Share

79

last update Tanggal publikasi: 2026-07-30 16:18:37

นภดลจอดรถที่หน้าคอนโดเรียบร้อยแล้วหันไปดึงมือของภรรยาที่กำลังจะเปิดประตูรถ

เธอหยุดมือและหันมามองเขา
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • กระดังงาสีรุ้ง   80

    “ถ้ากลัวน้ำผึ้งล้มขนาดนี้ เราย้ายลงมานอนชั้นล่างเลยดีมั้ย” เธอเริ่มหงุดหงิดเมื่อโดนดุ “ย้ายก็ได้ แต่ผมไม่นอนกับคุณนะ ผมจะนอนห้องเดิมของเรา คุณลงมาคนเดียวก็แล้วกัน”“คุณไม่รักน้ำผึ้งแล้วใช่ไหมถึงพูดแบบนี้” เธอผลักเขาออกแล้วจะก้าวลงจากศาลา น้ำตาไหลพรากออกมาจากสองเบ้าตาเหมือนสั่งได้ แต่ก็ช้ากว่าเขาที่กอดเธอไว้ก่อน“อะไรกันครับฮันนี่ ผมแค่ล้อเล่นเอง ใครจะทิ้งให้เมียที่แสนจะน่ารักอย่างคุณนอนคนเดียวล่ะ ผมไม่ยอมหรอก คุณอยู่ที่ไหนผมก็ต้องอยู่ที่นั่นด้วย” แล้วใช้ฝ่ามือลูบไปที่สะโพกผายเบา ๆ จากแค่อยากล้อเล่นกับเธอก็ต้องกลายมาเป็นนั่งปลอบใจ เพราะอารมณ์ไม่คงที่ของเธอนั่นเอง เธอยิ้มออกมา เช็ดน้ำตาด้วยฝ่ามือเหมือนเด็ก “รักจริง ๆ นะ ต้องรักและอยู่กับน้ำผึ้งทุกที่นะคะ” เมื่อเห็นเขาพยักหน้าตอบรับก็หอมแก้มทั้งสองข้างของเขาเป็นรางวัล “งั้นน้ำผึ้งทำเล็บให้นะคะ” แล้วเธอก็จัดการเอามือและเท้าของเขาแช่น้ำที่แม่บ้านเตรียมมาให้“น้องคิม น้องวาเลิกเรียนกี่โมงฮันนี่”เธอหยิบโทรศัพท์ที่เขาถือมาด้วยกดดูเวลา “ใกล้เลิกแล้วค่ะ อีกครึ่งชั่วโมง”“งั้นเราก็เตรียมตัวเถอะ กว่าจะไปถึงที่วัดอีก ไว้รอเจอกับลูกตอนเย็นทีเด

  • กระดังงาสีรุ้ง   79

    นภดลจอดรถที่หน้าคอนโดเรียบร้อยแล้วหันไปดึงมือของภรรยาที่กำลังจะเปิดประตูรถเธอหยุดมือและหันมามองเขาอย่างสงสัย “มีอะไรเหรอคะ” “รอผมอยู่ในรถก่อนนะ เดี๋ยวผมมา ล็อครถด้วย” แล้วเปิดประตูลงไปจากรถ และกลับมาอีกครั้งหลังจากหายไปประมาณสิบห้านาที ในมือถือกระเป๋าเดินทางใบย่อมมาอีกหนึ่งใบเธอปลดล็อครถเมื่อเห็นเขาเดินมาเกือบถึงรถ “เราจะไปไหนคะ”“จะพาเมียไปฮันนี่มูน อยู่ในบริษัทมีแต่มารผจญ” เขาตอบยิ้ม ๆ“ปากเหรอนั่น คุณเป็นผู้ชายนะคะ” เธอรู้ว่าเขาหมายถึงใครจึงต่อว่า “แล้วผมพูดผิดตรงไหน ในเมื่อผมอยากมีเวลาส่วนตัวกับเมียบ้าง”“แต่สินีไม่มีเสื้อผ้านะคะ ขอไปเตรียมของก่อนได้มั้ย”“ผมเตรียมมาให้แล้ว ทั้งชั้นในชั้นนอกและชุดนอนที่แสนจะเซ็กซี่” แล้วหัวเราะเมื่อโดนคนข้าง ๆ ทุบใส่ที่แขน....................โรงแรมแม็คแคนเลย์นภดลขับรถมาถึงบางแสนเที่ยงคืนกว่า จอดรถเรียบร้อยแล้วจึงสะกิดเรียกภรรยาที่หลับสนิทมาตลอดทาง “ถึงแล้วครับที่รัก” แล้วโน้มตัวไปบีบจมูกเล็ก ๆ ของเธอ แต่เธอปัดมือเขาออกอย่างรำคาญแต่ก็ยังไม่ยอมตื่น จนเขาต้องเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาฝั่งที่เธอนั่ง เปิดประตูรถแล้วเขย่าเธออีกครั้งให้แรง

