ยอดเตยของชลธาร

ยอดเตยของชลธาร

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-04
Oleh:  พิศสราTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
63Bab
748Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

น้องสาวเพื่อนก็ถือว่าน่ารักดี แต่พี่คิดว่าเธอยังไม่ใช่ แถมลั่นวาจาออกไปว่า... "ไม่คิดจะรักเด็กผมเปียอย่างเธอ" แต่เด็กผมเปียในวันนั้น ดันโตตามพี่ทัน จนมาเป็นดาวมหา'ลัยในวันนี้ สวย สดใส ยิ้มเก่ง แล้วก็นิ่งเฉยชาใส่พี่แค่คนเดียว ********* “ถ้าอยากขอบคุณก็เลี้ยงข้าวพี่” “เลี้ยงข้าว” เธอทวนคำพูดคนตรงหน้าที่ยกยิ้มขึ้นจนเห็นเขี้ยวที่มุมปาก ทำเอาใจยอดเตยกระตุกนิด ๆ “ใช่ไง พี่ไปรับไปส่งเราตั้ง 2 รอบ” “อ๋อ ทำดีหวังผลสินะ” “ไม่ได้หวังแค่นี้หรอกนะ” คนทำดีหวังผลที่ไม่ใช่แค่เลี้ยงข้าวพูดยิ้ม ๆ “แล้วหวังอะไร” หญิงสาวคิ้วขมวดไม่เข้าใจ อะไรของเขา “อยากรู้เหรอ” “ไม่ค่ะ มันเรื่องของพี่ไม่เกี่ยวกับเตย” “ใครบอกว่าไม่เกี่ยว”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

รถประจำทางคันใหญ่จอดเทียบข้างทางเท้าใกล้ ๆ กับสะพานลอย ทั้งจอดรับผู้คนที่ยืนรอเพื่อไปต่อป้ายหน้า ทั้งจอดรอผู้คนเพื่อลงป้ายนี้ ดูวุ่นวายไม่น้อย

ถนนสี่เลนมีเกาะกลางถนนตามแนวยาว ตรงเกาะกลางถนนปลูกหญ้าเต็มพื้นที่ มีต้นเฟื่องฟ้าเป็นพุ่มออกดอกหลากสีสองฝั่งของถนนมีต้นเสลา ต้นราชพฤกษ์สูงใหญ่ตามแนวถนน ให้ร่มเงาเต็มพื้นที่ฟุตพาท

เวลาหกโมงเช้าวันธรรมดา ผู้คนออกไปทำงานบ้าง ส่งลูกไปโรงเรียนบ้าง ถนนสี่เลนเต็มไปด้วยรถวิ่งสวนกันไปมา

ยอดเตย ทิพากร ทวีหิรัญกิจ หญิงสาวในชุดกางเกงยีนทรงกระบอกสีอ่อน เสื้อยืดสีขาวสวมทับในกางเกง คลุมด้วยเสื้อแขนยาว สวมรองเท้าผ้าใบเพื่อความคล่องตัว

หญิงสาวก้าวเดินขึ้นสะพานลอยระหว่างทาง ได้ยินเสียงมากับสายลมเสียงกลองเสียงร้องเพลง เสียงหัวเราะเฮฮา จากทางด้านหลังซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยใหญ่ มีหลากหลายคณะให้ได้เลือกเรียน แต่จะเด่นเน้นด้านช่างผลิต ช่างฝีมือ วิศวกรคุณภาพสายงานต่าง ๆ

ยอดเตยเดินขึ้นสะพานลอยเพื่อข้ามไปอีกฝั่งของถนน ซึ่งจะมีตึกแถวเรียงตามถนนเป็นแนวยาว แต่ละตึกมีสามถึงสี่ชั้นเป็นร้านสะดวกซื้อ

มีเจ้าถิ่นนอนเฝ้าหน้าประตูสามตัวคนละมุม หลับสบายได้รับแอร์เย็น ๆ จากในร้านเวลามีคนเดินเข้าเดินออก แล้วประตูเลื่อนเปิด–ปิดอัตโนมัติ นำพาแอร์เย็น ๆ ในร้านออกมาด้านนอก ให้เจ้าถิ่นได้รับอากาศเย็นสบายสักนิด ๆ หน่อย ๆ พอได้นอนหลับจนไม่สนใจใคร

