FAZER LOGINNaupo ako nang mas maayos sa marangyang leather chair habang pinagmamasdan si Kael na bumalik sa kanyang pwesto. Bagamat napirmahan ko na ang kontrata, hindi pa rin nawawala ang bigat sa dibdib ko. There was a clear power imbalance between us, at ramdam na ramdam ko 'yon sa bawat galaw niya. I felt like a small pawn being moved by a grandmaster na may mas malalim at mas madilim na laro.
"Let's lay down the ground rules, Miss Reyes," panimula ni Kael habang pinaglalaruan ang isang mamahaling fountain pen sa kanyang mga daliri. "This arrangement is purely transactional. Business is business. Walang personalan." "Of course," sagot ko, pilit pinapatatag ang boses ko. "I don't expect anything more, Mr. Blackwood. Pero aminin mo, napakalaki ng dehado ko rito. I am moving into your penthouse, exposing my ruined life to the media, habang ikaw, secure na secure ang posisyon mo. Ano ba talaga ang makukuha mo rito? anong mapapala ng isang Kael Blackwood sa pagtulong sa isang tulad ko?" Tinitigan niya ako, ang kanyang mga mata ay walang kahit anong emosyon. "I already told you, may atraso sa akin ang pamilya ni Jeremy. Years ago, their company tried to sabotage one of my biggest international ventures. Background checks show na marumi silang maglaro. I've been waiting for the perfect opportunity to cut their lifeline, and you, Lyra, are the perfect catalyst." "Catalyst? Or shield?" diretsong tanong ko. "You're using me para hindi dumirekta sa'yo ang galit ng mga investors kapag bumagsak sila. Sasabihin ng media na naging personal ang laban dahil sa akin. You are manipulating the narrative." Narinig ko ang mahinang tawa mula sa kanya, isang tunog na nagpataas ng balahibo ko. "You are smarter than I thought. Real status matters to the press, but a dramatic storyline matters more. Kapag nalaman ng publiko na ang dating fiancé ng tagapagmana ng San Diego Group ay kasama na ng isang Blackwood, ang focus ng lahat ay mapupunta sa atin. Habang abala silang uratin ang pribadong buhay natin, lulumpuhin ko ang mga asset nila nang hindi nila napapansin." "So gagamitin mo nga ako," pait kong sabi. "Distraction lang ako." "Isang distraction na makukuha ang hustisyang gusto niya," pagtatama niya, lumapit muli ang mukha niya sa akin. "Huwag mong kalimutan, Lyra. Pinagtabuyan ka ng sarili mong pamilya. Ipinagpalit ka ng lalaking pinagkatiwalaan mo. Loyalty means nothing to them. Kung hindi mo gagamitin ang kapangyarihan ko, habangbuhay kang magiging talunan sa kwentong ito." Napansin ko ang higpit ng hawak ko sa sarili kong bag. Sumasakit ang dibdib ko dahil alam kong totoo ang bawat salitang binibitawan niya. Pilit kong hinanap ang butas sa mga plano niya, sinusubukang intindihin kung may iba pa siyang motibo. "Paano ang media?" tanong ko upang ibahin ang takbo ng usapan. "Kapag lumabas tayo, anong sasabihin natin? Fast-paced pa naman ang takbo ng balita ngayon, mabilis nilang malalaman kung may acting lang na nangyayari." "Leave the media to me," maikling sagot niya. "We will attend a charity gala this coming Friday. Doon natin gagawin ang unang public appearance natin. Post-event, physical appearance matters less kaysa sa ingay na lilikhain natin. Natural acting lang ang kailangan mo. Just stand by my side, look stunning, and let them wonder." "And the living arrangements?" pagpapatuloy ko. "Sabi mo lilipat ako sa penthouse mo. I have boundaries, Mr. Blackwood. Hindi dahil pumirma ako sa kontrata mo ay ibig sabihin may karapatan ka na sa buong buhay ko." "You have your own wing sa penthouse," malamig niyang sagot, tila nainis sa insinuwasyon ko. "Hindi kita pakikialaman, at asahan mong ganoon ka rin sa akin. character focus natin ay ang sirain sila, hindi ang maglaro ng bahay-bahayan. Contract provisions states clearly na walang physical intimacy na mangyayari maliban na lang kung kinakailangan sa harap ng camera." Huminga ako nang malalim. "Fine. But the moment na maramdaman kong ilalagay mo ako sa panganib na hindi kasama sa usapan, aalis ako." "You can try," hamon niya nang may mapang-aping ngiti. "Pero sa tingin ko, mas matatakot kang bumalik sa pamilya mo nang walang napapala. Professional standards are maintained here, Lyra. Huwag kang mag-alala." Natahimik ang buong opisina. