Mag-log inAgad na huminto si Nevaeh sa paglalakad at dahan-dahang lumingon kay Neela. Nanatiling malamig ang kanyang mukha habang tahimik na hinihintay ang sagot.“Who is he?”Nanginginig na ang buong katawan ni Neela dahil sa epekto ng gamot. Pilit niyang kinokontrol ang sarili kahit halatang hirap na hirap na siya.“I don't know him...” pautal-utal niyang sagot. “I-I really don't know who he is. Ang alam ko lang, siya ang nagligtas sa 'yo noon. After he saved you, may naiwan siyang moon pendant na napulot ni Jeston.”Napakunot ang noo ni Nevaeh.“Then what happened after that?”Mas lalo pang namutla ang mukha ni Neela habang patuloy siyang pinahihirapan ng gamot.“The rest... you already know.” Napasinghap siya habang pilit na humihinga nang maayos. “That's all I know. Please... let me go.”Punong-puno ng takot ang kanyang boses.Totoo mang matagal na niyang gusto si Jeston, hindi niya kailanman inisip na hahantong siya sa ganitong sitwasyon. Kapag tuluyan siyang bumagsak ngayon, wala
“Anong ginagawa mo?”Matalim ang tingin ni Nevaeh kay Neela habang dalawang beses siyang nagpumiglas upang makawala sa pagkakahawak ng mga lalaki. Sa kabila ng delikadong sitwasyon, nanatili siyang kalmado. Wala man lang bakas ng takot sa kanyang mukha.“Anong ginagawa ko?” malakas na natawa si Neela.Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa mesa, kumuha ng isang basong tubig, at saka pinulot ang dalawang tableta. Nang muli siyang humarap kay Nevaeh, mas lumawak ang kanyang ngiti.“I already fulfilled my part of our deal,” aniya. “Pinakita ko sa 'yo na hindi si Jeston ang totoong nagligtas sa 'yo noon. So now... it's time for the real show.”“You lied to me.”Malamig at diretso ang sagot ni Nevaeh, halos walang emosyon sa kanyang boses. Ngunit sa halip na magalit, lalo lamang napatawa si Neela.“So what if I did?” mapanghamak nitong sagot. “You deserved it. Hindi kita nagustuhan simula pa lang.”Mas lumalim ang kanyang ngiti habang pinagmamasdan si Nevaeh.“Hindi lang dahil gust
Tumayo nang diretso si Neela at sinulyapan si Nevaeh nang walang sinasabi. Pagkatapos ay muli siyang yumuko palapit kay Jeston at bumulong sa mahinang tinig.“Kuya Jeston, I think Nevaeh already knows that you weren't the one who saved her back then. What are we going to do now?”Malabo na ang isip ni Jeston dahil sa epekto ng gamot, ngunit nang marinig niya ang mga salitang iyon, bigla siyang nag-react. Para bang saglit siyang nagising mula sa pagkakahilo. Bahagyang gumalaw ang kanyang katawan habang nakapikit pa rin.“Impossible...” emosyonal niyang bulong. “She won't find out. Ten years... for ten years, she never knew. She won't know that I only pretended...”Ngunit bago pa siya makapagsalita nang mas malinaw, muli siyang nilamon ng matinding epekto ng gamot.Pakiramdam ni Jeston ay parang nasusunog ang bawat bahagi ng kanyang katawan, na para bang itinapon siya sa loob ng isang napakainit na pugon. Dahan-dahang hinaplos ni Neela ang kanyang mukha, at ang malamig nitong mga da
Mabilis na dinala ni Jeston si Nevaeh sa loob ng kuwarto at agad itong inilapag sa kama. Nakahiga si Nevaeh habang bahagyang malabo ang kanyang paningin at mukhang nanghihina habang nakatingin sa lalaki.“Why are you doing this to me?” mahina niyang tanong.Agad yumuko si Jeston at inilapit ang sarili rito. Ipinaikot niya ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ng katawan ni Nevaeh, para bang kinukulong ito sa pagitan ng kanyang mga braso. Marahan niyang hinaplos ang pisngi ng babae habang may kakaibang ngiti sa kanyang mga labi.“Nevaeh,” mahina niyang sabi, “...we love each other, don't we?”Bahagya siyang natawa bago nagpatuloy.“Noon pa man, lagi mong tinatanong kung bakit hindi kita hinahalikan o nilalapitan. Now that I'm finally doing it, aren't you happy?”Puno ng kasiyahan ang ekspresyon niya habang nakatitig dito.“Limang taon mo akong minahal. I'm sure you've been waiting for this day for a very long time.”Sinubukan niyang hawakan si Nevaeh, ngunit agad siyang pinigi
