LOGINChapter 97Parang pinuno ng madilim na anino sa malawak na hardin ng presidential residence. Matapos ang ilang oras na pag-iyak sa tahimik na simbahan sa tabi ni Cody, nagdesisyon si Selene na bumalik sa palasyo gamit ang sasakyang dala ni Dante. Hindi siya bumalik para makipag-ayos o mag-makaawa; bumalik siya para marangal na tapusin ang isang kabanata ng kanyang buhay na unti-unti nang pumapatay sa kanyang pagkatao. She sat quietly on the white wrought-iron bench in the middle of the garden, her hands resting on her lap, her eyes staring blankly at the beautiful red roses that she used to tend to.Pakiramdam niya ngayon siya ay isang daga ma nasa lungga ng mga mamahaling pusa. Pagkatapos nito, magwo-working student pa rin siya para makapagtapos.Naramdaman niyang may taong lumapit sa kanya. She stood up and turned around. Agad na lumapit si Hudson sa kanya. The stiff, dead expression the President carried earlier vanished the moment his eyes locked onto her fragile form. His tailore
Chapter 96Ang bawat sulok ng presidential executive office ay nagmistulang isang battlefield matapos ang marahas na pagbuhos ng galit ni Hudson. The absolute destruction of his sanctuary offered not even a tiny drop of comfort to his bleeding mind and heart. Heavy pieces of shattered crystal, torn state papers, and broken pieces of historical family frames littered the beautiful hardwood floor. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatukod ang kanyang mga palad sa ibabaw ng kanyang mesa, ang kanyang mabilis na paghinga ay ay halos hindi niya maramdaman dahil sa bara sa lalamunan niya.Slowly, the blinding red fog of his anger began to clear, replaced by a sudden, terrifying realization that froze his entire blood after Leticia left the room.Selene.Hudson’s head snapped up. The violent chaos below, the arrival of Victoria, the presence of the child, the monstrous confession of his father, it had all happened right beside the private quarters where his woman was supposed to be rest
Chapter 95The small, soft lips of the child against his arm felt like a branding iron piercing through Hudson’s skin. Habang nakatingala ang apat na taong gulang na batang si Dwayne sa kanya gamit ang mga matang nasisiyahan na makita siya. Ang matatag na pagkatao, kapangyarihan at kontrol na maingat na itinayo ni Hudson sa loob ng maraming taon ay tuluyang gumuho. His entire system wasn’t able to think clearly. For a man who ruled a nation with an iron fist and logical precision, this was a variable he never anticipated."What is the meaning of this, Victoria?" Hudson demanded, his voice so low and mad. He looked up from the boy, his gaze locking onto the woman with absolute hostility, "Is this some kind of sick, desperate political theater organized by my family and General Juancho?"Victoria merely laughed, a light, melodic sound that carried the unbothered arrogance of aristocracy. She gracefully stepped closer, fixing her elegant dress."Do I look like an actress to you, Hudson?
Chapter 94 The fragile peace inside the presidential residence shattered into a million sharp pieces the very next morning. Hudson was standing by the tall glass window of his private study, a cup of black coffee cooling in his hand as he reviewed the initial, sketchy background files on Victoria Montero-Vargas. Binalot siya ng matinding pag-iisip habang pinagmamasdan ang bawat pahina ng hawak niyang folder na naglalaman ng profile ng babae. There were still too many missing pieces in the puzzle, and his gut instinct was screaming that something deeply personal was about to unfurl. Wala siyang makita na bakas ng pinagmulan ng babae na ito. Hindi niya alam kung sino ito sa buhay ni Juancho, at wala siyang balak na magtanong kung kilala ba ito ng kanyang ama. Ang file na hawak niya ay confidential lang sa kanya, siya lang ang nakakaalam. Biglang bumukas ang pinto ng kwarto nang walang pasabi, na gumawa ng isang malakas na tunog na bumasag sa ka
Chapter 93Mabagal na bumagsak ang sikat ng araw sa marangyang balkonahe ng palasyo kung saan nakatayo si Selene. The warm morning breeze swept through her hair as she quietly stared at the garden. Abala ang kanyan isipan sa paparating na special exam sa university ngayon. Sana naman ay maalala niya ang lahat ng ni-review niya. Paano, inuna pa niya ang maghubad kagabi. Naiinis na napakamot si Selene sa ulo niya. However, her deep train of thought was suddenly interrupted by the sound of laughter echoing down the hallway.Lumingon si Selene at napuno ng ngiti ang mukha niya nang makita ang kambal na sina Elara at Dwight. The two young children were sprinting happily toward her with pure excitement. Kasunod ng dalawa ang tiyo niya, na may bitbit na ilang mga pamunas sa kambal. Nagtataka si Selene kung bakit napakaaga ng mga anak niya at tila excited na sobra ang mga ito sa ganitong oras ng umaga."Mama! Mama!" sabay na sigaw ng kambal habang sabik na humihila sa laylayan ng damit niya.
Chapter 92 Ang loob ng presidential limousine ay binalot ng biglaang katahimikan na kayang pumutol ng kahit anong bakal. Agad na nagkaguhit ang mga noo ni Hudson dahil sa nakikitang nakaflash na pangalan sa screen. It was a secure line from his private intelligence chief. Bago pa man niya sagutin ang tawag, huminga na muna siya nang malalim, umaasa na makakakuha na siya ng isang malinaw na ebidensya tungkol sa tao na sinadya na kunin ang mga litrato ni Selene at Cody. These people do not know how a certain Hudson del Fierro work behind a respectable suit. Baka nakakalimot ang mga kalaban na siya ay maraming maruming sikreto na pinagtakpan na mabuti ng kanyang ama para lang maging mabango siya at kahanga-hanga, pero kung kailangan, palalabasin niya ang dating siya para maprotektahan ang taong mahal niya, handa siya. "Speak," Hudson commanded in a low, dangerous undertone, his jaw tightening. "Sir, we have cross-referenced the server logs and the offshore accounts responsible for fun
The kitchen was warm, filled with the comforting aroma of simmering dishes that Selene had carefully prepared. Hindi dapat maalat at hindi matabang. Steam rose gently from the pots, and the soft clinking of utensils echoed in the quiet space. Nakaplanong mabuti ang lahat, mula almusal hanggang h
Flashback... Napapikit si Selene nang marinig ang matinis pero matatag na boses ng babaeng nakaturo sa kanya. “Ikaw, sumunod ka sa akin.” Walang emosyon ang mukha nito, parang sanay na sa ganitong eksena araw-araw. Hindi na siya nagtanong pa. Tahimik siyang sumunod, ang mga paa niya ay parang m
Matapos maipaliwanag ang mga gawain ay sandaling natahimik si Leticia at tiningnan si Selene mula ulo hanggang paa, parang sinusukat kung kakayanin ba niya ang responsibilidad na nakaatang sa kanya. “May tanong ka ba?” tanong nito, diretso ang tingin sa kanya habang siya ay parang nakalutang sa ul
Kinakabahan si Selene habang papalapit siya sa opisina ng agency. Parang ang bigat ng bawat hakbang niya, na para bang may humihila sa kanya pabalik, pero alam niyang wala na siyang pagpipiliian. Sa bawat paghinga niya, paulit-ulit niyang iniisip ang mga anak niya at ang kanyang ina, ang kanyang ti







