored suits discussing numbers that probably equaled entire countries’ GDP.

Logan’s hand rested on my lower back the entire time.

Not gripping.

Just there.

A reminder.

“This is exhausting,” I muttered under my breath.

“You’re doing fine,” he murmured close to my ear. “Smile less.”

“What?”

“I don’t like the way they’re looking at you.”

I blinked. “Who?”

“Every man in this room.”

I almost laughed. “You’re being dramatic.”

His jaw tightened slightly. “Am I?”

Before I could respond, a voice interrupted.

“Logan Hayes. Didn’t expect you to show up.”

We both turned.

Tall. Confident. Late twenties. Familiar smile.

My heart skipped.

“Ethan?” I breathed.

He looked just as shocked. “Lila? What are you doing here?”

The air shifted instantly.

Logan’s hand stilled on my back.

“You know each other?” Logan’s voice was smooth. Too smooth.

“He’s my friend,” I answered quickly. “From college.”

Ethan smiled warmly at me. “You disappeared. No calls. No replies.”

“I’ve been busy.”

“With him?” Ethan’s gaze flickered to Logan.

Logan extended his hand first. “Logan Hayes.”

Ethan shook it. “Ethan Carter.”

The handshake lasted half a second too long.

Two alpha personalities measuring each other.

“I didn’t know you were married,” Ethan said casually, but his eyes were questioning me.

“It was sudden,” I replied.

“Clearly,” Logan added.

The tension was thick enough to slice.

“I was just telling Lila,” Ethan continued, “we should catch up sometime. Coffee. Like old times.”

Silence.

Logan’s thumb pressed slightly against my waist.

Subtle.

Possessive.

“She won’t be available,” Logan said evenly.

I stiffened. “Logan—”

“My wife has a full schedule.”

Ethan’s eyes narrowed slightly. “I wasn’t asking you.”

That did it.

The temperature between them dropped ten degrees.

Logan smiled.

But it wasn’t friendly.

“You don’t ask what’s mine.”

There it was again.

Mine.

Ethan looked at me. “You okay with that?”

The question hit deeper than I expected.

Was I?

Logan’s hand slowly left my waist.

Not because he didn’t want to hold me.

Because he wanted to see what I’d say.

I lifted my chin slightly. “I can decide for myself.”

Ethan nodded once. “Good.”

Logan’s expression didn’t change.

But his eyes darkened.

“Enjoy the evening,” Ethan said before walking away.

The ride home was silent.

Too silent.

I stared out the window, feeling the tension radiating from Logan beside me.

“You smiled at him,” he said finally.

“What?”

“You smiled at him.”

“It’s called being polite.”

“It wasn’t polite.”

I turned to face him. “You’re being unreasonable.”

His jaw ticked. “You think I didn’t see the way he looked at you?”

“So what if he did?”

The car stopped at a red light.

Logan turned his head slowly.

“Because he looked at you like he still has a chance.”

My breath caught.

“And that bothers you?” I challenged.

The light turned green, but he didn’t move immediately.

“Yes.”

The honesty surprised me again.

“Why?” I pressed.

His voice dropped lower.

“Because I don’t compete.”

The car moved again.

“I eliminate doubt.”

That should have scared me.

Instead, my pulse quickened.

“You don’t own me,” I whispered.

Silence.

When we reached the penthouse, he stepped out first, walking ahead of me.

For the first time since I met him, he looked… angry.

Controlled.

But angry.

Inside, he loosened his tie sharply.

“You want coffee with him?” he asked without looking at me.

“That’s not the point.”

“Answer me.”

“Maybe.”

The word slipped out before I could stop it.

Big mistake.

He turned.

Fast.

Two steps and he was in front of me.

Not touching.

Just towering.

“You’re testing me,” he said quietly.

“No. I’m setting boundaries.”

“Boundaries?” A humorless laugh left him. “You signed a contract.”

“Yes. A business contract. Not ownership papers.”

His eyes burned into mine.

“I don’t need paper to claim what I want.”

The intensity in his voice made my stomach flip.

“Then what do you need?” I challenged softly.

He stepped closer.

Close enough that I could feel his warmth.

“Your choice.”

The answer stunned me.

“What?”

“You think I don’t know I can’t force you?” he continued, voice lower now. “If you wanted to walk away… you’d find a way.”

“Would I?”

His gaze sharpened.

“If you choose him,” he said carefully, “I won’t stop you.”

That was new.

That was different.

“But understand this,” he added.

His hand lifted slowly, brushing lightly against my jaw.

“If you stay… I won’t hold back.”

My breath hitched.

“Hold back from what?”

“From wanting you.”

The words settled between us.

Heavy.

Real.

This wasn’t about control anymore.

It was something deeper.

Darker.

“You’re jealous,” I whispered.

“Yes.”

No hesitation.

No pride swallowed.

Just truth.

And somehow that truth made my chest tighten.

