INICIAR SESIÓNMalawak pa ang naging pagngiti ko habang sinusundan ng tingin si Mr. Buenaventura palabas ng kanyang opisina. Nang tuluyan siyang makaalis at nang naiwan na lamang ako kasama si Zoren ay doon lang ako nagbigay ng buong atensyon sa kanya.
Nagtagpo agad ang aming mga mata. May tipid na ngiting nakasilay sa kanyang labi habang pailalim siyang nakatitig sa akin. Sandali akong nag iwas ng tingin para makahinga. Mukhang kanina pa niya ako tinititigan at nang lingunin ko siya ay hindi man lang siya nag abalang mag iwas ng tingin. "Melissa... Loyola..." dahan-dahan niyang banggit sa buo kong pangalan kaya napalingon akong muli sa kanya. "K-Kailan nga pala ako magsisimula?" "Po," aniya at tumayo. "Po... Kailan nga PO pala ako magsisimula?" "Ngayon na." "Ha? Agad-agad?" "Ano bang gusto mo? Pagpahingahin muna kita bago ang bakbakan? Well..." sabi niya saka tumingala at umaktong nag iisip. Agad na nangunot ang noo ko. Anong bakbakan? "Bakbakan?" Nagbaba siya ng tingin sa akin saka natawa pagkatapos ay umiling. "Virgin," natatawang sabi niya saka naglakad na palabas ng opisina ni Mr. Buenaventura. "Wait... Ilang oras ba ang trabaho ko sa iyo?" habol ko sa kanya. "24/7," tugon niya saka pumasok na sa elevator. Sumunod din naman agad ako. "Ha? E, paano pa ako uuwi sa bahay ko niyan?" Pagkasarado ng pintuan ng elevator ay agad niya akong nilingon. "At sino namang nagsabi sa iyong uuwi ka pa? You'll stay on my suite, Ms. virgin," sabay ngisi niya. Mabilis na nanlaki ang mga mata ko at laglag ang panga ko siyang tinitigan. "You mean, titira ako kasama ka?" Tumango siya na parang wala lang sa kanya ang lahat. Habang ako dito ay halos mahimatay na. Paano ako titira sa suite kasama siya? Gayung alam ko sa sarili ko na hindi ko siya dapat na pagkatiwalaan. Lumalabas nga siya at humaharap sa room service ng n*******d. Ano na lang kung titira pa akong kasama siya? Baka magpalakad-lakad lang siya sa buong suite ng n*******d. OMG! Tumunog ang elevator senyales na bumukas na ito. Dire-diretso ang hakbang ni Zoren palabas. Habang ako ay naiwan ang mga mata sa kung saan siya nakatayo kanina. "Come on, Ms. Virgin!" tawag niya sa akin kaya ako napalingon. Doon ko lang din napansin na sa presidential suite pala niya ang tungo namin. Tahimik na lamang akong sumunod. I'm still on my receptionist's uniform. Hindi man lang ba niya ako pagpapalitin? "Teka... Kailan ang day off ko?" tanong ko nang nakahabol sa kanya. Hinawakan ko pa siya sa braso para pigilan siya sa pagpasok sa suite. Nilingon niya ako at agad na dumapo ang paningin niya sa kamay kong nakahawak sa braso niya. "Chansing," he commented. Tila napapaso kong inalis ang kamay ko mula sa pagkakahawak sa kanya. Saka ako nag iwas ng tingin. Humalakhak siya dahilan upang mapairap ako. "Pasok na tayo, Ms. Virgin," aniya at natatawa pa rin nang pumasok sa suite. Kagat labi akong sumunod sa kanya. Gumala agad ang paningin ko pagkapasok. Saang parte kaya ng suite na ito sila nag chukchakan kagabi? Hinaplos ko ang sandalan ng couch. Siguro ay dito kasi klaro iyon sa pandinig ko kagabi, e. Siguradong nasa malapit lang sa akin. "Oops!" Yumuko si Zoren at may pinulot sa carpet. Napatingin ako doon at nakitang manipis na tela iyon na kulay itim. "Naiwan niya," natatawang sabi niya at bahagyang itinaas ang hawak. Nag iwas agad ako ng tingin. Confirmed! Dito nga ang pwesto nila kagabi. May naiwang bakas, e. "Malinis naman na ang suite mo. Ano pang gagawin ko dito?" Agad siyang ngumisi sa akin matapos niyang itapon sa trash can ang panty ng babaeng kasiping niya kagabi. "Personal maid kita kaya siyempre maliban sa paglilinis ay pagsisilbihan mo rin ako. Pagluluto, paglalaba, lahat, Melissa. Lahat ay gagawin mo para sa kaligayahan ko... Stay in ka para kapag kailangan kita lagi kang nandyan. Doon ang magiging kwarto mo," sabi niya sabay turo niya sa nag iisang sliding door sa kaliwang bahagi ng suite. Nangunot ang noo ko. "Isa lang ang kwarto dito, Zoren!" I