  • กระดังงาสีรุ้ง   78

    “ฉันไปกับแกด้วยก็แล้วกันนะ เพราะคุณนภมีแขก เขาคงตามไปทีหลัง” เธอพยายามทำตัวเป็นปกติไม่ให้เพื่อนสังเกตเห็นความกังวลใจนั้น “ผมว่าสินีรอไปพร้อมนภเขาดีกว่านะครับ เดี๋ยวเขาจะว่าผมว่าขโมยภรรยาเขาไป” เขาเห็นความหวั่นไหวในดวงตาคู่นั้นจึงพูดล้อเธอให้คลายกังวล “แกรอไปพร้อมพี่นภนั่นแหละสินี” เธอเห็นด้วยกับสามี “ฉันรอคุณนภก็ได้ แล้วเจอกัน” เธอโบกมือให้สองสามีภรรยา…สินียกนาฬิกาข้อมือเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วเธอก็จำไม่ได้ รู้แต่เพียงว่ามันเกือบจะชั่วโมงแล้ว ครั้นจะให้เข้าไปหาแล้วโวยมันก็ไม่สมควร เพราะเขาอาจจะคุยเรื่องงานกันจริง ๆ ก็ได้เธอตัดสินใจหยิบกระเป๋าและกำลังจะเดินลงไปข้างล่างเพื่อเรียกแท็กซี่ .......................นภดลมองดุจดาวที่นั่งคุยโทรศัพท์อยู่ที่โซฟารับแขกของเขาอย่างไม่รู้สึกทุกข์ร้อนใด ๆ เขามองนาฬิกาที่ข้อมืออย่างกังวลใจ.. ตัดสินใจลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไปทันที ถ้าเธออยากนั่งก็นั่งไป จะอยู่จนถึงเวลาออฟฟิศก็ตามใจเธอ “สินีรอผมด้วย” และทันได้เห็นภรรยากำลังเดินไปที่ลิฟต์พอดี เขารีบก้าวเท้ายาว ๆ ไปหาเธอ“เสร็จงานแล้วเหรอคะ” เธอประชดด้วยความน้อยใจและขัดเคือง “คุณนภ

  • กระดังงาสีรุ้ง   77

    บริษัทแม็คแคนเลย์ดุจดาวมาหยุดที่หน้าโต๊ะทำงานของคู่แข่งหัวใจ “สวัสดีค่ะคุณเลขา ดาวมาหาคุณนภดลค่ะ” สินีเงยหน้าขึ้นจากงาน ส่งยิ้มอ่อนหวานให้ศัตรูหัวใจ “สวัสดีค่ะคุณดาว ถ้าจะมาพบท่านรองต้องไปบอกเลขาหน้าห้องของท่านนะคะ ดิฉันเป็นเลขาของท่านประธานค่ะ”“เหรอคะ ดาวก็นึกว่าใช่ เพราะเคยเห็นอยู่ในห้องด้วยกัน” “ไม่ใช่หรอกค่ะคุณดาว แต่งานบางอย่างท่านรองคงจะใช้คนอื่นไม่ได้ เพราะไม่ถูกใจเหมือนใช้ดิฉัน น่าภูมิใจมั้ยคะคุณดาวขา” เธอส่งยิ้มหวานให้ พร้อมกันนั้นก็เอื้อมมือไปเกี่ยวที่คอเสื้อลูกไม้แล้วดึงให้ต่ำลง “โอ๊ย ตัวอะไรกัดคอสินีก็ไม่รู้ คุณดาวช่วยดูให้หน่อยสิคะ” แล้วเอียงตัวเข้าไปใกล้ ๆ อย่างจงใจดุจดาวเห็นรอยแดงเป็นจ้ำตั้งแต่ที่หญิงสาวเกี่ยวคอเสื้อลงมา ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าโดนอะไร“ไปโดนอะไรมาค่ะนั่น ไม่น่าจะเป็นรอยมดกัดนะคะ มันเหมือนรอยที่พวกคุณตัวเขาเป็นกันน่ะค่ะ” แสยะปากตอบอย่างเยาะเย้ย รู้สึกสะใจที่ได้หลอกด่าอีกฝ่าย “พวกคุณตัวเขาคงไม่กล้าให้คอเป็นรอยหรอกค่ะ เพราะต้องรับหลายจ๊อบ แต่ถ้าเป็นพวกอยากแย่งผัวชาวบ้าน ฉันรักผัวเขาก็ไม่แน่ค่ะ” เธอสวนกลับทันทีพร้อมรอยยิ้มหวานเชือดเฉือน “แกคิ