ร้านสะดวกซื้อเปิดขายยี่สิบสี่ชั่วโมง แบบไม่มีพัก พนักงานเปลี่ยนกะเช้ากะดึก ถัดจากร้านสะดวกซื้อเป็นร้านขายอุปกรณ์เครื่องเขียนต่าง ๆ ครบครัน ถัดไปเป็นร้านถ่ายรูปสำหรับติดบัตรรูปทางการ

มีร้านถ่ายเอกสารพร้อมคอมพิวเตอร์ให้เช่ารายชั่วโมง สำหรับทำงานพรินต์งานของนักศึกษา และยังมีอีกหลายร้านตั้งเรียงรายตามแนวถนน ทั้งร้านอาหารตามสั่ง ร้านนมสด ร้านนั่งชิลล์ที่เปิดให้บริการแล้ว และยังไม่เปิดให้บริการเวลานี้

อีกฝั่งของซอยมองเห็นร้านอาหารตามสั่ง ยกพื้นสูงบันไดปูนสี่ขั้น ภายในร้านมีโต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ วางเรียงรายเต็มร้าน ตู้โชว์กระจกใสห้อยหมูกรอบชิ้นใหญ่แตงกวา คะน้า ถั่วฝักยาว หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศลูกใหญ่สีส้มเต็มตู้

ถัดจากร้านอาหารตามสั่ง เป็นร้านถ่ายเอกสารเช่าคอมพิวเตอร์รายชั่วโมงเหมือนกับอีกฝั่ง มีร้านข้าวมันไก่ ข้าวขาหมูสีน้ำตาลเข้มหนังเด้ง ๆ นุ่ม ๆ วางเต็มหม้อ โชว์ไอร้อนลอยกรุ่น ไก่ต้มตัวใหญ่ห้อยเรียงไว้ในตู้กระจกกันฝุ่นเกาะ น้ำซุปส่งกลิ่นหอมเรียกน้ำย่อยจากลูกค้าเดินผ่านไปผ่านมาได้เป็นอย่างดี

ส่วนหน้าร้านสะดวกซื้อ เป็นร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง ร้านปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้ รถเข็นขายผลไม้ที่เป็นตู้กระจก ในตู้มีแตงโมปอกเปลือกสีแดงชิ้นโต สับปะรด ฝรั่งสด ฝรั่งแช่บ๊วย มะม่วงหั่นแว่น มะม่วงเป็นลูก มะพร้าวน้ำหอม ทั้งผลไม้ดองหลากหลายชนิด ในตู้กระจกด้านล่างรองพื้นด้วยน้ำแข็งเพิ่มความสดความเย็นให้กับผลไม้

ยอดเตยยิ้มน้อย ๆ ยืนมองเจ้าถิ่นที่นอนแผ่หลาอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ เธอเดินไปร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง ที่มีพ่อค้าตัวสูงใหญ่ใส่ผ้ากันเปื้อนสีแดงเข้ม กำลังง่วนอยู่กับเตาย่างหมูปิ้ง จับไม้เสียบหมูปิ้งทีละสามไม้กลับด้านพลิกไปพลิกมา

บนเตาถ่านมีควันสีขาวขุ่นพวยพุ่งขึ้นจากเตา หมูปิ้งสีเหลืองอร่ามมันเยิ้ม ๆ ส่งเสียงซู่ซ่าทุกครั้งที่พ่อค้าพลิกไปมา กลิ่นหอมของหมูย่างผสมผสานกับกลิ่นควันไฟ กระตุ้นต่อมรับรสของคนเดินผ่านไปผ่านมา

