LOGINAtticus Soren CastilloHindi nawala sa aking labi ang ngiti habang nasa meeting dito sa aming ginawang Maeve kanina lang. Hindi dahil sa ginawa naming pagtatalik kundi dahil sa isiping maaaring ngayon ay nabubuo na ang pangalawang anak namin.I left Maeve inside my office dahil na rin sa mahalagang meeting na kailangan kong daluhan ngayon. Ibinilin ko na lang din kay Jed na sabihin sa kanya na antayin ako dahil wala na rin naman akong plano pang magtagal dito sa opisina. Namimiss ko na rin kasi si Axel na kahit pa alam kong saglit ko lang ring mahahawakan mamaya dahil kay Maricel ay okay lang, basta makita at marinig ko lang ang kanyang mga tawa.“Boss, nasa conference room na po si Davos, inaantay na lang po kayo,” salubong sa akin ni James habang naglalakad kami papunta sa nabanggit niyang lugar.“Good. How about Attorney Rashid Sarmiento, naroon na rin ba?” pag-uusisa ko pa pagtukoy sa isa ko pang kaibigan na siyang aking abogado rin.Tumango-tango naman ang lalaki bilang pagkukump
Hindi ko mapigilan ang impit na pag-ungol nang makapasok ang dila ni Soren sa aking bibig habang pilit na hinuhuli nito ang aking dila. Sa abot ng aking makakaya ay pinilit kong makipagsabayan sa kanya ngunit talaga atang pagdating sa ganitong mga gawain ay hindi ko siya masabayan, kaya naman wala tanging pagdaing at pag-ungol na lang ang aking nagawa habang ang kanyang kamay ay nagsimula na ring maglikot sa aking katawan.“Uhmmm Soren… b-baka may makarinig sa atin,” may halong kaba ang sabi ko sa kanya kahit pa ang aking katawan ay nagsisimula na ring mag-init dahil sa aming ginagawa.“There is none, babe… Remember, my office is soundproof?” tugon naman nito kasabay ng marahang pagpapatayo sa akin upang tuluyan na ako maiharap sa kanya. Muli rin niya akong pinaupo sa kanyang kandungan at kahit pa suot pa rin niya ang kanyang pantalon ay damang-dama ko na kaagad ang naghuhumindik nitong pagkalalaki dahil sa pamumukol nito ngayon habang nakaupo ako sa kanya.“Do you feel that, Maeve? T
Maeve Lailani PascualIt’s been three months since we came back to the Philippines. Apat na buwan na rin si Axel kaya naman mas nagiging malikot at kinagigiliwan na rin ito ng karamihan. Maging si Mama at Tita Marife nga ay halos ayaw nang pahawakan sa akin ang aking anak dahil sa sobra nila itong kinagigiliwan.“Ma, ako na po ang magpapaligo kay Axel. Ang mabuti pa po ay kumain na muna kayo sa baba para makainom na rin kayo ng gamot ninyo,” nakangiting sabi ko kay Mama nang pasukin ko silang dalawa ng anak ko sa loob ng nursery room kung saan niya inaalagaan ang kanyang apo. Si Tita Marife kasi ay sumama sa isa sa mga kasambahay namin kanina sa pamimili sa palengke kaya naman solo si Mama ngayon sa pagbabantay kay Axel.“Ayos lang naman ako anak, saka busog pa naman ako. Mamaya na ako kakain pagkatapos maligo ng apo ko,” tugon naman nito bago niya tuluyang tinanggal ang damit ng aking anak. Nilagyan niya rin ng langis ang likod ni Axel bago ito dinala sa banyo para masigurado lang na
