Mag-log inSamantha's POV
Pareho kaming pagod. Habol namin ang hininga at hikahos. Nakatalukbong ang aming mga katawan sa kumot. Ang ulo ko ay nakaunan sa bisig niya habang niyayakap niya ako mula sa likuran gamit ang braso.Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Parang nagpapakiramdaman lang sa pamamagitan ng tahimik na puso na nakaramdam ng tuwa at galak.Aminado ako noong una'y hindi ko nagugustuhan ang isiping magkasama kaming dalawa. Subalit ngayon, nilunok ko lang pala angSamantha's POVMatagal akong humalik sa pisngi ni Miel.Hawak ko ang working bag sa bisig dahil handa na sa pag-alis. Papasok ako sa trabaho ng yakapin niya ako nang mahigpit. Nagkatinginan kami ni mama. Sa likuran niya ay si Kristoff na nakababa ang tingin sa pamangkin. Sa bawat galaw ni Samiel, lahat kami ay nahihinuha kong ano ang ibig sabihin.Samiel doesn't want me gone for a long time.Ang anak ko mismo ang nagsabi sa'kin tungkol doon, kagabi ng ako ay makauwi. I was worried. Na-miss niya ako sa buong linggo na hindi ako nakikita at nakakasama. Dahil sa tanang buhay ko, iyon ang unang pagkakataong naghiwalay kami sa isa't-isa.Pagkatapos niya akong yakapin ay nagmungkahi naman siyang halikan ko siya sa labi. Yumukod ako.Kinintalan siya ng malambot at mapagmahal na halik ng isang ina sa nangungulilang anak sa labi gaya ng kanyang request. Hindi siya nakuntento, niyakap niya ako muli nang mahigp
Samantha's POVUmakto akong walang nakikita. Umakto akong walang napansin.Si Adrian mismo ay hindi nagtanong. Parang binibigyan niya ako ng kahungkagan sa sariling isipan upang buuin ang mga haka-haka sa utak ko.Simpleng pagpapagamit niya sa cellphone, kalahati ng nakaraan ay biglang naungkat. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko sa kaisipang nalaman ko ang mga 'yon?Patuloy ang araw. Lumipas ang gabi, hanggang sa mag-umaga.Nanatili ang closure naming dalawa. Nagtatalik na parang tunay na mag-asawa. Ini-enjoy namin ang mga araw na libre pa.Habang pababa sa bangkang de-motor ay napahiyaw ako sa labis na pagod.Lumipad ang mga mata ko kay Adrian.Kausap niya ang lalaking nagmamaniobra sa bangka. Hawak niya ang dulo niyon at tinatali naman ng lalaki ang de-motor upang hindi tangayin ng alon palayo.Malapit rin ang loob ng lalaki sa kanya.Kakatapos lang naming aliwin ang sarili. We already r
Samantha's POVPareho kaming pagod. Habol namin ang hininga at hikahos. Nakatalukbong ang aming mga katawan sa kumot. Ang ulo ko ay nakaunan sa bisig niya habang niyayakap niya ako mula sa likuran gamit ang braso.Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Parang nagpapakiramdaman lang sa pamamagitan ng tahimik na puso na nakaramdam ng tuwa at galak.Aminado ako noong una'y hindi ko nagugustuhan ang isiping magkasama kaming dalawa. Subalit ngayon, nilunok ko lang pala ang sariling laway. Nakalimutan ko pansamantala ang responsibilidad ko sa syudad.Bandang alas tres ng hapon ng tumigil ang pagbagsak ng ulan.Pareho kami ni Adrian na lumabas. Tanaw ko ang buong karagatan na nanatiling malalakas ang bawat hampas ng alon. Ang iilan sa mga dahon ng niyog at mangga ay nagkalat kung saan-saan. Pero ang nakakamanghang isipin ay walang ni isa ang nagkaroon ng danyos o pinsala.Lalo na ang bawat kabahayan.Nilingon ko si Adrian. Nakita