บนโต๊ะพลาสติกแบบพับได้มีถาดรองด้วยใบตองสีเขียวสด หมูปิ้งที่สุกแล้ววางเรียงรายเต็มถาด อีกฝั่งของโต๊ะมีแม่ค้าใช้กรรไกรตัดหมูปิ้งส่วนที่ไหม้ออกอย่างพิถีพิถัน พร้อมเงยหน้าขึ้นฉีกยิ้มพูดคุยกับลูกค้าอย่างเป็นกันเอง ทั้งจับถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งใส่ถุงให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว รวดเร็วมือเป็นระวิงก็ยังฉีกยิ้มให้ลูกค้า

ยอดเตยเลือกหมูปิ้งที่เกรียมพอดี ไม้ไหนที่ดูน่ากิน หมูชิ้นไหนที่ดูใหญ่กว่าไม้อื่นนิดหน่อย เธอก็จะเลือกไม้นั้น วางหมูปิ้งที่เลือกไว้ลงบนจานใบเล็กยื่นให้แม่ค้าใส่ถุง

“พี่คะแยกถุงให้หน่อยได้ไหมคะ”

“ได้จ้า เอาอะไรบ้างจ๊ะ”

“ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 6 ไม้ข้าวเหนียว 2 ห่อ อีกชุดหมูปิ้ง 3 ไม้ข้าวเหนียว 1 ค่ะ”

แม่ค้าพยักหน้ารับ พร้อมหยิบข้าวเหนียวหมูปิ้งใส่ถุงแยกเป็น 2 ชุด ก่อนจะยื่นถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งให้เธอ

“ได้แล้วจ้ะ ข้าวเหนียวหมูปิ้ง 2 ชุด ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 6 ไม้ข้าวเหนียว 2 ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 3 ไม้ข้าวเหนียว 1”

หลังจากจ่ายเงินค่าหมูปิ้งเสร็จ หญิงสาวหันไปร้านข้าง ๆ ที่เป็นร้านขายผลไม้ กินคาวแล้วก็ต้องกินหวาน เลือกแตงโมสองชิ้น ฝรั่งหนึ่งลูก จ่ายเงินเรียบร้อยยืนรอแม่ค้าหั่นแตงโมกับฝรั่งเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะใส่ถุงยื่นให้เธอ

หญิงสาวถือของกินของใช้เดินเข้าไปตามซอย ถนนเลนเดียวแต่กว้างพอให้รถยนต์สองคันเบียดกันได้ แต่ส่วนมากที่สัญจรในซอยนี้จะเป็นมอเตอร์ไซค์มากกว่า

ในซอยทั้งสองฝั่งจะเป็นหอพัก บ้านพัก อะพาร์ตเมนต์ คอนโดมิเนียม ไปจนสุดทาง มีร้านอาหารตามสั่ง และร้านขายชุดนักศึกษา พร้อมทั้งร้านเสริมสวยบ้างประปราย

เดินมาถึงหน้าประตูบ้านสีขาวกำแพงปูนสีขาว มีต้นมะม่วงต้นใหญ่อยู่หน้าบ้าน มองเข้าไปด้านในเป็นลานสนามหญ้าเล็ก ๆ ก่อนถึงตัวบ้านมีต้นไม้ปลูกรอบบ้านดูร่มรื่น

บ้านสองชั้น ประตูกระจกบานเลื่อนข้างตัวบ้าน มีรถยนต์เอสยูวีคันใหญ่จอดอยู่หนึ่งคัน ถัดมาเป็นรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำทั้งคันจอดอยู่ข้าง ๆ กับรถมอเตอร์ไซค์สกูตเตอร์ทรงสปอร์ตคันเล็กสีชมพูอีกคัน

