Kabanata 2

Napatigil ako sa paglakad sa kahabaan ng bangketa habang nakatapat ang cellphone sa tainga ko. Ang lamig ng boses ng lalaki sa kabilang linya ay parang yelo na bumaon sa sistema ko. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa loob ng condo ni Jeremy, pakiramdam ko ay tuluyan nang namanhid ang buong katawan ko. Walang emosyon na lumalabas sa akin kundi ang purong pagkalito.

"Sino 'to?" tanong ko, sinusubukang patatagin ang boses ko kahit na nanginginig ang buong pagkatao ko. "How did you get my number? At paano mo nalaman ang nangyari?"

"That doesn't matter right now, Lyra," sagot ng baritonong boses. Sobrang kalmado ng tono niya, na para bang normal na gabi lang ito para sa kanya habang gumuho na ang buong mundo ko. "Ang mahalaga, alam ko kung gaano ka kawawa sa loob ng silid na 'yan. You look so pathetic crying over a man who doesn't deserve even a single drop of your tears."

Nilingon ko ang paligid ko. Ang mga naglalakihang building sa Makati, ang mga sasakyang dumadaan, ang ilang taong naglalakad sa malayo. Isang matinding paranoia ang biglang lumukob sa akin.

"Are you watching me? Nasaan ka?" lumingon ako sa likod, umaasang may makikitang lalaking may hawak na telepono o nakatitig sa akin mula sa isang mamahaling sasakyan. Pero walang kahit sino na mukhang kahina-hinala.

"Don't stress yourself looking for me, Miss Reyes. physical appearance matters to you, right? Then fix yourself. Ang dumi mong tingnan ngayon," walang pakialam na sabi ng lalaki.

"Gago ka ba?" tuluyan nang nagtaas ang boses ko dahil sa inis at takot. "My life just shattered into pieces tapos gagaguhin mo lang ako? Kung wala kang matino na sasabihin, ibababa ko na 'to!"

"Go ahead. Hang up," hamon niya, walang kahit anong takot sa boses. "But remember this, kapag ibinaba mo ang tawag na 'to, tuluyan mo nang hinayaang tapakan ng kapatid mo at ng ex-fiancé mo ang natitirang dignidad mo. Is that what you want? Ang maging kaawa-awang biktima habang sila ay nagpapakasaya?"

Natigilan ako. Tama siya. Ang sakit na nararamdaman ko ay unti-unting napapalitan ng galit, pero mas nangingibabaw ang takot ko sa kung sino ang taong ito. Paano niya nalaman ang tungkol kay Chloe at Jeremy? Bakit niya ako kinakausap ngayon?

Bago ko pa man siya masagot, biglang may notification ang lumabas sa screen ng phone ko. Isang papasok na tawag. Tiningnan ko ang screen—si Mama.

"I have to go," mabilis kong sabi sa misteryosong lalaki at agad na pinindot ang tawag ni Mama nang hindi naghihintay ng sagot niya. Pumasok ako sa isang maliit na coffee shop sa gilid ng daan para lang makaiwas sa ingay ng kalsada.

"Hello, Ma?" sabi ko, umaasang nalaman na niya ang ginawa ng paborito niyang anak. "Ma, si Chloe at si Jeremy—"

"Lyra, nasaan ka ba?" putol agad sa akin ni Mama. Ang boses niya ay hindi nag-aalala, kundi puno ng tensyon at galit. "Pumunta rito si Chloe sa bahay. Umiiyak ang kapatid mo. Bakit mo naman siya sinigawan sa condo ni Jeremy? You made a scene!"

Parang nabilaukan ako sa sarili kong laway. "Ako? Ako pa ang gumawa ng scene, Ma? Nahuli ko silang dalawa sa kama! Walang damit! Kasal namin ni Jeremy sa isang taon pero magkasama sila!"

