LOGINMabilis kong naramdaman ang lambot ng kama sa likuran ko. He was very careful. Para bang ingat na ingat siya sa galaw niya sa akin habang hinahalikan niya ang iba't ibang parte ng katawan ko. I am already seven months pregnant, at sabi naman sa amin ay pwede pa rin may mangyari sa amin, kailangan lang maging maingat. Theo didn't touch me last month. Maliban sa stress ako ay nag-iingat talaga siya.
I know he was trying to protect me. Ayaw niya akong masaktan o mapahamak man lang. But I know he missed me, he missed my body so I am. Ang tagal ko rin nagtiis sa kanya. Gustong-gusto ko rin naman ang ginagawa naming dalawa. "Theo..." ungol ko nang bumaba ang labi niya sa dibdib ko. He sucked it like a kid. Ang sarap... Ngayon na lang ulit nagawa ang ganito. Mariin akong napapikit at napasabunot sa buhok niya. Halos mabaliw pa ako nang paikutin niya ang dila niya sa ibabaw ng dibdib ko. "Ah... Sige pa..." Nakakabaliw, hindi naman ito ang unang beses namin pero hindi nakakasawa. He was really good with this. Siya na nga ang nagtatampo, ako pa rin ang nabibiyayaan. "I love you so much, Cassandra..." malambing niyang sabi habang dumadausdos ang labi niya mula sa dibdib ko pababa sa tiyan ko. He kissed my baby bump at humaplos siya doon. "I can't wait to see you, little one..." malaki ang ngiti niyang sabi tsaka itinuloy ang pagbaba hanggang sa marating niya ang gitna ko. Napaungol agad ako nang maramdaman ko ang dila niya doon. Ang sarap... Hindi ko akalain na kapag buntis ka ay mas horny ka. Mas ginaganahan ka makipag-sex kung kailan buntis na. I let him eat my pussy. He looks so satisfied while doing it. Habang kinakain niya ako ay titig na titig siya sa akin. Hinang-hina ako. Halos maubos ang boses ko kakasigaw habang gigil na gigil niya akong kinakain. Hindi pa niya ako pinapasukan pero tuluyan na akong nanghina at nilabasan. Kinain niya lahat ng lumabas sa akin. Matapos kong labasan ay umalis na siya sa gitna ko. Napakunot ang noo ko nang kumuha siya ng wipes at pinunasan na ako roon. "Huh?" takang-taka kong sabi habang nanghihinang tumutunghay mula sa pagkakahiga nang matapos niya akong linisan. "'Yun na 'yun?!" "Wife, hindi pwede. Ayokong masaktan ka. Mananakit ang katawan mo," seryoso niyang sabi at humalik sa labi ko. "At least I ate you." "Paano ka?" tanong ko. Hindi man lang siya nilabasan. Nilingon ko ang ibaba niya, at may umbok ang pants niya. "Theo..." "I can manage," ngumiti siya at hinaplos ang pisngi ko. "You don't need to worry about me, kaya ko ang sarili ko—" "Hindi!" tutol ko. Ayoko. Dapat fair kaming dalawa. I can eat him too! "I will give you a blow—" "No," putol niya sa sinasabi ko. "Hindi, mapapagod ka." "Pero gusto ko," ungot ko dahil gusto ko talaga siyang gantihan. Gusto ko bumawi sa kanya, I want him to release too. "Kaya ko." "Hindi, tsaka na... Kapag nanganak ka na. I know we can make love pero mabilis ka mapagod, Darling... Kaya ayoko," aniya at humalik muli sa labi ko. "Maliligo lang ako," paalam niya at tumayo na sa pagkakahupo sa tabi ko. Sinundan ko siya ng tingin at bumuntonghininga. Gusto ko man siyang sundan sa bathroom at ipilit ang gusto ko, pero pagod na ako at malambot na ang dalawa kong binti. Hindi ko na rin siya nagawang hintayin dahil hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nang magising ako kinabukasan ay bihis na ako