“I don’t like sharing attention,” he admitted.

“You don’t share anything.”

“That’s correct.”

Silence stretched between us again.

Not angry now.

Charged.

I searched his face.

For cracks.

For weakness.

And for the first time… I saw it.

Fear.

Not of Ethan.

But of losing.

“You really think I’d just leave?” I asked quietly.

His jaw tightened slightly.

“I don’t assume.”

That was the closest he’d ever come to admitting vulnerability.

I stepped back slightly.

Giving us space.

“I need air,” I murmured.

He nodded once.

“Take it.”

No argument.

No command.

Just permission.

As I walked toward the balcony, I felt his eyes on me.

Not controlling.

Watching.

Waiting.

And for the first time since signing that contract, I realized something dangerous.

He wasn’t trying to cage me.

He was trying to win me.

And the worst part?

I wasn’t sure who was winning anymore.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 52 – The First Step Toward Us

    Maagang nagising kinabukasan dahil sa sinag ng araw na dumaan sa manipis na kurtina ng kwarto. Ilang segundo akong nakatitig lang sa kisame habang pilit inaalala kung bakit kakaiba ang pakiramdam ko. Pagkatapos ay naalala ko ang nangyari kahapon. Ang tahimik na paglalakad namin ni Vaughn, ang pag-alis ni Adrian, at ang simpleng paghawak ko sa kamay ni Vaughn bago kami matulog. Hindi iyon pag-amin ng pagmamahal, pero isa iyong hakbang na pareho naming hindi inakalang mangyayari. Sa unang pagkakataon, hindi na ako nagising na iniisip kung paano tatakas. Ang una kong naisip ay kung kumusta na siya.Paglabas ko ng kwarto, agad kong naamoy ang bagong lutong pancake. Napangiti ako nang bahagya. Halos araw-araw na nitong nakagawian ni Vaughn ang maghanda ng almusal kahit alam kong may chef naman ang mansion. Nang makarating ako sa dining area, nakita ko siyang seryosong nakatingin sa kawali habang pilit binabaliktad ang pancake. Hindi niya namalayang nasa likod na niya ako hanggang sa maputo

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 51 – A Love That Needed Freedom

    Tatlong buwan ang lumipas.Maraming bagay ang nagbago, pero hindi ibig sabihin noon ay naging madali ang lahat. May mga sugat na kahit gaano katagal ang lumipas, nananatili pa ring masakit kapag naaalala. Ganoon din kaming dalawa ni Vaughn. Hindi kami naging maayos sa isang iglap. Hindi rin kami naging parang normal na mag-asawa matapos ang lahat ng nangyari. Araw-araw, pareho naming pinipiling magsimula ulit.Pinili kong manatili sa mansion, hindi dahil wala akong mapuntahan, kundi dahil gusto kong makita kung totoo nga ba ang pagbabago niya. Minsan naiisip ko pa ring umalis, pero sa tuwing ihahanda ko na ang sarili ko, may parte sa puso kong nagsasabing bigyan ko pa siya ng pagkakataon. Hindi dahil mahal ko na siya, kundi dahil gusto kong paniwalaang may taong kayang magbago kapag handa siyang harapin ang mga pagkakamali niya.Isang umaga, nagising ako sa amoy ng bagong timplang kape. Paglabas ko ng kwarto, nadatnan ko si Vaughn sa kusina. Nakasuot lang siya ng simpleng puting polo

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 50 – Choosing Each Other

    Hindi naging madali ang sumunod na mga oras.Tahimik ang buong mansion. Nawala ang ingay ng mga sigawan at nagmistulang napakalaki ng bahay dahil sa katahimikan. Isa-isang ginagamot ang mga sugatan, habang ang iba ay tahimik na nagliligpit ng mga nasira. Kahit tapos na ang kaguluhan, ramdam pa rin ang bigat ng nangyari.Nakatayo ako sa harap ng malaking bintana sa ikalawang palapag. Umaga na, pero makapal pa rin ang ulap sa langit. Hindi ko namalayang ilang minuto na pala akong nakatitig sa labas hanggang sa marinig ko ang mahinang pagbukas ng pinto.Hindi ko na kailangang lumingon.Alam kong si Vaughn iyon.Hindi siya nagsalita agad. Ganoon naman siya palagi. Mas sanay siyang manahimik kaysa ipaliwanag ang nararamdaman niya."Pwede ba kitang makausap?"Mahina ang boses niya.Tumango lang ako.Lumapit siya, pero hindi kagaya noon. Hindi niya sinubukang hawakan ang kamay ko. Hindi niya rin sinubukang pigilan akong umalis. Huminto lang siya ilang hakbang ang layo."I've been thinking al