Samantha's POVPagkatapos naming mag-agahan ay diretso akong pumasok sa kwarto. Magandang tayming rin dahil marami-raming produkto ang nadala ko.Apat na kahon lang kumbaga. Lumabas ako sa kwarto at tinungo ang sala. Nakita ko si Aling Eden at Adrian na nag-uusap. Si Lia naman ay naglalaro sa cellphone ni Adrian ng online game.Natahimik sila ng dumating ako.Inangat rin ni Lia ang tingin sa'kin at natutuwa na umawang ang bibig bago tumayo.Lumipat ito sa bakanteng upuan ni Aling Eden.Ang espasyo ng inuupuan niya kanina ay sa tabi ni Adrian. Marahil ay napagtanto niya na doon ako uupo, pero sa katunayan ay maaari namang sa kung saan nalang.Inilapag ko sa salaming lamesa ang apat na kahon ng produkto na hawak ko. Nakasunod ang mga mata ni Lia rito. Ikinalulugod kong malaman na sa'king produkto, sa dinami-rami ng pampaganda sa buong mundo. Sa nilikha kong beauty supply siya nahiyang.Totoong kuminis at wala ng k
[SPG] 💦 💧 Samantha's POVDulot sa malakas na pagbuhos ng ulan. Naging delikado ang banta ng kalikasan. Bagaman hindi na makulimlim ang langit, ang alon na humahampas sa dalampasigan ay nagbibigay ng kakaibang senyales.Walang sinoman ang dapat maglakas ng loob upang suungin ang dagat.Maaaring mahinahon ito sa ngayon, sa kasunod na minuto ay magbabago ang timpla ng panahon.Iyon ay may bagyo pala ang paparating.Napabalita ito sa TV.Napatingin ako kay Adrian. Paano kaya lumilikas ang mga tao gayung base sa news report, isa itong super typhoon.Kalmado siya. Walang nararamdamang pambabanta. Napabuntong-hininga ako dahil baka lang, dito sa La Fabonita, totoong ligtas dito at walang mangyayaring anoman. O kahit simpleng kapahamakan.Taliwas sa una kong pagdating dito, laganap ang mga tao sa bawat lugar. Ngayon na may paparating na bagyo, parang lahat ay nanatili sa sari-sariling mga bahay at pinapakira
Samantha's POVSuot ko ang puting bestida. Aalis kami ni Adrian at pupunta sa bayan.Ikatlong araw ko ito sa pananatili sa Isla.Sinubukan kong kausapin siya tungkol sa cellphone ko, pero ayaw niya pa ring ibigay. I just missed my son so much kaya minsan ay napapatingin nalang ako sa kawalan.I was hoping that time could move faster. Pero imposible na mangyari 'yon.Nilingon ko siya ng makitang kakalabas niya pa lang sa kwarto. Nandito ako sa sala at hinintay siya. Nginitian niya ako. Ngumiti rin ako pabalik. Palagi siyang presko tingnan kahit napaka-simple lang ng kanyang suot.Short na hanggang tuhod at ang t-shirt na nalilipasan na ng panahon.Humakbang siya palapit. "Handa ka na ba? Maliit lamang itong Isla pero marami kang mabibili dito na maaari mong dalhin pabalik sa syudad."Talaga?Namangha ako sa kaalamang iyon.Nauna siyang naglakad sa'kin palabas at sumunod ako. Mula sa p
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
Adrian's POVHinagkan ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang utong.Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling s
Samantha's POV Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto. May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang dokto
"Sam, hindi ka pa ba aalis riyan sa pwesto mo? Narinig ko mula sa kasamahan natin na darating diumano ang tagapagmana ng pabrikang 'to. Batid ko'y nasa lobby na siya ngayon!"Natigilan ako. Naibaba ko ang hawak na test tubes upang tingnan si Karen.Nakabalik na siya?Hindi ko mapigilan ang sariling