ng panibagong damit. Wala na rin si Theo sa tabi ko. Mabilis akong nag-ayos ng sarili tsaka bumaba. Agad kong nakita si Theo na nakaupo sa malaking sofa namin. May binabasang magazine at umiinom ng kape. Hindi niya napansin ang pagdating ko kaya naupo ako sa tabi niya at agad na yumakap sa kanya. Miss na miss ko agad ang asawa ko. "Good morning, Wife," malaki ang ngiti niyang bati. Yumapos agad ang braso niya sa bewang ko at humalik sa akin. "Nagluto na ako ng umagahan, gutom ka na ba?" "Wala kang work?" tanong ko, at tumango naman siya. Himala. "Anong niluto mo?" "Egg soup, fried rice, bacon-cheese, and mixed veggies. May inihanda rin akong watermelon shake and ube-cheese pie," sagot niya, kaya mabilis akong natakam. "Gutom na ang buntis ko." "I love you," bulong ko at humalik sa kanya. Iniyapos ko ang dalawa kong braso at mas idiniin ang labi namin sa isa't isa. "I am always thankful for you, Theo." "Mas thankful ako, Cassandra," malambing niyang sabi at hinaplos ang pisngi ko. "You are my dream girl, thank you for choosing and making my dream come true," aniya, kaya natawa naman ako. Para siyang nanalo sa lotto at natupad ang pinakamalaki niyang pangarap. I can't really imagine myself without him. Naglambingan lang kami saglit tsaka sabay na kumain ng umagahan. Busog na busog ako dahil nagustuhan ko lahat ng niluto niya. Matapos ang nangyari kagabi, wala na akong maramdamang kahit anong harang sa pagitan naming dalawa. We are more free and happy. Mahal na mahal namin ang isa't isa. Mas naipadama sa akin ni Theo na ako lang ang babaeng pinangarap niya. Kahit yata may manggugulo sa amin at sisiraan siya ay hindi ko na magagawang maniwala. I was full of assurance. Sigurado akong ako lang ang mahal niya at mas mamahalin niya pa. We spend our free days dating and going to travel, lalo na't mas lumalapit na ang due date ko. Eight months pregnant already. Damang-dama ko na ang hirap ng pagbubuntis, pero buti na lang at laging nandiyan si Theo para alagaan at alalayan ako. "Masakit pa?" tanong niya habang hilot-hilot niya ang paa ko. Madalas ako pulikatin kapag nakahiga, at pagod palagi ang pakiramdam ko. Tuwing may sumasakit sa akin ay hindi siya nagdadalawang-isip na asikasuhin ako agad. I was so lucky to have a husband like him. "Saan pa masakit?" "Balakang," sagot ko, at agad niya namang inilipat ang palad niya doon. "Thank you..." emosyonal kong sabi. Nagulat pa siya at napatitig sa akin. "Kahit nakakapagod magmasahe, ginagawa mo pa rin sa akin." "Kasi alam kong mas mahirap at masakit ang nararamdaman mo. You are carrying our child, wala pa 'to sa hirap na nararanasan mo," paliwanag niya. "Plus I love you, I am willing to do everything just for you." Ngumiti ako at hinakawan ang kamay niyang nasa balakang ko. Wala na talaga akong mahihiling pa. Kay Theo pa lang, kumpleto na ako.Mabilis akong nagpunas ng pisngi. Hindi pwedeng ganoon. Ang hina ko naman masyado!Dahan-dahan akong tumayo mula sa pagkakaupo sa sahig. Nang mapansin kong nakatayo pa rin siya roon at pinagmamasdan ako ay pilit ko pa rin tinatagan ang aking sarili.Huminga ako nang malalim tsaka dahan-dahang binuhat ang plato at naglakad papunta sa lababo. Ngunit hindi pa ako nakakarating doon ay nabitawan ko ang aking hawak. Mariin akong napapikit at inis na lumuhod.Akmang lilikumin ko na sana ang mga iyon nang hilahin ako bigla patayo ni Theo. Nanlalabo ang mga mata ko siyang tinignan."Ako na—""Maupo ka roon," malamig niyang utos sa akin habang mariin akong tininitigan. "Stay away from here. Maupo ka roon," dagdag niya pa.Hindi na ako nakipagtalo pa. Pero imbes na sundin siyang maupo lang doon ay lumakad na ako paakyat sa itaas. Pumasok ako sa kwarto naming mag-asawa at kumuha ng gamit tsaka naglakad papunta sa isang guest room. Ayoko sa kwarto ni Alessia dahil baka mas lalo lang akong maiyak d