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 49 – No More Lies

    Walang nagsalita matapos marinig ang sinabi ni Adrian.Nanatiling bukas ang bakal na vault sa harapan namin, pero hindi iyon ang tinitingnan ko. Ang tingin ko ay nasa mukha ni Vaughn.Hindi siya gumagalaw.Parang may kung anong tuluyang nabasag sa loob niya.Sa unang pagkakataon simula nang makilala ko siya, hindi siya mukhang lalaking laging may kontrol sa sitwasyon. Hindi siya mukhang taong kayang ayusin ang lahat sa isang utos lang.Mukha lang siyang anak.Isang anak na muling niloko ng sarili niyang ama.Dahan-dahan niyang isinara ang mga mata bago huminga nang malalim."He planned everything."Halos pabulong lang ang sinabi niya.Walang sumagot.Hindi na kailangan.Kitang-kita naman sa nangyari.Mula sa paglitaw ng ama nila, hanggang sa pagkawala nito sa gitna ng pagsabog, para bang bawat hakbang namin ay matagal na niyang alam.Napalingon ako kay Adrian.Tahimik lang siya, nakatingin sa bakanteng vault.Kanina lang ay handa siyang makipagpatayan kay Vaughn. Ngayon, pareho silang

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 48 – The Price of Every Choice

    Parang huminto ang mundo matapos marinig ang report.Hindi ko alam kung ano ang mas mabigat. Ang katotohanang nabutas na ang pinakaligtas na ruta ng compound, o ang katotohanang nawawala sina Elias at ang dalawang babaeng ilang taon nang pinoprotektahan ni Vaughn.Sa unang pagkakataon simula nang makilala ko siya, nakita kong nagdilim ang mga mata niya.Hindi dahil sa galit.Kundi dahil sa takot na baka huli na ang lahat."How long?"Malamig ang boses niya habang hawak ang radio na ibinigay ng isa sa mga tauhan."Three minutes, sir.""Sino ang huling nakakita sa kanila?""Team Delta.""And where is Team Delta?"Tahimik ang lalaki sa kabilang linya.Pagkatapos ay dumating ang sagot."...They're not responding."Napasara si Vaughn ng mga mata.Isang segundo lang.Pero sapat para maintindihan kong may masama nang nangyari."Tumayo kayong lahat."Mabilis siyang nagbigay ng utos."Lock every exit.""Seal every corridor.""No one leaves this compound."Agad na nagsitakbuhan ang mga tauhan n

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 47 – The Girl Who Changed Everything

    Parang bumaba ang temperatura sa buong hall nang ibalik ng matandang lalaki ang tingin niya sa akin.Hindi ko alam ang pangalan niya.Hindi ko rin alam kung paano niya nagawang mabuhay nang matagal habang pinaniniwala ang lahat na patay na siya.Pero isang bagay ang alam ko.Mapanganib siya.Mas mapanganib pa kaysa kay Adrian.Mas mapanganib pa kaysa sa lalaking kumidnap sa akin.Dahil habang ang dalawang anak niya ay nasaktan, nagalit, at nasira sa paglipas ng mga taon, siya naman ay nanatiling kalmado.Parang wala lang.Parang eksperimento lang ang lahat.Parang ang pagkawasak ng buhay ng mga anak niya ay isa lamang nakakatuwang resulta."Let's talk about the girl."Agad humakbang si Vaughn sa harap ko.Mas lalong hinarang ng katawan niya ang paningin ng ama niya."Don't."Malamig ang boses niya.Pero naroon ang isang bagay na ngayon ko lang napapansin.Takot.Hindi para sa sarili niya.Para sa akin.Ngumiti ang matanda.Napakabagal.Parang naaaliw siya sa reaksyon ng anak niya."In

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 26 – Taken

    Hindi ko inakala na ganito kabilis mangyayari.Akala ko may oras pa kami.Akala ko kaya pa naming kontrolin ang galaw niya.Mali ako.Pagkatapos ng board meeting, hindi nawala ang tensyon.Mas lumala pa.Lahat ng tao sa paligid namin parang naglalakad sa manipis na linya.Isang maling galaw—At bab

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 18 – Not the Same, But Still Us

    Tahimik ang gabi.Pero this time, hindi na siya mabigat tulad ng dati.Magkasama kami sa iisang space—Pero hindi tulad ng dati na parang kailangan naming punuin ang bawat katahimikan.Ngayon…Okay lang kahit wala kaming sinasabi.Nasa sala ako, nakaupo sa couch habang hawak ang mug ng kape.Hindi

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 5 – Choose

    I should’ve known Ethan wouldn’t stop.Three days after the press conference, he showed up at the company lobby.Unannounced.Uninvited.And very intentional.“I just want five minutes,” he told the receptionist loudly enough for half the floor to hear

  • Forced Vows with the Possessive Tycoon   Chapter 4 – When the World Watches

    The scandal broke the next morning.I woke up to my phone vibrating nonstop.Unknown numbers. Missed calls. Messages from people I barely talk to.And one message from Mara.“Lila, please tell me this isn’t true.”My stomach dropped.I opened

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status