protested. "Mismo," he spat as he snap his fingers right in front of my eyes. "What?!" "Anong what? Ano ba kasing iniisip mo? Siyempre ay doon ka matutulog sa kwarto." "Oh! edi saan ka matutulog?" "Sa kwarto rin, alangan namang dito sa sala mo ako patulugin. Ano ka, prinsesa? Siniswerte?" Nakaawang ang labi ko siyang inilingan saka ako nagtungo sa kwarto. "Isa lang ang kama dito, Zoren!" reklamo ko. "So? King sized bed naman iyan, Melissa. Kasya naman tayong dalawa dyan. Kung tutuusin hindi naman natin kailangan ng malaking kama. Single bed is fine actually... Well, kapag magkapatong tayo-" Huminto agad siya sa pagsasalita nang sa nanlilisik na mga mata ay nilingon ko siya. "Dito na lang ako sa sala matutulog," sabi ko at bumalik na sa couch. "Ayaw mo sa kama kasama ko?" habol niya sa akin. "Ugh!" I groaned in frustration. Bakit ba ako napunta sa sitwasyong ito? "Ungol agad?" natatawa na namang sabi niya. Nakatayo na siya sa harapan ko at nakapamaywang pa. "What if umuwi na lang ako every night? Kailangan mo rin naman ng privacy 'di ba? Lalo na kapag gabi," sabi ko habang hindi makatingin ng diretso sa kanya. "Nag m-midnight snack ako every night. Mas doon kita kailangan." Nalukot ang mukha ko. Right! Midnight snack niya iyong hinatid ko kagabi kaya ako napasubo sa sitwasyong ito. "Pero paano naman kapag... Ano..." Hindi ko masabi-sabi. Feeling ko ang awkward sabihin niyon. Hindi naman kasi talaga bastos ang bibig ko kaya hindi sanay ang dila ko sa mga salitang bastos. "Ano?" "Kapag ano... Uhh... Tulad kagabi..." "What? Midnight snack?" Marahan akong tumango. Alanganin pa. "Noong ginagawa mo kagabi no'ng naghatid ako ng midnight snack mo." "Oh! Bakit? Anong mayroon?" "What if ganoon? Anong gagawin ko? I mean..." "Edi aalis ka sa harapan namin. Unless manonood ka? Or..." Itinataas baba niya ang kanyang mga kilay habang nakangising aso sa akin. "Ang bastos mo talaga!" sabi ko at sa ikalawang pagkakataon ay nasampal ko siya.Hindi ko alam kung paano kong nakatulugan ang pag iinarte ni Zoren. Basta ay nagising na lamang ako na wala na siya sa suite niya at tanging sticky note na lang na nakadikit sa ref ang naabutan ko. Melissa, May conference akong dadaluhan sa Boracay. It's a 1 week conference so... Just see you after one week. You take care here. Napabuga ako ng hangin. Nilukot ko ang sticky note at saka ko itinapon sa trash can na malapit. “Tss... Hindi man lang nagpaalam ng personal.” Kumuha ako sa ref ng gatas at agad na nagsalin sa isang baso. Habang umiinom ay inaliw ko ang mga mata ko sa kabuuan ng suite ni Zoren. Parang bahay niya na talaga ito. Wala ba siyang sariling bahay at bakit dito siya tumitira? Biglang bumukas ang pintuan kaya agad kong naibaba ang baso na hawak ko. “A-anong...” Anong ginagawa niya dito? Akala ko ba paalis siya papuntang Boracay? “I forgot something. Gising ka na pala. Good morning.” May tipid na ngiti sa labi at naka-corporate attire na pumasok si Zoren sa su
Nilinis ko pa muna ang mga kalat nila sa maliit na sala bago ako nagpasyang magpahinga. Pahiga na ako nang narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto kaya napalingon ako doon. Nakita kong nagmamadali palabas ang babae.“Hey, Ria!” habol ni Zoren.“FUCK YOU! I AM NOT RIA!” galit na sigaw ng babae nang lingunin nito si Zoren. Napatayo agad ako.Mukhang sa harapan ko pa sila mag aaway. Naku naman!“Uh... Lea?” alanganin ang mukhang tugon ni Zoren sa babae."SHIT! IT'S MIA! MIA, OKAY? ITS MIA! NOT RIA, LEA OR ELISA! MY NAME IS MIA!" nagpupuyos pa sa galit na muling sigaw ni Mia."How could you forget and moan different names while reaching your fucking climax?" kuda niya nito habang padabog na naglalakad."HEY, MIA! HINDI PA TAYO TAPOS!" sigaw pa ni Zoren pero hindi nakinig ang babae at nagtuloy-tuloy na sa paglalakad palabas ng suite."Ugh!" Zoren groaned. Iritadong niyang nagulo ang kanyang buhok.Napalunok ako habang walang pakundangang pinagmasdan siyang walang kahit ni isang saplot
