LOGINIsang linggo pa matapos ang pagbisita ni Papa sa ancestral mansion nang bumalik kami ni Matteo sa penthouse niya. Okay na ang pagbubuntis ko. It's not risky anymore.Akala ko rin, nagbibiro lang si Papa nang sabihin niyang ipapasa niya ang pamamahala ng family business kay Matteo, pero hindi. Unti-unti na niya itong ginagawa.Maliban sa trabaho ni Matteo, Papa would video call him to discuss things about the company. At may pinapagawa rin siya sa kanya na binibigyan pa niya ng deadline.“Papa, you just don't want to do it, kaya tinatawag mo ang asawa ko,” sabi ko nang marinig kong sinabi niyang kailangang tapusin agad ni Matteo ang pinapagawa niya.“This is your responsibility as my heiress. You can't do it with your condition, so it would fall to your husband,” mariing sabi ni Papa.“But you're not old enough to retire. You still have the energy to run our companies. You are still strong,” pang-uuto ko.“I am having my grandchild soon. I am old. I should have been enjoying my life fr
Hindi ko alam kung ano ang iniisip ni Papa at pumunta siya dito sa mansion ng mga Vergara. By invitation lang ang pwedeng pumunta dito? Did he get an invitation?Mabilis akong sumunod kay Tito Eduardo na lumalabas para tingnan ang bumababang chopper. Pero agad akong dinaluhan ni Matteo at saka inalalayang maglakad.Paglabas nga namin ng mansion ay nakita ko ang chopper namin na nag-land sa helipad.“Let's just wait here,” ani Matteo at hindi na ako pinayagang lumapit pa sa helipad. Si Tito Eduardo ay naglalakad na palapit sa chopper. Pansin kong alerto ang mga tauhan sa loob ng mansion.I watched how Papa went out of the chopper. Halos hindi ako huminga dahil sa pwedeng mangyari. Pero pagbaba ni Papa, tumango lang siya kay Tito Eduardo at saka tinignan ang tao sa loob ng chopper. Lumabas doon sina Silas at Rowan.May sinabi si Tito Eduardo kaya napatingin sa kanya si Papa. They talked for a brief moment bago sila naglakad palapit sa amin.“Do you know Papa is going to visit?” baling k
I was confined for two weeks. During those two weeks, pabalik-balik si Papa sa hospital pero mabilis ko siyang pinapaalis.Bumibisita rin sina Tito Eduardo at Tita Carmela. Hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa away ni Papa at Tito. Hindi na nila sa akin pinapaalam. At hindi na rin ako nagtatanong dahil masyadong risky ang pagbubuntis ko.For two weeks, halos hindi na ako nakakabangon sa kama. I was so bored lying in bed, but I had to endure it for our baby.Sa frustration ko sa kawalang magawa, sa mga bumibisita ko nailalabas ang inis ko, lalo na kay Papa. Hindi ko mapigilan ang inis ko sa kanya.“Lalabas na kayo bukas. Ako na ang bahala sa bahay na pagsta-stayan ninyo,” ani Papa.Bumisita siya at may dalang prutas. Unfortunately for him, I was so annoyed at Matteo because he wouldn't let me walk around, kaya iritado ako.“May bahay kami!” inis kong sabi. Mariin ang hawak ko sa binabasa ko.“Euanne, the penthouse is not a good idea. Paano kung kailangan kang isugod sa hospital? T
Hindi ko alam kung matagal ba akong walang malay. Nang unti-unti kong minulat ang mga mata ko, ang una kong nakita ay ang tubo ng IV fluids na nakaturok sa akin.Nasa gilid ko si Matteo at agad na tumayo nang makita niyang nagising ako.Suminghap ako. Naalala ko agad ang nangyari sa akin.“M-Matteo, 'yung…” pa-hysterical kong sabi.Mabilis niya akong pinigilan nang makita niyang uupo ako.“Zari, calm down. Hindi ka muna pwedeng gumalaw,” mahinahon niyang sabi.Pero nang makita niyang hindi ako agad kumalma, lumapit pa siya at saka ako hinalikan sa noo.“Shhh. Our baby is fine. You need to calm down.”Umawang ang labi ko at agad na kinalma ang sarili. Wala na ‘yong kaninang masakit na tiyan ko. So, buntis nga ako? And I didn't know?Nag-init ulit ang mata ko. I almost lost our baby?“Anong sabi ng doctor?” tanong ko.“I wasn't here when they transferred you here. I couldn't stay inside the hospital, Zari,” he whispered with a hoarse voice. “Pupunta ang doctor. Let's hear what he has t
