Chapter 005

Nanatiling nakatitig si Renzo sa maikling mensahe.

Ilang segundo siyang natahimik bago isang malamig na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi.

Siya pa talaga ang walang hiya?

Unang pumasok ang babae sa kwarto niya at bigla na lang siya nito hinalikan. Tapos ngayon, tumakas ito bago pa siya magising at iniwan pa siya ng ganoong pang-iinsulto. 

At ngayon, may gana pa itong utusan siyang huwag na itong hanapin? 

Unti-unting naningkit ang mga mata ni Renzo.

“Ang tapang naman nito,” malamig niyang bulong.

Kung akala ng babae ay matatapos ang lahat sa pag-alis nito, pwes, nagkakamali ito. 

Dahil sa mensaheng iyon, lalo lamang siyang naging determinado na hanapin ito.

Kinuyom ni Renzo ang papel at inihagis iyon sa basurahan. Pagkatapos ay kinuha niya ang kanyang cellphone at tumawag.

Malamig ang kanyang boses nang magsalita.

“May isang oras kayo. Alamin ninyo kung sino ang babaeng pumasok sa kwarto ko kagabi.”

***

Makalipas ang dalawang oras, sa bahay ng pamilya Villanueva, nagmamadaling pumasok sa sala ang isa sa mga kasambahay.

“Sir, Ma’am, maraming sasakyan po ang nakaparada sa labas. Sabi nila, galing raw po sila sa pamilya Valmonte. Hinahanap nila ang inyong anak.”

“Pamilya Valmonte?”

Biglang tumayo si Roberto mula sa sofa.

“Baka naman ibang Valmonte iyon,” sabi ni Teresa.

Umiling si Roberto.

“Wala nang ibang pamilyang Valmonte na darating dito nang ganito karaming sasakyan.”

Kinabahan si Teresa.

“Ang may-ari ng Valmonte Holdings?”

“Sino pa ba?”

Hindi mapakali si Roberto habang naglalakad sa sala.

Ang pamilya Valmonte ang isa sa pinakamayaman at pinakamakapangyarihang pamilya sa buong Pilipinas. Hawak nila ang maraming hotel, bangko, real estate company, at malalaking negosyo sa loob at labas ng bansa.

Isang utos lamang ni Renzo Valmonte ay kayang magpabago sa takbo ng maraming kompanya.

Walang lakas ng loob ang pamilya Villanueva na kalabanin sila.

“Sinabi ba nila kung bakit nila hinahanap ang anak namin?” tanong ni Roberto sa kasambahay.

Umiling ang kasambahay. “Hindi po eh.”

Napahawak si Teresa sa kanyang dibdib.

“Pero wala naman tayong koneksiyon sa pamilya Valmonte. Bakit nila hinahanap si Liana?”

“Anuman ang dahilan nila, hindi natin sila puwedeng paghintayin,” sagot ni Roberto. “Tawagin mo agad si Liana.”

“Ako na ang kukuha sa kanya.”

Mabilis na umakyat si Teresa.

****

Ilang minuto ang lumipas, bumaba sina Teresa at Liana mula sa ikalawang palapag. Kapwa sila kinakabahan. 

Pagdating nila sa sala, naroon na ang mga tauhan ng pamilya Valmonte. Personal silang inaasikaso ni Roberto.

Agad na napansin ni Liana ang lalaking nakaupo sa sofa. Nakasuot ito ng pink na suit. Nakahilig ito sa sandalan habang bahagyang ginagalaw ang isang paa.

Sa halip na magmukhang kakaiba, bagay na bagay sa lalaki ang suot nito. Gwapo ang mukha nito at magaan ngunit may mapanganib na aura.

Parang pamilyar ito kay Liana.

Ilang sandali pa, bigla niyang naalala kung sino ang lalaki.

Si Luca Valmonte—ang nakababatang kapatid ni Renzo Valmonte.

Madalas lumabas ang pangalan nito sa mga balita dahil sa mga artistang babaeng nakakasama nito. Kilala rin ito bilang makulit at palaban na tagapagmana ng pamilya Valmonte.