Buong gabi kaming hindi nag-usap. Hindi na rin kami sabay kumain. Hindi kami tabi natulog. Iyon yata ang unang beses na hindi kami nagtabi sa isang kwarto, at ito na yata ang unang beses na natulog kami pareho nang hindi inaayos ang pinag-awayan namin. Sa kwarto ako ni Alessia natulog. Nang magising ako kinabukasan, wala na si Theo. Sabi ni Manang Lourdes, maaga raw itong umalis at baka nasa trabaho na. I am guilty. Aware ako at aminado rin akong may kasalanan din talaga ako. Mali ko na imbes tawagan siya ay pumayag agad ako sa gusto ni Ethan. I really know he hates that guy, pero ayoko kasing idamay si Ethan dahil lang may nararamdaman na iba si Theo sa kanya. I love my husband, I respect him. Pero may respeto rin ako kay Ethan. Gusto niya lang naman ng trabaho at wala naman siyang ginagawang masama kaya pinagtatanggol ko siya sa tuwing nagagalit si Theo dahil sa kanya. I just realized na imbes intindihin at kausapin nang maayos si Theo kagabi, sinabayan ko pa ang galit niya. Hind
Halos dalawang buwan ang lumipas at naging maayos at payapa ang buhay naming lahat. Walang paramdam o kahit anong balita kay Leon. Sa totoo lang nakakapagtaka, ngunit hindi na muna namin masyadong binigyang-pansin iyon. Lalo na't walong buwan na ang anak namin at mas lumalago ang negosyo ko.Napapadalas ang tao ko sa shop, halos hindi na kami nagkakasama mag-asawa dahil abala rin si Theo sa ospital. Tuwing uuwi kami, minsan ginagabi na ako nang sobra at umuuwi na akong mag-isa, minsan naman kapag siya ang ginagabi ng uwi ay tulog na kaming mag-ina."Ma'am, busy po ba kayo?" mabilis kong nilingon si Ethan na nasa kabilang lamesa lang."Hindi naman, bakit?" tanong ko. Wala naman ako masyadong ginagawa ngayon dahil halos si Ethan na ang gumawa ng lahat. Honestly, malaki ang pasasalamat ko dahil sa kanya. Mas naging magaan ang trabaho ko. Maalam siya sa lahat, mabait, at maasahan kaya madalas hindi ko na kailangan mag-alala pa. "Do you need anything?""Wala naman, Ma'am. Itatanong ko lang
Magagaan at maiingat na halik ang ibinigay sa akin ni Theo dahilan upang kumalma ako. Mabilis akong nagdilat ng mata nang pakawalan niya ang labi ko. Halos habulin ko pa iyon sa sobrang dala at sabik sa labi niya. "You want more?" malambing niyang tanong sa akin. Agad akong tumango nang wala man lang pag-aalinlangan. Para akong nalalasing sa halik niya. Tanging si Theo lang talaga ang kaya akong pakalmahain nang ganito. Muli niya akong hinalikan at mas idinikit ang katawan namin sa isa't isa. Kusa akong yumapos sa leeg niya upang mas diinan ang halikan naming dalawa. Nang mapagod at malapit nang kapusin ng hininga ay tsaka lamang kaming tumigil dalawa. Titig na titig ako sa mga mata niya. Marahan niyang hinahaplos ang pisngi ko at nginitian ako. "You think you should focus more on your flower shop, hmm?" seryoso niyang tanong habang patuloy na hinahaplos ang pisngi ko. "You've been stressed lately... I think kailangan mo ring libangin ang sarili mo maliban sa anak natin." Bumunto
