LOGINDahil liyamado at medyo may katandaan na sa laro, madaling napansin ni Señor Gustavo ang bahagyang pagbaba ng enerhiya ni Zoe. Seryoso itong nagwika, "Seryosong usapan ito, Zoe, at napakaraming malalaking tao ang madadamay. No one will hand me the evidence so easily. Bigyan mo lang ako ng konting panahon, at sisiguraduhin kong makikita mo ang mga ebidensya.""Matalik kaming magkaibigan ng adoptive father mo na si Dr. Winston, kaya hinding-hindi ko gagawing biro ang bagay na ito. Isa pa, ano naman ang mapapala ko kung magsisinungaling ako sa'yo?"Bahagyang yumuko si Zoe at itinago ang nagtatalong emosyon sa kanyang mga mata.Nilamon siya ng sariling iniisip at matagal na natahimik bago muling tinitigan nang diretso si Señor Gustavo. "Anuman ang sabihin ninyo, maniniwala lang ako kapag hawak ko na ang ebidensya."Pagkasabi niyon, hindi na niya hinintay na makapagsalita pa ang matanda. Mabilis niyang kinuha ang kanyang bag, nag-iwan ng ilang habilin, at nagmamadaling lumabas ng silid."P
Masyado yatang naging kalmado ang reaksyon ni Zoe kaya bahagyang nagulat si Señor Gustavo.Gayunpaman, hindi muna siya nagmadaling magsalita at sa halip ay nakiusap na unahin muna ang kanyang gamutan. "Mas lumala ang ubo ko nitong mga nakaraang araw kumpara dati. Pwede mo ba akong tignan, Dr. Wen?""Sige po."Tinanggap naman ni Zoe ang pag-asikaso sa kaso ni Señor Gustavo bilang paggalang na rin sa pamilya Mendoza. Ang naging paghinto lang naman ng treatment ay dahil hindi ito ma-contact nitong mga nakaraang linggo.Matapos kapain ang pulso nito, muling nag-adjust si Zoe ng prescription at pinalisa ang treatment plan. Dahil dumatíng naman na siya sa klinika, pinahiga na niya direk si Señor Gustavo sa hospital bed sa loob ng outpatient room para simulan ang acupuncture."Dr. Wen,"Kakasaksak pa lang ni Zoe ng unang karayom nang tila ba walang pakialam na nagbukas ng seryosong usapan si Señor Gustavo. "Ano ang tingin mo sa pamilya Valderrama?""Ang mga Valderrama po?"Bahagyang natigil
Napatulala si Zoe.Hindi ba’t kabilin-bilinan sa kanya ni Jacob Santos na siya mismo ang humingi ng opinyon ni Teacher?Bakit pagkababa na pagkababa ng telepono, lumarom agad ang dila nito at ibinuko siya bigla? He literally sold her out in a second!Kanina pa nag-iisip si Zoe kung paano ito sisimulan, pero dahil nabuking na rin naman, sumakay na lang siya sa agos. "Hmm... fully recovered na po kasi ang katawan ko, at medyo matagal pa naman ang due date ko. Mas okay po siguro kung babalik na muna ako sa klinika."Inilahad ni Cassandra ang kanyang palad. "Give me your hand.""Eh?" Akala ni Zoe ay papayag na ito kaya buong-tiwala niyang iniabot ang kanyang kamay.Hindi naman nasayang ang mga araw na nanatili lang siya sa bahay para magpalakas at mag-alaga sa sarili.Ipinatong ni Cassandra ang kanyang mga daliri sa pulso ni Zoe. Bahagyang lumuwang ang seryoso nitong mukha, pero nanatili pa ring matigas ang paninindigan. "Napag-usapan niyo ba ito ni Nathaniel?"Sabay nguso ng matanda sa d
Madalas sabihin ni Cassandra kay Zoe na para sa kanya, siya ay kapwa isang guro at isang ama.Kung hindi dahil sa pagtanggap ni Cassandra kay Zoe bilang disipulo noon, baka hindi niya nagawang ibalik si Zoe sa bakuran ni Doña Carmen Mendoza. Masyado itong mapanganib; magiging patuloy lang silang hadlang at pabigat sa isa't isa, at hinding-hindi sila makakaangat sa buhay. None of them would have ended up well."Sige na, tama na 'yan," nakangiting saway ni Cecilia.Alam niya kung gaano kahalaga si Zoe sa asawa niya, kaya naman ganoon na lamang din ang respeto niya sa dalawa. Sobra siyang masaya para kay Zoe. "Huwag na kayong tumayo diyan sa labas, pasok na kayo sa loob.""Sige po." Binalingan ni Zoe si Cassandra at bahagyang yumuko para alalayan ito. "Teacher...""Drop it." Mabilis na pigil ni Cassandra habang ipinatong ang mga kamay sa armrest ng rocking chair para dahan-dahang tumayo nang mag-isa. "I'm still very young, hindi ko pa kailangan ng alalay.""Matanda na pero high-key ayaw
