ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Mistakenly Yours, Boss / Chapter 113 – Dreams We Built Along the Way

แชร์

Chapter 113 – Dreams We Built Along the Way

ผู้เขียน: YannaWannaWrites
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-10 18:23:19

Leo's POV

Bumalik kami sa dati naming unibersidad—ang lugar kung saan nagsimula ang mga pangarap, pagkakaibigan, at mga planong noon ay tila imposibleng maabot.

Naka-park ang sasakyan sa tapat ng lumang gate. Habang nakatingin ako sa pamilyar na gusali, para akong ibinalik ng panahon sampung taon ang nakaraan. Kasama ko si Chloe sa tabi ko, habang sina Giovanni at Elian ay naglalakad sa likuran namin.

"Grabe... parang walang nagbago," mahinang sabi ni Elian habang pinagmamasdan ang paligid. "Na
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 126 – New Horizons, Old Whispers

    Leo's POVTahimik kong pinagmasdan ang blueprint na nakalatag sa conference table. Nakadisenyo roon ang bagong sangay ng Villafuerte Foundation—isang programang magbibigay ng scholarship at suporta sa mga batang kapos sa buhay ngunit determinado pa ring makapag-aral.Lumingon ako kay Chloe na nakaupo sa tabi ko."Gusto kong ikaw ang mamuno rito," sabi ko habang marahan kong hinawakan ang kamay niya. "Wala nang mas karapat-dapat pa kaysa sa'yo."Nagulat siyang napatingin sa akin."Ako?" mahinang tanong niya. "Leo... baka isipin ng mga tao na binigyan mo lang ako ng posisyon dahil asawa mo ako."Ngumiti ako at marahang hinaplos ang pisngi niya."Hindi dahil asawa kita," sagot ko. "Kundi dahil alam mo mismo ang pakiramdam ng mangarap habang kapos sa pagkakataon. Naiintindihan mo ang mga batang tutulungan ng foundation. Hindi ko kayang ituro ang ganoong klase ng puso."Sandali siyang natahimik bago ngumiti."Kung ganoon..." bahagya siyang napatawa. "Gagawin ko ang lahat para hindi ka mags

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 125 – Healing Hearts & Quiet Days

    Chloe's POVRamdam ko pa rin ang banayad na init ng katawan ni Leonel habang mahimbing siyang natutulog sa pagitan naming mag-asawa. Hindi na siya kasing-init gaya ng mga nakaraang araw, at unti-unti nang bumabalik ang dating kulay sa kanyang mga pisngi.Tatlong araw na ang nakalipas mula nang tuluyan siyang mawalan ng lagnat, ngunit hanggang ngayon ay ayaw pa rin siyang layuan ni Leo. Kinansela niya ang lahat ng meeting, business trip, at maging ang mahahalagang transaksyon ng Villafuerte Group. Para sa kanya, walang kontrata o negosyo ang mas mahalaga kaysa sa kaligtasan ng kanyang pamilya."Tingnan mo," mahina kong bulong habang hinahaplos ang malambot na buhok ng anak namin. "Ngumiti siya habang natutulog."Lumapit si Leo at marahang hinalikan ang munting kamao ni Leonel."Siguro maganda ang panaginip niya," nakangiti niyang sabi. "Sana ganito na lang palagi. Tahimik... ligtas... at magkakasama tayo."Napatingin ako sa kanya.May ngiti siya, pero hindi nito maitago ang pagod at ta

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 124 – Hand in Hand Through Every Fear

    Leo's POVAlas-tres ng madaling-araw nang magising ako sa mahina ngunit tuloy-tuloy na pag-iyak ni Leonel.Agad akong napabangon.Sa mahinang ilaw ng bedside lamp, nakita ko si Chloe na nakaupo sa gilid ng kama. Yakap niya ang anak namin, nanginginig ang mga kamay habang pilit itong pinapatahan. Halata sa mukha niya ang pagod at takot."Leo..." mahina niyang tawag, halos mabasag ang boses. "Mainit na mainit siya. Kanina pa siya umiiyak. Ayaw niyang dumede, tapos parang nanghihina siya."Lumapit ako agad at hinawakan ang noo ni Leonel.Napasinghap ako.Napakainit.Sa isang iglap, naglaho sa isip ko ang mga meeting, kontrata, at responsibilidad sa kumpanya. Wala nang mahalaga kundi ang anak naming namumula ang mukha at ang asawa kong pilit na pinipigilan ang pagluha."Let's go," agad kong sabi. "Dadalhin natin siya sa ospital."Mabilis kaming kumilos.Habang inaayos ni Chloe ang diaper bag at mga gamit ni Leonel, ako naman ang tumawag sa pediatrician at naghanda ng sasakyan."Huwag kang

