LOGINBahagyang kumuyom ang mga kamao ni Ericka, nag-ipon siya ng lakas‑ng‑loob at tumakbo palapit kay Marco. "Get out of here! I won't let you see Stevan again! I know you're just here because you're guilt is creeping in, but I won't let you, he is my husband after all. From now on, I am cutting our ties! I am no longer your mother!" Habang nagsasalita ay patuloy na nakatapon ang kamao niya kay Marco. Mahigpit na hinawakan ni Marco ang pulso ni Ericka. Ibinaba niya ang kanyang malamig na tingin sa mukha nito na basang‑basa ng luha, at may malalim na tinig na nagtanong. "Why did he end up in this situation?" Nanigas ang buong katawan ni Ericka, bahagyang nanginginig ang kanyang mga pilikmata, at patuloy na humahagulgol. “Ikaw pa ang nagtatanong sa akin? Kasalanan mo ang lahat! Nagkasakit at naospital ang iyong amain dahil sa iyo. Inutusan ka niyang hiwalayan si Sierra, ngunit matigas ang iyong ulo at tumanggi ka. Nitong mga nakaraang araw, lalo pang lumala ang mga balitang kumakalat sa in
Naabutan niya si Marco na pilit binubuksan ang pinto ng sasakyang nakaparada sa labas. Nang hindi ito mabuksan, sa inis ay sinipa pa ito ng lalaki. Mabilis na bumalik si Carlos sa loob upang kunin ang susi ng sasakyan, at agad itong binuksan. Malinaw na wala sa tamang katinuan at kalagayan si Marco upang magmaneho. “Let's go to the hospital,” utos nito. Nang marinig ang salitang 'hospital,' agad na nahulaan ni Carlos na may kinalaman ito kay Senyora. Hindi na ito nagtanong pa, pinaandar agad ang makina at mabilis na humarurot ang sasakyan. Nadaanan nila ang ilang traffic lights sa daan, kaya pagdating nila sa tapat ng hospital ay may ilang traffic enforces na nakasunod da kanila. Pagkababa ay agad na tumakbo si Marco sa kinaroroonan ng kanyang Lola. Naiwan si Carlos upang asikasuhin ang mga paglabag sa batas-trapiko. Nang makita ni Anita si Marco sa bukana ng silid, dahan-dahan siyang tumayo mula sa pagkakaupo—nakayuko ang katawan at puno ng luha ang mga mata habang nagsalita n
Nanlamig ang buong katawan ni Ericka at mabilis na tumayo, ngunit napagtanto niyang mahigpit na hawak ni Stevan ang kanyang damit gamit ang dalawang kamay—hindi niya ito matanggal kahit anong pilit niya.Sa sobrang kaba ay namula ang kanyang mukha at tumulo ang pawis sa kanyang noo.Dumating ang doktor na gumagawa ng pag-iikot sa mga pasyente. Kumatok ito nang maayos at pagkatapos ay binuksan ang pinto.Sa isang iglap ay ibinaba ni Ericka ang lubid ng tawag, dumagan sa ibabaw ni Stevan, at sumigaw nang may halong pag-aalala. "Stevan, wake up! Please wake up!”Agad na nagbago ang mukha ng doktor at mabilis na pumasok sa silid. “Ano ang nangyari?”Mabilis na sumagot si Ericka. “Doc, pakiusap, iligtas ninyo ang asawa ko! Sinubukan ko sanang pindutin ang intercom, ngunit ayaw niya akong bitawan.”Tinulungan agad ng doktor na buksan ang mga daliri ng pasyente nang isa-isa, at nagsimula na itong magbigay ng paunang lunas. Habang ginagawa ang pagsasagip ng hininga, sinabi niya kay Ericka. "G
Sa halip na damayan ito gaya ng dati, lalo pa siyang nagsalita upang pag-initin ang ulo ng asawa. “Sa loob ng maraming taon, galit at poot ang nararamdaman sa iyo ni Marco. Itinuturing ka niyang kaaway, kahit na galit siya sa akin, mas lubos ang galit niya sa'yo. I am not lying when I told you I was the one who killed Dastan Narvaez and Marcus, you are still the one who took action on why did they resulted to that."“Tumahimik ka!” Sa tindi ng galit, kitang-kita ang pagtibok ng ugat sa noo ni Stevan.Mapang-asar na ngumiti si Ericka. “I am just starting. Bakit mo ako uutusan na manahimik? Naaalala mo pa ba noong nawala si Marco noong walong taong gulang pa lamang siya?”Biglang nanlaki ang mga mata ni Stevan sa matinding gulat.“Nahulaan mo na ba?” Tumango si Ericka. “Tama. Hindi iyon aksidente. Ako ang nag-utos na dukutin siya at iwanan sa isang liblib na bayan sa hangganan ng bansa, upang doon na lamang siya mamuhay nang mag-isa.”“Ikaw... H-halimaw ka…” Nanginginig ang buong katawa
