登入ทิวเขาถูกประคองออกมาจนถึงลอบบีโรงแรม เดชคุณกับริชาร์ดวางตัวเพื่อนลง เขาแสร้งร้องโอดโอยอยากให้เจ้าเอยเอาใจ“โอย พี่เหมือนเดินไม่ไหวเลย”“งั้นหรือคะ นี่พี่จูเน่ทำอะไรกันแน่เนี่ย”“มันสำออย” ริชาร์ดชี้ “ตอนเดินลงมา มันก็ยังเดินได้ กะอีแค่แผลถลอกนิดเดียว น้องเอยอย่าตกหลุมพราง”“แม่ง” พลันก็ยกเท้าเตะเพื่อน“นั่นไง”เจ้าเอยยิ้ม เธอนั่งลงข้าง ๆ สามี ดีที่จับใส่เสื้อผ้าคลุมแล้วแต่ยังไม่เรียบร้อย จึงช่วยติดกระดุมให้“ทำไมพี่จูเน่เล่นแรงขนาดนี้คะ ต้องถึงกับชอร์ตไฟฟ้าเลยเหรอ พี่จะแจ้งความไหม”เขานิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “พี่ว่าภีมคงทำให้เธอเข้าใจแล้วล่ะ แล้วทำไมถึงมากันหมดได้”“น้องเอยโทรไปหาไอ้ภีม พวกเราก็เลยโดนเรียกมาด้วย พอเห็นรูป พอดีไอ้ริชาร์ดจำได้ว่าที่ไหน” เดชคุณเล่าให้ฟัง ชั่วแวบหนึ่งที่เขาสบตากับเจ้าเอย ก่อนจะละสายตาไปทางอื่น “นั่นแหละ พวกเราก็เลยรีบมา ไม่รู้ว่าจูเน่จะบ้าขนาดนี้”“เฮ้ย ทำไมแกจำได้วะ ไอ้ริช เคยมากับใคร” ทิวเขายังมีอารมณ์แซวเพื่อน เลยโดนริชาร์ดเตะเบา ๆ“เงียบไปเลย คุณมึง”“แล้วทำไมต้องขนาดนี้ด้วย เอยฟังแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้าใจ”“จูเน่น่ะ ไม่เคยโดนปฏิเสธ
“ฟังนะ” ทิวเขาพยายามกลับมาใจเย็นหวังเกลี้ยกล่อมให้จูเน่ปล่อยตัวเขา “นี่ก็รู้สึกผิดที่ต้องบอกเรื่องส่วนตัวของพวกเรา แต่ถามหน่อย ถ้าเพื่อนของเธอมาถามแบบนี้บ้าง เธอจะตอบยังไง ถ้าเพื่อนคนนั้นถามเรื่องของเรากับเธอ”เมื่อเห็นจูเน่ไม่ตอบ เขาพยักหน้า“เธอก็ต้องตอบไปตามจริงอยู่ดี”“แต่นายก็เลือกหยุดกับฉันทันที...”“จูเน่” เขาเรียกสติ “ตอนนั้นเธอรู้ว่าเราชอบเธอ เราเคยมีปากเสียงกับเธอที่ไหน เพราะแน่ใจว่าเธอไม่มีวันชอบเรา ก็เลยไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์คลุมเครืออีกแล้ว มันก็เท่านั้น”บางทีที่จูเน่โมโหอาจเป็นอีโก้ เธอเป็นคนสวย มีคนชอบเยอะ แต่คนที่ตัวเองชอบไม่ได้รู้สึกตอบ และคนที่ชอบตัดสินใจปล่อย จึงเลือกโทษทิวเขา“ไม่อะ ไม่ยุติธรรม” เธอส่ายหน้าเสียงเคาะประตูดังรัว หญิงสาวเดินไปดูตาแมว แล้วก็ถอยหลังด้วยความตกใจ “ภีม” ก่อนจะรีบเปิดประตู แต่คนที่โผล่มากลับเป็นเจ้าเอยที่ฟาดมือตบหน้าอย่างแรง ก่อนจะเดินมาหาเขา พอเห็นสภาพสามีก็ตกใจมาก“น้องเอย” เสียงคนอยู่บนเตียงอ่อนหวานขึ้นมาทันที “มาตามหาพี่ถึงนี่เลยหรือ”“ภีม...”นอกจากเจ้าเอย ยังมีภีม ริชาร์ด กับเดชคุณเดินเข้ามา ทั้งหมดตรงไปหาทิวเขา “เฮ้ย ไอ้ท
