MasukAfter a heartbreak, Isabella spends one reckless night with a stranger. Then walks away, thinking it meant nothing. But the next morning, her new boss turns out to be that same man… he spent a night with. And when two lines appear on a pregnancy test… everything changes. Bound by a contract with no love and no expectations, they pretend it means nothing. But the more they fake it… the more real it becomes. When betrayal and manipulation threaten to tear them apart… Will Isabella walk away again… or finally stay?
Lihat lebih banyak"Some nights aren’t meant to be remembered… but somehow, they become the ones you can’t forget."
--- “Ready?” tanong niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko. Hindi ako agad nakasagot. Instead, I just nodded slowly. Hindi ko rin alam kung gusto ko ba talaga ito. Pero sa paraan ng paghawak niya sa akin, may parte sa akin na mas lalong nasasabik. His hand slid gently to my waist, pulling me closer. Mas lalo akong napalapit sa kanya habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang gumagalaw sa katawan ko—parang alam na alam niya kung saan ako hahawakan. Parang kilala niya ako kahit kanina lang naman kami nagkakilala. “Do you want me to continue?” mahinang tanong niya. Napapikit ako. Because a part of me was screaming that this was wrong. The alcohol. The Heartbreak. The pain that pushed me here. Everything about this night felt dangerous. Nag-aalangan akong sumagot. Baka kasi masira ko ang moment. Or worse—baka masabi ko ang totoo. Na ayoko siyang tumigil. Na gusto ko pa. Everything felt wrong. The place. The timing. The reason why I’m here. Pero siya… He was looking at me like I was the only woman in the room. Like I was wanted. Like I mattered. And I needed that. More than I should. And that’s exactly why it was dangerous. “Then don’t,” hindi ko napigilang sabihin nang maramdaman kong huminto siya. Ayokong tumigil siya, and that was all it took. Sa isang iglap, mas lumapit siya. His breath brushed softly against my skin, warm enough to make my heartbeat lose rhythm. At sa sandaling iyon, hindi ko na maalala kung bakit ako nasasaktan kanina. Hindi ko na maalala kung paano ako napunta rito. All I knew was him. I was craving his touch. At bawat segundo, mas lalo akong nababaliw. “Look at me,” mahinang utos niya. Hindi ko alam kung paano, pero napasunod niya ako. Pagtingin ko sa kanya, agad niya akong hinalikan. Mainit. Mabagal. Mapang-angkin. Parang ayaw niya na akong pakawalan. My fingers instinctively gripped his shirt as the kiss deepened. Habol-hininga akong napapikit habang mas lalo niya akong inilapit sa kanya. “Just tonight,” sambit ko sa pagitan ng halik namin. Hinila ko pa siya palapit para mas lalong mapadiin ang halik. Pareho kaming huminto para huminga. “No names,” dagdag ko, halos pabulong. For a moment, he stared at me quietly. Then he nodded. “No questions.” At sa paraan ng pagtingin niya sa akin, parang sapat na iyon. Parang pareho kaming nagkasundo na hanggang gabing ito lang. Just one reckless night. Dangerous… Yet unforgettable. Binuhat niya ako at dahan-dahang ibinaba sa kama. Kasabay noon ay unti-unting nawala ang lahat ng tanong sa isip ko. Kung tama ba ito. Kung mali ba ito. Kasi sa sandaling iyon, ayoko nang mag-isip. Bahala na. Gusto ko lang makalimot. Gusto ko lang maramdaman na hindi ako iniwan. Gusto ko lang maramdaman na may pumipili pa rin sa akin. And for that one night… He did. Everything blurred after that. Not because I don’t remember— But because everything felt too much. Too fast. Too intense. Too real. At hindi ko na gustong tumigil pa. Until morning came, at doon bumalik lahat. Ang sakit. Ang kahihiyan. At ang pagsisisi. And that’s when I realized I made a mistake. So, I left. Akala ko, doon na matatapos lahat, but fate doesn’t work that way. Because that night didn’t end there. And soon— Everything will change.Minsan, isang salita lang ang kailangan para guluhin ang buong isip mo. At minsan naman, isang simpleng kilos lang ang sapat para iparamdam sa iyo na hindi ka nag-iisa. Simula kagabi, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa family dinner. Ang paraan ng pagtingin nila sa akin. Ang mga tanong na may nakatagong paghuhusga. At higit sa lahat, ang paraan ng pagtayo ni Justin sa tabi ko nang akala ko wala akong kakampi.Hindi naging maganda ang tulog ko. Pagdating ko sa opisina, pakiramdam ko dala-dala ko pa rin ang lahat ng nangyari. Nasa desk ako nang marinig kong bumukas ang pinto ng opisina ni Justin."Ms. Reyes." Napatingin agad ako. Nakatayo siya sa pintuan habang may hawak na folder."Sir?""Come inside." Tumango ako at agad na sumunod.-Pagkapasok ko, inilapag niya ang folder sa mesa."Review this."Kinuha ko iyon. Pagtingin ko sa cover, proposal pala iyon para sa bagong project."I'll finish it before lunch."Tumango siya. Akala ko tapos na pero hindi siya agad nagsali