Halos dalawang linggo na ang lumipas at mas humigpit ang seguridad sa buong paligid namin. Kalat na rin sa lahat ng mga pahayagan, media, at mga balita ang tungkol kay Leon. He is the most wanted person at the moment. Marami pala talaga siyang nagawang kasamaan—nalaman din naming may pera siyang ninakawan noon at naging scammer din siya bago nito! Kung hindi pa siya maibabalita, hindi lalabas ang lahat ng baho niya! I really can't believe him! Hindi ko na rin maisip kung paano ko nagawang mahalin ang isang katulad niya noon! I thought he was an angel, but I was wrong! Demonyo siya—demonyo pa sa mas demonyo. "Wala akong alam," bagot na sagot ni Veronica. Masama ang tingin niya sa aming mag-asawa. Umirap pa siya sa akin nang makita ang tingin ko sa kanya. "Hindi pa ba kayo kuntento? Nakakulong na ako, okay? Nagbabayad na ako sa kasalanan ko. Wala na akong pakialam sa gagong iyon." "Kahit anong detalye, wala kang alam?" tanong ko ulit, umaasang may makuha pa rin sa kanya. "Wala nga
Halos isang linggo rin ang tinagal namin sa ospital bago nakalabas ang magulang ko. Laking pasalamat ko rin talagang nagising si Daddy matapos ang dalawang araw, kundi baka nasa ICU na siya at may nakalagay na tubo. He was really sorry. Iyak kami nang iyak nina Mommy noong isang araw. Ayokong mas palalimin pa ang sugat at kirot sa puso ko kaya hindi ko na pinalaki ang gulo sa pamilya namin. Para mas ligtas ang lahat, sa mansyon ng mga Hernandez muna namin pinatuloy sina Mommy. Okay lang sa pamilya at magulang ni Theo lalo na't para na rin sa kaligtasan ng lahat. Hindi namin alam kung nasaan si Leon, hindi rin namin alam kung sino ang kasabwat nito. Wala kaming ideya. Maski si Veronica na nasa kulungan, kundi pa namin sinabi na nakatakas si Leon ay hindi niya malalaman. "Sigurado ka bang okay lang sa kanila na nandito kami?" tanong ni Mommy sa akin. Nakahawak siya sa braso ko habang tulak-tulak naman ng isang nurse na kinuha ni Theo ang wheelchair ni Daddy. "Nakakahiya... Gumawa ka
Cassandra's Point of View"Theo, anong balak mo?" tanong ko agad sa kanya nang makauwi kami. Gusto niya akong lumayo sa gulo pero siya mismo ay ayaw! I'm not stupid! I know he's ready to risk everything!"Wife, ayoko na ng ganito. Ano, palalagpasin na naman natin 'to? They have already done enough!
Cassandra's Point of View.Sunod-sunod ang pagpatak ng luha ko at hinahapo na ako kakaiyak. Nanatili akong nakaupo sa gilid ng kama habang galit pa ring nakatayo si Theo sa harapan ko. Walang nagsasalita sa amin kanina pa. Pero kahit ganoon, ramdam kong pinipigilan niya lamang ang sarili na magsali
Nagising si Cassandra nang mas maaga kaysa sa dati. Hindi niya maitatwa ang katotohanang excited at masaya siya. Noon pa man ay pangarap na niyang makaranas ng honeymoon. Para sa kanya, isa itong ideal na bagay para makabuo ng mga alaala bilang mag-asawa. Akala niya nga ay hinding-hindi niya na mar
Tahimik si Cassandra habang nakaupo sa passenger seat ng sasakyan ni Theo. Maaga siyang nagsara ng shop dahil nawalan na rin siya ng gana. Hindi siya kumikibo masyado nang matapos ang usapan nilang dalawa kanina. Kanina niya pa nararamdaman ang palad ni Theo sa kanyang hita, ngunit hinahayaan niya n







