Laki-Laki yang Dirahasiakan

“Honey, gusto mo ba akong samahan sa hospital?” tanong ni Theariza. Ngayon kasi ang araw ng pagkikita nila ni Althea Montoya, ang kaklase niya noong college. Ngayon lang ulit sila magkikita.

“Ano ang gagawin mo sa hospital, honey?” tanong ng kanyang asawang si Alexander Huston.

“Hindi ba napag-usapan na natin ito dati? Limang taon na tayong nagsasama pero hanggang ngayon, hindi pa rin tayo nabibiyayaan ng anak.”

“Oh, tapos?”

“Tapos na ang paghihintay natin para magkaroon tayo ng anak… Ito na ang pagkakataon para magkaanak na tayo, para pagbalik nila Mama at Papa, hindi na nila ako aapihin at sasabihan ng wala akong kwentang babae.” Matagal nang nagtitiis si Theariza sa pang-aapi sa kanya ng pamilya Huston. Lumaki kasi siya sa bahay-ampunan at walang kinalakihang pamilya.

“Honey naman, hindi mo pa rin ba iyon nakakalimutan? Matagal na panahon na rin ang lumipas. Alam mo namang kahit wala tayong anak, mahal na mahal pa rin kita, honey. Wala ka bang tiwala sa akin? Pero ano bang plano mo at sa hospital ka pupunta? At ano ang sinasabi mong magkakaanak na tayo?”

“Naalala mo ang usapan natin noong nakaraang buwan? Matagal kong pinag-isipan ang bagay na iyon, kaya ngayon, payag na ako.”

“Ano? Payag ka na na ibang babae ang magdadala ng anak natin?”

“Oo, dahil alam kong ako ang may problema. Alam kong ginawa mo naman ang best mo para sa akin, mahal kong asawa. Kaya naniniwala akong mahal na mahal mo ako. Kaya kailangan kong bumawi sa’yo, honey…”

“P-pero, sino ang babaeng iyon?” kunot-noong tanong niya.

“Ipapakilala ko na lang siya sa’yo mamaya, kasi dito rin naman siya titira hanggang sa maisilang niya ang magiging anak natin.”

“Ano? Anak natin? Hindi ko maintindihan. May nakuha ka na agad na ibang babae na hindi ko man lang alam?”

“Kaya nga sumama ka na lang, kasi kailangan ka rin sa hospital.”

“Busy ako today, honey. May meeting ako sa office ngayon at hindi ako pwedeng hindi pumunta.”

“Okay, honey. Hindi pa naman ngayon ang araw. Kailangan pa naming magpa-test para masiguradong magiging successful ang gagawin nila para sa atin.”

Kumunot ang noo ni Alexander, pero ngumiti na lang siya at hinalikan sa noo ang asawa.

Pagkatalikod ni Alexander, gumuhit ang lungkot sa anyo ni Theariza. Limang taon… limang taon na kaming nagsasama, pero ngayon taon ko lang siya naramdamang nanlalamig sa akin. Kaya ito na siguro ang kasagutan sa problema naming mag-asawa. Huminga siya nang malalim bago siya humakbang palabas ng mansion patungong hospital.

Sa daan, si Alexander Huston…

“Hello, sweetie. Are you there now?” malambing na tanong ni Alexander sa kabilang linya.

“Yes, nasa Pinas na ako. Meet me at 8:00 in the evening. May lakad pa kasi akong kailangang puntahan,” sagot ng babae sa kabilang linya.

“Okay… noted, sweetie,” sagot ni Alexander.

Sa hospital, maagang nakarating si Theariza. May sarili naman siyang sasakyan kaya hindi na siya mahihirapan pang pumunta roon.

“Hello… Althea, narito na ako sa hospital. Anong oras ka darating?” tanong ni Theariza.

“On the way na ako, best. Kaya kalma lang, darating talaga ako.”

“Okay, andito ako sa lobby ng hospital. Hihintayin kita dito, best.”

Pagkasabi noon, agad niyang binaba ang tawag.

Makalipas ang ilang minuto, dumating na si Althea Montoya—matangkad, sexy, maputi, at chinita.

“Wow… ang ganda-ganda mo na ngayon, best. Grabe, anong meron?” tanong agad ni Theariza.

“Hahaha, ikaw kaya ang maganda. Tumaba ka lang ng kaunti, best. Promise.”