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang tunog ng mga sasakyan sa ibaba ng Blackwood Tower. Habang nakatitig ako sa kanya, mas lalong lumalalim ang hinala ko. May kung anong misteryo kay Kael Blackwood na hindi ko magawang basahin. Napakamadilim ng aura niya, at kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko na para sa paghihiganti lang ito, may bahagi sa akin na nagsasabing may itinatago pa siya. "May isa pa akong kondisyon," sabi ko habang nakatingin sa kanya. "Ano 'yon?" "Gusto kong malaman ang lahat ng galaw mo laban sa kumpanya nina Jeremy. Ayaw kong magulat na lang isang araw na may ginawa ka na palang pwedeng magdamay sa akin sa batas." Tumingin si Kael sa akin nang matagal. May dumaang kakaibang kislap sa kanyang mga mata bago ito muling naging malamig na parang yelo. "I don't usually share my corporate strategies with anyone, Miss Reyes." "Well, hindi mo rin naman kadalasang pinapapirma ang isang Reyes sa isang fake relationship contract, 'di ba?" balik ko sa kanya. Hindi siya sumagot agad. Dahan-dahan niyang binitiwan ang hawak niyang panulat at sumandal sa kanyang upuan. Pinagmasdan niya ako na parang tinatantya kung hanggang saan ang tapang ko. Pagkatapos ng ilang sandali ng nakabibinging katahimikan, dumaan ang kanyang kamay sa ibabaw ng mesa. May kinuha siyang isang manipis na folder na kulay itim mula sa isang nakatagong drawer sa ilalim ng kanyang desk. Isang confidential file na walang kahit anong label sa labas. Dahan-dahan niyang isinalSlide ang folder na iyon patungo sa direksyon ko. Huminto ito sa tapat mismo ng mga kamay ko. "You want to know everything?" mahina ngunit mapanganib ang boses ni Kael. "Magsimula tayo sa bagay na matagal nang itinatago ng pamilya mo sa'yo." Nanginig ang mga daliri ko habang dahan-dahang binubuksan ang unang pahina ng folder. Inasahan kong mga numero ng bank accounts o kaya ay mga legal na dokumento ang makikita ko roon. Pero nagkamali ako. Ang unang pahina ay naglalaman ng isang lumang larawan ito ang isang larawan na ngayon ko lang nakita sa buong buhay ko, na nagpabago sa lahat ng alam ko tungkol sa sarili kong pamilya.Naupo ako nang mas maayos sa marangyang leather chair habang pinagmamasdan si Kael na bumalik sa kanyang pwesto. Bagamat napirmahan ko na ang kontrata, hindi pa rin nawawala ang bigat sa dibdib ko. There was a clear power imbalance between us, at ramdam na ramdam ko 'yon sa bawat galaw niya. I felt like a small pawn being moved by a grandmaster na may mas malalim at mas madilim na laro. "Let's lay down the ground rules, Miss Reyes," panimula ni Kael habang pinaglalaruan ang isang mamahaling fountain pen sa kanyang mga daliri. "This arrangement is purely transactional. Business is business. Walang personalan." "Of course," sagot ko, pilit pinapatatag ang boses ko. "I don't expect anything more, Mr. Blackwood. Pero aminin mo, napakalaki ng dehado ko rito. I am moving into your penthouse, exposing my ruined life to the media, habang ikaw, secure na secure ang posisyon mo. Ano ba talaga ang makukuha mo rito? anong mapapala ng isang Kael Blackwood sa pagtulong sa isang tulad ko?" Tiniti