"Lyra, lower your voice!" pagalit na utos ni Mama sa kabilang linya. "Huwag kang sumigaw. Naririnig ka ng mga katulong natin. Nakakahiya."

"Nakakahiya? Ma, ang kapatid ko ang sumira sa relasyon ko, bakit ako ang pinatatahimik mo?" Hindi ko na mapigilan ang mga bagong luha na lumabas sa mga mata ko. Ang sarili kong pamilya, hinuhusgahan agad ako.

"Makinig ka sa akin, Lyra," pumasok na rin ang boses ni Papa sa kabilang linya, halatang naka-loudspeaker sila. "Jeremy's family is a big investor sa kumpanya natin. Kung magwawala ka at gagawa ng iskandalo, babawiin nila ang shares nila. We cannot afford that corporate disaster right now. Kaya please, clean up your mess quietly."

"Mess quietly? Papa, ang plano kong kasal ang nasira!"

"Alam namin. Pero mistakes happen. Lalaki si Jeremy, natural lang na matukso. At si Chloe, humihingi naman ng tawad. Sabi niya, nagmamahalan daw talaga sila. Isakripisyo mo na lang ito para sa pamilya natin, Lyra. Huwag mo nang palakihin ang isyu," malamig na sabi ni Papa bago tuluyang pinatayan ako ng telepono.

Nabitawan ko ang cellphone ko sa ibabaw ng lamesa sa coffee shop. Nakatingin lang ako sa kawalan, blangko ang isip. I am completely alone. Ang fiancé ko, pinagpalit ako. Ang kapatid ko, inagaw ang buhay ko. Ang mga magulang ko, mas pinili ang pera at reputasyon kaysa sa nararamdaman ko.

Para akong basurang itinapon pagkatapos pakinabangan.

Habang nakatitig ako sa lamesa, biglang umilaw muli ang cellphone ko. Ang parehong hindi kilalang numero ang tumatawag. Sa puntong ito, wala na akong pakialam kung sino siya. Wala na akong pakialam kung anong plano niya. Mas masahol pa ba ang gagawin niya kaysa sa ginawa ng pamilya ko?

Sinagot ko ang tawag at itinapat sa aking tainga. Walang salita na lumabas sa bibig ko. Nakinig lang ako.

"You see? I told you," narinig kong muli ang boses ng lalaki, mas lalong lumalim ang tono nito, puno ng pait at realismo. "In their world, ikaw ang laging talo dahil masyado kang mabait. Ang pamilya mo, si Jeremy, si Chloe... gagamitin ka lang nila hanggang sa maubos ka."

"Sino ka ba talaga?" mahina kong tanong, wala nang lakas para makipagtalo. "What do you want from me?"

"I don't want anything from you, Lyra. Pero may pareho tayong kaaway. At mas malaki ang mawawala sa kanila kung tutulungan mo ako," sagot niya. May narinig akong mahinang kaluskos ng baso sa kabilang linya, tila umiinom siya ng mamahaling alak habang kinakausap ako.

"Bakit mo 'to ginagawa?"

"Because I hate losing. At ayaw ko ring nakakakita ng taong hinahayaang matalo nang walang laban," seryosong pahayag niya. Mararamdaman mo ang awtoridad sa bawat kataga, ang uri ng kapangyarihan na kayang magpabagsak ng mga kumpanya sa isang jiffy. "You have two choices tonight, Miss Reyes. Ang umuwi sa inyo at magkunwaring okay lang ang lahat habang kinakasal ang ex-fiancé mo sa kapatid mo... o ang sumama sa akin at sirain sila."

Huminga ako nang malalim, pilit pinapatay ang huling natitirang takot sa puso ko. "Kung sasama ako sa'yo, anong kailangan kong gawin?"

Narinig ko ang isang mahinang tawa mula sa lalaki tila isang ngisi na puno ng misteryo at panganib.

"Kung gusto mong gumanti, makinig ka sa sasabihin ko."