He trusted her.Ang tindi ng tiwala na ibinibigay ni Nathaniel ay nangangahulugang kailangan muna nitong unahin ang kaniyang kalusugan, habang rinederespeto ang bawat desisyon na kaniyang gagawin.Ang tindi ng kaba sa dibdib ni Zoe ay unti-unting napawi at napalitan ng tindi ng gaan. "Talaga?" bulong niya. Alam niya kung gaano ka-halaga kay Nathaniel ang magiging anak nila. Kaya naman, laking gulat niya na sumang-ayon ito nang ganoon kadali nang walang anomang tindi ng pagdadamot."What else?"Pinisil ni Nathaniel ang kaniyang maputing pisngi. "Bakit, palagi ko ba kasing hiningi sa'yo na talikuran mo ang career mo at ang mga bagay na tindi ng hilig mo bago pa man mairaos ang baby, para lang manatili ka sa bahay at mag-antay na manganak maghapon?""Zoe, children are important, but being able to live freely is even more important." Tinitigan niya ito nang walang kurap, diniinan ang bawat salita nang may tindi ng emosyon. "It's not that I understand or tolerate you, but that this is your
Nang marinig ang tindi ng pagpayag ni Nathaniel, biglang nakaramdam ng kaunting kaba si Marcus sa kaniyang dibdib.Gugustuhin nga ba talaga siya ni Zoe bilang kaniyang nakatatandang kapatid?Noong hindi pa nila nakikilala at nakukumpirma ang relasyon nila sa kabilang kampo, palaging umaasa ang pamilya Valderrama na mahanap ito. Pero ngayong nandito na at pwedeng-pwede na silang magkasama, bigla naman siyang dinalot ng matinding pag-aalinlangan at tindi ng kaba.Tumango si Marcus. "Huwag kang mag-alala."Malaki ang tindi ng utang na loob ng pamilya nila kay Nathaniel. Kung hindi dahil sa tindi ng pagprotekta nito, hinding-hindi lalaking ligtas at maayos si Zoe mula noong bata pa siya. At kung hindi lang biglang sumulpot ang pamilya Valderrama sa eksena, paniguradong matagal nang na-diskartehan at naipakasal ng lalaking ito ang kaniyang kapatid.Kaya emosyon man o lohika ang pag-uusapan, tama lang na abisuhan muna ng mga Valderrama si Nathaniel, at mas mabuting makuha muna ang kaniyang
"Oo, mayroon."Nanlaki ang mga mata ni Zoe sa tuwa habang nakatingin kay Nathaniel. "Anong tinawag mo sa kaniya? Bambi rin ba?"Lumapit si Nathaniel para sana haplusin ang ulo ng aso, pero ang aso ay sadyang nagpasiksik sa mga braso ni Zoe at hindi siya pinansin. Walang utang na loob na tuta, isip
Biglang uminom ng apoy ang mukha ni Zoe. Iniwas niya ang tingin sa mga matang tila may gustong basahin sa kaniya. "S-sasabihin ko na lang sa teller 'yung height at weight mo. For sure naman may experience sila sa pag-estimate ng size...""Oh?" biglang tumayo si Nathaniel. Humakbang siya palapit, ha
"Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba."Napangisi si Nathaniel sa narinig, na tila ba isang biro ang hiling ni Elijah. Sa buong Maynila, kilala siya bilang isang Living King of Hell—walang sinasanto at walang pinapatawad.Hindi akalain ni Elijah na magiging ganito katigas ang dating kapatid.Muk
Muling nabulatlat ang maduming sikreto ng buhay niya sa harap mismo ng lalaking pinaka-iiwasan niya. Para kay Zoe, bawat salitang lumalabas sa bibig ni Nathaniel ay parang sampal—punong-puno ng pang-uuyam.Humarap siya rito, palaban kahit medyo nahihilo na sa alak. "Sino’ng nagsabing hiwalay na kam