Hindi ko alam kung tama bang hiniling ko 'yon kay Zoren o mali. Para kasing hindi naman katanggap-tanggap ang mga sumunod na nangyari."A-ano 'yan?" tanong ko sa kanya nang nakita kong inilabas niya ang mga malilinis niyang damit at basta na lang ikinalat sa sahig."Nahulog na sa sahig. Labhan mo ulit," malamig na sabi niya.Nanlaki ang mga mata ko. Bakit ko lalabhan ulit e ang linis pa ng mga 'to."E, malinis 'yang mga 'yan, e!" reklamo ko pa."May reklamo ka? E, 'di ba katulong ka lang? You have no say on everything here, Miss. You're just a maid and you do whatever I told you to do."Tinalikuran niya ako at dumiretso siya papasok ng kwarto. Naiwan akong nakanganga at hindi makapaniwala sa biglaang pagbabago ng mga kaganapan.Napabuga ako ng hangin at pinulot na lamang isa-isa ang mga damit niyang ikinalat niya sa sahig.Ito ang gusto ko. Ginusto kong tratuhin niya akong totoong maid. Pero hindi ko alam kung bakit ako nao-offend. Hindi ko alam kung bakit nairita ako nang sabihin niy
Ako :Ah! Si Zoren? Iyong nakakainis na kaibigan niya na nakatira sa isa sa mga presidential suite? Hindi ko tinatrabaho 'yon. Ginagawa akong alipin no'n dito. Ang ayos-ayos na ng trabaho ko sa front desk, ginawa niya pa akong personal na tagalinis ng suite niya.Lumina :Baka nagustuhan ang trabaho mo kaya promoted ka agad. HahahaNapabuga ako ng hangin. Paanong promote? Kung tutuusin ay hindi naman promotion ito. Well, tumaas ang sahod pero naging katulong ako.Ako :Hindi ako natutuwa, Mina.Bakit pa-text-text na lang 'tong babaeng 'to? Wala ba 'tong trabaho?Lumina :Hindi mo na raw inuuwian ang bahay natin?Muli akong napabuntonghininga. Lahat yata chinichismis ni Mr. Buenaventura kay Lumina, e.Ako : Paano ako uuwi? E, 24/7 ang utos ng lalaking 'yon.Kahit hindi naman. Wala nga akong trabaho masyado.Lumina :Baka may gusto na sa 'yo.Natawa agad ako pagkatapos kong basahin ang reply ni Lumina. Inamin nga ni Zoren kagabi. Pero sure akong gino-goodtime niya lang ako. Imposibleng
Two years ago? Grabeng pagkagusto naman 'yan at ganyan talaga katagal. Pero kung two years ago, ibig sabihin ay nagkita kami no'ng kakasimula ko pa lang dito sa hotel."No'ng tinulungan mo akong magtago mula sa mga tauhan ng tatay ko."Kumunot ang noo ko. Wala akong matandaan. Hindi ko siya matandaan."Seryoso ka ba? Hindi kita naaalala."Nagkibit balikat siya. "Hindi naman ako nag e-expect na maaalala mo pa. Because I know that it isn't important to you. Siguro para sa 'yo ay isa lang 'yong bahagi ng buhay mo na hahayaan mo lang na lumipas. Hindi mo naman talaga matatandaan ang isang bagay na hindi mahalaga sa 'yo, Melissa."Hindi ko alam kung nagpapakonsensya ba siya o ano.Pero tama naman siya. Noong mga panahong 'yon din kasi ay ang mga panahong wala ako sa sarili ko. No'ng mga panahong 'yon ko nalamang may sakit pala si mama."Mabuti naman at hindi ka nag expect. Pasensya na ha? Hindi ko kasi talaga naaalala. Sa dami kasi ng nakatira at nag ch-check in sa hotel na 'to ay talagang
Nagtaas ako ng isang kilay at taas noo kong sinalubong ang mga mata niyang nakatitig sa akin."Baka ikaw ang nag enjoy sa labi ko," sabi ko at saka siya nginisihan.Nilagpasan ko siya at binangga ko pa ang balikat niya na siyang dahilan upang mabigyan niya ako ng daan palabas.Nagdiretso ako palabas ng suite. Agad akong napasandal sa pintuan. Napahawak ako sa dibdib ko habang habol habol ko ang hininga ko. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Umakto akong matapang sa harapan niya kanina. Pero ang totoo ay sobra sobra na ang paghuhuramentado ng puso ko.Bumaba ako ng kitchen upang kumuha ng pagkain para kay Zoren saka agad ding bumalik sa taas tulak-tulak ang trolley.Naabutan ko siyang nasa sala na at prenteng nakaupo sa sofa. Agad siyang tumayo nang nakita akong papasok ng suite.Hindi ko siya pinansin at didiretso na sana ako sa lamesa pero humarang siya sa daraanan ko."Hindi ka ba nasarapan sa halik ko?" tanong niya.Umawang ang labi ko at agad akong napatingala sa kanya. Hanggang







