ANMELDENSERENA'S POVNanatili lang siyang nakatingin sa akin.Hindi siya ngumiti.Hindi rin siya nagsalita.Pero kitang-kita ko sa mga mata niyang puno ng kumpiyansa ang pagmamaliit niya sa akin.Para sa kaniya...Isa lang akong babaeng sinuwerte.Katulad din ng tingin sa akin ni Eric noon.Isang taong walang pinag-aralan.Isang taong hindi karapat-dapat sa posisyong hawak ko ngayon."Darling..."Isang malalim at pamilyar na boses ang bumasag sa tensyon.Napalingon ako.Si Sebastian.Naglalakad siya papalapit sa amin habang nakapulupot ang isang kamay sa bulsa ng kaniyang slacks.Mas malambot ang boses niya kaysa karaniwan."Why are you still here?" tanong niya habang huminto sa tabi ko. "Shouldn't you be in your office by now?""I was..."Napatingin ako kay Auntie Louisa na ngayon ay nakangiti na naman nang napakabait."...just talking with your aunt.""Hmm?"Lumingon si Sebastian sa kaniya."I believe your husband is looking for you, Auntie."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Auntie Louis
SERENA'S POVMatapos ang meeting ay isa-isa nang lumabas ang mga board members.Natapos rin ni Eric ang presentasyon niya, but I barely listened.Alam kong hindi pa ito ang tamang oras para sirain ang plano niya.Kung hindi lang nangyari ang insidente namin ni Mrs. Villareal kanina, baka nakapag-isip pa ako ng mas maayos na paraan kung paano kontrahin ang presentasyon niya. Hindi sa pamamagitan ng sabotahe, kundi sa pamamagitan ng kritikal na pag-aanalisa sa bawat detalye ng proposal niya hanggang sa makita ng lahat ang mga kahinaan nito.Hindi ko kailangang gumawa ng maruming paraan.I just needed the right questions.And eventually...The wrong answers would reveal themselves.But I know there is still time."Mrs. Lancaster."May tumawag sa akin mula sa likuran.Lumingon ako at nakita ang isang babaeng nakangiti nang magalang. Siya rin ang babaeng ilang beses kong napansing tahimik lang na nagmamasid sa buong meeting.Ngumiti rin ako nang pormal."It was nice to meet you. You're a g
SERENA'S POVTahimik na muling naupo ang lahat matapos ang maikling pagpapakilala.Sebastian folded his hands on top of the conference table."Let's begin."Agad na bumukas ang malaking screen sa harapan ng silid. Lumitaw ang iba't ibang charts, graphs, at financial reports ng L-Electronics. Sunod-sunod na ipinakita ang quarterly revenue, operating expenses, market performance, at projected income para sa susunod na quarter."Our second-quarter revenue increased by twelve percent compared to the previous quarter," sabi ng Finance Director habang pinapalitan ang presentation.Tumango ang ilan sa mga board members."However," dagdag nito, "our operating expenses also increased by nine percent due to our expansion projects and supplier adjustments."Nagkaroon ng maikling katahimikan habang isa-isang sinusuri ng lahat ang report sa kanilang tablets."Our current cash flow remains stable," sabi naman ng isa pang executive. "If everything goes according to plan, we can proceed with the Mind
SERENA'S POVNapakunot-noo siya sa sinabi ko.Parang hindi niya inaasahan na ganoon ang isasagot ko.For a brief moment, she simply stared at me. Wala man lang lumabas na salita sa bibig niya habang unti-unting nagiging matalim ang tingin niya.Hindi man siya nagsasalita, dama ko ang galit at poot na unti-unting namumuo sa loob niya.Pero kasabay ng galit na iyon ay ang competitive niyang pagkatao.She wasn't the type of woman who accepted defeat.She always wanted the last word.She always wanted to win.She stood firmly and forced a smile."Oo nga naman, Serena," she responded like everything didn't matter. "Alam mo ba na... na-miss kita nang sobra?""Really? Kahit ba sa panaginip mo nandun din ako?""Yes, you are everywhere," she said sarcastically."Kahit sa mga... bangungot mo?"Napatawa siya.Hindi iyon ang klase ng tawang may saya.It was dry.Mocking.The kind of laugh people make when they are trying too hard to hide how irritated they really are."If you're in my nightmare,
SERENA'S POVTahimik lang kaming kumakain sa opisina ni Sebastian.Nakaupo kami sa gilid ng malaking floor-to-ceiling window kung saan tanaw ang halos buong lungsod. The afternoon sunlight poured through the glass, bathing the office in a warm golden glow. May dalawang komportableng armchairs na magkaharap at isang coffee table na sapat lang ang laki upang paglagyan ng aming pagkain. The atmosphere was surprisingly peaceful, almost too peaceful for two people who had only recently entered each other's lives.Sa harapan namin ay apat na pinggan ng iba't ibang putahe. Perfectly grilled steak, buttered vegetables, creamy mashed potatoes, at isang seafood pasta na mabango pa lang ay nakakatakam na. The aroma of herbs and freshly cooked food lingered in the air, making every bite even more satisfying.Sumubo ako ng isang subo."Hmm... ang sarap," sabi ko habang kumakain ng steak. "Magaling pala talagang magluto ang mga chef niyo!""My grandma cooked it," sabi niya habang nakapokus lang sa
SERENA'S POVI hid myself behind the corner of the hallway, pressing my back lightly against the cold wall so they wouldn't notice me. I carefully peeked from the edge, making sure only a small part of my face was visible. My breathing slowed on its own as I silently listened, the distance between us just enough for every word to reach my ears."Bakit ka nagsinungaling sa'kin Eric?! Why?!" Celine yelled."Hindi ako nagsinungaling, sadyang hindi ko lang sinabi," Eric replied desperately, his voice trembling with panic."Then why didn't you tell me?!""...Kasi..." Napayuko si Eric at hindi mapakali. His hands kept fidgeting while his eyes searched for the right words, as if every excuse he could think of wasn't enough."Sa lahat ba naman ng magiging amo natin ay siya pa?! Of all people in the world, siya pa ang magiging asawa ng nagmamay-ari ng L-Electronics!""Alam ko na para sa'yo ay kabaliwan ito, pero sana maintindihan mo na ginagawa ko lang ito para sa Santos Enterprise. Ayaw ng mg
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act
SERENA'S POVHis deep voice echoed throughout the hallway.Ma'am Hannah, Daniel, and the two guards behind him visibly stiffened. Kahit ako ay napatuwid ng tayo nang marinig iyon. Hindi ko akalaing may isang estranghero—at isa pang VIP ng hotel na ito—ang sasagip sa akin.Sanay na akong maliitin sa
SERENA'S POVNagising ako at nakita ang sarili kong nakahiga sa isang kama sa clinic. Nakaupo si Mama sa gilid, magkasalikop ang mga kamay sa kandungan habang nakatitig sa sahig."Ma, anong nangyari?" tanong ko habang hinahawakan ang ulo ko. Hindi na gaanong umiikot ang paningin ko. "Ma?"Nag-angat