“I can assure you that.” “Ngunit dumadaloy naman sa iyong mga ugat ang dugo ng pamilyang Montezides, kusa mo bang ibibigay ang posisyon ng pinuno sa ibang tao?” "Hindi na kailanman magkakaroon ng anak si Julian, and I don't have a biological child. Hindi kailanman magiging posible para sa akin na mamuno sa Montezides Group, and..." Dahan-dahang tinapik ni Stephano ang kanyang binti, "paano pa magkakaroon ng ganitong hindi makatotohanang hangarin ang isang lumpong katulad ko?" Tama nga naman, wala siyang anak at may kapansanan sa katawan, kaya’t hindi siya susuportahan ng mga namumuno o ng pamilyang Montezides upang umangat sa kapangyarihan. Ngunit… “Si Julian ay may sakit at hindi makapagpapatuloy ng angkan ng pamilyang Montezides. Sang‑ayon ba ang lahat sa ganitong kalagayan?” “Hindi ba’t naroon pa rin si Vester, ang anak sa labas? Kapag wala na si Marco, madali mo na lamang siyang gawing sariling anak. Bukod pa rito, ang sakit ni Julian ay hindi naman tuluyang walang lunas. K
Tinitigan siya ni Stephano habang nakahandusay at nanginginig sa takot sa sahig, at nagsalita. “Sa loob ng mahabang panahon, akala ni Marco ay siya ang dahilan ng pagkamatay ng kanyang ama at si Stevan naman ang may kasalanan ng pagkamatay ng kanyang lolo. Sa tingin mo, ano ang mararamdaman niya kapag nalaman niyang sa loob ng maraming taon ay ikaw lang pala ang may kagagawan ng lahat? You act as if you're an innocent kitten that cannot even kill a fly, ang hindi nila alam ay isa kang mapagbalat-kayong huwad na ina at mamamatay tao! Sa tingin mo ba ay hindi ka niya papatayin ora-mismo kapag nalaman niya ang lahat?" Nanlaki ang mga mata ni Ericka sa matinding takot, at namutla ang kanyang mukha na tila isang kaluluwang ligaw. Matapos ang ilang sandali ng pagkagulat at pananahimik, pilit siyang tumayo nang paatras, tumakbo palapit kay Stephano, lumuhod sa sahig, hinawakan ang kumot na nakapatong sa hita nito, at nagmakaawa. “Pakiusap… huwag mong sabihin sa kanya, pakiusap, huwag mong i
"Learn from Ms. Sierra, we should put romance in our relationship from time to time. It's something sweet and alluring." Narinig niyang sinabi ng isang lalaki. Sobra na ang pagkapapahiyang naramdaman ni Sierra. Ngunit hindi naman siya iyong tipo ng tao na tumatakbo sa harap ng problema. Wala siyan
At base sa kanyang pagkakakilala sa babae, malabo pa sa tubig baha nito iyong magawa.Bumangon si Sierra at pumasok ng banyo upang maglinis ng katawan. Nang matapos ay kinuha niya ang telepono at tinawagan si Gwen. "Gwen, nabasa ko na ang email. Pwede mo bang tingnan kung ano ang nangyaring insiden
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa
"What were you thinking just now?" Tanong ni Marco sa halip na sagutin ang tanong ni Sierra. "Wala naman." Tumingin si Sierra sa shooting range sa harap niya na parang walang nangyari. "Totoo ba ang mga baril sa kotse nila?" Sinulyapan ni Marco ang bahagyang nakakurba niyang mga daliri, saka tum


![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