I started to get scared. I wanted to stop time. I didn't want this moment to come. Pero wala akong nagawa nang tuluyang mag-land ang chopper.Nanginginig ang kamay ko nang inutusan akong tanggalin ang headset sa ulo ko. Naunang bumaba ang dalawang tauhan nila bago si Tito. Nang ako na ang bababa, mabagal akong kumilos, prolonging the moment.I heard Lucian behind me.“No matter how slow you move, you will still have to return to your father.”I was suddenly on the verge of tears.Nang makababa ako, kita ko sa kabilang panig na nakababa na rin sina Papa. He was holding Matteo. Unlike me, Matteo's hands were tied behind his back.Huling bumaba si Anton. Lahat sila ay handa nang mamaril kung may mangyari man.Sa panig nina Papa, kasama niya ang mga head.Umihip ang malamig na hangin. Kahit nanlalabo ang mata ko dahil sa nagbabadyang luha, hindi ko maalis ang tingin ko kay Matteo. He looked fine.I saw Papa signal Tito Eduardo to walk. Ganoon din ang ginawa niya. Hinawakan niya si Matteo
Kumain ako matapos lumabas ni Tito. Pero kaunti lang din dahil nawawalan ako ng gana. Ang bigat para sa akin ng sinabi niya.It's like telling me, they didn't let Matteo live a hard life, tapos kayong mga Petrova ang magpapahirap sa kanya?Matteo didn't even know he is the favorite son. Tingin niya, hindi siya importante. Binibigyan ng hindi mahirap na trabaho dahil hindi siya pinagkakatiwalaan. Na okay lang na mawala siya sa pamilya dahil nandiyan naman si Leon para gawin ang tungkulin niya.Back then... noong nag-uumpisa akong umaligid sa mga Vergara, kaya siya ang pinili ko ay dahil si Lucian ay palaging abala sa family matters nila, at may girlfriend din. Anton was busy training their bodyguards, and he's a general. It would have been difficult to get close to him on a military base. Matteo was always with his friends, partying. A carefree man whom I thought would be an easy target.Kaya lang pala siya carefree ay dahil hindi mahigpit si Tito Eduardo sa kanya?Ang hirap matulog ka
I looked at myself when I entered the elevator. I have a porcelain complexion, almond-shaped hazel eyes. Sabi nila, nag-iiba ang kulay kapag nasisinagan ng araw. My nose is straight and slender. My lips are full and well-defined, rosy in color. I have a graceful jawline. All in all, my looks aren’t
Tumahimik ako nang sabihin niyang ako ang mapapahamak kung makakapasok man ako sa ancestral mansion nila at hindi niya gusto iyon. Nakaramdam ako ng guilt. He didn’t want me to get in trouble. Hindi naman ako nakakaramdam ng guilt dati. Ngayon lang, na parang nawawala ako sa landas.While staying a
Sa loob, may nakaupo na babae sa couch. Wala si Matteo sa executive desk niya. Nasa harap siya ng couch kung nasaan ang babae. Naabutan ko kung paano siya nginitian ng babae. I noticed her cleavage was showing.Hindi ko alam kung sino siya. It’s the first time I saw her. May sinabi siya na hindi ko
“Everyone is looking at us, Matteo. Baka isipin nila na girlfriend mo na ako. You don’t do girlfriends.” Pero hindi niya kinalas ang yakap niya. I could feel people staring at us. I let out a low sigh at saka siya niyakap pabalik. “Where were you? I went to your condo. Wala ka doon. You left every