“Curious lang ako.”Tahimik na tumingin si Nevaeh kay Jeston habang hawak ang wine glass sa kanyang kamay.“Paano ba nangyari na ikaw ang naging taong nagligtas sa akin sampung taon na ang nakalipas?”Habang sinasabi niya iyon, kusang bumalik sa kanyang alaala ang malamig na tubig, ang takot na halos hindi na siya makahinga, at ang binatilyong sumagip sa kanya mula sa pagkalunod.Bagama't malabo na ang karamihan sa mga detalye matapos ang napakaraming taon, may ilang bagay na hindi niya kailanman nakalimutan.Ang kalahating moon-shaped pendant na nakasabit sa leeg nito.At ang boses na nagbigay sa kanya ng pakiramdam ng seguridad sa gitna ng takot."Don't be afraid. I'm here."Hanggang ngayon, malinaw pa rin niyang naririnig ang mga salitang iyon sa kanyang isipan.Napangiti si Jeston na parang walang anumang problema.“Silly girl,” sabi niya sa magaan na tono. “Napakatagal na ng nangyari. Why are you suddenly thinking about it now?”Ngunit hindi inalis ni Nevaeh ang kanyang
Hindi na sakit ang nararamdaman ni Nevaeh habang nakaupo sa loob ng sasakyan.Kung tutuusin, mas tama sigurong sabihing matagal na siyang naging manhid. At higit sa lahat, natatawa na lamang siya sa dating sarili niya. Para bang may malamig na hangin na patuloy na gumagapang sa kanyang katawan, paulit-ulit na nagpapaalala kung gaano siya nasaktan ng lalaking nakaupo ngayon sa tabi niya.“Meteor shower?”Mabagal niyang inulit ang sinabi ni Jeston.Unti-unting lumamig ang kanyang tingin habang nakatitig dito. May bahagyang ngiti sa kanyang labi, ngunit walang kahit katiting na init ang ngiting iyon.“Noong hinihiling kong samahan mo akong manood n’yan, pinagalitan mo pa ako. But now, ikaw mismo ang nag-organize ng ganitong lakad.”Sa unang sandali, inakala ni Jeston na naantig siya at naaalala lamang nito ang magagandang alaala nila noon.Ngunit bago pa man siya makapagsalita, muli nang nagsalita si Nevaeh.“Jeston.”Bahagya niyang itinaas ang isang kilay.“I didn't know you we
Biglang uminit ang ulo ni Nevaeh dahil sa panunukso ni Sven. Namula ang buong mukha niya. Kinagat niya nang bahagya ang ibabang labi, saka nag-tiptoe at mabilis na hinalikan ang pisngi nito.“Okay na ba?”Pagkatapos ng isang halik, agad na sana siyang aalis.Pero biglang lumaki nang kaunti ang mg
Hindi makapaniwala si Lolo Mikael sa sinabi ni Nevaeh. Ilang beses pa niya itong kinumpirma bago tuluyang naniwala. Pagkatapos, mas lalo pa siyang tumawa nang malakas kaysa kanina.“Mabuti naman! Buti at nagpakasal ka na,” masayang sabi ng matanda. “Kailan mo dadalhin dito ang asawa mo? Kumain nama
Buti na lang at biglang tumunog ang cellphone ni Nevaeh, na siyang nakapagligtas sa kanya sa nakakailang na sitwasyon.“Hello?”Biglang bumilis ang tibok ng puso niya habang nagmamadali siyang sagutin ang tawag.Mula sa kabilang linya, narinig niya ang mapanuksong boses ng kaibigan at sikat na mo
Natigilan si Nevaeh at biglang bumilis ang tibok ng puso niya.Habang yumuyuko si Sven para halikan siya, hindi niya namalayang bahagyang nanginig ang katawan niya.Napansin iyon ni Sven. Agad itong tumigil. Malalim ang tingin nito kay Nevaeh, pero halatang pinipigilan nito ang sarili.“Ano?” tan