Nakatayo ngayon si Justin sa harap ng walk-in closet niya habang pumipili ng susuotin niyang coat. May family gathering daw kasi sila ngayon. Ayoko sana sumama dahil kasal lang naman kami sa papel, kaso sabi niya kailangan daw. “Required ba talaga sumama?” Nakasimangot na saad ko.“Yes, you’re still my wife even if its on paper,” saad niya habang sinusuot ang beige suit na napili niya.Napanguso ako at nagkibit-balikat, “Ang dami niyo naman kasing family gatherings. Weekly ba naman, ilan ba kayong magkakamag-anak ng makapag-ready ako lagi.” sarkastikong saad ko.“Its my grandmother’s birthday. Mas mahalaga ang event na ito kaysa sa iba mong napuntahan. And you don’t have a choice, remember our contract?” Paalala niya.“Sabi ko nga,” napapailing na saad ko habang sinusuklay ang buhok ko.Tamad na tamad talaga akong pumunta ngayong araw. Hays! Isa pa, hindi pa nga malinaw sa akin kung ano ang nararamdaman ko sa kanya at sa sitwasyon namin, eh.–Isang oras din ang tinagal ng biyahe nam
Kailangan nga ba naging komplikado lahat? Simula ba ng matanggap ako sa trabaho kung nasaan si Justin? Simula ba ng may mangyari sa’min ng gabi na iyon? Simula ng magdalang tao ako o simula ng pirmahan ko ang kontrata?Akala ko kaya kong sundin ang kasunduang ginawa namin ni Justin. Akala ko simpleng kasunduan lang ito para sa bata at para sa pagpapagamot ko kay mama. Pero nagiging mahirap kumbinsihin ang sarili ko habang tumatagal.Kinabukasan, maaga akong nagising. Tahimik pa ang buong villa. Tulad ng dati nadatnan ko si Justin na nakaupo sa dineng are habang may binabasa na dokumento.Nakatiklop pataas ang manggas ng polo niya at may baso ng kape sa tabi niya. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit naapektuhan ako ng mga simpleng bagay.“Goodmorning,” bati niya kaya binati ko rin siya pabalik.Dumiretso ako sa kusina at kumuha ng isang bsong tubig. Ang tahimik talaga sa lugar na ito. Feeling ko tuloy naririnig niya kung ano mang naiisip ko dahil sa katahimikan."May check-up ka ma
Buong gabi akong hindi mapakali matapos kong marinig ang pangalan ni Vanessa Cruz. Hindi ko maintindihan kung bakit ako naaapektuhan. Hindi ko naman siya kilala. Hindi ko rin naman dapat pinoproblema ang nakaraan ni Justin. Lahat tayo ay may buhay bago nakilala ang isa't isa. Pero kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Claire."She's the only woman I've ever heard linked to Justin before you."Hindi ko alam bakit nagugulo ang utak ko ng mga sinabi niyang iyon.–Kinabukasan, maaga akong dumating sa opisina. Nauna kasi siya pumasok sa akin dahil may dadaanan pa siya. Hindi naman siguro si Vanessa iyon, ‘di ba?Napailing ako.Hays! Gusto kong maging busy. Kapag busy ako, wala akong oras para mag-isip ng mga bagay na hindi ko naman dapat iniisip. Naloloka lang ako mag-isip. Nandito ako sa pwesto ko habang inaayos ang schedule ni Justin nang bumukas ang elevator.Hindi ko sana papansinin, ngunit naamoy ko ang pamilyar na pa
"Some pasts don’t stay buried… they wait for the worst moment to return." --- “Relax ka lang.” Napatingin ako kay Claire nang sabihin niya iyon. Hindi kasi ako mapakali dahil sa kaba na nararamdaman ko ngayon. Nasa elevator kami at paakyat sa fifth floor dahil doon ako iinterbyuhin. “Madali lang
"I went out to forget my cheater ex-boyfriend… but I didn’t expect to remember someone else instead." --- “Bella?” Mabilis kong minulat ang mga mata ko nang marinig ang boses ng ulupong kong ex-boyfriend. Habang hingal na hingal ako ay kunot-noo akong napahawak sa pisngi ko at doon ko naramdaman
Hindi ko na alam kung gaano katagal na akong umiinom. Kung nakailang shots na ba ako..At kung ilang beses na akong tumawa kahit wala namang nakakatawa. Basta ang alam ko lang, sa bawat lagok… unti-unting gumagaan ang dibdib ko. Unti-unti akong nakakalimot. “Bad breakup?” tanong niya. Napatingin ako
"He broke me once… but that night, I chose to break every rule I had for myself." — Isabella's POV: Malakas na tugtog agad ang sumalubong sa amin pagpasok sa loob ng bar. The bass vibrated through my chest, while flashing neon lights painted the entire place in shades of red, blue, and purple.












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.