Chapter 3 - Candle Light

"Sige, magpahinga ka nang mabuti.”

"Sige, salamat."

Bagamat napakabilis na ibinaba ni Sven ang tawag ay narinig pa rin ni Elara ang boses ni Nadine. Malinaw niyang narinig mula sa bibig ang sinabi, "Candle light dinner."

Mapakla siyang napangiti. Second wedding anniversary nilang mag-asawa, ngunit ang asawa niya ay may ka-candlelight dinner na ibang babae!

Bumalik na nga talaga si Nadine.

Bagamat ayaw niyang paniwalaan, iyon ang katotohanan. At ang katotohanang ito ang agad na nag-alis sa kanyang karapatan.

Hindi lang ngayon, kun ‘di maging sa dalawang taon na ang nakararaan—kumpara kay Nadine, talagang talong-talo na siya.

Hindi na niya aasahan na siya ang pipiliin ni Sven. Paano? Dahil lang ba buntis siya?

Sa sandaling ito, nagpasalamat si Elara na hindi niya ito sinabi, dahil kung hindi, baka mas lalo lang niyang ipinahiya ang sarili. Ibinuhos na lamang ni Elara ang lahat sa pag-iyak ang kanyang sama ng loob.

Matapos nito, kumalma na rin siya. Buo na ang pasya ni Sven, kaya kailangan na lamang niyang tanggapin ang masakit na katotohanan.

Pagkatapos maligo, nahiga na siya sa kama. Matagal siyang paiba-iba ng puwesto sa kama at bago pa man siya tuluyang makatulog, bigla siyang nakatanggap ng tawag mula kay Matt, “Elara, lasing na lasing si Sven at nagwawala. Puwede bang pumunta ka rito at iuwi mo ‘tong asawa mo?”

Nagtaka siya kung bakit ito nagpakalango sa alak. ‘Di ba't kasama nito si Nadine? Bakit kasama na naman nitong umiinom si Matt?

"Ah–Matt, hindi ako puwede ngayon. Maaari bang ipahatid mo na lang siya pabalik?" dinig ni Elara ang buntong-hininga nito sa kabilang linya at bigla na lamang naputol ang tawag. Nang sinubukan niya itong tawagan, nakapatay na ang cellphone nito. Habang tinitiis ang kaniyang nararamdamang sama ng katawan, bumangon si Elara, nagpalit ng damit at nagpahatid sa kaniyang driver sa club na madalas pinupuntahan ni Sven.

Pagdating niya roon, tahimik ang paligid sa loob.

Lasing na lasing si Sven na natutulog sa sofa, naka-krus ang mahabang mga binti, maayos ang kurbata at kasing guwapo pa rin ng dati ang kaniyang hitsura. May mga tao talaga sa mundong ito na perpekto. Kahit pa lasing na lasing ay kaya pa rin nilang mapanatili ang pagiging disente, tulad na lang ni Sven.

Nang lumapit si Elara, bigla ay nakaramdam siya ng pagsusuka siyang naging alibadbad at nasuka nang masamyo ang matapang na amoy ng alak.

Nang sa wakas ay makontrol niya ito, tumingin siya kay Matt. "Bakit lasing na lasing siya nang ganyan? Di ba't kasama niya si Nadine kanina?"

"So, alam mo pala?" Tumingin sa kaniya si Matt, na hindi itinatago ang kaniyang pang-uuyam "Gusto ng asawa mong magpalipas ng gabi kasama ang ibang babae at hinayaan mo lang siya?"

Ikinuyom ni Elara ang kaniyang mga kamay, huminga nang malalim at dahan-dahan ding binitiwan ang pagkakahawak at

lalmado siyang sumagot, "Nagkasundo na kaming mag-divorce. Bukod sa katibayan ng divorce, halos malaya na siya. Wala na akong karapatang pakialaman pa siya!”

"Ha? Napatawa nang malamig si Matt habang nakatingin sa kaniya "Napakaluwag naman ng puso mo.

"Elara, may konsensya ka ba? Paano mo kinakaya ang pagtratong ito sa iyo ni Sven? Minadali kang ikasal sa kanya at ngayon na gusto niya ng divorce, hindi mo man lang siya pinigilan?" May galit sa boses ni Matt.

Nagulat si Elara habang nakatingin sa kaniya "Naaalala ko noong nagpakasal ako sa kaniya, tutol na tutol ka. Ngayong maghihiwalay na kami, hindi ba 't dapat ikaw ang pinakamasaya? Bakit parang mas galit ka pa kaysa sa akin?"

"Nagbago na ang panahon. Hindi kita gusto noon, pero dahil kasal na kayo, dapat mo itong pahalagahan, hindi 'yung tinatrato mo ang kasal na parang laro lang. Bukod pa roon…” Huminto si Matt sandali, saka makahulugang nagpatuloy, "Mas bagay ka sa kaniya kaysa kay Nadine.”

Tinawag ni Elara ang driver at magkatulong nilang inakay si Sven pasakay ng kotse.

