เข้าสู่ระบบNagmamadali akong bumaba ng hagdan dahil sa oras. Hindi ko namalayang nakatulog pala akong muli matapos akong iwan ni Aviv sa kama.'Yung asawa ko talaga! Sinabihan ko na siyang gisingin ako bago siya pumasok sa opisina dahil may pasok din ako ngayon. Pero mukhang nahiya na siyang istorbohin ako dahil sa sobrang himbing ng tulog ko.Pagkababa ko ng hagdan, dire-diretso akong nagtungo sa dining hall para makapag-almusal nang mabilis.“Good morning po, Ma'am,” bati ng dalawang kasambahay na nakasalubong ko sa hallway.“Good morning,” nakangiti ngunit halatang aligaga kong tugon habang pasimpleng tinitingnan ang oras sa relo ko.Pagdating ko sa dining hall, agad kong inilibot ang tingin sa malawak na hapag-kainan. Wala pang tao. Mukhang mamaya pa bababa sina Kian at Scarlet para kumain. Samantalang ang mag-asawa Ernest at Isabela, malamang kanina pang madaling-araw nag-almusal dahil sa business trip nilang dalawa.“Ma'am Jane, naihanda ko na po ang mesa para sa inyo,” bungad ni Nicole na
Jane POV“Ahhh... F-Fuck, Aviv!” Napahiyaw ako nang maramdaman ang tuluyang pagbaon ng buo niyang kahabaàn sa loob ko.Hindi niya ako binigyan ng pagkakataong makahinga nang maayos. Agad niyang pinalalim at pinalakas ang kaniyang bawat pagbaon. Ang kaniyang mga kamay ay nananatiling nakahawak nang mahigpit sa mga hita ko na nakapatong pa rin sa kaniyang mga balikat, binibigyan siya ng buong kontrol sa bawat pagbayò.“Ah... ¡cabrón, nena! Estás bien pinche apretada... estás bien caliente por dentro,” paos at humahangos na ungol niya habang tuluy-tuloy ang marahas niyang paglabas-pasok sa akin.Napatunganga ako saglit at napalukot ang noo ko sa gitna ng matinding sensasyon.Ano raw? Afritada na may cilantro?“H-Huh? G-Gusto mo ng afritada with cilantro?” nalilito kong tanong sa kaniya. Nagsasalita na naman siya ng mga lengguwaheng hindi ko maintindihan sa gitna ng pagtatalìk namin.Natawa siya nang bahagya at napahiwalay ang tingin sa akin habang patuloy sa paggalaw.“It's Mexican Spani
Sinunod ko naman ang kahilingan niyang mahirap tanggihan. I touched myself, each touch making my body ache even harder for him.Itinaas niya naman ang dalawa kong hita at nagpatuloy sa paglapastangàn sa aking pagkababaé. Napapatirik ang mga mata ko dahil sa galing niyang dumìla. Ramdam na ramdam ko ang kiliting hatid niyon sa buo kong katawan, halos manginig ako sa sarap.“Ohh... ahh, yes! Aviv~ there... Ughhh!” may panggigil kong halinghing. Nagpabaling-baling ang ulo ko, hindi alam kung saan titingin habang walang habas niyang inaangkìn ang ibaba ko.Mas lalo pa akong nahibang noong sinabayan pa niya ng dalawang daliri sa aking bukana. Bawat hagod at pag-angkin niya sa akin, pakiramdam ko ay mawawalan ako ng ulirat.Mas bumilis pa ang kilos ng kanyang kamay at dila, hindi inisip na halos mabaliw na ako sa ginagawa niya.“Ahhh fuckìng shet! Oohh my... s-stop! P-Please... I'm coming!” Hindi ko mapigilang humiyaw sa kaniya na may kasamang mura. Marahas kong sinabunan ang kaniyang buh
Jane POVMabilis niyang ibinaba sa sahig ang dala niyang briefcase bago lumapit sa akin para pilit na agawin ang tsokolate sa kamay ko. Siyempre, ayaw kong magpatalo. Tumatawa akong inilayo ang kamay ko, pero sa isang mabilis at maingat na galaw, hinawakan niya ang baywang ko at marahan akong hinila palapit sa kaniya.Bago pa man maabot ng malaki niyang kamay ang hawak kong tsokolate, mabilis kong ibinaluktot ang braso ko at isinubo sa kaniya ang natitirang bahagi nito.Natigilan siya.Bahagyang nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, tila hindi makapaniwala sa kakulitan ko.Napangiti ako naman at agad kong hinawakan ang panga niya gamit ang dalawa kong kamay at marahang iginalaw iyon na para bang tinutulungan ko siyang nguyain ang tsokolate.“Ayan, kainin mo. Ang sarap, 'di ba?”Ramdam ko ang marahan niyang paglunok.“Oh, isa pang kagat,” biro ko habang itinataas ang isa pang chocolate bar na mabilis ko ring binalatan.Akala ko ay aayawan niya iyon o itutulak niya ang kam