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
63 Bab
ตอนที่ 1
รถประจำทางคันใหญ่จอดเทียบข้างทางเท้าใกล้ ๆ กับสะพานลอย ทั้งจอดรับผู้คนที่ยืนรอเพื่อไปต่อป้ายหน้า ทั้งจอดรอผู้คนเพื่อลงป้ายนี้ ดูวุ่นวายไม่น้อยถนนสี่เลนมีเกาะกลางถนนตามแนวยาว ตรงเกาะกลางถนนปลูกหญ้าเต็มพื้นที่ มีต้นเฟื่องฟ้าเป็นพุ่มออกดอกหลากสีสองฝั่งของถนนมีต้นเสลา ต้นราชพฤกษ์สูงใหญ่ตามแนวถนน ให้ร่มเงาเต็มพื้นที่ฟุตพาทเวลาหกโมงเช้าวันธรรมดา ผู้คนออกไปทำงานบ้าง ส่งลูกไปโรงเรียนบ้าง ถนนสี่เลนเต็มไปด้วยรถวิ่งสวนกันไปมายอดเตย ทิพากร ทวีหิรัญกิจ หญิงสาวในชุดกางเกงยีนทรงกระบอกสีอ่อน เสื้อยืดสีขาวสวมทับในกางเกง คลุมด้วยเสื้อแขนยาว สวมรองเท้าผ้าใบเพื่อความคล่องตัวหญิงสาวก้าวเดินขึ้นสะพานลอยระหว่างทาง ได้ยินเสียงมากับสายลมเสียงกลองเสียงร้องเพลง เสียงหัวเราะเฮฮา จากทางด้านหลังซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยใหญ่ มีหลากหลายคณะให้ได้เลือกเรียน แต่จะเด่นเน้นด้านช่างผลิต ช่างฝีมือ วิศวกรคุณภาพสายงานต่าง ๆยอดเตยเดินขึ้นสะพานลอยเพื่อข้ามไปอีกฝั่งของถนน ซึ่งจะมีตึกแถวเรียงตามถนนเป็นแนวยาว แต่ละตึกมีสามถึงสี่ชั้นเป็นร้านสะดวกซื้อมีเจ้าถิ่นนอนเฝ้าหน้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
ยอดเตยกำลังจะไขกุญแจเปิดประตูรั้วต้องชะงัก ประตูไม่ได้ล็อก คิ้วเรียวกระตุกนิดก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เปิดประตูรั้วเข้าไปด้านในบ้านหลังนี้มีสามห้องนอน ห้องน้ำในตัวทุกห้อง ส่วนชั้นล่างเป็นโถงกว้างสำหรับนั่งเล่นและกินข้าว มีชุดโซฟาขนาดใหญ่ที่สามารถพับเก็บเป็นที่นั่ง หรือจะขยายออกเป็นที่นอนได้ด้านหน้าชุดโซฟามีทีวีจอใหญ่ติดผนัง ด้านล่างเป็นโต๊ะโชว์วางของสองชั้น ชั้นหนึ่งสำหรับวางหนังสือ ส่วนอีกชั้นมีกรอบรูปวางอยู่หลายอัน ชั้นล่างมีห้องน้ำหนึ่งห้องก่อนถึงห้องครัวมีโต๊ะกินข้าวสี่ที่นั่ง ภายในห้องครัวมีเคาน์เตอร์ตัวยาว อุปกรณ์ทำครัวครบครันพร้อมเครื่องดูดควัน พอเปิดหน้าต่างห้องครัวออกไป มองเห็นต้นไม้เขียวชอุ่ม มีทั้งไม้ดอก ไม้ประดับ พืชกินผล และผักสวนครัว“เตย... มาแล้วเหรอ ได้หมูปิ้งพี่ไหมหมู 6 เหนียว 2 เหมือนเดิมเปล่า”เสียงถามดังมาจากชั้นสองของบ้าน ได้ยินแต่เสียง ยังไม่เห็นแม้เงาคนพูด ยอดเตยวางของกินไว้โต๊ะกินข้าว หยิบถุงแตงโมกับฝรั่งไปแช่ตู้เย็นไว้ แล้วขึ้นไปชั้นสองเปิดห้องนอนของตัวเอง เธออยากล้างหน้าล้างตาเรียกความสดชื่นสักหน่อยจัดการตั
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
