Chapter 3 - savior

"Don't panic. Relax and stay here. You still need a handful of rest, right?" mahinahong sabi ni Marco at hinaplos sa ulo si Carmina.

Fear. No, it's deeper than that. Terror is evident in her eyes though she tried to maintain her composure and her seductive feminine calm. Ramdam niyang wala pang tiwala sa kaniya ang dalaga. Hindi niya naman ito maaring pilitin lalo at wala siyang alam kung ano ang pinagdaanan nito bago napunta sa loob ng kahon. Perhaps, more evil than the sex drugs that was injected to her.

But he wants to assure her through his actions that he is willing to compromise his peace and loose hell down just to keep her safe. Kahit gaano pa kalupit ang mga tao na naghahanap dito, hindi siya papayag na makuha ng mga ito si Carmina.

Pinahihiga niyang muli sa duyan ang dalaga at kinumutan. Nakatitig ito sa kaniya. Nakiramdam kung may kakaiba sa kaniyang kilos. He had ran a check on her vitals last night while she's asleep. Wala siyang napansin na seryosong kondisyon maliban sa sinat nito na nawala rin kaagad matapos niya itong mapainom ng gamot.

"Marco, please...don't send me to them." Humawak ito sa braso niya, ang tono at mga mata ay nagsusumamo.

That gesture gave him a tiny glimpse of her trust. Tinungo niya ang foldable steel table sa isang sulok at dinampot ang service gun. Binalikan niya ang dalaga at nilagay sa kamay nito ang baril.

"The gun is loaded, fire it on me if you must," deklarasyon niya. "If I started acting weird, do not hesitate. Think of your safety and shoot me, understand?"

Saglit na nanlaki ang mga mata nito at mahigpit na hinawakan ang baril. Lalong sumidhi pa ang anino ng takot na sumilip sa anyo nito pero marahan itong tumango.

Kung kahapon ay apat, ngayon ay anim na kalalakihan ang naghihintay sa kaniya sa labas ng kaniyang quarter. Kausap ng mga ito sina Julito at Tonio. Iilan sa mga trabahante ay umaaligid na rin at nakamasid.

"Ano'ng problema? Hindi pa ba tayo nagkalinawan kahapon?" matigas niyang angil habang naglalakad papalapit sa mga ito. "Ano ba kasing laman ng kahon na iyon? Kung napadpad sa kargamento namin iyon, madali nating malalaman pero nabuksan ko na ang sa parte ko at wala naman akong napansin na may naligaw na kakaibang kahon."

"Tinanong nila kung may kasama kang babae sa quarter mo, Marco. Sabi ko mayroon mula pa kahapon ng umaga."

Sinipat niya ng matalim na tingin si Julito na napakamot sa batok.

"Pag-aari ng kliyente namin ang kahon na iyon at sabi ng mga kargador doon sa bagsakan, baka naisama raw nila sa mga kargamento ninyo rito."

"Fine, if you're still doubting me, you can always bring a search warrant for the warehouse. Coming here empty handed is trespassing and I won't tolerate it next time," pinal niyang sabi at tumalikod pabalik sa kaniyang quarter habang alertong nakikiramdan kung may magtatangka sa mga itong sundan siya.

Nag-ugat siya sa bungad ng pintuan nang madatnan sa loob si Carmina. Hawak ang gunting, nanginginig ang mga kamay na ginugupit nito ang buhok hanggang sa may anit.

"What are you doing?" Inilang hakbang lamang niya ang distansiya sa pagitan nila ng dalaga at inagaw rito ang gunting.

"They're after me, aren't they? They're looking for me! They won't stop! I need to disguise and change myself, para hindi niya ako makilala."

"Do you think doing this to your hair will save you?"

Ano'ng balak nito? Kalbuhin ang sarili? He checked the damage she did to her own hair and it was beyond fixable. May panghihinayang na niyuko niya ang buhok nitong nagkalat sa may paanan nila.

"Help me get a buzz cut," pakiusap nitong nakatingala sa kaniya. Hindi matigil sa kapipilipit sa sariling mga daliri. "Please, I want a buzz cut..." the terrified flicker in her exhausted eyes dug a hole in his chest. If only she trusted him a little more. Only a little. Pumitlag ito nang haplusin niya ang pisngi nito. Agad niyang binawi ang kamay.

He dragged the chair and motioned her to sit down. Naupo ito, nakasunod sa kaniya ang paningin. Kinuha niya sa loob ng kaniyang personal na gamit ang clipper guard flat. He pulled out a robe from the pile of his clothes. Ibinalabal niya iyon kay Carmina.

Holding the clipper guard against her forehead he started cutting from front to back. Glossy locks dropping slowly from her head like silk. He moved the clipper back down the middle of her head and repeat in strips. After the entire top is clipped down he cut everything until it was finished.