“Talaga ba? Tumaba ako?” sagot ni Theariza. “Kaya pala napapabayaan ko na ang sarili ko. Kaya siguro nanlalamig na sa akin ang asawa ko.”

“Pero okay lang iyon. Maganda ka pa rin naman at bilyonarya. Ang swerte mo nga at nakapag-asawa ka ng mayaman.”

“Swerte nga ako sa napangasawa ko, pero…” 

“Pero?”

“Uhmmm… wala. Masyado na tayong nagiging madaldal.”

“Tara na sa loob. Ready ka na ba?” biglang tanong ni Theariza.

“Oo naman, handang-handa na ako.”

“Okay, let’s go.”

Sa loob ng hospital, naghihintay na si Doctor Allan Rayman, isang kilalang doctor ng mga Huston.

“Good morning, Doc,” bati ni Theariza.

“Good morning, Thea. Hindi ka pa rin nagbabago, maganda ka pa rin,” sagot ni Doc Allan.

“Haha, Doc naman, nagbibiro pa kayo. Kasasabi lang sa akin ni Althea na tumataba raw ako.”

“Ahh, siya pala si Miss Althea Montoya? Nice to meet you. Na-meet na ba kita somewhere?”

“Huh?” biglang sagot ni Althea.

“DOC ALLAN, kakarating lang niya galing States. Paano mo naman siya makikilala?”

“Ah—sorry. Baka kamukha lang niya ang babaeng pumunta rito kahapon.”

Napatingin si Althea sa doctor. May tingin na hindi maipaliwanag.

Umiwas ang doctor at saka sinabi, “Umpisahan na natin ang test para matapos na tayo agad.”

Ilang oras ang lumipas, naging matagumpay ang lahat ng test kay Althea Montoya, kaya masayang umuwi si Theariza nang hindi kasama si Althea.

“Thea… akin na ang address ng bahay ninyo. Kailangan ko pa kasing umuwi sa bahay namin. Alam mo na, baka hinihintay na ako ni Mama at Papa.”

“Ahh, ganoon ba? Akala ko ba nasa ibang bansa sila?”

“Ah, nakalimutan kong sabihin sa’yo. Nauna silang umuwi sa akin—”

“Hindi mo na kailangang magpaliwanag, Althea. Sige na, umalis ka na. Ite-text ko na lang sa’yo ang address ng bahay.”

“Kailangan ko na ring umuwi para ipaalam sa asawa ko na pwede nang umpisahan ang surrogation bukas. Alam kong magiging masaya siya.”

Sa lobby ng Huston Company…

Kinuha ni Alexander ang kanyang phone habang pasakay na sa kanyang kotse.

“Yes, honey. Napatawag ka? Nandito pa ako sa office…”

Biglang nag-ring ang isa pa niyang phone.

“Kaninong phone ang tumutunog, honey?” tanong ni Theariza.

“S-sa secretary ko. Naiwan niya ang phone niya. Wait lang, honey, sasagutin ko lang ito.”

“Hindi ko naman patatagalin ang tawag. Maaga ka ba uuwi ngayon?”

Ngunit wala nang sagot na narinig si Theariza dahil lumayo si Alexander bago niya sinagot ang isa niyang phone.

“Yes… sweetie,” sagot agad ni Alexander.

“Nandito na ako sa hotel…”

“Really?”

“Oo nga. Puntahan mo na ako rito. I’m wet now.”

“Sure… papunta na ako,” sagot ni Huston.

Pagkababa ng tawag, agad bumalik si Huston at nagsalita.

“HONEY, I’M SORRY. Mukhang gagabihin na ako ng uwi. Emergency. Nagpatawag ng board meeting si Papa at hindi ako pwedeng—”

“Naiintindihan ko, honey. Hihintayin na lang kita.”

“Okay… bye, honey. Thank you for understanding.”

Agad binaba ni Alexander ang tawag at mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan.

HOTEL

“Akala ko hindi ka na darating,” malambing na salubong ni Althea sa kakarating lang na si Alexander, sabay yakap sa leeg nito.

Imbis na magsalita, agad niyang siniil ng halik ang labi ni Althea…

“Ilang araw kong tiniis na walang mangyari sa atin dahil lang sa surrogate na iyan, sweetie… at ngayon okay na ang lahat. Pwede na nating gawin ang lahat…”

Binuhat ni Alexander si Althea habang naglalapat ang kanilang mga labi.