‘พ่อว่างเหรอคะ งานในสวนเยอะมาก เตยกลับพร้อมพี่ตองก็ได้ค่ะ’‘งั้นให้ลุงดำไปส่งดีไหม พรุ่งนี้ลุงดำกับป้าใจจะไปซื้ออุปกรณ์มาทำงานในสวน ร้านอยู่ก่อนถึงมหา’ลัยลูกไม่ไกล เดี๋ยวให้เลยไปส่งหนู’‘อืม... ได้ค่ะ กลับพรุ่งนี้ตอนเช้าพร้อมลุงดำกับป้าใจก็ได้ เตยจะได้กินข้าวเย็นพร้อมพ่อกับแม่อีกสักมื้อ นอนกอดแม่อีกสักคืน’‘เป็นลูกแหง่รึไงเรา’ คนนั่งข้าง ๆ ถามขึ้น หลังจากยื่นที่คีบไปหวังว่าจะคีบเม็ดพริกในกระป๋องที่น้องถืออยู่ เป็นต้องชะงักเมื่อคนถือถอยมือหนี‘เหอะ !!!’ คนเหอะไม่ได้หันมามองหน้าพี่ชาย ที่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่เธออยู่สักนิดหลังจากคุยกับน้องกับพ่อเสร็จ ยอดตองกลับมาบ้านพักยังไม่ทันนั่ง ก็ต้องรีบเข้ามหาวิทยาลัยไปแก้งาน เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาจะไม่อยู่หลายวัน พอได้คำแนะนำก็ขนงานกลับมาทำที่บ้านพร้อมกลุ่มเพื่อนเขากว่าจะเคลียร์งานเสร็จเกือบเที่ยงคืน เหนื่อยจะตายชัก เพื่อนดันลากมาบอกว่าไปผ่อนคลาย หรือลากมาเหนื่อยหนักกว่าเดิม ที่ร้านไอ้บาร์หลังมหาวิทยาลัย กลับมาอีกทีตอนเกือบฟ้าสางดีแค่ไหนที่ตื่นมานั่งปั้นหน้ายิ้มนั่งเคี้ยวข้าวเหนียวหมูปิ้ง ได้แดกเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
ยอดเตยยืนรอพี่ชายนั่งใส่รองเท้าตรงเก้าอี้หน้าบ้าน เธอสวมชุดนักศึกษากระโปรงพลีตสั้นเหนือเข่า เสื้อนักศึกษาพอดีตัว สะพายกระเป๋าผ้าพร้อมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา ผมสีดำสนิทรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง ปอยผมน้อย ๆ ตกคลอเคลียลำคอขาวใบหน้ารูปไข่ แก้มอิ่ม ๆ ตาสองชั้นกลมโต แต่หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อยดูเฉี่ยวขึ้น เพิ่มเสน่ห์ให้กับเครื่องหน้า นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกไม่โด่งมาก แต่ปลายรั้นเชิดน้อย ๆ ริมฝีบางอิ่มชมพูระเรื่อเวลายิ้มจะมีบุ๋มที่มุมปาก ชวนให้คนที่มองผ่านเลยไปแล้ว หันกลับมามองซ้ำอีกรอบ ผิวขาวเนียนใส เธอไม่ได้แต่งหน้า ลงแค่กันแดดและแป้งฝุ่น กับลิป กลอสกลิ่นผลไม้รูปร่างสมส่วนยอดตองใส่รองเท้าเสร็จยืนขึ้นเต็มความสูง เขาสวมเสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายด้านในทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงเข้ม กางเกงยีนสีดำเข้ารูป ผิวของเขาเข้มกว่ายอดเตยเล็กน้อย ธรรมดาของผู้ชายเล่นกีฬากลางแจ้ง คิ้วหนาปลายตัดตรง ตาสองชั้นหางตาเฉียงขึ้น นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ จมูกโด่ง ไหล่กว้าง ขายาวสมส่วน เขาสูงกว่าน้องสาวมากสองพี่น้องที่หน้าตาออกจะไม่เหมือนกันแค่ดูคล้าย มีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือเวลายิ้มมีบุ๋ม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
