LOGINNapakatatag ng pasya ni Kaori at mukhang wala na talaga itong balak bumalik. Dahil ganoon kalaki ang pagdepende ni Isha rito, mahaba-habang panahon pa ang gugugulin ni Katreese upang tuluyang mapawi ang takot ng bata.Pagkapasok sa loob ng villa, inakay ni Katreese si Isha papunta sa sofa.Napakalakas ng hangin sa labas at mahina pa ang katawan ng bata. Matapos umiyak nang matagal habang nasa malamig na panahon, hindi nito mapigilang umubo ng sunod-sunod.Labis na nag-alala si Katreese at naalala niyang may allergic asthma ang anak. Agad niyang inutusan si Manang Linda na kunin ang inhaler at gamot nito sa itaas.Matapos maibigay ang gamot, hindi pa rin gumaan ang pakiramdam ni Isha. Hinawakan ni Katreese ang noo nito at medyo mainit ito.Sa labas, tuluyan ng nagdilim ang kalangitan. Sunod-sunod na bumagsak ang malalaking patak ng ulan sa mga bintana ng villa.Nagliwanag ang buong bahay dahil sa mga ilaw, ngunit lalo lamang naging kapansin-pansin ang sobrang pamumutla ng mukha ni Isha
Sumakay si Kaori sa isang taxi. Dahan-dahang umikot ang kotse bago tuluyang umalis.Gustong habulin ni Isha si Kaori, ngunit napakabilis umalis ng sasakyan. Samantalang napakaliit at napakahina naman niya.Hinawakan siya ni Manang Lilya at may sinasabi, ngunit wala siyang narinig ni isang salita.Ang alam lang niya ay umalis na si Kaori, at sumakay ito sa isang sasakyan na hindi man lang siya isinama.Sa kanyang mga mata, unti-unting lumiit ang puting kotse hanggang sa tuluyan itong naglaho sa kanyang paningin."Auntie..." Nanigas ang maliit niyang katawan sa malamig na hangin.Iniwan na siya ni Kaori. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang huling sandali bago ito umalis. Napakahigpit ng yakap ni Kaori sa kanya na halos hindi na siya makahinga.Ngunit hindi siya nagpumiglas. Ang gusto niya ay habambuhay na siyang yakapin ni Kaori nang ganoon.Ngunit sa huli, binitiwan pa rin siya nito."Isha, magpakabait kang mabuti kasama ang Mommy mo, at kalimutan mo na rin ako." Iyon ang mga hul
Sa tulong ng mahinahong pag-aaruga ni Katreese at ng matiyagang paggabay ni Kaori, unti-unti nang nakapag-adjust si Isha sa oras at pamumuhay sa Pinas.Mahal na mahal din siya nina Ranran at Kaisha. Kapag naglalaro sila, lagi nilang iniisip na mahina pa ang katawan nito kaya maingat silang makitungo rito.Napakadaling naging malapit ang mga bata sa isa't isa. Ngayon, kusang hinahawakan na ni Isha ang kamay nina Ranran at Kaisha.Paminsan-minsan, kapag natutuwa siya, mahiyain pa siyang ngumingiti at lumilitaw din ang dalawa niyang maliliit na dimples.Napakaganda nitong tingnan. Sa tuwing nakikita iyon ni Kaori, tahimik lamang siyang nakatingin sa bata at mariing nakatikom ang kanyang mga labi.May mga damdaming pilit niyang ikinukubli sa kanyang mga mata. Ngunit ilang sandali lamang ay yuyuko na siya at hihinga nang malalim, at kapag muli siyang titingala, babalik na naman ang dati niyang malamig at walang mabasang ekspresyon.Makalipas pa ang isang linggo, katatapos lamang ng prenata
Mabilis talagang lumipas ang oras kapag abala sa pag-aalaga ng anak. Hindi namalayan ni Katreese na isang linggo na pala ang lumipas.Samantala, sa maynila ay wala pa ring pagbabago sa kalagayan ni Travis. Ilang beses nang tumawag si Assistant Florez, ngunit halos iisa lang ang sinasabi nito: “Hindi pa rin ito nagigising, Madam.”At habang mas tumatagal na wala pa rin itong malay, lalo lamang lumiliit ang pag-asang tuluyan pa itong makakarekober.Noong isang araw, tumawag din si Aira. Tungkol naman iyon kay Attorney Ramirez. Dahil may kinalaman iyon sa magiging kinabukasan ni Kaisha, hindi maiwasang maging mas mapagmatyag si Katreese.Orihinal na plano ng ina ni Attorney Ramirez na ipakasal agad ang anak kay Vivian sa pamamagitan ng pagpaparehistro ng kanilang kasal, ngunit mariing tumanggi si Attorney Ramirez.Bukod pa roon, mamamayan ng America si Vivian kaya hindi rin ganoon kadaling magparehistro ng kasal sa Pilipinas.Hindi rin sang-ayon ang pamilya ni Vivian na magpakasal ito sa