“Pangatlong tasang kape mo na 'yan. Baka naman makasama na sa iyo,” napalingon ako sa aking likuran nang marinig ko ang boses ni Maricel.Kasalukuyan kasi akong nasa garden ng aking bahay dito sa America habang malalim na nag-iisip ng mga bagay-bagay na nangyayari sa akin sa ngayon.Dalawang araw na rin kasi mula nang makalabas sa ospital si Maeve at Maricel, kaya naman habang patuloy pa rin ang kanilang pagpapagaling ay nanatili muna kami rito sa bahay ko bago kami muling bumalik sa Pilipinas. Mas gusto rin kasi ng mag-ina na palakihin si Axel sa Pinas kaysa rito sa America, kaya naman wala rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais nila.Kasama rin namin ngayon si Marife matapos nitong magpaalam kay Doctor Harvey na nais na niyang bumalik muli sa Pinas kasama namin. Hindi naman ito pinigilan ng doktor at sinabing anumang oras na nais niyang bumalik muli sa paninilbihan sa kanya ay malaya naman itong makakabalik.Wala na ring pamilya si Marife sa Pilipinas ngunit nais niyang mabisita
Atticus Soren CastilloPuno ng takot at walang tigil ang pag-iyak ni Maeve habang yakap ko silang mag-ina. Hindi na rin mabitiwan nito ang aming anak matapos ang nangyaring muntik na pagkuha sa bata kanina lang.“Soren… Natatakot ako. Baka kunin nila si Axel sa atin,” puno ng takot na sabi niya.Bago pa man ako makasagot sa kanya ay siya namang pagbukas ng pinto ng kanyang silid kasunod noon ang pagpasok ni Maricel na nakasakay sa wheelchair habang tinutulak ni Marife.Bagaman naabutan niya kaming magkayakap na dalawa ni Maeve ay tila hindi naman siya nagulat sa kanyang nasaksihan at sa halip ay isang tipid na ngiti lang ang kanyang ibinigay sa akin.“M-ma…” may panginginig ang boses na tawag ni Maeve sa ina kaya naman mas lalo pang inilapit ni Marife ang wheelchair nito sa kama kung saan kami nakaupong dalawa ni Maeve.“Narinig ko ang tungkol sa nangyari kanina lang. Nag-alala ako kaya nagpumilit akong puntahan ka rito,” simpleng pahayag pa ni Maricel habang marahang hinahaplos ang m
Maeve Lailani PascualHindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog, ngunit ang katawan ko ay nahihilo rin. Sinubukan kong gumalaw ngunit kaunting kilos ko pa lang ay kaagad ko nang nadama ang kirot sa aking kaselanan na tila ba ay may malaki itong sugat.Tila naman napansin ni Soren ang aking pagkilos kaya naman, bitbit ang aming anak, ay marahan itong lumapit sa akin.“Don’t move too much, babe. Ang sabi ng doctor ay makakaramdam ka pa rin ng panghihina at sakit dahil sa pagkapanganak mo kay baby Axel. Huwag mo munang pilitin ang sarili mong kumilos,” banayad na paalala pa niya sa akin habang marahang hinahaplos ang aking buhok gamit ang isa niyang kamay dahil ang isa pa niyang bisig ay nakayakap sa maliit naming anghel.“I want to see our baby,” nahinang ani ko naman kaya si Soren ay bahagyang naupo sa tabi ng aking kama at marahang inilagay sa aking bisig ang aming anak.“Ang daya naman, bakit parang nakuha niya lahat sa iyo? Ako ang nagbuntis sa kanya at naghirap pero wala man
Maeve moans inside my mouth when I cup her one breast and massage it. Sinamantala ko naman ang pagkakataong iyon upang mas palalimin pa ang aming halik at nang magalugad ng aking dila ang kanyang buong bibig.“I miss kissing you like this,” puno ng pananabik ko pang sabi sa kanya habang mas lalong
Hindi na rin nagtagal si Anton sa loob ng silid at hinayaan na rin kami ni Maricel, o kilala rin bilang Lani, na mapag-isa. Hindi ko na pinag-aksayahang alamin pa kung bakit Lani na ang kanyang gamit na pangalan ngayon, bagkus ay inalala ko na lang ang kanyang kalagayan.“How are you? May masakit p
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak





![SOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