“พี่ตองไม่ต้องเดินลงไปส่งหรอก จะเข้าสาขาไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวเตยเดินเข้าไปเอง” ยอดเตยปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว หันหน้าไปหาพี่ชายที่กำลังมองมาทางเธออยู่ แล้วสายตานิ่ง ๆ ที่มองมาทางเธอ คืออะไรกัน“เดี๋ยวพี่เดินเข้าไปส่ง” พูดจบก็ลงจากรถ ยืนรอแป๊บเดียว ยอดเตยก็เดินมายืนข้างเขาสองพี่น้องถึงเดินเข้าไปในตึก“ตอง ไอ้ตอง ไอ้ยอดตอง !!!”สองพี่น้องกำลังจะก้าวขาขึ้นบันได ต้องชะงักหันไปด้านหลัง เห็นกลุ่มผู้ชายสามคน เดินข้ามถนนมาทางพวกเขา ยอดตองคิ้วขมวดมุมปากกระตุกยิก ๆ ไอ้พวกนี้มาทำอะไรที่นี่ไม่ต้องสงสัยให้ยาก“จมูกดีกันจริง ๆ” ยอดตองพูดเบา ๆ ก่อนจะหันกลับมายืนตัวตรงกอดอกมองเพื่อนตัวเองที่ดูร่าเริงสดใสกว่าปกติ พากันเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาทางเขา แต่มีคนหนึ่งที่ไม่ยิ้มแฮะยอดเตยยิ้มน้อย ๆ ยกมือขึ้นไหว้สวัสดีเพื่อนพี่ชายทุกคน เว้นไว้คนหนึ่งเพราะเขายังเดินมาไม่ถึง เห็นยืนคุยกับผู้หญิงอยู่อีกฝั่งของถนน เธอเคยเห็นพวกเขาบ้าง เพราะพี่ชายเธอชอบพาเพื่อนมาทำรายงานที่บ้านบ่อย ๆ ปาร์ตีบ้าง เพราะบ้านใกล้มหาวิทยาลัยคนที่ร้องเรียกพี่ชายเธอคือ พี่บาร์ หนุ่มหล่อพ่อรวยเจ้าของร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
เจอกันครั้งแรกก็ที่บ้านพักหน้ามหาวิทยาลัย ตอนนั้นเธอน่าจะกำลังขึ้นมัธยมปลายปีแรก ยังถักผมเปียวิ่งร้องไห้ตีกันกับพี่ชายรอบบ้านอยู่เลย เจอเขาครั้งแรกวันนั้นก็สวัสดีปกติ พอหลัง ๆ มา เจอกันก็ยกมือไหว้สวัสดีนั่นแหละ แต่จะบอกว่าไหว้ได้ไหมเหมือนเอามือประกบกัน หรือเรียกตบยุงยังได้เลยเธอไม่มองเขาด้วยซ้ำ เหมือนวันนี้ที่ไม่มองทั้งที่เขายืนอยู่ข้าง ๆ แต่มีแวบหนึ่งที่ได้สบตาวินาทีสองวินาทีเท่านั้น คือตอนที่เขายังไม่ได้ข้ามฝั่งไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อน เพราะมีน้องนักศึกษามาถามทางพอดี เขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นยอดเตยมองทางเขาอยู่ก่อนแล้ว เขายังไม่ทันได้กะพริบตา ยัยยอดเตยก็หันหน้าไปคุยกับไอ้บาร์แล้ว ก่อนเขาจะนิ่งคิดอะไรเงียบ ๆ เหอะ ช่างเถอะก็แค่เด็กน้อย เดี๋ยวค่อยคิดบัญชีแล้วคนที่เดินเข้าไปรวมกลุ่มกับเพื่อนในคณะจะรู้ตัวไหมนะว่า พี่ธารคนนี้รอคิดบัญชีอยู่ “สวัสดีน้อง ๆ เฟรชชีทุกคนนะครับ วันนี้เป็นวันแรกที่เราได้เจอกัน หลังจากวันรายงานตัวของน้องปีหนึ่งคณะวิศวะยินดีต้อนรับเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย สัปดาห์หน้าเราจะมีการเข้าค่ายคุณธรรม ซึ่งทางมหาวิทยาลัยจัดขึ้นทุกปี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