เพราะถูกมัดขึงอยู่กับเตียง ทิวเขาได้แต่ดิ้นรน แม้ตัวจะเปลือยเปล่า แต่เขาไม่ลดละความพยายาม จนจูเน่ที่นั่งมองอยู่ข้างเตียงต้องยกมือถือขึ้นมา“ฉันส่งให้เมียนายแล้ว ภาพสวย ๆ ของพวกเรา”“เธอทำอะไรวะ ฮะ!”หล่อนเอียงคอ “ตอนฉันโทรมา ฉันหวังว่าเราจะกลับมาเอากันอีกครั้งจริง ๆ นะ ต่อให้แค้นนายแค่ไหน แต่เรื่องเอวของนายก็ยังน่าประทับใจที่สุด ฉันเริ่มต้นความสัมพันธ์กับใครใหม่ไม่ได้เลย แม่งเอ๊ย ลีลาไม่ถึง”ชายหนุ่มหยุดดิ้น พยายามฟังเหตุผลของเธอ “ขอโทษที่พูดเรื่องของพวกเรา ถ้าเธอจะโกรธ ก็ให้มันพอดีหน่อย”“มันไม่มีอะไรพอดีหรอก ทิว” เธอนั่งลงข้างเตียง จับแก้มของเขา “ตอนนั้นนายชอบฉัน นายยอมทุกอย่าง ถึงไม่ยอมปล่อยฉันไปไม่ใช่หรือ”“ไม่จริง ถ้าเราไม่ยอมปล่อยเธอ จะหลงอยู่ในความสัมพันธ์ที่มีแต่เซ็กซ์อย่างเดียวหรือไง แถมเป็นเธอฝ่ายเดียวที่ติดต่อมาทุกครั้ง”“อย่ามาทำเหมือนตัวเองไม่ผิด ภีมปฏิเสธ เพราะเข้าใจว่าฉันเป็นผู้หญิงของนาย”“ไม่ใช่” เขาย้ำ “เธอไม่ยอมฟัง เธอไม่ยอมรับความจริง บอกแล้วไง ว่าเรื่องนั้นฉันไม่เกี่ยว”“แล้วตอนนี้...” จูเน่พูดต่อ พลางใช้เท้าเขี่ยเป้ากางเกงของเขา “...นายก็มากินของเก่าของเพื่อน พว
คำมั่นสัญญาของทิวเขาเปรียบดั่งเสาหลักที่เจ้าเอยยึดเหนี่ยวในใจ เธอย่อมเลือกความสุขที่สัมผัสและประจักษ์ในสายตา มากกว่าถ้อยคำไม่กี่คำของ ‘คนอื่น’แต่จูเน่คล้ายล่วงรู้ว่าคนทั้งสองเชื่อใจกันและกันมาก ในวันต่อมา จึงเลือกใช้วิธีปั่นประสาทให้เจ้าเอยหงุดหงิด ไม่มีสมาธิในการทำงานแทนเมื่อไม่มีเบอร์ จูเน่เลือกส่งข้อความผ่านทางอินบ๊อกซ์ในแอ็กเคานต์โซเชียลของเจ้าเอย และสิ่งที่ส่งมานั่นคือภาพของทิวเขาตอนหลับ ในสภาพเปลือยอก พร้อมกับข้อความว่าพี่ยังจำได้แม่นเลย พวกเราเอากันถึงเช้า อยากให้พี่เล่าไหม เผื่อน้องเอาไปปรับใช้เมื่อเจ้าเอยตัดสินใจบล็อก กลับมีแอ็กเคานต์อื่นส่งมาอีกไม่อยากรู้หรือคะ ว่าพี่กับทิวเอาท่าไหนบ้าง