Chapter 1

Hindi ko maitago ang saya ko habang naglalakad pauwi. Halos liparin ko ang daan patungo sa aming bahay. Pagpasok ko palang, bumungad na agad si Nanay na naghihiwa ng kangkong habang si Lola naman ay nakasandal sa aming upuang kawayan.

“Nay! Lola! May trabaho na ako!” malakas kong sigaw na halos ikalaglag ng kutsilyo ni Nanay.

“Jusko kang bata ka, akala ko naman kung napano ka na!” bulyaw ni Nanay, pero bakas ang ginhawa sa mukha niya matapos akong makita. “Saan ka nakahanap? Sigurado ka bang matino ‘yan?”

“Sa mga Villamor po, Nay. Stay-in maid ako doon,” sagot ko habang inilalabas ang limang libong binigay ni Lucas. “At tingnan niyo, binigyan na agad ako ng advance payment ng amo ko. Pambili niyo ito ng gamot, Lola, at pang-grocery niyo rito sa bahay habang wala ako.”

Nanlaki ang mga mata nila. Para kaming nanalo sa lotto na hindi naman tumataya. “Totoo ba ito?” tanong ni Lola, bakas ang gulat. “Aba, napakabait naman palang amo iyon.”

Mabait at masarap sa mata, Lola! Bulong ng malandi kong isip.

Agad akong pumasok sa kwarto, o sa sulok na tinatawag naming kwarto para mag-impake. Isinilid ko ang iilang piraso kong damit, ang paborito kong duster, at syempre, ang pinakamabango kong sabon. Kailangan kong laging amoy sampaguita sa harap ni Lucas, baka sakaling maisipan niyang ako ang ‘the one’ niya sa gitna ng pagwawalis ko. Saka pag nakaipon ako bibili ako ng sexy na damit para maakit naman siya sakin!

“Anya, mag-iingat ka roon, ha?” bilin ni Nanay habang tinutulungan akong isara ang zipper ng luma kong bag. “Huwag kang sasagot-sagot sa amo mo.”

“Opo, Nay. Saka huwag kayong mag-alala, bibisita ako rito tuwing day-off ko,” sabi ko sabay yakap sa kanila nang mahigpit. Medyo naiyak ako, pero agad kong pinunasan. Hindi pwedeng mugto ang mata ko, kailangan fresh dahil makikita ko ulit si Lucas!

Kinabukasan, eksaktong alas-sais ng umaga, nasa tapat na ako ng dambuhalang gate ng Villamor Manor. Pagpasok ko, hindi lang pala ako ang tao roon. May iilang maids na naka-uniporme ng maayos. Nilapitan ako ng isang matandang babae na may napakahigpit na pusod.

“Ikaw ba si Anya? Pinagbilin ka ni Sir Lucas,” masungit niyang saad. “Ako si Ruchel. Tawagin mo nalang akong Manang Ruchel. Ako ang Head Maid dito sa Mansyon. Huwag kang pakalat-kalat at huwag kang kung anu-ano ang iniisip. Doon ka sa labanderya. Ang unang gagawin mo ay labhan ang mga damit ni Sir. Ayaw niya ng may gusot, ayaw niya ng matapang ang downy. Maliwanag?”

“Opo, Manang!” masigla kong sagot. Iniisip ko palang na mahahawakan ko ang damit niya ay kinikilig na ako! Maaamoy ko kaya ang pabango niya ron?

“Anya, kunin mo na ang mga nasa kwarto niya para makapagsimula ka nang maglaba,” dagdag ni Manang bago umalis na nagpatigil sa pantasya ko.

Dahan-dahan akong umakyat sa second floor at tumigil sa tapat ng isang malaking pinto. Huminga ako nang malalim. This is it, pancit! Ito na ang pagkakataon kong makapasok sa kuta ng mahal ko. Inayos ko muna ang buhok ko at nag-practice ng beauty queen smile sa harap ng pinto. At pagkatapos, kumatok na ako sa pinto.