Buong weekend kong pinag-isipan kung tutuloy ako sa tagpuan. Pero heto ako ngayon, nakatayo sa lobby ng Blackwood Tower sa Bonifacio Global City. Ang buong gusali ay gawa sa madilim na salamin at bakal, mukhang matayog at malamig, eksaktong repleksyon ng reputasyon ng lalaking nagmamay-ari nito. Sumasakit ang ulo ko sa halo-halong kaba at kakaibang kuryosidad habang hawak ang bag ko."Good morning, Miss Reyes. Mr. Blackwood is expecting you," bati ng isang sekretarya na mukhang galing sa isang fashion magazine.Sinalubong niya ako at inihatid patungo sa pribadong elevator. Walang ibang pindutan doon kundi ang penthouse floor. Habang umaakyat kami nang napakabilis, naramdaman ko ang pagkabog ng dibdib ko. Dapat ba talaga akong nandidito? normal na tao ang umiiwas sa panganib, pero ako, parang kusang naglalakad papasok sa lungga ng leon.Bumukas ang pinto ng elevator at bumadya sa akin ang isang malawak, minimalistang opisina. Ang dingding ay purong salamin na tanaw ang buong skyline ng
Hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang boses ng lalaki sa telepono, pati na rin ang grabeng pagtatakwil ng mga magulang ko. Pagdating ng umaga, imbis na magmukmok sa kwarto, dinala ko ang laptop ko sa isang tahimik na cafe malayo sa bahay namin. Kung may isang bagay man na natutunan ko sa mundo ng negosyo, iyon ay ang hindi basta-basta magtiwala sa mga taong nag-aalok ng tulong nang walang kapalit.Sino ba talaga ang lalaking 'yon? Paano niya nalaman ang lahat?Inisa-isa ko ang mga koneksyon ng pamilya namin at ng pamilya ni Jeremy. Sinubukan kong mag-search gamit ang iilang impormasyon na nakuha ko sa boses niya—baritono, mayaman, at may malalim na galit sa parehong mga tao na sumira sa akin. Pero walang nagtutugma. Hanggang sa maalala ko ang huling sinabi niya bago niya ibaba ang tawag kagabi. Sabi niya, ang pamilya ni Jeremy ay may malaking utang na hindi nababayaran sa isang mas malaking kumpanya.Nagsimula akong mag-type sa search bar ng laptop ko
Napatigil ako sa paglakad sa kahabaan ng bangketa habang nakatapat ang cellphone sa tainga ko. Ang lamig ng boses ng lalaki sa kabilang linya ay parang yelo na bumaon sa sistema ko. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa loob ng condo ni Jeremy, pakiramdam ko ay tuluyan nang namanhid ang buong katawan ko. Walang emosyon na lumalabas sa akin kundi ang purong pagkalito. "Sino 'to?" tanong ko, sinusubukang patatagin ang boses ko kahit na nanginginig ang buong pagkatao ko. "How did you get my number? At paano mo nalaman ang nangyari?" "That doesn't matter right now, Lyra," sagot ng baritonong boses. Sobrang kalmado ng tono niya, na para bang normal na gabi lang ito para sa kanya habang gumuho na ang buong mundo ko. "Ang mahalaga, alam ko kung gaano ka kawawa sa loob ng silid na 'yan. You look so pathetic crying over a man who doesn't deserve even a single drop of your tears." Nilingon ko ang paligid ko. Ang mga naglalakihang building sa Makati, ang mga sasakyang dumadaan, ang ilang taon
Ang daming pangarap na tumatakbo sa isip ko habang hawak ang maliit na kulay-asul na envelope. Puno ito ng mga sketch para sa magiging bahay namin, pati ang approved loan para sa dream cafe na matagal na naming pinag-uusapan ni Jeremy. Limang taon. Limang taon kaming nagsumikap, at sa wakas, heto na kami. Iilang buwan na lang, ikakasal na kami.Sumakay ako sa elevator ng luxury condominium sa Makati kung saan siya pansamantalang nanunuluyan para sa isang mabilis na corporate project. Ngiting-ngiti ako habang pinagmamasdan ang sarili ko sa salamin. I wanted to surprise him. Hindi ko sinabing maaga akong makakauwi galing sa business seminar ko sa Tagaytay.Nang makarating ako sa tapat ng unit niya, dahan-dahan kong pinindot ang passcode. Alam ko pa rin naman. Narinig ko ang mahinang click ng pinto at dahan-dahang pumasok."Jeremy? Babe?" tawag ko, medyo pabulong pa dahil baka may ginagawa siyang paperwork para sa pamilya namin.Walang sumasagot, pero may narinig akong mahihinang kalusko







