THE BILLIONAIRE RUNAWAY BRIDE (ELAZAR COUSIN #1)

PROLOGUE

Crizaliah Leigh Ravencrest's POV

Some cages are made of gold, but they are cages nonetheless.

Mahinang katok ang gumising sa katahimikan ng aking silid.

Tok. Tok. Tok.

Napalingon ako mula sa librong binabasa ko habang nakaupo sa tabi ng floor-to-ceiling window ng aking kwarto. Mula rito ay tanaw ko ang mga ilaw ng siyudad sa ibaba ng aming penthouse.

"It's open," sagot ko.

Dahan-dahang bumukas ang pintuan.

Agad kong nakita si Mommy.

Nakasuot siya ng isang eleganteng cream-colored dress habang may hawak na garment bag na tila naglalaman ng mamahaling damit.

Ngumiti siya nang makita ako.

"Crizaliah, sweetheart."

Tumayo ako mula sa sofa.

"Mom?"

Lumapit siya sa akin at inilapag ang garment bag sa kama.

"We're going out tonight."

Napakunot-noo ako.

"Really?"

Bahagya akong natawa.

"Buti naman at hindi busy si Daddy."

Sa pagkakaalam ko ay halos hindi na namin ito nakakasabay kumain dahil sa sunod-sunod nitong business meetings sa iba't ibang bansa.

Ngumiti lamang si Mommy habang inaayos ang laylayan ng damit sa loob ng garment bag.

"This is an important occasion."

Important occasion?

Mas lalo akong nagtaka.

"Ano pong okasyon?"

Hindi niya agad sinagot ang tanong ko.

Sa halip ay binuksan niya ang garment bag.

At halos mapasinghap ako.

Sa loob nito ay isang napakagandang champagne-colored gown.

Simple lamang ang disenyo ngunit halatang napakamahal.

Silk fabric.

Off-shoulder neckline.

Manipis na crystals na tila mga bituin na nakadikit sa tela.

At isang slit na umaabot hanggang hita.

"Mom..."

Hindi ko maiwasang haplusin ang tela.

"It's beautiful."

"I know."

Ngumiti siya.

"Suotin mo."

Napakunot muli ang noo ko.

"For a family dinner?"

Bahagyang tumawa si Mommy.

"Just trust me."

Hindi man mawala ang pagtataka ko ay tumango na lamang ako.

Kung family dinner lang naman, wala sigurong masama.

Pagkaalis ni Mommy ay nagtungo ako sa walk-in closet upang magbihis.

Dahan-dahan kong isinuot ang gown.

Malamig ang tela habang dumadampi sa aking balat.

Niyakap nito ang aking katawan sa paraang elegante ngunit hindi bastos.

Pagharap ko sa full-length mirror ay bahagya akong natigilan.

Hindi ako mahilig sa mga ganitong kasuotan.

Mas gusto ko ang simpleng dresses.

Pero aminado akong maganda ang gown.

Inayos ko ang aking mahabang buhok.

Natural na kulot ito sa dulo kaya hinayaan ko na lamang itong bumagsak sa aking likuran.

Pagkatapos ay naupo ako sa vanity table.

Sinunod ko ang bilin ni Mommy.

Light makeup only.

Naglagay ako ng moisturizer.

Sunod ay manipis na layer ng foundation.

Kaunting concealer sa ilalim ng mata.

Light peach blush.

Natural brown eyeshadow.

Manipis na eyeliner.

Mascara.

At nude pink lipstick.

Nang matapos ako ay pinagmasdan ko ang aking sarili sa salamin.

Presentable.

Simple.

Hindi sobra.

Hindi kulang.

Kumatok muli si Mommy makalipas ang ilang minuto.

Pagbukas ko ng pinto ay bahagyang lumaki ang kaniyang ngiti.

"You look beautiful."

Ngumiti rin ako.

"Thank you."

Pagbaba namin sa grand staircase ng mansion ay nadatnan ko si Daddy sa living room.

Nakatayo siya habang nakasuot ng mamahaling black suit.

Napatingin siya sa akin.

At sa unang pagkakataon sa matagal na panahon ay nakita ko siyang ngumiti.

"My princess."

Lumapit siya at hinalikan ang noo ko.

Napangiti ako.

"Mukhang sobrang importante nga ng dinner na ito."

Nagkatinginan sina Mommy at Daddy.

Isang mabilis na tinginan.

Parang may lihim silang pareho.

Ngunit hindi ko iyon pinansin.

Makalipas ang ilang minuto ay nakasakay na kami sa limousine.

Tahimik ang biyahe.

Habang pinagmamasdan ko ang mga ilaw sa labas ng bintana ay hindi mawala ang kakaibang pakiramdam sa dibdib ko.

Parang may mali.

Parang may mangyayaring hindi ko magugustuhan.

Hindi ko lang alam kung ano.

Pagdating namin sa restaurant ay agad akong napahinto.

Napakaganda nito.

Crystal chandeliers.

Golden walls.

Live orchestra.

Mga taong nakasuot ng designer clothes.

Isa ito sa pinakamahal at pinaka-eksklusibong restaurant sa buong bansa.

Hindi ito mukhang lugar para sa simpleng family dinner.

Habang naglalakad kami papasok ay mas lalo akong kinabahan.

At nang makarating kami sa private dining hall...

Tuluyan akong natigilan.

Dahil may mga tao nang naghihintay sa loob.

Isang matandang mag-asawa.

At isang lalaking nakaupo sa gitna nila.

Matangkad.

Nakasuot ng black suit.

Matalas ang panga.

Maitim ang buhok.

At seryoso ang ekspresyon.

Hindi ko siya kilala.

Hindi ko pa siya nakita kahit kailan.

Ngunit nang makita ko ang paraan ng pagngiti ng aming mga magulang sa isa't isa...

May malamig na pakiramdam na gumapang sa aking katawan.

Parang may kung anong bumagsak sa sikmura ko.

At doon ko napagtanto...

Hindi ito family dinner.

At anumang mangyayari ngayong gabi...

Babaguhin nito ang buong buhay ko.

To be continued...