Kinahapunan, dumating na sa villa ang lahat ng inorder ni Katreese para kay Isha. Napakaraming kahon at halos mapuno ang buong sala.Hindi pa rin nagigising si Isha. Samantala, pumunta naman sina Ranran at Kaisha sa katabing bahay upang makipaglaro sa aso.Narinig ni Kaori ang ingay sa ibaba kaya bumaba siya. Pagkakita niya sa tambak ng mga kahon, bahagyang nagulat maging ang malamig niyang ekspresyon."Lahat ba ng iyan… para kay Isha?"Ngumiti si Katreese habang isa-isang binubuksan ang mga kahon."Oo. Hindi ko kasi alam kung ano ang gusto niya, kaya bumili na lang ako ng iba't ibang klase."Tumingala siya kay Kaori. "Ang mga sapatos ay ayon sa sukat na sinabi mo. Pero magkakaiba kasi ang sizing ng bawat brand. Kapag nagising siya, ipapasukat natin. Kung hindi kasya, ipapalit na lang natin."Napakunot-noo si Kaori habang nakatingin sa napakaraming gamit."Sobra yata ang dami. Hindi niya naman maisusuot ang lahat ng iyan."Ngumiti lamang si Katreese. "Ayos lang. Lahat naman ‘yan ay pa
Sa VIP ward ng isang pribadong ospital sa maynila, pagkakita pa lamang ni Assistant Florez sa pangalan ni Katreese na lumabas sa screen ng kanyang cellphone, agad na lumubog ang kanyang dibdib.Mabilis siyang lumabas ng silid at naghanap ng tahimik na lugar bago sinagot ang tawag."Madam."Mahinahon ngunit mabigat ang boses ni Katreese: "Assistant Florez, sabihin mo sa akin ang totoo. Kumusta na talaga ang kalagayan ni Travis?"Napapunas si Assistant Florez sa noo kahit wala namang pawis doon."Si Boss... hindi pa rin po siya nagigising. Pero sinabi ng doktor na wala naman pong malaking problema. Sobrang nanghina lang talaga ang katawan niya nitong mga nakaraang araw, kaya kailangan pa niya ng panahon para makabawi."Malamig na sumagot si Katreese, "Nasabi na sa akin ni Kaori ang lahat. Balak mo pa rin ba akong lokohin?"Biglang natigilan si Assistant Florez. "Si... si Ms. Kaori po ang nagsabi sa inyo?""Assistant Florez, alam kong tapat ka kay Travis. Pero may mga bagay na mas mahala
(Xior Jewelry)Kumatok muna si Kira bago pumasok sa loob ng opisina.Sa loob, tahimik na nakaupo si Katreese sa kanyang mesa, abala sa maingat na pagbusisi ng mga dokumentong nasa harapan niya. Paminsan-minsan ay pinipihit niya ang pahina, tila iniisa-isang inuunawa ang bawat detalye.Lumapit si Ki
Pinagmasdan ni Katreese ang “tahanan” na limang taon na niyang hindi binabalikan. Hindi naman sa ipinagkait ng kanyang ina ang pagbabalik niya noon, kundi siya mismo ang hindi na muling naghangad na umuwi.Sa loob ng limang taong iyon, ni isang beses ay hindi rin siya kinontak ng kanyang ina.Bagam
Sa sandaling bumuka ang kanyang bibig, mabilis na sinamantala ni Ranran ang pagkakataon at agad na ipinasok ang kendi sa loob nito.Agad na kumalat sa kanyang bibig ang matamis at may bahagyang asim na lasa ng balat ng kahel.Napakunot ang noo ni Katreese. Ang totoo ay paborito niya talaga ang kend
Mariing inalis ni Katreese ang kumot at agad na bumangon mula sa kama, deretso ang lakad palabas ng silid.Mabilis na inabot ni Travis ang kanyang pulso at mahigpit itong hinawakan. “Ano na naman itong ginagawa mo?”Agad siyang pinagtulakan ni Katreese, puno ng pagkasuklam ang mukha niya. “‘Wag mo