  • กระดังงาสีรุ้ง   76

    “เควี่ขา น้ำผึ้งเต็มใจนะแต่คุณอย่ารุนแรงมากนะคะ” เธอรู้ว่าเขามีความต้องการ “ไม่ที่รัก ผมจะรอให้พ้นสามเดือนก่อน เพื่อลูกของเรา”“ถ้างั้นก็นอนได้แล้วค่ะ อย่ามาเล่นแบบนี้” เธอต่อว่ายิ้ม ๆ แล้วดึงให้เขานอนลงเคียงข้าง แล้วเอื้อมมือไปสัมผัสบริเวณนั้นของเขาที่ตอนนี้มันตื่นตัวเต็มที่ “ที่รักอย่า ผมไม่อยากเอาเปรียบคุณ” เขาห้ามเธอให้หยุดด้วยเสียงกระเส่า เธอจึงหยุดอยู่แค่นั้นแล้วยันตัวลุกขึ้น มองหน้าเขาและมองไปที่ส่วนนั้น แล้วรูดกางเกงนอนเขาออกไปที่ปลายเท้า ก้มหน้าลงไปใช้ปลายลิ้นสัมผัสไปมาอย่างหยอกเย้า จนเขาหมดความอดกลั้น ปลดปล่อยมันออกมาเต็มปากของเธอเขาดึงเธอมากอดอย่างทะนุถนอมและจูบเธออย่างดูดดื่ม ให้เธอนอนหงายบนที่นอนแล้วจูบซุกไซ้คลอเคลียไปทั่วเรือนร่างที่ห่อหุ้มด้วยชุดนอนเนื้อบางเบาแสนเซ็กซี่ ขบเม้นดูดดื่มที่หน้าอกล้นมือจนเธอครวญคราง“เควี่ขา น้ำผึ้งเริ่มอยากให้คุณรักน้ำผึ้งบ้างแล้วค่ะ”“ได้สิครับ” แล้วค่อย ๆ ไล้เล็มต่ำลงไปจนถึงความเป็นหญิงของเธอ ซุกไซ้ปลายลิ้นลงไปที่รอยแยกฉ่ำน้ำ จนเธอเอนกายบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน เขาแยกขาเธอออกให้กว้างขึ้นแล้วรัวลิ้น ดูดเม้มบริเวณนั้นของเธอจนเธอตัวเกร็