Hindi inaasahang nakasalubong nila si Mr. Samuel pagkababa pa lang ng kotse.

"Pa, bakit po kayo nandito?"

Humarap si Mr. Samuel na may talim sa mata kay Sven "May asawa na siya, pero wala pa ring disiplina sa sarili, nagpapakalasing nang ganyan. Sobra na siya!”

Agad na ngumiti si Elara at sinabi, "Pa, hindi po kasalanan ni Sven. Ngayon po ang anibersaryo ng kasal namin. Nagkatipon-tipon ang ilang mga kaibigan at lahat sila ay nag-alok ng tagay para sa akin. Naawa po sa akin si Sven, kaya, siya na ang uminom ng para sa akin."

Nang marinig ito, lumambot nang kaunti ang ekspresyon ni Mr. Samuel. "Mabuti naman kung ganoon."

Saka nito iniabot ang regalo kay Elara "Ito ang regalo sa anibersaryo ng kasal ninyo mula sa lolo mo at sa akin. May naging aberya lang kaya nahuli kami. Sana ay magustuhan mo at nawa 'y magkaroon kayo ng mahaba at masayang pagsasama."

"Salamat po, Pa. Pakisabi rin po kay Lolo, salamat po. Nagustuhan ko po ito nang husto. At salamat din po sa pag-alaala,” Taimtim na nagpapasalamat si Elara at talagang naantig ang kaniyang puso.

"Hindi mo ba bubuksan para tingnan?" tanong ni Mr. Samuel.

"Nagugustuhan ko po ang anumang ibigay ninyo sa akin,” magalang at nakangiting sabi ni Elara.

"Napakasimple mo talagang bata, mabait at malambot ang puso kaya napakamamalin mo." Binalingan niya ng tingin si Sven. "Kung aawayin ka niya, huwag kang mag-atubiling magsumbong sa akin at sa lolo mo kahit kailan, kakampihan ka namin."

"Salamat po, Papa, tandaan ko po 'yan.”

Matapos niyang mai-akyat si Sven sa kuwarto at maihanda ang paliguan nito, lumabas siya ng banyo. Ngunit nadatnan niyang nakatulog na ito sa sahig.

Napangiti si Elara, hindi

pala palaging elegante at perpekto si Sven. May mga pagkakataon ding nawawala siya sa ayos.

Lumuhod siya at marahang tinapik ito. “Sven, bumangon ka. Maligo ka na muna." Niyugyog nito ang balikat ni Sven ngunit hindi ito magising."Bumangon ka na. Kapag hindi ka bumangon, hindi na kita aasikasuhin,”

walang sagot. Napabuntong-hininga siya.

Isa-isa niyang hinubad ang damit nito. Pagkatapos ay inalalayan niya itong maligo.

Paborito niya ang amoy ng kanilang shower gel na may matamis na amoy at pinaghalong gatas. Siya mismo ang pumili noon. Ngunit habang pinaliliguan niya si Sven, ilang beses siyang nasamid at nagsuka.

Sa wakas, matapos ang lahat, naihiga niya ito sa kama. Akala niya ay makakapagpahinga na rin siya. Ngunit biglang umikot si Sven at niyakap ang kanyang baywang.

"Don't go… Tumabi ka sa akin."

Mainit na damdamin ang bumalot sa puso ni Elara.

Mabilis na tumibok ang kanyang puso. Parang bumalik ang pakiramdam noong una niya itong nakilala. Parang may mga paru-parong lumilipad sa kanyang dibdib. Karaniwan, napakakalmado at elegante ni Sven. Hindi pa niya ito nakitang ganito kalambing. Lumambot ang kanyang puso at hindi niya nagawang itulak ito palayo.

Tutal–huling gabi na rin naman ito. Pagkatapos ng diborsyo bukas, hindi na sila muling mahihiga sa iisang kama. Hayaan na niya ito na ang magiging huling alaala.

"Sige,” mahinang tugon niya.

Humiga siya sa tabi nito at tinakpan niya ang kanilang katawan ng kumot.

Bago siya makatulog, marahan niyang hinaplos ang mukha nito.

Ang mga kilay, ilong at ang mga labi ni Sven pagkatapos ay hinawakan niya ang kamay nito.

Magkahawak ang kanilang mga daliri. Mahigpit,

mga bagay na ginagawa lamang niya kapag mahimbing itong natutulog. Kinabukasan ng umaga, nagising si Elara sa pag-vibrate ng cellphone.

Inaantok pa siya nang sagutin niya iyon. "Hello?"

May nagulat na boses mula sa kabilang linya.

"Ikaw... Si Nanxi ‘di ba?"

boses iyon ni Nadine. Biglang nagising si Elara at

mabilis siyang napaupo sa kama. Tiningnan niya ang cellphone att doon niya napagtanto na maling cellphone ang kanyang nasagot.

Cellphone ‘yon ni Sven. Agad niya itong iniabot dito. "Si Nadine, tumatawag sa 'yo.”