“กูก็ว่างั้น เช้านี้น้องกูเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง” ยอดตองทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่“อะไรวะ” มองกลุ่มเด็กปีหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางคนเป็นพัน ตอนนั่งมันคงเด่นไม่พอสินะ ธารคิดก่อนจะถามเพื่อนออกไป“สติไง” ยอดตองบอกออกมาขำ ๆ เพื่อนเขาก็พากันยิ้ม ๆท่าจะจริง ได้คำตอบจากเพื่อนมุมปากเขายกขึ้น จนเห็นเขี้ยวสองข้างแวบเดียวก่อนรอยยิ้มจะหายไป ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายของเขา คงมีสีสันไม่น้อยครึ่งชั่วโมงผ่านไป“เตย น้ำ” เพื่อนที่นั่งด้านหน้ายื่นน้ำให้ยอดเตยส่งต่อให้เพื่อนที่นั่งด้านหลัง พอรุ่นพี่สลับกันขึ้นพูดจนจบ ถึงให้พวกเรานั่งลง พร้อมทั้งให้รุ่นพี่สตาฟแต่ละสาขา ช่วยกันแจกน้ำดื่มให้กับนักศึกษาทุกคน รุ่นพี่ยืนแจกอยู่ต้นแถว ให้เพื่อนนั่งหัวแถวส่งต่อ ๆ กันมาจนถึงปลายแถวได้ครบกันทุกคนถึงหยุดส่ง ขวดน้ำดื่มมีสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยด้วยแฮะ ส่วนแก๊งพี่ชายเธอก็หายไปแล้ว ดีเหมือนกัน อย่าได้เจอกันบ่อย ๆ เลย ยอดเตยเลิกคิดก่อนจะหันไปหาเพื่อน ๆ“เฮ้อ... เหนื่อยจริง ๆ ขาแข็งหมดแล้ว” สิบทิศบ่นพร้อมถอนหายใจยาวเหยียดเมื่อ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
พอพี่ปลาพูดจบพี่ ๆ คนอื่น ๆ ก็สลับกันพูด ทั้งผู้หญิง ผู้ชาย แนะนำเรื่องหอพักราคาถูก บ้านพักให้เช่า อะพาร์ตเมนต์ คอนโดมิเนียมที่ไหนดีน่าอยู่ ค่าไฟแพง ค่าไฟถูก เจ้าของหอใจดีทั้งแนะนำร้านอาหาร ทั้งถูกทั้งแพงทั้งคาเฟใกล้มอ ร้านไหนอร่อย ร้านไหนถูก แนะนำเพจอร่อยบอกต่อ ร้านเหล้า ร้านนมสดมีแนะนำแหล่งซื้อของใช้ ชุดนักศึกษาผ้าดีราคาน่ารัก ร้านขายรองเท้าเซฟตีที่ต้องใส่เข้าเรียนในช็อปรุ่นพี่สลับกันเปลี่ยนขึ้นมาพูด ตามที่ได้รับหน้าที่และได้หาข้อมูลต่าง ๆ เพิ่มเติมให้มากมาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาใหม่อย่างพวกเรามากกว่าจะพูดจบครบทุกคนก็เที่ยงพอดี พี่ ๆ มีข้าว มีน้ำ ขนม ผลไม้ให้กินด้วยอย่างดี ให้เราแยกย้ายไปได้หนึ่งชั่วโมง แล้วกลับมาที่ห้องกิจกรรมในเวลาบ่ายโมงตรงเพื่อนบางคนก็นั่งเล่นในห้องกิจกรรม บ้างก็ลงมานั่งด้านล่าง มีโต๊ะสีขาวเก้าอี้พลาสติกสีส้ม เป็นชุดติดกันหนึ่งชุด มีสี่ที่นั่งกลุ่มของยอดเตยนั่งอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายกาแฟใต้ตึก ซึ่งใต้ตึกจะมีนักศึกษาคณะอื่นเดินผ่านไปผ่านมา เพราะบางคณะมีเรียนกับอาจารย์สาขานี้ปราปต์กับเพลิงช่วยกันยกชุดโต๊ะอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