Nang makita si Liana, bahagyang tumaas ang isang kilay ni Luca.

“Ikaw si Liana Villanueva?”

Mabilis na tumibok ang puso ni Liana.

Dahan-dahan siyang lumapit at pilit na pinanatiling kalmado ang mukha.

“Opo. Ako si Liana.”

Tumuwid ng upo si Luca.

“Ikaw ba ang babaeng nakasama ng kuya ko kagabi sa hotel sa Makati?”

Biglang natigilan si Liana.

“Po?”

“Ang kuya kong si Renzo,” paglilinaw ni Luca. “Ikaw ba ang babaeng pumasok sa presidential suite niya kagabi?”

Hindi agad nakasagot si Liana.

Kagabi? Hotel sa Makati?

Iyon ang lugar kung saan niya iniwan si Lara.

Pero ang lalaking inayos niyang makasama nito ay isang matandang negosyante. Paano napunta si Lara sa silid ni Renzo Valmonte?

Si Renzo Valmonte ang pinuno ng pamilya Valmonte.

Isa ito sa pinakabata at pinakamakapangyarihang negosyante sa bansa. Maraming babae ang nangangarap na mapansin nito, pero hindi ito nagpapakita ng interes sa kahit kanino.

May balita ring hindi nito gustong hinahawakan o nilalapitan ng mga babae. May kakaiba raw itong reaksiyon kapag may babaeng masyadong lumalapit sa kanya.

Pero nakasama ni Lara si Renzo kagabi?

Bakit laging napupunta kay Lara ang magagandang pagkakataon?

Nakaramdam ng matinding inggit si Liana.

“Ako po ang...”

Hindi pa siya nakapagsalita nang muling nagsalita si Luca.

“Matagal nang hindi lumalapit sa babae ang kuya ko. Pero dahil sa iyo, nagbago iyon.”

Pinagmasdan siya ni Luca mula ulo hanggang paa.

“May kakaiba siguro sa’yo.”

Lalong bumilis ang tibok ng puso ni Liana.

Kinuha ni Luca ang tablet na hawak ng isa niyang tauhan at binuksan ang isang video.

“May kuha ang CCTV ng hotel.”

Lumapit siya kay Liana at pinindot ang play button.

Sa video, makikita ang isang babaeng nagmamadaling lumabas ng hotel. Nakatakip ang mukha nito, pero nang bahagyang lumingon, malinaw na nakita ang anyo nito.

Pinahinto ni Luca ang video.

Ang mukha ng babae ay kaparehong-kapareho ng mukha ni Liana.

“Sino ito?” tanong niya. “Ikaw ba?”

Napalunok si Liana.

Pareho sila ng mukha ni Lara. Kung hindi alam ng isang tao na kambal sila, mahirap silang paghiwalayin.

Napaisip siya.

Sa isang banda, naroon si Adrian. Mayaman ito, pero kontrolado pa rin ng pamilya at ng lola nito ang anumang desisyon sa buhay.

Sa kabilang banda naman ay si Renzo Valmonte.

Si Renzo ang mismong namumuno sa isa sa pinakamalaking kompanya sa bansa. Wala itong kailangang sundin at halos walang taong kayang humadlang dito.

Walang maikukumpara si Adrian kay Renzo.

Hindi na nagdalawang-isip si Liana.

“Opo,” sagot niya. “Ako po iyan.”

Agad na ibinalik ni Luca ang tablet sa kanyang tauhan.

“Gusto kang makita ng kuya ko. Sumama ka sa amin.”

“N-Nasaan po siya?” kabadong tanong ni Liana.

“Sa bahay ng mga Valmonte.”

Nagliwanag ang mga mata ni Liana.

Hindi basta-bastang makakapasok ang sinuman sa mansyon ng pamilya Valmonte. Kaya ngayon gusto niyang magpanggap bilang babaeng hinahanap ni Renzo, alam ni Liana na abot-kamay na niya ang marangyang buhay na matagal niyang inaasam.