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 123 – Us, Amidst the Rush

    Leo's POVSunod-sunod ang meetings ko buong linggo. Halos bawat oras ay may kontratang kailangang pirmahan, board meeting na kailangang daluhan, at mga sangay ng kumpanya na dapat bisitahin.Pero may isang bagay na hindi ko kailanman hahayaang mawala sa iskedyul ko—ang oras para kay Chloe.Alam kong madalas akong kainin ng trabaho. At alam ko ring hindi sapat ang sabihing ginagawa ko ang lahat ng ito para sa pamilya namin. Kailangan ko ring iparamdam sa kanya na kahit gaano ako kaabala, siya pa rin ang pinakamahalagang bahagi ng buhay ko."Sigurado ka bang okay lang kay Tita Adele na siya muna ang bahala kay Leonel?" tanong ko habang inaayos ang manipis na kuwintas sa leeg niya.Napangiti ako habang pinagmamasdan siya. Nakasuot siya ng simpleng cream-colored dress na lalong nagpalitaw sa natural niyang ganda. Hindi siya kailangang magbihis nang magarbo para maagaw ang buong atensyon ko.Tumango siya."Oo naman. Excited pa nga si Tita Adele. Sabi niya, matagal na raw niyang gustong mag

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 122 – Love That Passes It On

    Chloe's POVNasa sala kami ng penthouse nang dumating sina Adrian at Roxanne. Nakalatag sa coffee table ang ilang business proposals, notebook, at laptop na inihanda ni Leo. Kanina pa namin hinihintay ang pagdating nila, ngunit halatang mas kinakabahan sila kaysa sa inaasahan ko.Magkahawak ang kanilang mga kamay, tila humuhugot ng lakas sa isa't isa."Ano'ng nasa isip ninyo?" nakangiti kong tanong habang inaalok sila ng kape.Nagkatinginan muna silang dalawa bago nagsalita si Adrian."Matagal na naming pangarap ang magkaroon ng sariling negosyo."Bahagyang ngumiti si Roxanne."Isang coffee shop na may maliit na bookstore. Gusto naming gumawa ng lugar kung saan puwedeng magpahinga ang mga tao—uminom ng kape, magbasa ng libro, o simpleng maglaan ng oras para sa sarili."Napangiti ako."Parang extension ng inyong dalawa."Tumawa sila."Siguro nga," sabi ni Adrian. "Pero hanggang pangarap pa lang iyon. Kulang pa ang ipon namin, at aminado kaming marami pa kaming kailangang matutunan."Hu

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 121 – Lessons We Carry Together

    Chloe's POVMainit ang pagtanggap sa amin pagpasok pa lang sa bahay nina Marielle at Giovanni. Agad kaming sinalubong ng mahigpit na yakap at masasayang ngiti. Hawak ni Leo ang baby carrier ni Leonel, na mahimbing pa ring natutulog na tila walang pakialam sa ingay ng mga matatanda."Ito na ba ang pinakasikat na baby sa Villafuerte clan?" natatawang biro ni Giovanni habang sumisilip sa carrier."Huwag mong lakasan ang boses mo," bulong ni Leo. "Kapag nagising 'yan, ikaw ang magpapatulog."Natawa kaming lahat.Pagkapasok sa sala, naghain sina Marielle ng maiinit na tsokolate, kape, at mga paborito naming meryenda. Habang nagkukuwentuhan, napansin kong iba na ang pakiramdam ng lahat. Wala na ang bigat ng mga problemang minsang halos sumira sa amin. Ang natira na lamang ay ang kapayapaang bunga ng mga laban na sama-sama naming nalampasan."Kumusta ang married life?" tanong ni Marielle. "At huwag n'yong sabihing perfect."Napangiti ako."Hindi talaga," sagot ko. "Sa totoo lang, akala ko no

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 6: The Gravity of the Lie

    Chloe’s POV The drive back to the penthouse felt suffocating. Pagkatapos ng gulo sa office niya at ng biglaang pagpapakita ni Sophia, sobrang bigat ng katahimikan sa loob ng itim na SUV ni Leo. Mahigpit niyang hawak ang manibela kaya mapuputi na ang kanyang mga buko. He was driving with reckless pr

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 5: Mine to Claim

    Chloe’s POV Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa puting kisame habang paulit-ulit na nagre-replay sa isip ko ang lahat ng nangyari. Lalo na ang paraan ng pagtingin sa akin ni Leo Villafuerte—delikado. ‘Yung klase ng tingin na makakalimutan mo na ang sarili mong pangalan. “Hindi pwede ‘to,” bulong ko

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 3: Claiming the Lie

    Chloe’s POVAng ingay sa loob ng Villafuerte Gala Ballroom ay nakakabingi, pero sa pandinig ko, parang naging muffled background noise na lang ang lahat. All the lights and the judgmental eyes of the elite were fixed on us, trying to peel off my skin and see the "fraud" underneath.Pero mas nararam

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 4: The Ninety-Day Deal

    Leo’s POV Tahimik na tahimik ang buong penthouse ko. Ang lamig ng aircon ay tumatagos kahit sa suot kong damit—bagay na bagay sa imahe kong “Ice King” na laging pinapakita ko sa lahat. Sa labas ng malalaking bintana, makikita ang kumikinang na ilaw ng siyudad ng Maynila, pero ang buong atensyon ko

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status