“Sir Lucas? Si Anya po ito. Kukunin ko lang po sana ‘yung mga labada niyo,” malambing kong sabi.

Walang sumasagot sa akin matapos akong makailang katok. Baka tulog pa? Ngunit nawala ang teorya ko nang may marinig akong kaluskos ng tubig sa pinto, mukhang kakabukas lang ng banyo. Mukhang naliligo siya?

Wait, kung naliligo siya, ibig sabihin….

Biglang bumukas ang pinto.

Halos malaglag ang panga ko sa sahig. Literal na nakalimutan kong huminga. Nakatayo sa harap ko si Lucas, basa ang buhok, may tulo pa ng tubig na dumadaloy mula sa matalim niyang panga pababa sa leeg, papunta sa...

Lord, salamat sa biyaya!

Wala siyang suot na pantaas. Nakatapis lang siya ng puting tuwalya na nakasabit nang napakababa sa baywang niya. Kitang-kita ang bawat linya ng abs niya na parang bagong luto na pandesal. Matigas, mainit, at masarap palamanan. Ang V-line niya? Jusko, mas klaro pa sa future ko!

“What?” malamig niyang tanong, pero bakas ang antok sa mga mata.

“A-ano po... ‘yung... ‘yung ano niyo po...” nauutal kong sabi habang ang mga mata ko ay tila may sariling buhay at ayaw umalis sa dibdib niya. Gusto ko sanang itanong kung pwedeng dilaan ‘yung tubig na tumutulo sa abs niya para hindi mabasa ‘yung carpet, pero baka ma-deport ako.

“Yung ano?” tanong niya ulit, medyo nagsasalubong na ang kilay.

“Yung... labada niyo po! Opo, ‘yung labada! Kukunin ko na po para... para... malabhan,” mabilis kong bawi. pilit kong iniwas ang tingin ko pero traydor ang mga mata ko, bumabalik talaga sa abs niya. Pilit kong kinokontrol ang sarili. Trabaho muna bago landi!

Tinalikuran niya ako at pumasok ulit sa loob, iniwan ang pinto na nakabukas. “Nasa basket sa tabi ng closet. Kunin mo na at lumabas ka agad. I’m busy.”

Sumunod ako sa loob, amoy na amoy ang panlalaking perfume at sabon niya. Habang kinukuha ko ang mga damit, pasimpleng sulyap pa rin ako sa likod niya. Ang lapad talaga ng likod! Parang sarap magpa-piggyback ride habang kumakanta ng love song.

“Anya,” tawag niya nang hindi lumingon.

Napakurap ako. “Po, Sir?”

“Tititigan mo na lang ba ang likod ko o gagawin mo na ang trabaho mo?”

Nanlaki ang mata ko. Nahuli ako! “Ay, Sir! Grabe naman po kayo, chine-check ko lang po kung may alikabok ang aircon niyo! Opo, heto na po, aalis na!”

Kumaripas ako ng takbo palabas bitbit ang basket, pero bago ko tuluyang maisara ang pinto, sumigaw ako, “Sir, ang ganda po ng... view! I mean, ng kwarto niyo!”

Narinig ko ang mahinang buntong-hininga niya. Pagkasara ng pinto, napasandal ako sa pader at hinawakan ang dibdib ko. Grabe, buhay na buhay ang dugo ko. Kung araw-araw ganito ang bubungad sa akin, kahit hindi na ako swelduhan, basta may unli-viewing lang ng abs, solve na ang buhay ko!

Tiningnan ko ang isang basket ng mga gamit ni Lucas. Habang tinitingnan ko ang mga polo shirt at... oh my god, ang mga boxer shorts niya... parang biglang uminit ang paligid. Grabe, pati brief niya mukhang pang-mayaman. Amoy tagumpay!

Bitbit ang ngiting hanggang tenga, bumaba ako patungong labanderya na parang naglalakad sa alapaap. Ang pagiging maid ay hindi pala mahirap lalo na kung ang amo mo ay mukhang hulog ng langit, kahit na medyo masungit.