Jane POVBahagya akong napapitlag nang umalingawngaw ang malakas na kalabog ng pìnto ng library.Hindi ko maiwasang matulala habang nakatitig sa direksiyong nilabasan ni Aviv. Masyado bang malakas ang boses namin ni Kian kaya ganoon na lang siya magalit?“We should continue,” pilit na maayos na wika ng lalaking kaharap ko habang nakatitig pa rin sa librong hawak niya.Agad akong napatayo mula sa sofa at inayos ang sarili. “Pasensya na, Kian. Kailangan ko na ring umalis,” sabi ko. Mabilis kong inaabot ang paper bag sa ibabaw ng mesa.Bago pa ako tuluyang makahakbang, agad niyang hinawakan ang pulsuhan ko.“Just stay for a while, Jane.”Mabilis kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya. “Sorry, Kian, but I don't want it to be just the two of us here.” Seryoso ko siyang tiningnan bago marahang idinagdag, “Salamat pa rin sa binigay mo.”Hindi ko na hinintay ang magiging sagot niya. Mabilis akong lumabas ng library at halos patakbong tinungo ang hallway para habulin ang asawa ko.
Aviv POVInaasahan kong tatanggihan iyon ni Jane bilang paggalang sa presensya ko, pero hindi. Malugod niyang inabot ang paper bag habang sumisilay ang matamis na ngiti sa kaniyang mga labi.“Thank you, Kian. Tatanggapin ko na 'to. Kasi 'yung tsokolate na ibinigay mo sa akin kanina, hindi ko man lang na-enjoy kainin. Inagawan kasi ako,” aniya saka saglit na ibinaling sa akin ang tingin, na para bang sadyang nagpaparinig.Mariin akong nagbuga ng hangin sa ilong bago muling ibinalik ang atensyon sa mga papeles na nasa harapan ko. Nagkunwari akong abalang-abala at walang pakialam, ipinapakitang wala lang sa akin ang paglapit ni Kian sa kaniya.Kailangan kong kumalma.Ayaw kong isipin ni Jane na nagseselos ako dahil lang sa loko-loko niyang ex-fiancé. Hindi dapat pagselosan si Kian. Kung paghahambingin kaming dalawa—hindi naman sa nagmamayabang ako... pero kung magyayabang na rin lang ako—I AM FAR BETTER THAN HIM.“You're welcome. Mag-i-stay ka ba rito?” tanong niya sa asawa ko.“Ah, oo.
LORENZO GRAND HOTEL 6:00 P.M. “Wala pa ba si Kian?” boses ni Mommy, bakas sa tinig niya ang pag-aalala dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ang groom. Kanina pa kami naghihintay sa kanya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. Kapansin-pansin na rin ang inip ng mga bisitang naririto sa loob ng
Akala ng mga kakilala ko ay maswerte ako dahil ipinanganak akong mayaman, pero hindi nila alam na isa lamang akong ampon at ang nag-ampon sa akin ay ginawa lamang akong collateral sa mga utang nila sa mga magulang ni Kian.Si Daddy na sugapa sa sugal. Si Mommy na maluho at mahilig mag-travel. Wala
Nasa loob na ako ng isang bakanteng kuwarto dito sa bahay nina Lolo Esteban at Lola Alicia. Katatapos ko lang maligo at ngayon ay abala na ako sa pagpapatuyo ng buhok ko gamit ang tuwalya. Naibaling ko ang tingin sa pintong gawa sa lumang tabla. Unang pumasok si Lola Alicia, kasunod si Aviv na may
“Paano po ’yung kotse ko, sir?” ani ko, sabay lingon sa kotse kong nakaparada sa gilid ng kalsada “I’ll have my staff to take care of your car,” he said calmly. “Get in,” utos niya pagkabukas ng pinto kaya walang sabi-sabing sumunod ako. Pagkaupo ko sa mamahaling leather seat, muli akong napaya







