مكتبة
بحث
بيت / Romance / The Billionaire's Secret Heir / CHAPTER 18

مشاركة

CHAPTER 18

مؤلف: Yuyieh
last update تاريخ النشر: 2026-07-04 22:29:08

Third Person POV

Malamig ang silid hindi dahil sa hangin kundi dahil sa presensya ng lalaking nakatayo sa gitna nito. Tahimik pero nakakatakot nakatali si Seraphina sa isang upuan, ang mga kamay niya ay mahigpit na nakapulupot sa likod, habang ang manipis na tali ay nag-iiwan ng marka sa kanyang balat. Pagod na siya halos wala nang lakas. Pero hindi pa rin siya umiiyak hindi sa harap niya. Hindi sa harap ni Alaric nakatayo ito sa harap niya, nakatitig parang sinusuri ang bawat galaw niya, baw
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 48

    THIRD PERSON POV Hindi lahat ng pagkikita ay masaya minsan ito ang pinaka masakit. At minsan ito rin ang pinaka totoo malamig ang hangin sa loob ng lumang mansion. Tahimik mabigat parang may paparating na bagyo at lahat ng naroroon ay naghihintay lang kung kailan ito sasabog. Sa gitna ng isang malawak na silid, nakatayo si Seraphina. Hindi siya nakatali, hindi siya pinipigilan pero hindi siya malaya. Hindi pa rin at nang bumukas ang pinto hindi na niya kinailangang hulaan. Dahil kahit hindi pa siya lumilingon ramdam na ramdam niya. Siya si Caelum tumigil ang mundo niya dahan-dahan siyang lumingon. At doon nagtama ang mga mata nila walang salita walang galaw pero sapat na iyon para sabay silang mawalan ng hininga. Sugatan si Caelum halata pagod pero ang mga mata niya nakapako lang kay Seraphina parang wala nang ibang mahalaga. “...Seraphina.” Mahina halos bulong pero parang sigaw sa puso niya hindi na napigilan ni Seraphina ang sarili niya. “Caelum…” At sa isang iglap pareh

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 47

    May mga gabi na mas tahimik kaysa sa dapat at sa mga gabing iyon doon ka pinaka-malakas maririnig ng sarili mong puso. At ngayon isa iyon sa mga gabing ‘yon hindi ako makatulog. Hindi dahil hindi ko kaya kundi dahil ayokong ipikit ang mga mata ko at maalala kung gaano ako kalayo kay Caelum. Nakaupo ako sa gilid ng kama, yakap ang sarili ko habang nakatitig sa sahig. Ilang oras na yata akong ganito. Hindi ko na alam hindi ko na rin alam kung anong oras na. Dito sa lugar na ‘to parang hindi umiikot ang oras parang lahat nakahinto.maliban sa sakit napapikit ako sandali.“Tumigil ka na…” Mahina akong napatawa ang sakit pakinggan lalo na’t ako mismo ang nagsabi noon. Kay Caelum pinilit ko siyang lumayo pinilit ko siyang sumuko. Pero ang totoo? Ako ang hindi kayang bumitaw.“Ang tanga mo, Seraphina…” bulong ko sa sarili ko dahan-dahan akong huminga nang malalim, pilit kinakalma ang sarili ko. Kailangan kong maging matatag kailangan kong mag-isip.Hindi pwedeng ganito lang ako habang hawak a

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 46

    Caelum POV Hindi ako huminga agad pagkatapos maputol ang tawag. Parang may humigpit sa dibdib ko parang may kamay na dahan-dahang pumipiga sa puso ko hanggang sa wala nang matira kundi sakit. “Hindi na ako babalik.” Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon ni Seraphina. Hindi iyon totoo kilala ko siya, kilala ko kung paano siya magsalita. Kung paano siya huminga sa pagitan ng bawat salita. Kung paano nanginginig ang boses niya kapag may tinatago siya. At kanina narinig ko iyon she was lying para sa akin para ilayo ako. “At akala niya… susuko ako?” napatawa ako nang mahina, pero walang saya doon puro galit at sakit lang. Napahawak ako sa mesa sa harap ko, mariin ang pagkakahawak hanggang sa mamuti ang mga daliri ko. Hindi siya babalik? Hindi niya kailangan ng tulong? Bullshit. “Mas kilala kita kaysa sa sarili mo, Seraphina…” bulong ko at hindi kita iiwan hindi ngayon, hindi kailanman. “Sir, please kailangan niyo pong magpahinga.” Hindi ko pinansin ang boses ng dokt