  • กระดังงาสีรุ้ง   75

    “ทานเสร็จแล้วเราไปต่อกันอีกที่นะคะ เพราะว่าหุ้นส่วนของดาวอีกคนเขาอยากทราบรายละเอียดเรื่องงานด้วยน่ะค่ะ” ชายหนุ่มมองหน้าเธอแล้วนิ่งไปเหมือนใช้ความคิด “ถ้าคุณนภดลไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ ดาวจะคุยแทนคุณนภเองก็ได้ แต่อาจจะไม่ถูกใจเพื่อนดาวนัก” เธอทำหน้าเครียดนิด ๆ อย่างลำบากใจ“ก็ได้ครับ ผมขอไปโทรศัพท์สักครู่นะครับ” แล้วแยกตัวออกไป.......................นภดลเดินออกมาที่หน้าร้านแล้วโทรหาเลขาส่วนตัวทันที รอไม่นานก็มีเสียงทักทายมาตามสาย“เดชา ตอนนี้ผมออกมากินข้าวกับคุณดุจดาวนะ แต่อีกสักพักต้องไปเจอกับหุ้นส่วนของเธออีกคน แต่ผมไม่อยากไปคนเดียว เดี๋ยวผมจะส่งโลไปให้คุณ รีบตามไปให้เร็วที่สุดนะ” คุยกับเดชารู้เรื่องแล้วจึงกดหาสินี รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่เธอรับสายช้าจนสายตัด เขากดโทรออกอีกครั้ง และเธอก็รับแทบจะทันทีในครั้งนี้ “ทำไมรับสายช้าจัง”(สินีกำลังช็อปปิ้งอยู่ค่ะ เลยไม่ได้ยิน) ความจริงเธอก็นั่งอยู่ร้านเดียวกับเขานั่นแหละ เห็นตั้งแต่ตอนที่เขาเดินเข้าร้านและเดินออกไปจากร้าน“วันนี้ผมอาจจะกลับดึกหน่อยนะ คุณดาวเธอจะแนะนำให้รู้จักหุ้นส่วนอีกคนของเธอน่ะ ผมต้องออกไปกับเธอ” (..ค่ะ คุณไปคนเ

  • กระดังงาสีรุ้ง   6

    “คุณป้าคะ หนูว่า...” “ให้เด็ก ๆ ตัดสินใจดีกว่านะจ๊ะ.. ว่าไงจ๊ะน้องคิม น้องวา มาอยู่กับยายกับตาแล้วก็ลุงเควี่นะลูกนะ” วาคิมหันมายิ้มให้ทุกคน เด็กชายโตพอที่เข้าใจอะไรได้แล้ว เขารู้ว่าแม่น้ำผึ้งของเขานั้นคงเหนื่อยอย่างที่คุณยายบอกจริง ๆ เพราะต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร อาบน้ำแต่งตัวให้น้องสาว

  • กระดังงาสีรุ้ง   5

    เด็ก ๆ ยกมือทำความเคารพคุณตาอย่างนอบน้อม ท่านจึงอุ้มเด็กหญิงไปนั่งที่ตัก และเอาแขนอีกข้างโอบเด็กชายเอาไว้ พูดคุยถามไถ่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะปล่อยให้เด็กไปนั่งเก้าอี้เพื่อเตรียมกินข้าว “คุณคะ แล้วลูกชายเราไม่ลงมาทานด้วยกันเหรอคะ” “นั่นสิ ทำไมยังไม่ลงมานะ วรรณไปดูเขาหน่อยซิ”“ผมมาแล้วค

  • กระดังงาสีรุ้ง   4

    ภายในห้องทำงานของท่านประธานเควินกำลังยืนมองลงไปที่ถนนที่มีพนักงานบริษัทต่าง ๆ เดินข้ามไปมาพลุกพล่าน และหยุดสายตาอยู่ที่หญิงสาวคู่หนึ่ง ที่กำลังยกมือขอทางจากรถที่วิ่งสวนไปมา พร้อมกับก้มศีรษะขอบคุณ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ตรงรถเข็นขายผลไม้ คนหนึ่งคือเลขาหน้าห้องของบิดา ส่วนอีกคนคือคนที่วิ่งเข้ามาอยู่ในคว

  • กระดังงาสีรุ้ง   3

    สองพี่น้องทำงานอยู่กับเรา แล้วพี่ชายเขาก็เป็นแบบนี้เพราะเรา ถ้าเป็นแกจะทำยังไง ในเมื่อเขาไม่ยอมรับความช่วยเหลือเรื่องเงินจากเราเลย ทุกวันนี้ที่พ่อจ่ายให้เขาอยู่ก็เป็นแค่ค่ารักษาพยาบาลของพี่ชายเธอเท่านั้น ซึ่งเรื่องนี้แม่แกก็ถึงกับต้องขอร้องว่าวายุเขาเจ็บเพราะเรา ขอให้เราได้มีส่วนรับผิดชอบบ้างเธอถึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status