Damned the fairies but she ROCK THAT HAIRCUT and ended up looking like an updated version of a beauty queen.

"What is it?" she asked innocently.

"Nothing, it's just that you're stunning right now." 

"Thank you," mahina nitong sagot.

He smiled gently, turned off the clipper, and helped her knocked loose hair off onto the floor. Tumayo ito at tinanggal niya ang robe na nakabalabal sa dalaga. Isinampay sa sandalan ng silya.

"Ako na ang maglilinis," agap nitong umuklo at nilikom ang buhok na nasa sahig.

"No, it's okay. I can do that. Do you want to wash up?"

Umunat ito at tumango. "Can I borrow your clothes again?"

"Of course, but the pants might be loose-fitting. You look fine just with my shirt," he suggested though her body underneath and those pair of legs, screamed loveliness and gave him chills right at his groin.

Nakuyom niya ang kamaong nagmamay-ari ng mga daliring maswerteng nakarating sa ilalim nito. Naalala kaya nito ang ginawa niya? Kung hindi naman iyon makatulong para mapanatag ang loob nito mas pipiliin niyang hindi na nito maalala pa ang ginawa niya.

Kumuha siya nang malinis na towel sa cabinet at iginiya patungo sa connecting door si Carmina. Hinatid niya ang dalaga hanggang sa tapat ng banyo.

"There's only manual faucet in there. We don't have showers here."

Tumango ito. "Dito ka lang ba sa labas at maghihintay?"

"I'll stay here and wait until you're done," he re-assured.

Pumasok ito sa loob pero hindi nito isinara ang p***o. Hanggang kailan niya maitatago rito si Carmina? Kahit tiwala siyang hindi gagawa ng kalokohan ang mga trabahador, ayaw niyang sumugal. Limitado pa ang pwersa niya, sakaling magkakagulo, hindi agad makararating ang reinforcement mula sa headquarters ng LSA.

Sumandal siya sa hamba ng p***o at nakinig sa mga mumunting kaluskos ng babae sa loob. Mababaw lang ang lagaslas ng tubig mula sa gripo. Pwede niyang subukan na maghanap ng matitirhan nito sa nayon. Hindi ito magiging komportable rito.

***

She kept glancing on the door and the man outside, leaning on the jamb. If it's not for him, she might go insane. Everything, even the hallow noise of water frightened her.

Anumang pilit niyang maging mahinahon, tinatalo pa rin siya ng takot. Hindi niya kabisado ang lugar na ito. Walang paraan para makatakas sa ngayon kaya magtitiwala siya kay Marco. Saka na niya iisipin ang kabayaran na posibleng hihingin ng lalaki mula sa kaniya.

Ibinalot niya ang tuwalya sa sarili. At the expense of her safety, she made her hair a collateral. Nanghinayang siya. Matagal niyang inalagaan ang kaniyang buhok. She loved to style her hair. Isa iyon sa mga hobbies niya kung wala siyang pictorial at event na kailangang daluhan.

"Here," ibinigay ni Marco sa kaniya ang white shirt na malambot ang tela. May kanipisan iyon.

Kailangan niyang gawan ng paraan ang kaniyang dibdib para hindi mahalata. Magpapanggap muna siyang lalaki sakali pwede na siyang lumabas. Niligpit ni Marco ang buhok niyang nagkalat sa sahig habang nagbibihis siya. He is good at pretending he ignored her glances and she appreciated it so much. She knew he does that in order to avoid stirring up the fear she felt.

"Marco, what is the name of this place?" tanong niya.

"San Juan, the lost island in the map." Himig nagbibiro ito. "Lies somewhere off the coast of northeastern Mindanao. We'll take a tour around, one of these days. Pero kapag natapos na ang parola, makikita mo ang buong isla mula sa tuktok."

"Parola? A lighthouse?"

"I am in-charge of the construction."

Ibinigay niya rito ang tuwalya at nilagay nito iyon sa hanger, isinabit sa sampayan na tubo.

Hinaplos niya ang sugat at pasa sa mga paa at pulso. Kumikirot ang mga iyon. Mahapdi rin ang nalapnos niyang balat sa kanang binti.

"We'll get a proper treatment for those." Lumapit sa kaniya ang lalaki.

Tumango siya at naupo sa duyan. "I have the feeling you did something on me to help me came out from the drugs. Did we had sex?" she asked straight-forward.

Tinitigan siya ni Marco. Para bang tiniyak muna nitong handa siya sa kaniyang maririnig.

"No, we didn't. But we finger-fucked." He is brutally vulgar but his tone is careful. "I'm sorry but that was just my only option in order to get you out of the misery."

"You don't have to explain yourself, I understand."

Hindi siya natutuwa sa sagot nito. But she never blamed him for his actions. What he did is a form of unlawful treatment and her redeemption from becoming a sex slave.