เห็นน้องมูฟออนง่าย พี่เชื่อว่าติดใจเซ็กซ์ของหมอนั่นแน่ เรามาแชร์กันไหมคะ 3p ดีไหมเธอตัดสินใจแคปแล้วส่งให้ทิวเขา ทั้งวัน เจ้าเอยทำงานไม่รู้เรื่อง อารมณ์คุกรุ่นตลอดเวลา หากได้เจอหญิงสาวประสาทเสียคนนี้ ได้ลงมือตบแน่หน้าห้องโรงแรมของจูเน่ทิวเขาเคาะประตูรัว ๆ เธอส่งโลเคชันให้ทันทีที่เขาข
“พี่เข้าใจ” เพื่อนสาวของทิวเขายกมือปัด ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ สามารถคุยกันได้ “หมอนี่มันอึดทน แถมทำให้ผู้หญิงไปสุดทุกคน ตอนเรียนจบใหม่ ๆ พวกเราเคยเปิดห้องทำกันทั้งวัน พี่ตาลอยเลย”เหมือนมีก้อนบางอย่างจุกขึ้นในลำคอ เจ้าเอยพยายามคิดในแง่ดี คงเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนเล่นเพื่อนละมั้ง ถ้าหากทิวเขาจริงจังคงแต่งกับเธอคนนี้ไปแล้ว“เรื่องนั้นน่ะ ยกให้มันเลย ตอนนี้ก็ยังคิดถึงนะ” หญิงสาวกัดริมฝีปากแล้วยักคิ้ว“พี่จูเน่เอาเรื่องนี้มาพูดเพื่ออะไรหรือคะ” เจ้าเอยถามไปตามตรง “เอยคิดว่ามันไม่ค่อยเหมาะเท่าไร อดีตก็คืออดีต”“คิดอะไรมาก เรื่องแบบนี้มันธรรมชาติ”“แต่พี่ทิวเป็นสามีของเอยนะคะ ถ้าเป็นเรื่องในอดีต เอยเข้าใจ แต่ไม่คิดว่าสมควรจะพูด ถ้ามีผู้หญิงมาพูดแบบนี้กับแฟนพี่จูเน่พี่คงไม่ชอบใจเหมือนกัน”“ไม่หรอกค่ะ พี่ใจกว้าง อีกอย่าง ทิวเขาก็เคยทำแบบนี้กับพี่เหมือนกัน”“คะ?”“เอาเรื่องที่พี่กับเขามีอะไรกันไปบอกกับผู้ชายที่พี่ชอบไงคะ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ถ้าน้องเอยอยากได้คำแนะนำ ก็ถามพี่ได้ ว่าแต่เคยมาราธอนทั้งวันแล้วยัง เขาทำให้พี่ขาสั่น ตาลอย
เจ้าเอยแปลกใจเล็กน้อยที่วันนี้ทิวเขาไม่ได้มารับเธอคนเดียว แต่ยังพาเพื่อนผู้หญิงมาด้วย เธอไม่เคยเจอเพื่อนผู้หญิงคนอื่นนอกจากโศภิตกับสวิตา ที่เคยมางานแต่งแม้เพื่อนที่ชื่อ จูเน่คนนี้ไม่ใช่สาวเปรี้ยวเข็ดฟันแบบสองคนนั้น แต่แต่งตัวเก่งไม่น้อย อีกทั้งหน้าตายังสวยมากด้วย สวยไม่เท่าอรพลิน แต่มีเสน่ห์แปลกประหลาดชวนให้มอง ด้วยใบหน้าออกลูกครึ่งญี่ปุ่น ตัวเล็กประมาณเธอ ผมสีย้อมแดง ดวงตากลมโตน่ารัก ไม่มีที่ติเลย“อ้อ นี่หรือน้องเอย” เธอเลิกคิ้วมองสำรวจ“สวัสดีค่ะ” เจ้าเอยยกมือไหว้ แต่รู้สึกหน่วงใจแปลก ๆ ถ้าเป็นเพื่อนทิวเขาก็คงอายุมากกว่าเธอ“ไหว้อะไรกัน” หล่อนยกมือแตะไหล่ “พี่ไม่ได้เจอทิวเขานานมาก กี่ปีนะ เกือบห้าปี”“ห้า” ทิวเขาตอบสั้น ๆ“พี่จูเน่ไปไหนมาหรือคะ”“พี่ทำงานเมืองนอกค่ะ ตอนนี้ก็ยังทำอยู่” เธอบอก พร้อมกับควงแขนทิวเขา “รู้จักหมอนี่มาตั้งแต่เรียนมอปลาย เจอกันตอนเรียนพิเศษ เจ้าพวก ภีม คุณ ริช พวกนี้ พี่รู้จัก แต่ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันหรอกนะ”“อ้อ” เจ้าเอยมองมือหญิงสาว ซึ่งทิวเขาค่อย ๆ จับมือเธอออก แล้วเดินมาหยิบกระเป๋า
ดึกคืนนั้น เจ้าเอยนั่งอยู่ในห้องนอน โดยมีพี่ชายกับน้องสาวนั่งอยู่เป็นเพื่อน ทั้งสองต่างพูดคุยเรื่องครอบครัว รวมไปถึงเรื่องของพ่อกับแม่ที่ผ่านไปแล้วด้วย“ถึงแม้พ่อจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนางแต่งงาน พ่อก็เข้ามาสวมกอดแล้วบอกยินดีด้วยนะลูก” เจ้านางเล่าประสบการณ์ของตัวเอง “ชั่วเวลานั้น เหมือนได้พ่อกลับคืนมา
“ฉันเตรียมมาส์กหน้ามา เลือกของดี ของแพง บูสต์หน้าเร่งด่วน” รุ้งพรายหยิบข้าวของออกมาอวดให้มั่นใจได้ ว่าเป็นเพื่อนเจ้าสาวมืออาชีพ “ไหน เครื่องสำอางของเจ้าเอยเป็นไง”ฝ่ายอรพลินดูกระเป๋าเครื่องสำอาง ปกติเจ้าเอยแต่งหน้าน้อย อุปกรณ์ไม่เยอะ เมื่อเห็นของข้างใน จึงรู้ว่าเพื่อนรักยอมลงทุนซื้อเอง แต่ไม่ยอมจ้
หนึ่งวันก่อนวันแต่งงานเดชคุณเป็นหนุ่มวัยสามสิบสี่ ตามสไตล์สายเลือดไทย-จีนและดูแลตัวเอง หมั่นเข้ายิม ดูแลผิวพรรณ ใครเห็นก็นับเป็นตัวอย่างของลำดับอายุแบบใหม่ ที่ว่าวัยนี้ยังวัยรุ่นอยู่ ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดูโตกว่าเจ้าเอยที่อายุสามสิบสอง ด้วยบุคลิกภูมิฐาน แต่งตัวแบบโอลด์มันนี่ พอเดินควงแขนกับสาวเห
ได้ยินดังนั้น เธอถอนหายใจ “หิวน้ำไหมคะ เดี๋ยวเอยไปหยิบขวดน้ำให้”เขาส่ายหน้า โบกมือที่สวมถุงมืออยู่ เพราะปกติทิวเขาจะขี่บิ๊กไบก์คันแพง จึงมักเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้ เครื่องแบบเสมอต้นเสมอปลายนั่นคือสวมแจ็กเกตกันลม กางเกงยีนบ้าง กางเกงหนังบ้าง รองเท้าบูตหนังไม่ก็ผ้าใบ เธอได้ยินว่าเขาเคยแข่งรถด้วย แต่นา




![[ love of butterfly ] ผีเสื้อสามผัว (4p)](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