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 45

    THIRD PERSON POV Mabigat ang gabi hindi dahil madilim kundi dahil sa katahimikang parang may tinatago. Sa loob ng malawak ngunit malamig na mansion ni Alaric, bawat hakbang ay may kasamang kaba. Hindi ito lugar na nagbibigay ng seguridad ito ay kulungan na pinapalamutian lang ng karangyaan. Sa isang kwarto sa ikalawang palapag, tahimik na nakaupo si Seraphina sa gilid ng kama. Hindi siya nakatali hindi siya binabantayan sa loob. Pero alam niya hindi iyon nangangahulugang malaya siya. Ang bawat galaw niya ay siguradong minamasdan ang bawat hinga niya binibilang. Nakatitig siya sa sahig, tila malalim ang iniisip. Hindi na siya umiiyak. Hindi na rin siya nanginginig gaya kanina. Mas delikado dahil ngayon nag-iisip na siya. Sa kabilang bahagi naman ng mansion, sa isang malawak na opisina, nakatayo si Alaric sa harap ng malaking bintana. Tanaw niya ang dilim sa labas, ngunit ang nasa isip niya ay mas madilim pa roon. “Hindi siya sumisigaw,” sabi ng lalaking tauhan niya mula sa likod ta

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 44

    SERAPHINA POVHindi ko alam kung gaano katagal akong nawalan ng malay. Ang alam ko lang noong dumilat ako, hindi na ako nandoon. Hindi na ako kasama ni Caelum at iyon ang unang bagay na sumira sa akin. Nanikip ang dibdib ko habang unti-unting nagiging malinaw ang paligid. Madilim ang kwarto, pero hindi ganap may ilaw na galing sa isang lamparang nasa sulok. Malamig. Malinis. Halatang hindi ito basta-bastang lugar. At lalo akong kinabahan dahan-dahan akong gumalaw. Masakit ang katawan ko, pero wala akong nakitang tali sa mga kamay ko. Hindi ako nakagapos.Pero hindi ibig sabihin noon na malaya ako bigla akong napaupo nang marinig ko ang tunog ng pagbukas ng pinto. Click. Napatigil ako at doon pumasok siya si Alaric. Hindi siya nagmamadali. Parang walang nangyaring mali. Parang normal lang ang lahat parang hindi niya ako dinukot.“Good,” sabi niya habang papalapit. “Gising ka na.” Hindi ako nagsalita tinitigan ko lang siya. Galit, takot at pagkasuklam.“Bakit mo ginawa ‘to?” tanong ko,

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 43

    Tahimik ang paligid hindi yung payapang katahimikan kundi yung uri ng katahimikan na parang may nagtatago. Parang may nagmamasid. Sa loob ng pribadong rest house kung saan pansamantalang dinala si Caelum para makapagpahinga, mabigat ang hangin. Amoy antiseptic pa rin ang paligid paalala ng ospital na pinanggalingan niya. Nakatayo si Seraphina sa may bintana, yakap ang sarili hindi siya mapakali.“May mali,” mahina niyang sabi napatingin si Caelum sa kanya mula sa kama. Kahit may benda pa siya at halatang hindi pa fully recovered, malinaw alerto siya.“Ano’ng ibig mong sabihin?” tanong niya hindi agad sumagot si Seraphina. Pinakiramdaman niya yung pakiramdam na iyon… hindi bago qt doon nanlamig siya.“Si Alaric…” bulong niya at parang cue may kumalabog. Isang malakas na tunog mula sa labas pareho silang napalingon. Sunod-sunod na yabag. Mabibigat at mabilis hindi na sila nag-usap pa alam na nila.“Huwag kang lalapit sa pinto,” agad na sabi ni Caelum, pilit tumatayo kahit masakit. “Cael

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 1 (FORCING)

    SERAPHINA POV No! I can't!"Seraphina, lower your voice!" matigas na utos ng aking ama, si Don Alejandro Montefiore, habang mariing nakatitig sa akin. Katabi niya si Mommy—si Estella Montefiore—ang babaeng lumuluha ngunit walang ginagawa para ipagtanggol ako. At sa harapan ko, si Victor Alaric Vas

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 5 (Forsaken)

    Seraphina's POVNaalimpungatan ako sa sinag ng araw na dumadampi sa aking balat. Masakit ang buong katawan ko, dulot ng gabi ng matinding pagnanasa at pagkalimot sa mundo. Bumaling ako sa tabi at nakita siyang mahimbing pa ring natutulog—si Caelum Darius Velasco. Ang lalaking sumagip sa akin mula s

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 4 (Consumed Spg)

    Third Person POV Hatinggabi na, pero hindi pa rin humuhupa ang init sa loob ng hotel room. Sa pagitan ng malalim na paghinga at mahihinang ungol, muling bumalot ang kanilang katawan sa isa’t isa—wala nang distansyang namamagitan, wala nang hadlang sa pagitan ng kanilang mga balat. Nakahawak si Ca

  • The Billionaire's Secret Heir   CHAPTER 2 (SCAPE)

    STILL SERAPHINA POV No! I can't stop to escape and run! I need to escape! Humahagibis ako sa dilim ng gabi, patuloy ang pagtibok ng aking puso sa takot at adrenaline. Hindi ako maaaring mahuli. Hindi ko hahayaang ikulong ako sa buhay na hindi ko pinili. Naririnig ko ang mga sigaw ni Daddy, n

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status