“อีก 5 นาทีจะบ่ายโมง”ปราปต์มองนาฬิกาข้อมือก่อนจะหันมาบอกเพื่อน“เราขึ้นไปห้องกิจกรรมกันเลยไหม” ยูโรเก็บถุงขนมที่กินแล้วใส่ถุงเตรียมไปทิ้ง“อ้าวจริงด้วย ยังมองไม่เต็มอิ่มเลย” เสียงคนพูดดูเหม่อลอยพร้อมมองยอดตองทีมองธารที“ตื่น... จิ๊กซอว์” สิบทิศพูดกรอกหูจิ๊กซอว์ พร้อมสะกิดแขนเพื่อนแรง ๆ คนถูกพูดกรอกหู สะดุ้งตัวนิดก่อนจะตีแขนเพื่อนเพราะตกใจ“งั้นเตยขึ้นไปรวมกับเพื่อนก่อนนะ” ยอดเตยหันไปบอกพี่ชายก่อนจะลุกขึ้นยืน เพราะเพื่อนเก็บของเรียบร้อยและรอเธออยู่“เลิกกี่โมงเดี๋ยวมารับ” ยอดตองถามก่อนจะลุกยืน“ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ เดี๋ยวเลิกแล้วจะโทร.บอกละกัน” ยอดเตยยังไม่แน่ใจว่ารุ่นพี่จะให้เลิกตอนไหน“เอางั้นก็ได้ ค่อยโทร.มานะ พี่ไปก่อนนะทุกคน แล้วเจอกันครับ” ยอดตองพูดกับน้องสาว ก่อนหันไปพูดกับเพื่อนของน้อง“สวัสดีครับ/ค่ะพี่ตอง/พี่ธาร”หลังจากแยกย้ายกัน กลุ่มยอดเตยก็รีบวิ่งขึ้นตึกไปห้องกิจกรรมด้วยความเร็วแสง ไปสายโดนทำโทษรอบสองของวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัยก็ไม่ไหวนะธารเดินออกมาจากตึกด้วยใบหน้านิ่ง ๆ นิ่งจนเกือบจะบึ้งตึง ยอดต
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
“ใช่ แต่โทร.ไม่ติด ไม่รู้แบตฯ หมดรึเปล่า”ยอดเตยบอกเพื่อน ทั้งกดโทร.ออกหาพี่ชายซ้ำ ๆ ก็ไม่ติด วันนี้เลิกค่ำด้วย เพราะวันนี้เป็นวันปรับพื้นฐานวันสุดท้าย เลยทวนเนื้อหานานหน่อยเธอกระวนกระวายใจ ยอดเตยไม่ชอบความมืดเท่าไรนัก นอกจากแพ้รถบัสแล้ว เธอก็ไม่ชอบความมืดที่สุด ทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพี่ต่างทยอยกันกลับหมดแล้ว ใครถามว่าให้ไปส่งไหม เธอก็ปฏิเสธไปหมดบอกว่าพี่จะมารับ ตอนนี้ทั้งกระวนกระวายใจทั้งหงุดหงิด“ทำไงดี... ให้เราอยู่เป็นเพื่อนไหม เดี๋ยวเราไปบอกให้พี่ปลากลับก่อนก็ได้” จิ๊กซอว์ถามด้วยความเป็นห่วง กังวลใจถ้าจะให้เพื่อนรอคนเดียว“ไม่ได้ ซอว์จะกลับบ้านนี่ เดี๋ยวจะถึงบ้านดึก สักพักพี่ตองก็คงมาแหละ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” ใจจริงยอดเตยก็อยากให้เพื่อนอยู่ด้วยก็คงดีแต่จิ๊กซอว์จะกลับบ้าน ซึ่งบ้านอยู่ต่างจังหวัดออกไปเกือบร้อยกิโลเมตร ตอนนี้รถที่บ้านจอดรออยู่หลังมอ เพราะไม่อยากยูเทิร์นเข้ามาในมอ ถนนหน้ามหาวิทยาลัยรถติดมากรถพี่ปลารุ่นพี่ผู้หญิงก็เป็นมอเตอร์ไซค์คันเล็ก ไปด้วยกันสามคนไม่ได้แน่นอน ยอดเตยพูดให้เพื่อนสบายใจไปก่อน“เอางั้นเหรอ ไม่ให้เราอยู
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status